← Chapters

အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးခြင်း (၂)

Vol. 10 Ch. 134

အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးခြင်း (၂)

Vol. 10 Ch. 134

ဤအချက်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သစ်သားတဲ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန့်ဝေသည်လည်း သူ၏ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ရှင်... ဒီအဖိုးကြီး နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ။"

သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ လီကျိုးသည် ဖန့်ဝေ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။

သူမသည်လည်း ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၃) ရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တောရိုင်းဒေသများသည် မည်မျှအထိ အန္တရာယ်များကြောင်း သူမ သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားသည်။

သတိအနည်းငယ် လွတ်သွားရုံဖြင့် သေမင်းထံသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

သားရဲမိစ္ဆာများနှင့် မိစ္ဆာကဲ့သို့သော သတ္တဝါဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရရုံတင်မကဘဲ၊ ကပ်ဘေးကျင့်ကြံသူများနှင့်လည်း ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဘေးကင်းသော နေရာဟူ၍ တစ်ခုမျှ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ စားဝတ်နေရေးနှင့် အနာဂတ်အတွက်မူ သူမ၏ အမျိုးသားသည် အပြင်သို့ ထွက်ကာ စွန့်စားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၏ အိမ်ငှားခကိုပင် သူတို့ ပေးဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီတစ်ခေါက် ငါ တကယ် ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ထားခဲ့တာဟ။"

"ကံကောင်းလို့ လူကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့လို့သာပေါ့။"

ဖန့်ဝေက သက်ပြင်းချရင်း သူ၏ ယခုတစ်ကြိမ် အတွေ့အကြုံ အားလုံးကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ရှင်ကတော့ တကယ် အသည်းမာလိုက်တာရှင်။"

"ရှင့်ကို စွန့်စားမှုတွေ မလုပ်ပါနဲ့လို့ ကျွန်မ ပြောသားပဲ၊ ဒါကို ရှင်က လုပ်ဖြစ်အောင် လုပ်တယ်။"

"တစ်သက်လုံး သတိကြီးကြီးနဲ့ နေလာခဲ့ပြီးမှ၊ စွန့်စားမှု တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်လို့။"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ဇနီး လီကျိုး၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမ၏ အမျိုးသားသာ သေဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမ ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို စဉ်းစား၍ပင် မရနိုင်ပေ။

"တို့လို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူးလေကွာ။"

"အကယ်၍ တို့တွေသာ တိုက်ပွဲမဝင်ဘူးဆိုရင် ဒီဘဝမှာ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဖန့်ဝေက အကူအညီမဲ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ရှင်က ခုထိ ကံကြမ္မာကို လက်မခံသေးလား။"

"တို့တွေရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို အောင်မြင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။"

သူ၏ ဇနီး လီကျိုးက အားမလိုအားမရ ပြောလိုက်သည်။

သူမကတော့ သူမ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်သည်မှာ ကြာလှပေပြီ။

မည်သို့ဆိုစေ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပါရမီကသာ အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးနေသည် မဟုတ်ပါလော။

အစပိုင်းတွင် သူမ မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခါးသီးလှသော အမှန်တရားက သူမကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။

ဤအချက်က သူမမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်စေခဲ့သည်။

စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမမှာ အဝေးကြီးတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါက ဘာလို့ ကံကြမ္မာကို လက်မခံဘဲ နေမှာလဲ၊ အစောကြီးကတည်းက လက်ခံခဲ့တာပါ။"

"ငါ ဒါတွေ လုပ်နေတာက တို့ရဲ့ ကလေးတွေအတွက်ပဲ။"

"တို့တွေ မအောင်မြင်နိုင်ဘူးဆိုပေမဲ့၊ တို့ကလေးတွေလည်း မအောင်မြင်နိုင်ဘူးလို့မှ မဆိုလိုတာ။"

ဖန့်ဝေသည် အိပ်ခန်းထဲတွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသော အသက် ၅ နှစ်နှင့် ၃ နှစ်အရွယ် ကလေးနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် နူးညံ့သော အမူအရာတစ်ခုမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟူး..."

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် သူ၏ ဇနီး လီကျိုးမှာ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ဘဲ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်မိတော့သည်။

"ဒီတစ်ခေါက်က တကယ် အန္တရာယ်များခဲ့ပေမဲ့၊ ငါ 'ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီး' နှစ်လုံး ရခဲ့တယ်။"

"တစ်လုံးကိုတော့ ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကို ပေးလိုက်ပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆီမှာ တစ်လုံး ကျန်သေးတယ်။"

"အကယ်၍ ငါသာ ဒီခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီးကို စားသုံးလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိနေရင်တောင်မှ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၄) ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။"

"အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက ပိုပြီး အားကောင်းလာလိမ့်မယ်၊ အဲ့ခါကျ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း ပိုပြီး ရှာနိုင်လာမှာပေါ့။"

ဖန့်ဝေ၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များမှာ မသိစိတ်မှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခင်ကကဲ့သို့ မှောင်မိုက်မနေတော့ပေ။

"ရှင့်အသက်ကို ကယ်ခဲ့တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။"

သူ၏ ဇနီး လီကျိုးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူ့နာမည်က ကျန်းဖန် တဲ့၊ သူ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကတော့ အတော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှတယ်။"

"အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ရဲ့ သားသမီး၊ ဒါမှမဟုတ် မျိုးရိုးကြီး မိသားစုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ များတယ်။"

"အတိုချုပ်ပြောရရင် တို့တွေ သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်၊ သူ့ကို ရန်မစမိဖို့ လိုတယ်။"

ဖန့်ဝေက သတိပေးလိုက်သည်။

"ရှင်ကလည်း ပြောနေစရာတောင် လိုလို့လား။"

"သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့တောင် တို့တွေက ရန်မဖြစ်ချင်တာကို။"

သူ၏ ဇနီး လီကျိုးက မကျေမနပ် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ ဘဝပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းအပေါ် သတိထားပြီး ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံကြရသည်။

တစ်ပါးသူကို ရန်စမိပြီး ဘေးဒုက္ခများ ဖိတ်ခေါ်မိမှာကို စိုးရိမ်နေကြရသည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူများမှာ သာမန်လူများ မမဟုတ်ကြဘဲ ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်ဦးချင်းစီမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အတတ်ပညာများကို ကျွမ်းကျင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူတွင် မည်သို့သော ဝှက်ဖဲများ ရှိနေမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

ရန်ဖြစ်သည်ထက် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဆိုသည်မှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတိုင်း သိထားကြသော အမှန်တရားတစ်ခုပင်။

…

နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တွင် လုံးဝ အခြေကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်နီးနားချင်းများ၏ အခြေအနေကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် အခွင့်အရေးကို အသုံးချခဲ့ကြသည်။

ဆိုရိုးစကား ရှိသည် မဟုတ်ပါလော၊ "မိမိကိုယ်ကိုရော ရန်သူကိုပါ သိထားလျှင် ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိမ့်နိုင်ဘူး" ဟု။

အရှေ့ဘက် အိမ်နီးချင်းမှာ ယောင်လုရှန်း ဖြစ်သည်၊ သူသည် အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဆင့် (၄) ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေသည်။

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ ရှိသော်လည်း သူ၏ အင်းကွက် ဖော်စပ်မှု စွမ်းရည်မှာ အလွန် ညံ့ဖျင်းလှသဖြင့် သူ ရှာသမျှမှာ သုံးမလောက် ဖြစ်နေသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ပြည့်တန်ဆာရုံများသို့ မကြာခဏ သွားလေ့ရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် တကယ့်ကို မိန်းမလိုက်စားသူ တစ်ဦးပင်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ အမြဲတမ်း ဆင်းရဲနေခြင်းက ထိုပြည့်တန်ဆာရုံများသို့ နေ့စဉ် သွားရောက်နေခြင်းနှင့် ပတ်သက်နေပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ငွေကြေးများမှာ ထိုမိစ္ဆာမလေးများ၏ လက်ထဲတွင် ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ ကြာလှပေပြီ။

အနောက်ဘက် အိမ်နီးချင်းမှာ လျံဘင်း ဖြစ်သည်၊ သူသည် အဆင့်နိမ့် ဆေးဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဆင့် (၅) ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေကာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ ရှိသူ ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်နိမ့် ဆေးဆရာဟု ကြွေးကြော်နေလင့်ကစား၊ သူ ဖော်စပ်နိုင်သော ဆေးလုံးများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ကာမအားတိုးဆေးများသာ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အမျိုးသားကျင့်ကြံသူများ၏ ညဘက် စွမ်းဆောင်ရည်များကို မြှင့်တင်ပေးရန် အတွက် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှလွဲ၍ သူသည် အခြား ဆေးလုံးများကို များစွာ မဖော်စပ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူသာ တကယ် အစွမ်းထက်မည်ဆိုပါက မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားမည်မှာ ကြာလှလောက်ပေပြီ။ အဘယ်ကြောင့် ဤဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော်ငြားလည်း သူသည် ကာမအားတိုးဆေးများ ဖော်စပ်ရောင်းချခြင်းဖြင့် ငွေအတော်အတန် ရရှိလေသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် လောင်းကစား ဝါသနာပါခြင်းပင်။

ဆေးရောင်းရသမျှ ငွေများသည် လောင်းကစားဝိုင်း တစ်ဝိုင်းတည်းတွင်ပင် ကုန်ဆုံးသွားလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်ညတည်းနှင့် ချမ်းသာရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အခြား ကျင့်ကြံသူများထံမှ ငွေများကို အမြဲတမ်း ချေးငှားနေရလေသည်။

မြောက်ဘက် အိမ်နီးချင်းမှာ တုယွီ ဖြစ်သည်၊ သူသည် အဆင့် (၆) ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိပြီး အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ ရှိသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် သားရဲမိစ္ဆာများကို လိုက်လံ အမဲလိုက်သည့် မုဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံလည်း အလွန် ကြွယ်ဝလှသူ ဖြစ်သည်။

ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တွင် သူသည် အတော်လေး နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူသည် သားရဲမိစ္ဆာများကို အမဲလိုက်ရန်အတွက် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများသို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိသဖြင့် အိမ်တွင် ရှိနေခဲလှပေသည်။

တောင်ဘက် အိမ်နီးချင်းမှာ မေကျင်းယ ဖြစ်သည်၊ သူမသည် အဆင့် (၅) ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ပြည့်တန်ဆာရုံမှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ကြည့်ကောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဟယ်ဟွမ်းကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ထားသည်ဟု ပြောကြပြီး၊ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ရှိ အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် ကျရောက်နေကြရသည်။

သူမ၏ အိမ်သို့ ဝင်ထွက်နေသော အမျိုးသားများမှာ အဆက်မပြတ် ရှိနေလေ့ ရှိသည်။

၎င်းတို့အပြင် အခြားသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများစွာလည်း ရှိကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိကြသည်။

ဤနေရာမှာ တကယ့်ကို လူစုံတက်စုံ ရှိနေသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၏ ရှုပ်ထွေးလှသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့် ညဉ့်နက်လာသည်နှင့် ကပ်ဘေးကျင့်ကြံသူများ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ချေ ရှိနေလေသည်။

All Chapters