အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးခြင်း (၄)

"ကျရှုံးသွားတာလား။"

"ဟုတ်သားပဲ၊ အင်းကွက်တွေကို ဖန်တီးတဲ့အခါ လုံးဝ တည်ငြိမ်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေဖို့ လိုအပ်တာပဲ။"

"အင်းကွက်ရဲ့ ရေးဆွဲမှု အစိပ်အပိုင်းတိုင်းမှာ တူညီတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကိန်းဝပ်နေရမယ်။"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားသွားတာနဲ့ အင်းစက္ကူက အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး၊ ဖန်တီးမှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကိုလည်း ကျရှုံးသွားစေနိုင်တာပဲ။"

ကျန်းဖန်သည် အောင်မြင်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုမှ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် စိတ်လျှော့လိုက်မိသဖြင့် ကျရှုံးသွားရသည်ကို ကြည့်ကာ အတော်လေး အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ဘာကြောင့် အင်းကွက်ဆရာ ဖြစ်လာနိုင်ကြသလဲဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အင်းကွက်များကို သန့်စင်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို ကျရှုံးသွားစေနိုင်သည်။

၎င်းမှာ အတိတ်ဘဝက ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း လုံးဝ တည်ငြိမ်နေရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့မဟုတ်ပါက ခွဲစိတ်မှုမှာ ကျရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အင်းကွက်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ခက်ခဲမှုမှာ ဤမျှနှင့် မကုန်ဆုံးသေးပေ။

ကျင့်ကြံသူတိုင်းတွင် ကန့်သတ်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်အာရုံများသာ ရှိကြသည်။

အဆင့်နိမ့် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် တစ်နေ့လျှင် အင်းကွက် ဆယ်ကွက်ခန့်သာ ရေးဆွဲနိုင်သည်။

အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ သူတို့၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ကုန်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ဆက်လက် လေ့ကျင့်လိုပါက နောက်တစ်နေ့အထိ စောင့်ဆိုင်းကြရမည် ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်။ ကျန်းဖန်မှာမူ ယွမ်ချူး အင်းကွက်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် သူ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် သာလွန်လှပေသည်။

တူညီသော အဆင့်ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ သူသည် တစ်နေ့လျှင် အင်းကွက် လေးဆယ်မှ ငါးဆယ်အထိ မည်သည့် ပြဿနာမျှမရှိဘဲ အေးဆေးစွာ ရေးဆွဲနိုင်သည်။

ဤအချက်ကပင် သူ့ကို အစကတည်းက သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် အသာရစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျရှုံးမှုကသာ အကြိမ်ရေ များပြားနေမည်ဆိုပါက အင်းစက္ကူနှင့် အင်းမင် အမြောက်အမြားကို အလဟဿ ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ကုန်ကြမ်းများကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ဝယ်ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဤကဲ့သို့သော ဆုံးရှုံးမှုများကို တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အင်းကွက်ဆရာ ဖြစ်လာရန် ကြိုးပမ်းမှုကို လက်လျှော့လိုက်ကြတော့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်းကွက်ဆရာ တစ်ယောက်ဖြစ်ရန် ရင်းနှီးရသော တန်ဖိုးမှာ မြင့်မားလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်တွင် လုံလောက်သော ပါရမီ မရှိပါက၊ အင်းကွက်ဆရာ ဖြစ်လာရန် မကြိုးစားတာက ပို၍ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

"ငါ ကံကောင်းခြင်း အမှတ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ် ထင်တယ်။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပစွာ အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ မှားယွင်းမည်မဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြောင်းမှာ ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာဇယားမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ထူးခြားသော ပါရမီတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အင်းကွက် ပြုလုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်နိုင်ရန်နှင့် ကုန်ကျစရိတ်များကို သက်သာစေရန်အတွက်၊ ဤနည်းလမ်းကို ဘာကြောင့် အသုံးမပြုဘဲ နေရပါမည်နည်း။

ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးသော ခရီးကို ကားမောင်းပြီး သွားနိုင်ပါလျက်နှင့် ဘာကြောင့်များ အတင်းအဓမ္မ လမ်းလျှောက်သွားရပါမည်နည်း။

မိမိကိုယ်ကို ခန္ဓာကိုယ် သန်မာကြောင်း ပြသချင်လို့လား။

"အော်... ဆိတ်ငြိမ်အင်းကို သင်ယူဖို့အတွက် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် တစ်ရာပဲ လိုတာလား။"

"ရင်းနှီးရတဲ့ တန်ဖိုးက မမျှော်လင့်ဘဲ အရမ်း သက်သာနေပါလား။"

ကျန်းဖန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

မည်သို့ဆိုစေ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် တစ်ရာတည်းနှင့် သူသည် ဆိတ်ငြိမ်အင်း ရေးဆွဲခြင်းကို အခြေခံအဆင့်မှ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိစေနိုင်မည်ဖြစ်ရာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ယခုအခါ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ကံကောင်းခြင်းအမှတ်မှာ တစ်ထောင့် ကိုးရာ ခြောက်ဆယ် အထိ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤပမာဏမှာ အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်များစွာ၏ သန့်စင်နည်းများကို သင်ယူရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းက သူ့ကို အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာ တစ်ဦးအဖြစ်သို့လည်း လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် တစ်ရာကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက် ကျန်းဖန်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုသို့ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်လိုက်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သူသည် ဆိတ်ငြိမ်အင်းကို ရေးဆွဲနေလေသည်။

တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်၊ ငါးနှစ်... ထို့နောက် ဆယ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဆိတ်ငြိမ်အင်းကိုသာ အဆက်မပြတ် ရေးဆွဲနေခဲ့သည်။

ဤမျှလောက် အချိန်အကြာကြီး ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်ကို သူ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

မကျွမ်းကျင်ရာမှ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တတ်မြောက်သွားသည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့ကာ၊ သူသည် ဆိတ်ငြိမ်အင်းကို စုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ အောင်မြင်အောင် ရေးဆွဲနိုင်သည့် ထူးကဲသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

ဝုန်း…

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခပ်ဖွဖွ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် ဆိတ်ငြိမ်အင်းနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များမှာ ဒီရေအလား စီးဝင်လာခဲ့ကာ ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဗီဇတစ်ခုလိုပင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

"စမ်းကြည့်ရအောင်။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပစွာ အရောင်လက်သွားခဲ့သည်၊ ယခုအခါ သူသည် ဆရာကြီးအဆင့်ရှိသော အင်းကွက်ဆရာတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေပြီး၊ အင်းကလောင်ကို ကိုင်ကာ အင်းစက္ကူပေါ်တွင် ကျက်သရေရှိစွာ စတင် ရေးဆွဲလေတော့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် စုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြီးမြောက်အောင် ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။

အင်းစက္ကူပေါ်တွင် အင်းစာသား ပုံစံများသည် တစ်သားတည်းကျစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

စုတ်ချက်တိုင်းမှာ စက်ဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ပင် တိကျလှပြီး မည်သည့် အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိဘဲ ပြီးပြည့်စုံလှပေသည်။

ဆိတ်ငြိမ်အင်း ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဤအင်းကွက်ထံမှ အပြာနုရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုများ ကိန်းဝပ်နေလေသည်။

ဆိတ်ငြိမ်အင်း အတတ်ပညာမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းက သူ၏ အင်းကွက်ဖန်တီးမှု အောင်မြင်မှုနှုန်းကို ရာနှုန်းပြည့် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ ရှိလာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဝုန်း

ဤသို့ တွေးတောရင်း ကျန်းဖန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ၊ သူ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆိတ်ငြိမ်အင်းအတွင်းသို့ စီးဝင်စေလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဤဆိတ်ငြိမ်အင်းမှာ အသက်ဝင်သွားခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော ဆိတ်ငြိမ်မှု အကာအကွယ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ သစ်သားတဲ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေတော့သည်။

ဤနည်းဖြင့် ဆိတ်ငြိမ်မှု အကာအကွယ် အတွင်းရှိ မည်သည့်အသံမျှ အပြင်သို့ မထွက်နိုင်တော့ပေ။

ပြင်ပမှ မည်သည့်အသံမျှလည်း အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဤဆိတ်ငြိမ်အင်းမှာ အနည်းဆုံး တစ်လခန့် ခံနိုင်ရည် ရှိပေလိမ့်မည်။

သာမန် ဆိတ်ငြိမ်အင်းများသည် များသောအားဖြင့် တစ်ရက်သာ ခံနိုင်ရည် ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့်လည်း ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည် ဆိတ်ငြိမ်အင်းများကို မဝယ်ယူနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိသော ဆိတ်ငြိမ်အင်း၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်၏။ သာမန် အင်းကွက်ဆရာများမှာမူ ဤသည်ကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အခုတော့ ငါက အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။"

ကျန်းဖန်သည် အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာ တစ်ဦးဖြစ်လာရန် စံသတ်မှတ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်၊ အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်များကို သန့်စင်နိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

အဆင့်နိမ့် အင်းကွက် တစ်ကွက်တည်းကို သန့်စင်နိုင်လျှင်ပင် အဆင့်နိမ့် အင်းကွက်ဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရရန် လုံလောက်လှပေသည်။