လူသတ်မှု
Vol. 2 Ch. 15
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် လက်တစ်ဖက်တွင် ဓာတ်မီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် သတိထား၍ နောက်ဆုတ်ကာ လှည့်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် မှိန်ပြပြ မီးရောင်အောက်၌ လှေကားထစ် များသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ မည်မျှပင် ပြေးစေကာမူ ကျူးကွမ်ယောင်ကို လှေကားထိပ်တွင် မြင်နေခဲ့ရသည်။
ကျူးကွမ်ယောင်သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေသော ဝမ်ရှောက်ထျန်းကို ကြည့်နေလေသည်။ ဝမ်ရှောက်ထျန်းကလည်း အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်က အစားအသောက်ပို့တဲ့သူပါ၊ ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့ဗျာ….”
သို့သော် ကျူးကွမ်ယောင်က ဝမ်ရှောက်ထျန်းကို စူးစူးစိုက်စိုက်သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကျူးကွမ်ယောင် ဘာလုပ်ချင်သည်ကို ဝမ်ရှောက်ထျန်း မသိသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော သဘာဝလွန်ကိစ္စမျိုးကို သူ လုံးဝ မတတ်နိုင်သည်မှာ သေချာပေသည်။ သူ့ပခုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ကြောင်မည်းသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုပါက ဝမ်ရှောက်ထျန်းတစ်ယောက် ကြောက်လန့်၍ မေ့လဲသွားနိုင်လောက်ပေပြီ။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဝမ်ရှောက်ထျန်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ကြောင်မည်းက မှောင်မည်းနေသော ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျူးကွမ်ယောင်ပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျူးကွမ်ယောင်နှင့် ကြောင်မည်းတို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် လှည့်၍ ပြေးလိုက်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အဆုံးမရှိသော လှေကားများထဲ၌ လမ်းပျောက်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့လေသည်။
ဝမ်ရှောက်ထျန်း တတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ရယ်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ အသံကား အလွန်နီးကပ်လှပေသည်။ ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် တစ်ခုခုကို နင်းလိုက် မိသည်ဟု ခံစားရပြီး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ အရိုးဖြူတစ်ပိုင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အော်ဟစ်ကာ ခုန်ထွက်လိုက်သော်လည်း သူ့ရှေ့တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အရိုးများရှိနေသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ထိုအရိုးများသည် လူအရိုးများ မဟုတ်သည်ကို တွေ့ရှိရသောအခါ ဝမ်ရှောက်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ဝမ်ရှောက်ထျန်း ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဗီဒီယိုတစ်ခု ဖွင့်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာပြင်သည် မှောင်မည်းနေပြီး ညကြည့်ကိရိယာဖြင့် ရိုက်ကူးထားသည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
ခဏအကြာတွင် ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ရင်းနှီးသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ ကျူးကွမ်ယောင်ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်ဖြစ်သူက ကျူးကွမ်ယောင်အား လူများကို ကြောက်လန့်သွားအောင် ခြောက်လှန့်ရန် သရဲဟန်ဆောင်ခိုင်းပြီး ကျူးကွမ်ယောင်ကလည်း နာခံစွာ သဘောတူခဲ့သည်။
ဗီဒီယို၏ ပထမတစ်ဝက်သည် ကျူးကွမ်ယောင်က ဝမ်ရှောက်ထျန်းကို ပြောပြခဲ့သည့် အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကျူးကွမ်ယောင်နှင့် သူ၏ အခန်းဖော်တို့သည် မပြီးဆုံးသေးသော အဆောက်အအုံတွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်ကြံဖန်တီးခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ကြည့်နေရင်း သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်သုံးဦးသည် ကျူးကွမ်ယောင်ကို လှည့်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျူးကွမ်ယောင်အား သရဲအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခိုင်းသယောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ကျူးကွမ်ယောင်ကို လှောင်ပြောင်နေ ကြခြင်းဖြစ်သည်။
မပြီးဆုံးသေးသော အဆောက်အအုံသည် အန္တရာယ်ရှိသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီးသ တ္တိနည်းသော ကျူးကွမ်ယောင်ခမျာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ပြုတ်ကျ၍ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ကျန်လူသုံးဦးက တာဝန်ယူရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ကျူးကွမ်ယောင်ကို မပြီးသေးသော နံရံအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ သဲများဖြင့် မြှုပ်နှံလိုက်ကြသည်။
ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုလူသုံးဦးသည် နောက်တစ်နေ့တွင် ဘိလပ်မြေများ ယူဆောင်လာကာ ကျူးကွမ်ယောင်ကို နံရံထဲ၌ အပြီးပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူတို့ မသိလိုက်သည်မှာ ကျူးကွမ်ယောင်သည် အမှန်တကယ် သေဆုံးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များသာ ကျိုးသွားပြီးနောက်မှ အစာငတ်၍ သေဆုံးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။
ဗီဒီယို၏ ရိုက်ကူးပုံသည် ထူးဆန်းနေပြီး ကျူးကွမ်ယောင် သေဆုံးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ဖမ်းယူထားသည်။ ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ဖုန်းကို ပူနေသော အာလူး တစ်လုံးပမာ ခံစားရပြီး လွှင့်ပစ်ရမလား မပစ်ရမလား မသေချာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အားလုံးကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝမ်ရှောက်ထျန်း ရုတ်တရက် နားလည် သဘောပေါက်သွားသည်မှာ ကျူးကွမ်ယောင်နှင့် ကျန်သုံးဦးသည် သူ၏ ကျောင်းတွင် ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့ကြသော အထက်တန်း ကျောင်းသားများဖြစ်သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်ကို ဖုံးဖိခဲ့သော်လည်း ကျောင်းသားများကြားတွင် ကျယ်ကျယ် ပြန့်ပြန့် ကောလာဟလဖြစ်ခဲ့သည်။ အဆောင်တစ်ခုတည်းမှ လူသုံးဦး သေဆုံးသွားပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ပျောက်ဆုံးနေသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
ကျူးကွမ်ယောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့အတွက် လက်စားချေနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ့သေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူမျှ မသိခဲ့ပေ။ ဤဗီဒီယိုသည် သက်သေတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ရှင်းရှင်း လင်းလင်းပင် ပြဿနာရှိနေပြီး တာဝန်ခံအား ပေးအပ်သင့်သည်လား မအပ်သင့်သည်လားဆိုသည်မှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာသည်။
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အပြင်သို့ တွားသွား၍ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ့နောက်မှ မပြီးဆုံးသေးသော အဆောက်အအုံသည် လူများကို မျိုချမည့် ဘီလူး သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင်ပမာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် သူ၏ စကူတာကို အမြန်သွားရှာလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက လမ်းပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းအလယ်တွင် ရပ်ထားသော ပြိုင်ကားအနီတစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လီရွှယ်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီရဲရဲများကို စေ့လိုက်ပြီး
“မပူပါနဲ့၊ ဒါကို ငါ့နဲ့ ထားခဲ့လိုက်ပါ။ မင်းတော့ အပြင်စာဆိုင်ကို ပြန်ပြီး သတိထားနေပါ”
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ဤအခြေအနေများကို သိသိသာသာသတိထားမိလေသည်။ သူသည် ဤအပြင်စာဆိုင်၏ တစ်ဦးတည်းသော ဝန်ထမ်း ဖြစ်သော်လည်း မီးဖိုချောင်ထဲသို့ တစ်ခါမျှပင် ဝင်ဖူးခြင်းမရှိသေးပေ။
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အပြင်စာဆိုင်မှ သရဲများအား အစားအစာ ပို့ဆောင်ကြောင်း သတိထားနေမိ သော်လည်း အလွန်သတ္တိနည်းလွန်းသူဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် အလုပ်လုပ်နေရသည်။ ပထမအချက်မှာ သူ့၌ အမှန်တကယ်သွားစရာ နေရာမရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အစ်ကိုကြီးလုံက သူ့အားလှည့်စား၍ လက်မှတ်ထိုးခိုင်းခဲ့သော မရှင်းလင်းသည့် စာချုပ်ကြောင့် သူ ထွက်မသွားနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်သင့်သည့် နည်းလမ်းမှာ လီရွှယ်၏ အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာကာ အပြင်စာဆိုင်၏ နောက်ကွယ်မှ ပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေပြီး ဖမ်းဆီးကာ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုံစမ်းခဲ့ရာ ကျောက်ဝမ်လုံက အခြားသူတစ်ဦးကို ငှားရမ်းထားခြင်း မျိုးရှိကြောင်း မကြားခဲ့ရပေ။
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြီးကျယ်သော ရည်မှန်းချက်များ မရှိခဲ့ဘဲ အလယ်တန်းကျောင်းတွင်လည်း စာကို ကြိုးစားမသင်ယူခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ ဉာဏ်ကောင်းမှုနှင့် ကျေးလက်ဒေသရှိ ကျောင်းများတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှု နည်းပါးခြင်းတို့ကြောင့် သာမန် အထက်တန်းကျောင်းတစ်ခုသို့ တစ်နည်း နည်းဖြင့် ဝင်ခွင့်ရခဲ့လေသည်။
အထက်တန်းကျောင်းတွင် ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ပို၍ ပျော်စရာကောင်းသည့်အရာများနှင့် ထိတွေ့ရပြီး ပို၍ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်လာသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲ မဖြေမီ တစ်လအလိုတွင် သူ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး အဆင့်နိမ့်သော ဒုတိယတန်းစား တက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့ မနည်း ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော်လည်း ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အမှန်တကယ်တော့ အတော်လေး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူဖြစ်သည်။ သူ ဘာလုပ်သင့်သည်ကိုသိပြီး ကျောက်ဝမ်လုံ၏ အပြင်စာဆိုင်ကို အထူးစိတ်ဝင်စားသည်။ မရှင်းပြနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ထိုနေရာသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဆွဲဆောင်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က အစ်ကိုကြီးလုံအတွက် အသင့်စားအစာများကို အချိန်မှန် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
အသင့်စားအစာများကို အနက်ရောင် ပလတ်စတစ်အိတ်များဖြင့် ထုပ်ပိုးထား သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် သရဲများအတွက် မဟုတ်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်
ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် တံဆိပ်ပိတ်ထားသော ပလတ်စတစ်အိတ်များထဲမှ ရေမြောင်းပုတ်နံ့ကိုပင်ရတတ်သည်။