အမြညှ်းကောင်းပေမဲ့ ဝိုင်ဖိုးမရှိ

"ဟူး... ဟူး..."

အကွာအဝေး မည်မျှ ပျံသန်းခဲ့မှန်းမသိဘဲ ကြီးမားသော ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် တုန်ယင်ကာလိမ့်ကျသွားပြီး ဖုန်လုံးကြီးများနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပေသည်။

၎င်းသည် လူအသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားချေ၏။

အနက်ရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်ထားသော ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် နက်မှောင်သော အနီရောင် ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသော ကျောင်းနဂါးသခင်၏ခေါင်းသည် မောဟိုက်စွာဖြင့် လေကို ရှူရှိုက်နေပြီး၊၎င်း၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများသည် အောက်သို့ စမ်းလိုက်ရာ လက်တစ်ဆုပ်စာ သွေးများ ပါလာပေသည်။

၎င်း၏ကိုယ်အောက်ပိုင်းသည် သံလှံရှည်ကြီးဖြင့် ကန့်လန့်ဖြတ် အပိုင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

၎င်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အကြွင်းအကျန်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီလျက် ဟနေသော ပါးစပ်ကြီးမှ ရှူးရှူးမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

၎င်း၏ကြက်သွေးရောင် လျှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းတမ်းသော အကြေးခွံပါ လက်သည်းများသည် ပူနွေးတောက်ပလာကာ တရှဲရှဲမြည်သံနှင့်အတူ ဒဏ်ရာကို ပိတ်လိုက်ပေသည်။

ယနေ့မှစ၍ ချင်းဖုန်းတောင်မှ ကျန်းဟန်ကျိုး ဆိုသူ ရှိတော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ယန်ချွန်းမြစ်၏ ဆဋ္ဌမမင်းသား ကျောင်းနဂါးသခင်သာ ရှိတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

အဓိက လိုအပ်ချက်မှာ... သူ ယန်ချွန်းမြစ်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မှ ဖြစ်ပေမည်။

၎င်း၏ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော အငြိုးအတေးများ စုဝေးလာပေသည်။

သူသည် နှစ်ပေါင်း သုံးထောင် သက်တမ်းရှိသော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နယ်ပယ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း ချန်ချမ်ခွင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အလွန် အားနည်းနေပုံ ရပေသည်။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန..."

ကျောင်းနဂါးသခင် သည် ၎င်း၏အားအင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်စုစည်းနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော မနာလိုဝန်တိုမှုများ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နယ်ပယ် ကို အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားပေသည်။

အရည်အား အမြုတေအဖြစ် ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ချီပင်လယ်တွင် အမြုတေကိုစုစည်းခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ကိုပျိုးထောင်ရန် အမြုတေကိုခွဲခြမ်းခြင်းတို့ ဖြစ်ချေ၏။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

အမြုတေသည် ပိုင်နက်တစ်ခုနှင့် တူပေသည်။

စတင် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ၎င်း၌ မိုးနှင့်မြေ၏သန့်စင်သော အနှစ်သာရသာ ပါဝင်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ဥတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ချေ၏။

အမြုတေကွဲအက်ပြီးနောက် မည်သည့်အရာ မွေးဖွားလာမည် ဆိုသည်မှာ အမြုတေစုစည်းခြင်း အဆင့်တွင် ၎င်းကို အာဟာရပေးရန် မည်သည့်အရာအသုံးပြုခဲ့သလဲ ဆိုသည့်အချက်အပေါ် အဓိက မူတည်ပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို ဓားစိတ်ဆန္ဒ၊ အသက်သွေး သို့မဟုတ် အနှစ်သာရတို့ဖြင့် အာဟာရပေးခဲ့ပါက ဟွမ်ယွမ်ဝူကျိဆရာသခင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနယ်ပယ်ရှိသော နတ်ဆိုးကို နတ်ဆိုးဘုရင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချင်ပြည်နယ် စစ်သူကြီး အပါအဝင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ စစ်သူကြီး တစ်ဒါဇင်ခန့်သည် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ အားလုံးသည် ပူဇော်ခြင်းနှင့်ယုံကြည်မှု စွမ်းအား ဟူသော ဖြတ်လမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြချေ၏။

သူတို့သည် ချင်ပြည်နယ် ပြည်သူလူထု၏ပူဇော်ခြင်းနှင့်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားဖြင့် သူတို့၏အတွင်းအမြုတေကို အာဟာရ ပေးခဲ့ကြသောကြောင့် အခွံကွဲထွက်သောအခါ ယင်ဝိညာဉ် ကို မွေးဖွားပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနယ်ပယ်သည် သိုင်းပညာတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဟွမ်ယွမ်နယ်ပယ်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားကာ သီးခြားလမ်းကြောင်းနှစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သိုင်းဝိဇ္ဇာဟု ခေါ်ဆိုပေသည်။

အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသည် ဟွမ်ယွမ်နယ်ပယ် ဆရာသခင်လောက် မကောင်းသော်လည်း၊ ယင်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထုတ်ခြင်း၊ ပင်လယ်လေးစင်းသို့ လှည့်လည်သွားလာခြင်းနှင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အသံများကို နားထောင်ခြင်း ကဲ့သို့သော သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် နက်နဲသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ဤသည်မှာ မူလက တောင်စောင့်နတ်များနှင့် တောရိုင်းသတ္တဝါများအတွက် နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် လမ်းစဖြစ်ပြီး ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုလုပ်ခြင်း၊နတ်ဘုရားကျောင်းများ ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ တောင်စောင့်နတ် သို့မဟုတ် မြစ်စောင့်နတ် သို့မဟုတ် ဒေသခံ မြေစောင့်နတ် ဖြစ်လာရန် ဆုတောင်းယုံကြည်မှုစွမ်းအား စုဆောင်းခြင်းတို့ ဖြစ်ချေ၏။

သို့သော် ၎င်းကို အင်ပါယာတရားရုံး၏ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် ဤထူးခြားသော အခြေအနေများအောက်တွင် အမွှေးတိုင်များကို စိတ်တိုင်းကျ လုယူခဲ့ကြသည့် သိုင်းပညာရှင်များက သင်ယူခဲ့ကြပေသည်။

ချန်ချမ်ခွင်း အသက်မည်မျှရှိမည်ထင်သနည်း။ နှစ်ရှစ်ရာသာ ရှိသေးပေသည်။

သူသည် လင်ကျန်းစီရင်စု၏နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးဖြစ်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှ နက်နဲသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မိုင်တစ်ထောင်အကွာမှ နတ်ဆိုးများကို မသတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ယင်ဝိညာဉ် သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ယာယီ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး ထက်ရှသော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်သဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

၎င်းက ပြိုင်ဘက်၏အတွင်းအမြုတေထဲတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသည် မှိန်ဖျဖျပုံဖော်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပြီး၊ အချိန်ကာလ၏သွေးပေးမှုကိုသာ လိုအပ်တော့ကာ အမြုတေကို ခွဲထုတ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ချင်းဖုန်းတောင်က သူ့ကို မပိတ်လှောင်ထားနိုင်ဘူးပဲ"

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုး၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပေါ်လာပေသည်။

ထို အကန့်အသတ်မရှိသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် ရုပ်ခန္ဓာကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သော်လည်း ယင်ဝိညာဉ်ကို မည်သို့ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မည်နည်း။

ဘိုးဘေးဓားထဲတွင်ရှိနေသော ကျန်းမိသားစု ဘိုးဘေးဟောင်းကြီး၊မျိုးဆက်အလိုက် တပည့်များ၏အသက်သွေးကို မှီခိုပြီး အသက်ဆက်နေရသည့် လက်ကျန် ဝိညာဉ်မျှင် တစ်ခုပင်လျှင် သိုင်းပညာရှင်များ၏နည်းလမ်းများက သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ဟု မှားယွင်းစွာ တွေးထင်ပြီး ချန်ချမ်ခွင်းရှေ့တွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထွက်ပြသခဲ့မိရာ... ယခုအချိန်တွင် သူသည်လည်း စစ်သူကြီးအို၏ယင်ဝိညာဉ်လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ထွက်ပြေးရမယ်"

ကျောင်းနဂါး နတ်ဆိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် အားအင်အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာပြီး ၎င်း၏ စုတ်ပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဖဝါးများဖြင့် အားပြုကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုန်းကန် တွားသွားနေရပေသည်။

သူ ယန်ချွန်းမြစ်သို့ပြန်ရောက်သည်နှင့် ရေထဲပြန်ရောက်သော နဂါးဖြစ်သွားမည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ချမ်ခွင်းမက အစစ်အမှန် သိုင်းဝိဇ္ဇာဖြစ်သည့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ချင်ပြည်နယ် မဟာစစ်သူကြီး လာလျှင်ပင် မြစ်ကို ကြည့်ပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ဦး အဖြစ် ဂုဏ်သတင်း အနည်းငယ်ရရန် ပင်ပန်းကြီးစွာ စုဆောင်းခဲ့ရသည်... ချင်းဖုန်းတောင် တပည့်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ဓားရေကန်ထဲတွင် အမြုတေဖွဲ့စည်းပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ တစ်ဆင့်ချင်း ဆက်သွားနေသရွေ့ အမွှေးတိုင်များကို ယှဉ်ပြိုင်လုယူရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန်းဟန်ကျိုး ဆိုသည့် အမှတ်အသားကို စွန့်လွှတ်ရန် ဝန်လေးနေသော်လည်း ယခုအခါ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ဝက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အစစ်အမှန် ကျောင်းနဂါး ပုံစံကိုပင် ထုတ်မပြနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေရသည်မှာ လုံးဝ သိက္ခာကျစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးသည် သူ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေပြီး၊ လက်ဖဝါးဖြင့် တွားသွားခြင်းသည် တိမ်စီးပျံသန်းသလောက် နီးပါး မြန်ဆန်နေပေသည်။

အဓိကအားဖြင့် ထိုသို့သွားခြင်းက ပိုမို စိတ်ချရသောကြောင့် ဖြစ်ချေ၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ရှေ့ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်နေသော ကြက်သွေးရောင် ထျန်းကန်းသွေးနတ်ဆိုး စွမ်းအင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

မသိမသာခြေသံများ သူ၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာပေသည်။

"ချန်ချမ်ခွင်း... ခင်ဗျားတော်တော် လွန်လွန်းတယ်"

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးသည် လန့်ဖျပ်နေသော ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အသံသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အနည်းငယ် အက်ကွဲနေပေသည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူ၏နှလုံးသားကို အဆိပ်ပြင်းသော အာဃာတများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပေသည်။

ခန့်ညားသော လူငယ်လေး၏အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်နေပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များသည် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေကာ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတွင် ကပ်နေပေသည်။

သူ၏မင်ရောင် ဝတ်ရုံသည် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်နေပြီး လက်သည် ဓားလက်ကိုင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူ၏နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးအစမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လှိုင်းထနေချေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ဘေးကင်းသည်ဟု ယူဆရသော အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပေသည်။

"မင်းပဲကိုး"

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရုတ်တရက် အလွန်ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပေသည်။

ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကပင် လိုက်ရဲသည်အထိ သူတကယ်ပင်သနားစရာ ကောင်းနေသည်လော။

တစ်ဖက်လူ ရပ်တန့်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပေသည်။

"မင်းက တစ်လ ငွေစနှစ်ရာရတဲ့ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သက်သက်ပဲလေ။ ဘာလို့တစ်ယောက်တည်း လိုက်လာတာလဲ"

ရှန်းယီသည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပေသည်။

လျိုမိသားစုတွင် မျက်လုံးဖွင့်ကတည်းက ဤမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မပြေးလွှားဖူးကြောင်း ကျိန်ဆိုရဲပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ရှင်းပြ၍မရသော အရှိန်အဝါ ဆက်နွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ခြေထောက်အား မလုံလောက်သည့်တိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်မီနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခြေရာပျောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် လက်ဖဝါးကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်ပေသည်။

ထျန်းကန်းသွေးနတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏စွမ်းအားအပြည့်သည် ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ပြတ်နေသော ကျောင်းနဂါး နတ်ဆိုး၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပေသည်။

ထိုအခါမှသာ ရှန်းယီသည် အသက်ဖြည်းဖြည်း မှန်လာပြီး တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်ပေသည်။

"ခင်ဗျား ကျုပ်ကို သုံးခါ ကြည့်ခဲ့လို့လေ"

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုး၏ကျောဘက်ရှိ အကြေးခွံများသည် ထျန်းကန်းသွေးနတ်ဆိုး စွမ်းအင်ကြောင့် ဖြူဖွေးသွားအောင် တိုက်ခတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သိပ်သည်းသော အက်ကွဲကြောင်းငယ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ကွဲအက်လာကာ နတ်ဆိုးမီးတောက်များက အသားကို လောင်ကျွမ်းနေပေသည်။

၎င်း၏ကျောင်းနဂါးသခင်ခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

"မင်းကို တစ်ခါကြည့်မိရုံနဲ့ ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား"

"သုံးခါပါ"

ရှန်းယီသည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့ကာ ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏စကားကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ရိုးသားစွာ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပေသည်။

"ကျုပ်က ခင်ဗျားကို သတ်ချင်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျား မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ချင်တာ"

သူသည် နှလုံးသား အောက်ခြေမှနေ၍ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျောင်းနဂါးသခင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆိပ်အတောက်နှင့် အမုန်းတရားများကို ရှန်းယီ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူ မမြင်ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ထွက်ပေါက်ပင် ဖြစ်ချေ၏။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူတွင် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှ ရှိနေလျှင်ပင်။

သူ ကိုယ်တိုင် ငြိမ်းသတ်ပစ်ရပေမည်။သို့မဟုတ်ပါက သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ယန်ချွန်းမြစ် ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏လက်တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

"ဟူး... ဟား..."

ဤအရာကို မြင်တော့ ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးသည် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး လူငယ်လေး၏အတွေးများကို ဖောက်ထွင်းမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေကာ အသက်ရှူရပ်မတတ် ရယ်မောနေလေသည်။

သူသည် လက်သည်းများကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိလိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပေသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းမှာ ဦးနှောက် ရှိသားပဲ"

ကျန်းဟန်ကျိုးကို ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းချုပ်က ဤမျှထိ အထင်ကြီးလေးစားပြီး သားအရင်းလို ဆက်ဆံခဲ့သည်မှာ သူတို့၏စိတ်နေသဘောထားမှာ တူညီမှုများရှိနေလို့ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအရာကတော့ ကာကွယ်လိုစိတ်ချင်း တူညီနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။

ပြောရလျှင် ကျောင်းဖုန်းသည် သွေးနှောနတ်ဆိုး မဟုတ်ပေ။

သူ ယန်ချွန်းမြစ်မှ မထွက်ခွာမီ ကျောင်းနဂါးမလေး တစ်ကောင်နှင့် ရရှိခဲ့သော သွေးသားရင်းချာ ဖြစ်ပေသည်။

သူ စိတ်မချနိုင်ဖြစ်ကာ၊ငယ်ရွယ်ပြီး အခြား မျိုးနွယ်ဝင်များ၏အနိုင်ကျင့်ခြင်း ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မြစ်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက သူ၏တစ်ဦးတည်းသော... စစ်မှန်သည့်... သွေးသားရင်းချာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လူငယ်လေးအပေါ်မှ သိပ်သည်းပြီး ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါသည် သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေပေသည်။

ချန်ချမ်ခွင်းသည် အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်ကြောင်း သိလျက်နှင့်ပင် ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အားစိုက်စရာ မလိုလောက်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒါဆို ဘာစောင့်နေတာလဲ။ လာလေ ငါ့ကို သတ်လိုက်လေ"

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးကာ တွားသွားလိုက်ရာ၊ ရှန်းယီ တိတ်တဆိတ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ထျန်းကန်းသွေးနတ်ဆိုးစွမ်းအင် နောက်တစ်သုတ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။

၎င်းက ရှေ့တိုးလာလျှင် သူက နောက်ဆုတ်လေသည်။

အတိအကျ နောက်ဆုတ်သွားပြီး တစ်လက်မပင် လွဲချော်ခြင်း မရှိပေ။

ကျောင်းနဂါး နတ်ဆိုး

"..."

"ထပ်မတိုးလာနဲ့၊ ကျုပ် နည်းနည်း ကြောက်နေလို့"

ရှန်းယီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်ချလျက် ရပ်နေပြီး အသံမှာ တည်ငြိမ်နေကာ အမှန်တရားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သလိုပင်။

ထို့နောက် လက်ကို မြှောက်ကာ သွေးနတ်ဆိုး စွမ်းအင် တတိယတစ်သုတ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြန်သည်။

ယခင်က အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများကြား တိုက်ပွဲသည် သူ၏ နားလည်မှုကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သိပ်ပြီး ယုံကြည်ချက် မရှိလှပေ။

အမြဲတမ်း ထိရောက်မှုရှိသော သွေးနတ်ဆိုး စွမ်းအင်သည် ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ ထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မပြသခဲ့ပေ။

သို့သော် ရှန်းယီသည် နည်းနည်းချင်းစုဆောင်းပါက သေချာပေါက် ထိရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားပေသည်။

အကယ်၍ မထိရောက်ဘူးဆိုလျှင် ဤအရာက မလုံလောက်သေးလို့သာ ဖြစ်ပေမည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် လက်ဝါးရိုက်ချက် အကြိမ် ၂၀ နီးပါး ရိုက်ထုတ်လိုက်သဖြင့် သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားချေ၏။

သွေးနတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏စွမ်းအား တိုးလာသော်လည်း ၎င်း၏ကုန်ကျမှုနှုန်းသည်လည်း ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

သိပ်သည်းပြီး ပြင်းထန်သော ထျန်းကန်းသွေးနတ်ဆိုး စွမ်းအင်များသည် ကျောင်းနဂါး နတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်ကိုပင် အနီရောင်ရင့်ရင့် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေစေသည်။

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးက သူစွမ်းအင်ကုန်ခန်းသွားပြီဟု ထင်လိုက်ချိန်မှာပင် ရှန်းယီသည် အသက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ အောင့်ထားလိုက်ပေသည်။

သူ မျက်လုံးများကိုမှိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များထဲတွင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

"..."

ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသော လက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည် မြင့်တက်လာခဲ့ချေပြီ။

"ဒါက ဘယ်လို နတ်ဆိုးပညာရပ်မျိုးလဲ"

နားမလည်နိုင်သော ဤမြင်ကွင်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုး၏မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နှလုံးသားထဲတွင် မသိမသာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကြီးထွားလာပေသည်။

ကျောပြင်တွင် ဆုတ်ဖြဲခံရသော နာကျင်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားသည်။

သူ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ နောက်လှည့်ကာ အဝေးသို့ တွားသွားလိုက်ပေသည်။

'တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ဒီကနေ အရင် ထွက်သွားမှ။'

"..."

မှိန်ဖျဖျခြေသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုးသည် ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အကြည့်ပြန်ရုတ်လိုက်ကာ ပိုမို အားစိုက်၍ တွားသွားလိုက်ပေသည်။

သို့သော် ခြေသံများသည် သူ့နောက်မှ အလျင်စလိုမရှိဘဲ အမြဲ လိုက်ပါနေပြီး သူ နောက်လှည့်ကြည့်မှသာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ရှန်းယီသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို နောက်ဆုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရပြီး သူ့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးပေ။

၎င်းနှင့်အတူ အဆုံးအစမဲ့ ထျန်းကန်းသွေးနတ်ဆိုး စွမ်းအင် မိုးရေများလည်း ပါဝင်နေပေသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ကျောင်းနဂါးနတ်ဆိုး၏မာကျောသော ကျောပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ကျန်ရစ်စေခဲ့ပြီး၊ သူ၏သိပ်သည်းသော ဒဏ်ရာများ လုံးဝ ကွဲအက်သွားကာ အနီရောင်ရင့်ရင့် နတ်ဆိုးသွေးများ ပွက်ပွက်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ကို စွန်းထင်းစေပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ရွေ့လျားမှု ရပ်တန့်သွားပေသည်။

သူ့ထံမှ ခွဲခွာ၍မရသော သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များထဲတွင် သွေးများ ဆူပွက်လာချေ၏။

သူ ပါးစပ်ဟလိုက်ရာ အစွယ်များနှင့် ကြက်သွေးရောင် ချွန်ထက်သော လျှာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပေသည်။

"မင်းအမေယိုးလိုပဲ သွားကြောက်လိုက်"

"ထွက်သွားစမ်း"

တစ်ဖက်လူ၏တိုက်ခိုက်မှုများက ဤမျှထိ ရက်စက်နေရာ၊ ကြောက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိသနည်း။

ဤအရာက မည်သို့သောလူမျိုးနည်း၊သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရှိသင့်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာရော ရှိသေးသည်လော။

ဤအရာက မသန်စွမ်းဖြစ်နေသော ကျောင်းနဂါးသခင်ကို အနိုင်ကျင့်နေခြင်းပင်။