ချစ်မောင်နှမတွေ

“ဝေါင်း...”

ကျားဟိန်းသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေ၏။

ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိပြီး သေအံ့ဆဲဆဲဖြစ်နေသော "မီးတောက်ကျား" သည် ရုတ်တရက်ပင် ပြင်းထန်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပေသည်။ ၎င်းမှာ သေချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မီးတောက်ကျား၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသော မုန့်ကျွင်းရှင်းသည် မျက်နှာပျက်သွားကာ -

“ ညီမလေး... ဒီကျားကို ငါ့အတွက် ခဏလောက် တားထားပေးပါဦး၊ ငါ့ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ဆွဲထားပေးပါ! ” ဟု အော်ပြောလိုက်၏။

သူခိုင်းသမျှကို အမြဲတမ်းနားထောင်တတ်သော မုန့်ဝမ်သည် ယခုမူ ထိုစကားကို မကြားသည့်အလား ပြုမူလိုက်ပေသည်။ သူမသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။ မုန့်ကျွင်းရှင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုကျားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ရလေတော့သည်ပေ။

မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားရ၏။ "မုန့်ဝမ်... တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးပဲ"။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူမသည် သူ့ကို ပစ်ပယ်ပြီး ကိုယ့်အသက်ကိုယ် လု၍ ပြေးသွားခဲ့သည်‌ လော။

သို့သော် ရှေ့တွင် ကျားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ထိုမိန်းမယုတ်ကို သင်ခန်းစာပေးရန် အချိန်မရှိချေ။ မုန့်ကျွင်းရှင်းသည် သူ၏ ဝှက်ဖဲအချို့ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးးမှသာ ထိုသောင်းကျန်းနေသော မီးတောက်ကျားကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့၏။

မီးတောက်ကျား၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် မုန့်ကျွင်းရှင်းသည် ယုတ်မာသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မုန့်ဝမ်နောက်သို့ လိုက်လေတော့သည်။

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လေး" သာရှိသော မုန့်ဝမ်ကို သူသည် အလွယ်တကူပင် မှီသွားခဲ့ပေသည်။ မုန့်ကျွင်းရှင်းသည် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း သူမ၏ ကော်လာကို လှမ်းဆွဲလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် အားပါပါ ညှစ်ထားလိုက်ပေသည်။

“ မုန့်ဝမ်... မင်း ဘယ်ကို ပြေးနိုင်ဦးမှာလဲ ”

“ အစ်... အစ်ကို၊ အစ်ကို ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတော့... တော်... တော်သေးတာပေါ့ ”

မုန့်ကျွင်းရှင်း ဘာဒဏ်ရာမှမရသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်မှာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည့်အလား စကားလုံးများကို ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

“ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး အရူးကွက် နင်းမပြနဲ့! ”

မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေ၏။

“ ငါ မင်းကို မီးတောက်ကျားကို တားထားခိုင်းတာကို မင်းက ငါ့ကို ဒိုင်းလုပ်ပြီး ထွက်ပြေးတယ်ပေါ့လေ? မင်းက ငါ့ရဲ့ ညီမအရင်း ဖြစ်ပေမဲ့လည်း ဒီကိစ္စအတွက် သေချာပေါက် ရှင်းပြချက် မပေးနိုင်ရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ မောင်နှမသံယောဇဉ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရမှာပဲ! ”

“ ကျွန်မက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လေးပဲ ရှိတာလေ၊ အဲဒီကျားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ချက်တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီတော့ အလျင်အမြန်အကူအညီ သွားခေါ်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်လို့ပါ ”

မုန့်ဝမ်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။

“ ကျွန်မ သေသွားတာကတော့ နှမြောစရာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို ကျင့်ကြံပေးဖို့ မိသားစုက 'ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး' တွေ အများကြီး သုံးထားရတာလေ။ အဲဒါကို ကျွန်မက အလွယ်တကူ သေသွားရင် မိသားစုရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေ အလဟဿ ဖြစ်ကုန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား ”

မုန့်ဝမ်၏ စကားမှာ ယုတ္တိရှိသော်လည်း မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မတင်မကျ ဖြစ်နေဆဲပင်။ မိသားစုက မုန့်ဝမ်ကို ပျိုးထောင်ပေးထားသည်မှာ သူ့အတွက် ဘေးဒုက္ခများမှ ကာကွယ်ပေးရန်နှင့် သူ့အတွက် အသက်စွန့်ရန် မဟုတ်ပါလား။ သူ့အတွက် သူမ သေပေးလိုက်ခြင်းမှာ မှန်ကန်သော အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ အတွေးကို ရိပ်မိသည့်အလား မုန့်ဝမ်သည် စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် နူးညံ့သောအသံဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်၏။

“ အစ်ကို... ကျွန်မ အသက်ရှင်နေမှ အစ်ကို့အတွက် အများကြီး လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ။ တကယ်လို့ အစ်ကို မကျေနပ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မကို စိတ်ကြိုက် အပြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်! ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ ဒေါသမှာ အတော်လေး လျော့ကျသွားရလေသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ မကောင်းသော စိတ်ထားမရှိသော်လည်း အတွေးအခေါ် များလွန်းသဖြင့် ဆုံးမရန် လိုအပ်သည်ဟု သူယူဆလိုက်ပေသည်။

“ အတွေးကောင်းပေမဲ့ နောက်တစ်ခါတော့ ဒီလိုမျိုး မတွေးနဲ့တော့။ ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံး အမှားမို့လို့ မင်းရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကိုတော့ ငါ ဖြတ်လိုက်မယ်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်မှားဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ လုံးဝ ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး! ”

စကားမဆုံးခင်မှာပင် မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ ဓားမှာ လျှပ်စီးအလား ဝေ့ယမ်းသွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ဖြတ်ချလိုက်ပေတော့သည်။

“ အား— ”

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွား၏။ သူမ၏ မျက်နှာမှာလည်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားရလေသည်။

“ အစ်ကို... ကျွန်မ နောက်ကို မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး၊ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး၊ တကယ်ကို နောက်တစ်ခါ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး! ”

မုန့်ဝမ်က သူ့ကို အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ကျွင်းရှင်းမှာ ကျေနပ်သွားသော်လည်း မျက်နှာကိုမူ အေးစက်စွာ ထားရှိဆဲပင်။

“ ဒဏ်ရာကုဖို့အတွက် အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်ပေးမယ်။ နောက်တစ်ခါ မင်း ထပ်ပြီး နားမထောင်ရင်တော့ မင်းကို ငါ့ညီမလို့ အသိအမှတ် မပြုတော့ဘူးလို့ မပြောနဲ့ဦး ”

“ ကောင်းလိုက်တာ... တကယ်ကို ကောင်းလွန်းတယ်။ ဟားဟားဟား... တကယ့်ကို ကြည်နူးစရာကောင်းတဲ့ မောင်နှမ ချစ်ခြင်းတရားပါပဲလား ”

မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ နောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် ရှိနေပါလျက် တစ်ဖက်လူ၏ တည်ရှိမှုကို သူ လုံးဝ မရိပ်မိခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူ့ထက် မြင့်မားနေခြင်း သို့မဟုတ် ပုန်းကွယ်သည့် ပညာမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မုန့်ကျွင်းရှင်းသည် ဒုတိယတစ်မျိုး ဖြစ်ပါစေဟုသာ စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေမိ၏။ သို့သော်လည်း အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုလူမှာ "ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အမြင့်ဆုံး" သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ စိတ်များ လေးလံသွားရ၏။ မီးတောက်ကျားနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က သူ၏ ဝှက်ဖဲအများအပြားကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း ပြန်လည် မပြည့်ဝသေးချေ။ ဤလူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူ အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။

ထိုလူသစ်မှာ အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်ပါးသော အမျိုးသား တစ်ဦးဖြစ်၏။ သူသည် မုန့်ကျွင်းရှင်းကို ကြည့်လိုက်၊ မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် မည်သူ့ကို အရင် စီရင်ရမလဲဟု စဉ်းစားနေပုံရပေသည်။

မုန့်ကျွင်းရှင်းသည် မိမိကိုယ်ကို အတင်းတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး -

“ ကျွန်တော့် ညီမလေးက လူတွေကို ပြုစုတဲ့နေရာမှာ ထိပ်တန်းပဲ။ သူမကို ခင်ဗျားကို ပေးပါ့မယ်။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ အသက်ချမ်းသာပေးပြီး လွှတ်ပေးလို့ ရမလား ” ဟု သတိကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

ထိုအမျိုးသားက ရယ်မောလိုက်ရင်း -

“ မင်းညီမလေးက တော်တော်လေး လှတာပဲ၊ ငါ ယူထားလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ဒီကနေ လွတ်ဖို့ လုံးဝ မစဉ်းစားနဲ့တော့! ”

မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားကာ -

“ ကျွန်တော်က ချင်းရှားပြည်နယ်က မုန့်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် မုန့်မိသားစုက ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကို အမြဲ မှတ်ထားမှာပါ ”

“ မုန့်မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူး ဟုတ်လား? နားထောင်လို့တော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အနှစ်သာရမရှိတဲ့ ကတိတွေကို ဘယ်တော့မှ မယုံဘူး ”

ထိုအမျိုးသားက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း -

“ ဒါ့အပြင် အခုက အမဲလိုက်ရာသီလေ။ ငါ မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်တောင် မုန့်မိသားစုက ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ”

မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ထိုအမျိုးသားထံသို့ လွှဲပစ်လိုက်ပေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် "အလျင်အမြန်ပြေးလွှားခြင်း ဝိညာဉ်စက္ကူ" ကို ကပ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုအမျိုးသားမှာ ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ပါးသော မုန့်ဝမ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မုန့်ကျွင်းရှင်း ဝိညာဉ်စက္ကူ ကပ်နေစဉ်မှာပင် ကြီးမားသော အိုးကြီးတစ်လုံးကို ဖန်တီးကာ သူ့ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ပေသည်။ မုန့်ကျွင်းရှင်းမှာ အချိန်မရတော့သဖြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြင့် အလျင်အမြန် ကာကွယ်လိုက်ရ၏။

“ ဒုန်း— ”

ထိုအိုးကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မုန့်ကျွင်းရှင်း လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်လက်နက်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပေတော့သည်။ သူသည် အိုးကြီးနှင့် တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပြီး ဝေဟင်ပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ဦးစိုက်ပြုတ်ကျသွားရလေသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လေးသာ ရှိသော မုန့်ဝမ်မှာမူ ထိုအမျိုးသားကို ပို၍ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူမသည် ကြက်ကလေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး မုန့်ကျွင်းရှင်း အနီးသို့ ပစ်ချခြင်း ခံလိုက်ရပေသည်။

ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ယီနေ၏။

“ ငါက မုန့်မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်အနွယ်ဝင် တစ်ယောက်ပါ။ ငါ့အပေါ်မှာ မုန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားတဲ့ 'တားမြစ်ချက်' ရှိတယ်။ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် မုန့်မိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ အမဲလိုက်တာကို ခံရလိမ့်မယ်! ”

“ အဲဒီလိုလား? ကြည့်ရတာ အစ်ကိုက သေခါနီးမှာတောင် တော်တော်လေး အားနည်းနေတာပဲနော် ”

မုန့်ကျွင်းရှင်းမှာ ကြောင်အသွားရ၏။ သူ သတိမဝင်ခင်မှာပင် ဝိညာဉ်ဓားတစ်စင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အမြဲတမ်းနားထောင်တတ်သော မုန့်ဝမ်ကို မယုံနိုင်စရာ မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

“ မင်း... မင်း ရူးနေတာလား ”

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်ရင်း ထိုဓားကို ပို၍ နက်အောင် ထိုးထည့်လိုက်၏။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ နားနားသို့ ကပ်လိုက်ကာ လွန်စွာ နားထောင်တတ်သော ပုံစံဖြင့် -

“ ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ အစ်ကို့ကို သတ်ချင်နေတာ တော်တော်ကြာပါပြီ ” ဟု ပြောလိုက်ပေသည်။

သူမ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်ကို ပို၍ အားစိုက်လိုက်ရာ မုန့်ကျွင်းရှင်း၏ နှလုံးသားမှာ ကြေမွသွားရလေတော့သည်ပေ။

“ မိန်းမယုတ်... မင်း ဘယ်လိုတောင် လုပ်ရဲတာလဲ! ”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဗိမာန်တော်ရှေ့ရှိ မုန့်ချင်းစုန်းသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူ့ရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပေတော့သည်။

ဗိမာန်တော်ထဲမှ မြင်ကွင်းမှာ အတုအယောင် ဖြစ်မှန်း သူသိသော်လည်း မုန့်ဝမ်က သူ့သားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်သည်ကို သူ လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ချေ။ မုန့်ဝမ်သည် သူ့သားအတွက် လမ်းခင်းပေးရန် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်ပြီး ကျွင်းရှင်း၏ ဆံပင်တစ်ပင်နှင့်ပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ချေ။ သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါကို လုပ်ရဲတာလဲ။

မုန့်ချင်းစုန်းသည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ မုန့်ဝမ်၏ လက်ရှိလုပ်ရပ်အားလုံးမှာ အတုအယောင် ဗိမာန်တော်ထဲတွင်သာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ရင်းမှန်ကို မြင်နိုင်သော "စိတ်ကြည့်မှန်" သာ မရှိလျှင် ထိုမိန်းကလေး၏ လိမ်မာယဉ်ကျေးသော အသွင်အပြင်ကို သူ အမှန်တကယ်ပင် လှည့်စားခံလိုက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသော ကြည့်ရှုနေသူများမှာလည်း မကျေနပ်သော အမူအရာများ ရှိနေကြ၏။ မုန့်ဝမ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် လိမ်မာရေးခြားရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူမသာ စိတ်ကြည့်မှန်၏ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်လျှင် "ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း" သို့ ဝင်ရောက်ပြီး မိသားစုအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုကာ အစ်ကိုဖြစ်သူကို စောင့်ရှောက်ပေးရမည် ဖြစ်၏။

မျှော်လင့်မထားသည်မှာ သူမသည် မကောင်းသော စိတ်ထားများကို မွေးမြူထားပြီး စမ်းသပ်မှုအတွင်းမှာပင် မိမိအစ်ကိုအရင်းကို သတ်ဖြတ်ကာ မိသားစု၏ ကျေးဇူးကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော မိန်းမယုတ်ကို ထားရှိခြင်းမှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မုန့်ချင်းစုန်းသည် စိတ်ကြည့်မှန်ထဲသို့ ဂါထာတစ်ခု မန်းမှုတ်လိုက်၏။ ခဏချင်းမှာပင် မှန်ထဲမှ မြင်ကွင်းများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မုန့်ဝမ်သည် ဗိမာန်တော်ထဲမှ ထွက်ကျလာကာ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေလေတော့သည်။

“ မိန်းမယုတ်... မင်းရဲ့ အပြစ်ကို မင်း ဝန်ခံသလား ”

မုန့်ချင်းစုန်းသည် လက်ဖက်ရည်အိုးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်၏ ခေါင်းထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ပေတော့သည်တည်း။