ငွေညှစ်ခြင်း

မုန့်ဝမ်၏ မိခင်သည် ပျက်ဆီးသွားသောကျင့်ကြံသူ မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး၊ "သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံအသူရာကျင့်စဉ်" ကဲ့သို့ ရတနာတစ်ပါးကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။သို့သော် တန်ဖိုးအစစ်အမှန်ကို မသိဘဲ သာမန်ရုပ်သေးကျင့်စဉ်တစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားပြီး မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းထဲမှာသာ သိမ်းထားခဲ့သည်။ မုန့်ဝမ်သည် ထိုရုပ်သေးကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေရင်း ကျောက်စိမ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကာ အတွင်းရှိကျင့်စဉ်ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

မုန့်ဝမ် တရားထိုင်နေစဉ် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းလာပြီး စွမ်းအင်လမ်းကြောင်း များတစ်လျှောက် အတားအဆီးမရှိ ဖြတ်သန်းကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ သန့်စင်ပေးနေတော့သည်။ ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်နှင့် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှ စွမ်းအင်များသည် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီး စွမ်းအင်စီးကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားကြ၏။

ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအားလုံးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားသည့်အခါ မုန့်ဝမ်သည် နောက်ထပ် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းထဲမှ စွမ်းအင်စီးကြောင်းကို အဆင့်တက်လှမ်းရန် အတားအဆီးဆီသို့ ဦးတည်ပြီး အတင်းအကြပ် အဆင့်တက်စေသည်။

“ ဘုန်း! ”

သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ကြားနိုင်သည့် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အဆင့်တက်ခြင်း အတားအဆီးမှာ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်သွားပြီး စွမ်းအင်စီးကြောင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ချေ။

မုန့်ဝမ်သည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ၇ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် အဆင့်တက်ပြီးမှ ရရှိလာသော စိတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သည့် နည်းလမ်းသစ်ကို လေ့လာလိုက်၏။ သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ နှမြောတသဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ ကြာရှည်စွာ စုဆောင်းထားသမျှ အရင်းအမြစ်အားလုံး ဤနေရာမှာတင် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ!

ဤ "သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံအသူရာကျင့်စဉ်" သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း ကျင့်ကြံရာတွင် ကုန်ကျသော စွမ်းအင်မှာလည်း အံ့မခန်း များပြားလှပေသည်။ အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းရန်တင် ဤမျှ များပြားသော အရင်းအမြစ်များ ကုန်ဆုံးသွားလျှင် အဆင့် ၈၊ အဆင့် ၉ နှင့် နောက်ဆက်တွဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် များအတွက်ဆိုလျှင် ကုန်ကျစရိတ်မှာ သူဌေးများပင် ငိုယူရလောက်ပေမည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် ရွှန်းယင်ဂိုဏ်းထဲသို့ ခိုလှုံဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှများပြားသော အရင်းအမြစ်များကို ရရှိရန်မှာ တကယ့်ကိုခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော မှော်အစီအရင်များကို သေသေချာချာ ပြန်သိမ်းလိုက်၏။ "သိုလှောင်လက်စွပ်" ကိုလည်း သူမ၏အသားထဲတွင် ပြန်လည် ဝှက်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

“ နောက်ထပ် လှပတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပါလား... ရွှန်းယင်ဂိုဏ်းရေ၊ ငါလာပြီဟေ့! ”

မုန့်ဝမ်သည် နားနေဆောင်မှ ထွက်လာသည့်အခါ သူမမှာ နာမည်ကြီးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမသွားလေရာရာ၌ လူများက ထူးဆန်းပြီး ကြောက်ရွံ့နေသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

“ အဲဒါ သူပဲ... မုန့်ဝမ်တဲ့! ဟူတာဝေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လုယူရုံတင်မကဘူး၊ သူ့အဝတ်အစားတွေကိုပါ ချွတ်ပစ်ခဲ့တာဆိုပဲ! ”

“ ငါကြားတာတော့ သူက ယောက်ျားလေးတွေကိုတင် မဟုတ်ဘူး၊ မိန်းကလေးတွေကိုတောင် မချန်ဘူးတဲ့... ”

လူတိုင်းမှာ ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထသွားကြပြီး မုန့်ဝမ်ကို မြင်သည်နှင့် အလိုလို လမ်းဖယ်ပေးကြတော့သည်။ မုန့်ဝမ်မှာမူ တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရ၏။ လူတိုင်းက သူမကို ဒီလောက်ကြောက်နေကြရင် သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လု... အဲ... ပိုက်ဆံရှာရတော့မှာလဲ?

ကံဆိုးလိုက်တာ.... အရင်ဆုံး သတ္တုတွင်းကို သွားပြီး သူမရဲ့ အလုပ်တွေ အဆင်ပြေလား..သွားကြည့်တာ ကောင်းလိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်သည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် သတ္တုအရည်ကျိုအလုပ်ရုံထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာ၏။ သူမ မရှိသည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၌ အလုပ်ရုံမှာပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေပြီး လူတိုင်း၏အလုပ်လုပ်နှုန်းမှာ အရင်ကထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေးသည်။

သူတို့ မုန့်ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သရဲသရဲ မြင်လိုက်ရသည့်နှယ် မျက်နှာပျက်သွားကြ၏။

တစ်ယောက်က တုန်တုန်ရီရီဖြင့် - “ စီနီယာအစ်မ မုန့်... ရောက်လာပြီလား။ ”

မုန့်ဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။ “ ငါ အခုတင်ပဲ အထဲဝင်လာတုန်းက ဘယ်ဘက်ခြေထောက်နဲ့ အရင်ဝင်တာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ညာဘက်ခြေထောက်နဲ့ အရင်ဝင်တာလား? ”

အမေးခံရသူမှာ ဆွံ့အသွား၏။ မုန့်ဝမ် ဘယ်ခြေ၊ ညာခြေနဲ့ ဝင်တာကို သူက ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ?

“ ညာ... ညာဘက်ခြေထောက်လား? ”

“ မှားတယ်! ”

မုန့်ဝမ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း - “ ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါ့ကို စီနီယာအစ်မတစ်ယောက်အနေနဲ့ လုံးဝ ထည့်မထားဘူးပဲ! ”

ထိုသူမှာ ငိုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ “ စီနီယာ... ကျွန်တော် မတရား ခံရတာပါ! စီနီယာ့ကို အထင်သေးဖို့ စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိပါဘူး! ”

တကယ်တော့ ထိုလူမှာ မတရား စွပ်စွဲခံရတာ ဖြစ်မှန်း မုန့်ဝမ် သိပေသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သင့်ကို မတရားစွပ်စွဲတဲ့သူကသာ သင် ဘယ်လောက် မတရားခံနေရလဲဆိုတာကို အသိဆုံး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

“ ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံးအမှားမို့လို့ ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပဲ ဒဏ်ရိုက်လိုက်မယ်။ နောက်တစ်ခါတော့ မရှိစေနဲ့။ ”

မတရားစွပ်စွဲခံရသူမှာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားလုံးများမှာ လည်ချောင်းထဲမှာတင် တစ်သွား၏။ သူက အံကြိတ်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ကို ထုတ်ပေးလိုက်ရတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းသွားသဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် အခြားသူများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ -

“ မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အလိုက်သိစွာ ထုတ်ပေးကြမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါက တစ်ယောက်ချင်းစီကို တစ်ခုခု မေးနေရဦးမှာလား? ”

မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ ကျီစယ်သလို ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်မှာ နောက်ထပ် "ကံကောင်းမည့်သူ" ကို ရှာဖွေနေသည့်နှယ် ရှိပေသည်။

လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမှ စကားမဟရဲချေ။ မုန့်ဝမ်က တမင်တကာ ပြဿနာရှာပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ငွေညှစ်နေမှန်း အားလုံး သိကြပေသည်။ သူတို့ ပြန်တွန်းလှန်ချင်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကောလာဟလတွေကို စဉ်းစားမိလိုက်သည့်အခါတွင်မူ စိတ်ပျက်သွားကြရသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ၈ ရှိသည့် ဟူတာဝေတောင် သူမကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့တာ၊ သူတို့ မပေးရင် သေတွင်းတူးသလို ဖြစ်မနေဘူးလား?

ဒါ့အပြင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် မုန့်ဝမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့်တက်သွားသေးတယ်! တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာပဲ!

နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိရှိသော လမ်းစဉ်တပည့် တစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်လာပြီး -

“ စီနီယာအစ်မ... ကျွန်တော် ကိုယ့်အစီအစဉ်နဲ့ကိုယ် အလိုက်သိစွာပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပေးပါ့မယ်။ ”

မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ “ အရမ်းကောင်းတယ်၊ မင်းက တော်တော်လေး အလိုက်သိတာပဲ။ ကဲ... မင်းက ဒီလောက်အလိုက်သိနေမှတော့ မင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ပဲ ဒဏ်ရိုက်မယ်။ ”

ထိုသူမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ဆိုတာ မနည်းလှသော်လည်း မုန့်ဝမ်က အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုပေးပြီး ၅၀၀ အတင်း ငွေညှစ်တာထက်စာရင် အများကြီး တော်သေးပေသည်။ သူမသည် အမြန်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ကာ မုန့်ဝမ်ထံ လေးလေးစားစား ပေးအပ်လိုက်၏။

ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ ရှိသွားပြီဖြစ်၍ အခြားသူများသည်လည်း အပြိုင်အဆိုင်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အလိုက်သိစွာ ပေးအပ်ကြတော့သည်။ သူတို့ မကျေနပ်ကြသော်လည်း အပြင်ပန်းမှာတော့ မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမှ မပြရဲကြချေ။

မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းလိုက်ရင်း စိတ်အခြေအနေမှာ တစ်စတစ်စ ပိုမိုကောင်းမွန်လာ၏။ ဤလူများသည် အပြင်ပန်းမှာသာ ရိုကျိုးနေကြသော်လည်း စိတ်ထဲမှာတော့ သူမကို အရိုးထဲကနေ နာကြည်းနေကြမည်မှန်း သူမ သိပေသည်။ သို့သော် သူမ ဂရုမစိုက်ပါ။ ဤလောကတွင် အင်အားသာလျှင် အမှန်တရားဖြစ်ပြီး အားနည်းသူများသည် အားသန်သူများ လမ်းလျှောက်ရန် လမ်းခင်းပေးဖို့ မွေးဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ သိမ်းပြီးနောက် မုန့်ဝမ် ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမခါးက သစ်သားတံဆိပ်ပြားက လက်ခနဲ လင်းလာ၏။ အခြားသော လမ်းစဉ်တပည့်များလည်း သတင်းစကားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရရှိကြသည်။ ၎င်းမှာ စီနီယာရွှယ်လျန်ကျိ ကိုယ်တိုင် ထုတ်ပြန်လိုက်သော တာဝန်ပြောင်းရွှေ့မိန့် ဖြစ်ပြီး မုန့်ဝမ်အား "လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး အလုပ်ရုံ" သို့ ပြောင်းရွှေ့ခန့်အပ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤသတင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အားလုံးက သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြ၏။ မုန့်ဝမ်သည် သတ္တုအရည်ကျိုအလုပ်ရုံမှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမ ပေးခဲ့သည့် ဖိအားမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားလှသည်။ အခု သူမ ထွက်သွားတော့မည်ဆိုတော့ အားလုံး စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည်လည်း အလွန်ပင်ပျော်ရွှင်နေ၏။ သူမသည် တံဆိပ်ပြားကို ပြန်သိမ်းရင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ ငါ ထွက်သွားတော့မယ်ဆိုတော့ မင်းတို့တွေ တော်တော်လေး ပျော်နေပုံရတယ်နော်။ ”

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ သူတို့ ပျော်တာ စောသွားပြီ၊ ဒီမကောင်းဆိုးဝါးမက မထွက်သွားသေးဘူးပဲ!

ပါးနပ်သူတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် - “ ကျွန်တော်တို့က စီနီယာအစ်မအတွက် ဝမ်းသာပေးနေတာပါ။ သတ္တုအရည်ကျိုအလုပ်ရုံကနေ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးအလုပ်ရုံကို ပြောင်းရတာက ရာထူးတိုးတာပဲလေ! ”

“ ဟုတ်ပါတယ်... စီနီယာအစ်မ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးအလုပ်ရုံကို ရောက်သွားရင် စီနီယာရွှယ်လျန်ကျိရဲ့ ယုံကြည်အားကိုးမှုကို ပိုပြီး ရရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ”

“ စီနီယာအစ်မ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါမှာလည်း ကျွန်တော်တို့ကို မမေ့ပါနဲ့ဦး။ ”

မုန့်ဝမ်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးပြလိုက်၏။ “ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ ”

အားလုံး၏ ရင်ထဲမှာ အေးစက်သွားရသည်။ ရုတ်တရက်ကြီး အမှတ်တရ ဖြစ်သွားရတာက ဘယ်လို ခံစားချက်ကြီးလဲ? ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မုန့်ဝမ်သည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မည်သူ့ကိုမှ ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ အလုပ်ရုံထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အားလုံးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ကြ၏။ “ နောက်ဆုံးတော့ သူ ထွက်သွားပြီ။ ”

“ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးအလုပ်ရုံက တပည့်တွေက တော်တော်လေး ခေါင်းမာတဲ့ကောင်တွေ။ သူမက ငါတို့ကို ဆက်ဆံသလိုမျိုး သူတို့ကို သွားလုပ်ရင်တော့ ဒုက္ခတွေ့မှာပဲ! ”

လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးအလုပ်ရုံသို့ဝင်နိုင်သူများသည် အင်အားရှိရုံသာမက လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း တွင်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပါရမီရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အမြင်တွင် မုန့်ဝမ်သည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုဖြင့် ရာထူးတက်လာသည့် လူသစ်တစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး သူတို့ကြားမှာနေဖို့ မတန်ဟု ယူဆထားကြပေသည်။

သူမရဲ့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့လား? ဒါမှမဟုတ် ဟူတာဝေကို အလစ်တိုက်ခဲ့တဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့လား? ဘယ်သူမှ လှည့်ကွက်တစ်ခုတည်းမှာ နှစ်ခါ မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမ ရောက်လာတဲ့အခါ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးအလုပ်ရုံနဲ့ သတ္တုအရည်ကျိုအလုပ်ရုံရဲ့ ကွာခြားချက်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သိစေရမည်!

မုန့်ဝမ် လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးအလုပ်ရုံထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မရင်းနှီးသော အကြည့်များက သူမကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။ ကြည့်ရတာ ဒီနေရာကလူတွေက သူမကို ကြိုဆိုပုံမရချေ။

လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးအလုပ်ရုံကို တာဝန်ယူထားသူမှာ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားရှိသည့် အသက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် မုန့်ဝမ်ကို တာဝန်ပေးပြီးနောက် အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ လှည့်ထွက်သွား၏။ ဘာလမ်းညွှန်မှုကိုမှ ပေးမည့်ပုံ မပေါ်ချေ။

မုန့်ဝမ်သည် သိပ်မသိသာသော ထောင့်တစ်ခုတွင် တာဝန်ပေးခံရပြီး အခြေခံဝိညာဉ်လက်နက်အချို့ သန့်စင်ရာတွင် ကူညီပေးရမည့် တာဝန်ဖြစ်၏။ သူမသည် ပစ္စည်းစာရင်းကို ယူလိုက်စဉ်မှာပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။ ထိုပစ္စည်းတွေကို သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာကိုလည်း လုံးဝ မသိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။