စမ်းသပ်ခြင်း
Vol. 2 Ch. 11
ရွှယ်လျန်ကျိ ၏ အကြည့်သည် မုန့်ဝမ် ထံ၌ ခဏတာမျှ ရစ်ဝဲနေ၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ကျေနပ်အားရမှု အရိပ်အယောင်တို့ ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမအနေဖြင့် အရည်အချင်းရှိပြီး မိမိကိုယ်မိမိ မည်သည့်နေရာတွင်ရှိရမည်ကို သိသော လက်အောက်ငယ်သားမျိုးကို လိုအပ်ပေသည်။
“ နင်က တကယ်ကို စကားပြောတတ်သားပဲ။ ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက နင့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ရခဲ့တာဆိုတော့ နင်ပဲ သိမ်းထားလိုက်တော့။ ရှောင်ယိုကျန်း အတွက်ကတော့... အသတ်ခံလိုက်ရပြီဆိုမှတော့ ထားလိုက်ပါတော့။ ”
“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ။ ”
မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရိုသေစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ရိပ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
“ နင် ဒီလက်နက်သွန်းလုပ်ရေး အလုပ်ရုံကို ရောက်တာ တစ်လကျော်ပြီ မဟုတ်လား? အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ? ”
ရွှယ်လျန်ကျိသည် အလုပ်ရုံထဲသို့ လှမ်းဝင်သွားရင်း မုန့်ဝမ်ကို နောက်မှ လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
“ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ကျွန်မ လက်နက်သွန်းလုပ်ရတာကို တကယ် သဘောကျပါတယ်။ ”
ရွှယ်လျန်ကျိ၏ အကြည့်က အလုပ်ရုံတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ပိုင်းတစ်စ ဖြစ်နေသည့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ကာ -
“ ဒီဝိညာဉ်လက်နက်ကို ဆက်ပြီး သွန်းလုပ်ကြည့်စမ်း။ ”
မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် တင်းခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း - “ ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ။ ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် သွန်းလုပ်ရေး စင်မြင့်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ချက်ချင်း အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ ထိုဝိညာဉ်လက်နက်ကို သေချာ အကဲခတ်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ အနိမ့်စား ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်သည့် မြစိမ်းကြာပွတ် ဖြစ်ပြီး အဓိကကုန်ကြမ်းမှာ မြစိမ်းရေမြွေ ၏ အရေခွံဖြစ်ကာ အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းမှာ တိမ်တိုက်သံ ဖြစ်သည်။
အထူးဆေးရည်ဖြင့် စိမ်ထားပြီးသားဖြစ်သော ထိုမြွေရေခွံမှာ အလွန်ပင် ပျော့ပျောင်းခိုင်ခံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို တိမ်တိုက်သံဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ ထူးခြားသော သွန်းလုပ်နည်းကို အသုံးပြုလျှင် မြစိမ်းကြာပွတ်တစ်ခုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ မြွေရေခွံအပိုင်းမှာ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် တိမ်တိုက်ပုံစံ သံစိုင်ကို သွယ်လျသော နန်းကြိုးများအဖြစ် သွန်းလုပ်ကာ အပိုင်းနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရုံသာ ကျန်တော့သည်။
ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်မှာ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ ရွှယ်လျန်ကျိ ပေးသော စမ်းသပ်ချက်မှာ သူမအတွက် မခက်ခဲလှပေ။ သူမသည် သံစိုင်ကို ယူကာ မီးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး မီးအပူချိန်ကို သေချာ အာရုံခံလိုက်၏။ အပူချိန် တက်လာသည်နှင့်အမျှ သံစိုင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျော့ပျောင်းလာပြီး ပုံဖော်ရန် အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် သံစိုင်ကို ထုတ်ကာ သွန်းလုပ်ရေးစင်မြင့်ပေါ် တင်လိုက်ပြီးနောက် တူကို ဝှေ့ယမ်းကာ သံစိုင်အား သွယ်လျသော နန်းကြိုးများ ဖြစ်လာစေရန် ညီညာစွာ ထုနှိပ်လိုက်တော့သည်။ အလျားမှာ လုံလောက်ပြီဟု ခန့်မှန်းရသောအခါ ပြင်ဆင်ထားသည့် မြွေရေခွံကို ယူကာ သံကြိုးလေးများပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ပတ်လိုက်၏။
“ ရှဲ... ရှဲ... ”
မြင့်မားသော အပူချိန်ကြောင့် မြွေရေခွံမှာ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သံကြိုးများနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်ပေါ့ပါးလှပြီး မြွေရေခွံနှင့် သံစိုင်ကြားတွင် ဟာကွက်မရှိစေရန် တစ်ပတ်ချင်းစီကို အတိအကျ သွန်းလုပ်သွားခဲ့သည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပျော့ပျောင်းခိုင်ခံ့သော မြွေရေခွံနှင်တံ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ မုန့်ဝမ်သည် ထိုဝိညာဉ်ကြာပွတ်ကို မြှောက်ကာ ရွှယ်လျန်ကျိထံသို့ ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်၏။
“ စီနီယာ... ကျွန်မ စီနီယာ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မပျက်ကွက်ခဲ့ပါဘူး။ ”
ရွှယ်လျန်ကျိ၏ အကြည့်က မုန့်ဝမ်လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကြာပွတ်ပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညှိတ်လိုက်သည်။
“ သာမန် အနိမ့်စား ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုပဲ ဆိုပေမဲ့၊ နင်က ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အမှားအယွင်းမရှိ အောင်အောင်မြင်မြင် သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ နင် ဒီတစ်လအတွင်းမှာ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ”
ထိုကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ ပုံစံမှာ အမြဲတမ်းလိုပင် နှိမ့်ချလျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“ စီနီယာက ကျွန်မကို အမွှန်းတင်လွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်မလို ဂျူနီယာကို အလုပ်ရုံဆီ ထူးထူးခြားခြား ရာထူးတိုးပေးခဲ့တဲ့ စီနီယာ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်လိုမှ ပြန်မဆပ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မအနေနဲ့ သွန်းလုပ်ခြင်းအတတ်ကို ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပြီး တစ်နေ့မှာ စီနီယာ့အတွက် အသုံးဝင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ”
ရွှယ်လျန်ကျိက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး - “ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက် ကျိုဟွာမြို့ ကနေ ခေါ်လာခဲ့တဲ့ တပည့်အသစ်တွေထဲမှာ နင်က အသိဉာဏ်အရှိဆုံးပဲ။ မနက်ဖြန် ငါ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ မီးဖိုဖွင့်မယ်၊ နင် ဝိညာဉ်လက်နက် အလုပ်ရုံ ကို လာပြီး ငါ့ကို ကူညီပေး။ ”
“ ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ”
မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဝိညာဉ်လက်နက် အလုပ်ရုံမှာ ရွှယ်လျန်ကျိ ကိုယ်တိုင် လက်နက်သွန်းလုပ်သည့် နေရာဖြစ်သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်နက်သွန်းလုပ်မှုကို အနီးကပ် မြင်တွေ့ခွင့်ရရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ကူညီခွင့်ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသည့် သင်ယူမှု အခွင့်အရေးပင်။
ရွှယ်လျန်ကျိကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အလုပ်ရုံအပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါ တပည့်များမှာ မပြန်ကြသေးဘဲ စောင့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ စီနီယာအစ်မ မုန့်... ဒီနေ့ ကိစ္စအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ”
“ စီနီယာအစ်မသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ငွေညှစ်ခံလိုက်ရတော့မှာပါ။ ”
“ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက ကိစ္စအသေးလေးပါ၊ စီနီယာ့ရဲ့ မျက်နှာပျက်ရမယ့် ကိစ္စကမှ ကိစ္စအကြီးကြီးပါ... ”
လူတိုင်း၏ မြှောက်ောက်ပင့်ပြောဆိုသံများကို နားထောင်ရင်း မုန့်ဝမ်က ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးနေလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်နေချိန်တွင် အလုပ်ရုံတာဝန်ခံ ကျန်းလင်း မှာ ထူးထူးခြားခြား အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်ခံရပြီး သတင်းစကားပင် ပြန်မပို့နိုင်ခြင်းမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ ရွှယ်လျန်ကျိသည် ဤနေရာကို စောင့်ကြည့်နေနိုင်ကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းမိသဖြင့် ဒန်ကျွယ်ကျိ ဘက်ကို အာခံကာ တစ်ဖက်မှ ခေါင်းဆောင်ကို အပြတ်သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ပေးသည့် အခွန်လေးနှင့် သူမအတွက် ဤမျှ စွန့်စားရန် မထိုက်တန်ပေ။
သို့သော် ကိစ္စက ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ သူမ ရသင့်ရထိုက်သည့် အကျိုးအမြတ်များကိုတော့ သိမ်းယူရပေဦးမည်။ အားလုံး ပြောပြီးသွားသောအခါ မုန့်ဝမ်က ကြင်နာတတ်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ ငါ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲ၊ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါ ရှောင်ယိုကျန်းကို သတ်လိုက်တာက ကြည့်ရတာ လွယ်သလို ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန် ဝှက်ဖဲ အချို့ကို သုံးလိုက်ရလို့ အောင်မြင်သွားတာပါ။ ”
လူတိုင်းမှာ အံ့သြသွားကြသော်လည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ စီနီယာအစ်မ မုန့်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း ရှောင်ယိုကျန်းမှာ အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူအဖြစ် နှစ်အတော်ကြာ နေခဲ့သည့် ဝါရင့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တစ်ကွက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်ရန်မှာ အထူးနည်းလမ်းများကို သုံးခဲ့ရမည်မှာ အသေအချာပင်။
ချင်းကျူ ၏ ဦးနှောက်မှာ လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်လိုက်သည်။ သူက မျက်လုံးလေး ကစားလိုက်ပြီးနောက် -
“ စီနီယာအစ်မ မုန့်က ကျွန်တော်တို့ကို ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ကယ်တင်ဖို့ ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ ဝှက်ဖဲကို သုံးလိုက်ရတာပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ တန်ဖိုးကြီးတာ ဘာမှမရှိပေမဲ့၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ရာမှာ သုံးလို့ရတဲ့ လကျောက် တစ်ခု ရှိပါတယ်။ စီနီယာအစ်မ လက်ခံပေးပါဦး။ ”
အခြားသူများလည်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး မုန့်ဝမ်ထံသို့ လက်ဆောင်များ အလုအယက် ပေးကြတော့သည်။
“ စီနီယာအစ်မ... ကျွန်တော့်မှာ ဝိညာဉ်စမ်းရေ တစ်ပုလင်း ရှိပါတယ်၊ ကျင့်ကြံရာမှာ အထောက်အကူပြုပါတယ်။ လက်မခံဘဲ မနေပါနဲ့ဦး။ ”
“ စီနီယာအစ်မ... ကျွန်မမှာ မီးတိမ်ကျောက် အချို့ ရှိပါတယ်။ တန်ဖိုးကြီးတာ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ စေတနာအဖြစ် လက်ခံပေးပါ။ ”
မုန့်ဝမ်က တစ်ခုချင်းစီကို လက်ခံလိုက်ရင်း - “ အားလုံးရဲ့ စေတနာကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ နောက်ခါ အဲဒီလူတွေ လာနှောင့်ယှက်ရင် ငါ့ဆီကိုသာ လာခဲ့ပါ၊ ငါ မင်းတို့အတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာပေးမယ်! ”
မုန့်ဝမ် ထွက်သွားပြီးနောက် အချို့မှာ နှမြောတသ ဖြစ်နေကြသည်။
“ ငါတို့ ငွေညှစ်ခံရတော့မဲ့ဘေးကတော့ လွတ်သွားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စီနီယာအစ်မကို တစ်နေ့တည်းမှာ နှစ်ခါတောင် လက်ဆောင်ပေးလိုက်ရတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ကျော်လောက် တန်ဖိုးရှိသွားပြီ။ ”
အခြားသူများလည်း ထောက်ခံကြသည်။ “ အဲဒီလူတွေက မူလက စီနီယာအစ်မ မုန့်ကို ပစ်မှတ်ထားတာလေ၊ ငါတို့က ကြားကနေ အလကားနေရင်း ပါသွားသလိုပဲ... ”
ချင်းကျူက ထိုသို့ပြောသူကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ကာ - “ မမေ့နဲ့ဦး... ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း မှာ အားနည်းတာက အပြစ်ပဲ! ပြီးတော့ ရန်သူကို ပေးတာနဲ့ ကိုယ့်စီနီယာအစ်မကို လက်ဆောင်ပေးတာက လုံးဝ မတူဘူး! ”
အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ပိုက်ဆံအချို့ ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ စီနီယာ ရွှယ်လျန်ကျိကို မျက်နှာ မပျက် စေခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ တစ်ဖက်ဂိုဏ်းသားကို ပေးခဲ့လျှင် ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။
မုန့်ဝမ်ကတော့ အခြားသူများ ဘာတွေးနေသည်ကို ဂရုမစိုက်ပါ။ သူမသည် ယနေ့တွင် အမြတ်အစွန်းများစွာ ရလိုက်ပြီး ရရှိလာသည့် အရင်းအမြစ်များမှာ သူမကို အဆင့် ၈ ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံဖို့ရန် လုံလောက်နေ ပေပြီ ။
ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းချီးပေးခံထားရတဲ့ နေရာပဲ။
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ရရှိလာသည်များကို ရေတွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ခါးမှ သစ်သားအချက်ပေးပြားမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းလင်း ထံမှ ဖြစ်သည်။
“ စီနီယာအစ်မ မုန့်... ကျွန်တော် ဒီမနက်စောစောကတည်းက ဝိညာဉ်လက်နက် အလုပ်ရုံကို အကူအညီပေးဖို့ ခေါ်ခံလိုက်ရတာပါ သတင်းရရချင်း ကျွန်တော် အပြေးပြန်လာဖို့ လုပ်ပေမဲ့၊ စီနီယာရွှယ်လျန်ကျိက ဒီကိစ္စထဲ ဝင်မပါဖို့ အမိန့်ပေးထားလို့ပါ။ ကျွန်တော် တမင် လျစ်လျူရှုထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ”
သူမ အလုပ်ရုံက ထွက်လာချိန်တွင် အခြေအနေ မဟန်သည်ကို သိသဖြင့် ကျန်းလင်းထံ သတင်းပို့ခဲ့သော်လည်း ပြန်စာ မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် အချက်ပေးပြားကို ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် ပြုံးနေသော်လည်း အသံမှာမူ အလွန် အေးစက်နေတော့သည်။
“ စီနီယာရွှယ်လျန်ကျိကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် သုံးနေတာပဲ... နင်ပြောတာက အမှန်လား အမှားလားဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ? ”