အစီအစဉ်
Vol. 2 Ch. 16
ဇီလင်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး - “ နင်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ? ပြောပြစမ်း ”
“ နောက်တစ်လနေရင် 'ဂိုဏ်းကြီးငါးခု ဖလှယ်ပွဲ' ကျင်းပမယ့်နေ့ ရောက်ပါတော့မယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ဖလှယ်ပွဲကို 'ကျင်ယွင်ဂိုဏ်း' မှာ ကျင်းပမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ မုန့်ဝမ်ကို ဒီဖလှယ်ပွဲမှာ ပါဝင်လာအောင် အကွက်ဆင်လို့ ရပါတယ်! ”
ဂိုဏ်းကြီးငါးခုသည် ဆယ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် ဖလှယ်ပွဲ ကျင်းပလေ့ရှိပြီး အပေါ်ယံအားဖြင့် တပည့်များအချင်းချင်း ချစ်ကြည်ရင်းနှီးစွာ ပညာစမ်းသပ်ရန်ဟု ဆိုသော်လည်း တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်မှာမူ တစ်ဖက်ဂိုဏ်းတွင် မည်မျှအစွမ်းထက်သည့် ပါရမီရှင်များ ရှိနေသနည်းဟု အကဲခတ်ရန်နှင့် ထိုပါရမီရှင်များ အတောင်ပံမစုံမီ ဦးစွာသတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးရှာရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းကြီးငါးခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မည်သည့်အခါမျှ သဟဇာတမဖြစ်ခဲ့ကြဘဲ အချင်းချင်း နောက်ကျောကို ဓားဖြင့်ထိုးခြင်း၊ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးခြင်းတို့မှာ လူတိုင်းသိသော လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်း၏ အလေးပေးခံရဆုံး တပည့်များသည် ရန်သူ၏ ပစ်မှတ်မဖြစ်စေရန် ဤဖလှယ်ပွဲမျိုးတွင် ပါဝင်လေ့မရှိကြပေ။
သို့သော် မုန့်ဝမ်ကဲ့သို့ ဂိုဏ်းထဲသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ မကြာသေးဘဲ အခြေခံ မခိုင်မာသေးသော တပည့်များမှာမူ ဤဖလှယ်ပွဲ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဆုလာဘ်များကို မက်မောကာ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ရန် ကြိုးစားတတ်ကြသည်။
ဇီလင်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး - “ အကြံကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မုန့်ဝမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နည်းနည်း နိမ့်မနေဘူးလား? ပုံမှန်ဆိုရင် ဖလှယ်ပွဲမှာ ပါဝင်တဲ့ တပည့်တွေက အနည်းဆုံး အဆင့် ၈ ရှိရမယ် မဟုတ်လား? ”
“ မုန့်ဝမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်ပေမဲ့ သူမရဲ့ ခွန်အားကိုတော့ လူတိုင်း မြင်ဖူးကြပါတယ်။ သူမသာ ပါဝင်ချင်တယ်လို့ ပြောရင် ဂိုဏ်းက စီနီယာတွေက ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး ”
ညာဘက်တွင် ဒူးထောက်နေသော တပည့်ကလည်း ဝင်ပြော၏။
“ ဒါ့အပြင် ဖလှယ်ပွဲဖြစ်ဖို့ တစ်လတောင် လိုပါသေးတယ်။ ဘယ်သူသိမှာလဲ... တစ်နေ့နေ့မှာ သူမက စီနီယာတစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိလို့ လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရမလားဆိုတာ? ”
“ ကောင်းပြီ... ပြောတာ ကောင်းတယ် ”
ဇီလင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ ဒီကိစ္စကို နင်တို့လက်ထဲ အပ်လိုက်မယ်။ အဆင်ပြေအောင် လုပ်နိုင်ရင် ငါ ဆုချမယ်။ တကယ်လို့ ပျက်စီးသွားရင်တော့ ငါ့ဆီ ပြန်လာဖို့မစဉ်းစားနဲ့တော့ ”
တပည့်နှစ်ဦးမှာ တုန်ရင်သွားပြီး - “ စီနီယာအစ်မ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ မကျရှုံးစေရပါဘူး ”
ဇီလင်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုသူနှစ်ဦးကို လွှတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်ကို သတိရသွားသည်။ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ မုန့်ကျွင်းရှင်း သည် ကျင်ယွင်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူမ (ဇီလင်) သာ ဤဖလှယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့လျှင် မုန့်မိသားစုထံမှ အကြွေးအချို့ကို တောင်းခံရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား?
ဇီလင် (မုန့်ဝမ်၏ ရုပ်သေးရုပ်) သည် သူမ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း သာယာစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။
ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ထိုတပည့်နှစ်ဦး၏ တမင်တကာ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် မုန့်ဝမ်သည် ဂိုဏ်းကြီးငါးခု ဖလှယ်ပွဲအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဇီလင် (ရုပ်သေး) ထံမှတစ်ဆင့် အဖြစ်မှန်ကို သိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း သရုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သေးသည်။
ထမင်းစားဆောင်တွင် ထိုကိစ္စကို ဆွေးနွေးနေကြသော တပည့်များထံ မုန့်ဝမ်က ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးသယောင် အမူအရာဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“ အခု ရှင့်တို့ ပြောနေတဲ့ ဖလှယ်ပွဲဆိုတာ ဘာလဲဟင်? ”
တပည့်နှစ်ဦးမှာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးနေသော "မိစ္ဆာမ" မုန့်ဝမ် ဖြစ်နေသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထမင်းစားဆောင်တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည့် စည်းကမ်းမရှိပေ။ မုန့်ဝမ်က သူတို့ကို ဤနေရာတွင် သတ်ပစ်လျှင်ပင် ဂိုဏ်းအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ ခန့် လျော်ကြေးပေးလိုက်ရုံဖြင့် ကိစ္စပြတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် အလောတကြီး ဒူးထောက်ကာ သူတို့သိသမျှကို အကုန်ပြောပြလိုက်ကြသည်။
“ စီနီယာအစ်မ... ကျွန်တော်တို့ သိတာ ဒါအကုန်ပါပဲ ”
မုန့်ဝမ်က စဉ်းစားနေသယောင် ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမက တွက်ချက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသာ ဤဖလှယ်ပွဲ၏ နောက်ကွယ်က အဖြစ်မှန်ကို မသိခဲ့ပါက ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်လူကြီးများရှေ့တွင် နာမည်ရရန် အခွင့်ကောင်းဟု တကယ် ယုံကြည်မိပေလိမ့်မည်။
ပါဝင်သူများအတွက် ဆုလာဘ်များမှာလည်း အလွန်ပင် ရက်ရောလှသည်။ စာရင်းပေးရုံဖြင့် အလယ်လတ် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု၊ စွမ်းအားစုစည်းဆေးတစ်ပုလင်းနှင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိပ်တန်း ၅ ဦးစာရင်းဝင်ပါက 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး' ကို တိုက်ရိုက် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဝါရင့် တပည့်များပင် ဤထောင်ချောက်ထဲသို့ တမင်တကာ ခုန်ဆင်းရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ် အလုပ်အကျွေးပြုလျှင်ပင် မရနိုင်သော ဆေးလုံးကို ဤဖလှယ်ပွဲတွင် ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် မုန့်ဝမ်အတွက်မူ ဆေးလုံးမှာ အရေးမကြီးပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ ကျင်ယွင်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ကာ သူမ၏ အစ်ကို မုန့်ကျွင်းရှင်းကို တွေ့ခွင့်ရရန်ပင်။ ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေဆဲ ဖြစ်သော တပည့်နှစ်ဦးကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။
“ ထကြတော့... လမ်းပြစမ်း။ ငါ ဒီဖလှယ်ပွဲအတွက် စာရင်းသွားပေးမလို့ ”
တပည့်နှစ်ဦးမှာ ကြောင်အသွားကြသည်။ မိစ္ဆာမ မုန့်ဝမ်၏ လက်ထဲမှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီလား? သူတို့သည် မုန့်ဝမ်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုရင်း ရှေ့မှ လမ်းပြကြတော့သည်။
“ စီနီယာအစ်မ မုန့်သာ ပါဝင်မယ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းလေးခုကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်မှာ သေချာပါတယ်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် လူကြီးမင်းတွေတောင် စီနီယာအစ်မကို သဘောကျသွားမှာပါ! ”
မုန့်ဝမ်က ဘာမှမပြောသော်လည်း မျက်နှာထားမှာ သိသိသာသာ ပျော့ပျောင်းနေသည်။ လူတစ်ယောက်တွင် အားနည်းချက်အချို့ ရှိနေမှသာ သူတစ်ပါးက သံသယ မဝင်မှာ မဟုတ်ပါလား။
အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမ သို့ ရောက်သောအခါ ထိုတပည့်နှစ်ဦးမှာ မြှောက်ပင့်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ကြသည်။
“ စီနီယာအစ်မ... ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူထားတဲ့ စီနီယာ ဖုန်း က အထဲမှာ ရှိပါတယ်။ သူက ဒေါသအတော်ကြီးတတ်တော့ စီနီယာအစ်မ သတိထားပါနော် ”
မုန့်ဝမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူတို့ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ခန်းမထဲတွင် ဟောင်းနွမ်းသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်လျက် ဟောက်သံပြင်းပြင်းဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည်။
မုန့်ဝမ်က ထောင့်တစ်နေရာတွင် အေးဆေးစွာ စောင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖုန်းပေါင်ခန်း က မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။
“ ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို လာနှောင့်ယှက်တာလဲ! ”
သူသည် အကြည့်စူးများဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်၏။ ဤကဲ့သို့ အပြစ်မရှိ အပြစ်ရှာကာ ငွေညှစ်တတ်သော နည်းလမ်းကို မုန့်ဝမ်က ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သူမသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ကာ ခါးက သိုလှောင်အိတ် ကို ဖြုတ်၍ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ တပည့်တော်က စီနီယာ ဒီမှာ ကျင့်ကြံနေမှန်း မသိဘဲ ဝင်လာမိတာပါ။ စီနီယာ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ! ”
ဖုန်းပေါင်ခန်းသည် အိတ်ထဲကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဒီကောင်မလေးက ရုပ်ရည်က သန့်ပြန့်ပါရဲ့နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် ဆင်းရဲနေရတာလဲ။
သို့သော် သူမ၏ အသားအရေကတော့ တကယ်ကို နုနယ်စိုပြေနေတာပဲ... အော်... မေ့လို့၊ ပွဲတော်နေ့မှာ အဆင်ပြေပါစေ....