အမှားကို ထောက်ပြခြင်း

လူ့ပြည်လောကတွင် ထားခဲ့သော ရုပ်သေးရုပ် မှာမူ ထူးခြားမှုမရှိဘဲ တောင်ပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာတွင် အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေဆဲပင်။ မုန့်ဝမ်သည် ထိုရုပ်သေးထံမှ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက်ရုပ်သေးဖြစ်သော ဇီလင် ထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ရယူလိုက်သည်။

ဇီလင်သည် ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခံထားရသော်လည်း သူမ၏ ပါရမီနှင့် မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်ခံထားသဖြင့် ရွှယ်လျန်ကျိ ခိုင်းထားသော အလုပ်များကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နေနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ဇီလင်ထံမှတစ်ဆင့် ရွှယ်လျန်ကျိသည် 'ကောင်းကင်သံစဉ် စောင်း' ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ သွန်းလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း မုန့်ဝမ် သိလိုက်ရသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရွှယ်လျန်ကျိ ဤတစ်ခေါက်တွင် အောင်မြင်ပါစေဟု ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းမိသည်။ အကယ်၍ ထပ်မံ ကျရှုံးပါက သူမ၏ ဒေါသအောက်တွင် မည်မျှသော လူများ သေကျေရဦးမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

နေ့ဘက်တွင် လက်နက်သွန်းလုပ်ပြီး ညဘက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းဟူသော နှစ်ထပ်ကွမ်း အသုံးစရိတ်များကြောင့် မုန့်ဝမ်၏ လက်ဝယ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ထက်ဝက်ကျော် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွှယ်လျန်ကျိ၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် စောင်းသွန်းလုပ်တော့မည်သတင်းကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်ထင်းစိုက်ရသူ မဟုတ်တော့ဘဲ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ကြီးကြပ်ရသူ ဖြစ်လာသည်။ ဤနေရာမှာ သွန်းလုပ်ရေး စင်မြင့်နှင့် ပိုနီးသဖြင့် သွန်းလုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို အနီးကပ် လေ့လာခွင့် ရရှိစေသည်။

ဇီလင် (ရုပ်သေး) သည် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကာ မုန့်ဝမ်ကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ သူမ၏ နေရာသို့ သွားလိုက်သည်။ အခြားသူများကလည်း မုန့်ဝမ်ကို "ထောင်ချောက်ထဲက ငါးနူ” တစ်ကောင်လို သဘောထားကာ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

စီနီယာအစ်မ စုရှင်း ကသာ မုန့်ဝမ်ထံသို့ လျှောက်လာပြီး နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ကာ -

“ ညီမလေး မုန့်... ဒီနေရာနဲ့ အသားကျရဲ့လား? သွန်းလုပ်ခြင်း စတဲ့အခါ စီနီယာလိုအပ်နိုင်မယ့် ကုန်ကြမ်းတွေကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနော်၊ ဒါမှ အရေးကြုံရင် မပြာမှာ ”

မုန့်ဝမ်က ကျေးဇူးတင်သည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ စုရှင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တွက်ချက်နေမိသည်။ စုရှင်းသည် သူမကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းချင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မုန့်ဝမ်အတွက်မူ 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး' ကဲ့သို့သော အရာကို သူတစ်ပါးလက်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ကုန်ကြမ်းများ စစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် ရွှယ်လျန်ကျိသည် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကာ သွန်းလုပ်ခြင်းကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။ ခုနစ်ရက်နှင့် ခုနစ်ည ကြာပြီးနောက် အလွန်ထက်မြက်လှသော စောင်းကြိုးများကို အောင်မြင်စွာ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျောက်နက်သားဖြင့် စောင်းကိုယ်ထည်ကို ဆက်လက် သွန်းလုပ်ရာ ရက်ပေါင်း ၂၀ ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရွှယ်လျန်ကျိ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို မလွတ်တမ်း လေ့လာနေခဲ့သည်။ စောင်းကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အစီအရင် များကို ထွင်းထုသည့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှယ်လျန်ကျိ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်ကို မုန့်ဝမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အခြား အစီအရင်များကဲ့သို့ ချောမွေ့ခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ် အချိုးမကျ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

စောင်းကို တပ်ဆင်ရန် ပြင်နေစဉ် မုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည် -

“ စီနီယာ... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး ”

ရွှယ်လျန်ကျိက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့သဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ ဘာကိစ္စလဲ? ”

မုန့်ဝမ်က ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ဖြင့် -

“ စီနီယာက အစီအရင်တွေကို ထွင်းထုတဲ့အခါ တပည့်တော်တို့ရဲ့ အကဲခတ်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက် တမင်တကာ အားနည်းချက်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တာကို သတိပြုမိလို့ပါ ”

ရွှယ်လျန်ကျိ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ သူမ စောင်းကိုယ်ထည်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတစ်ချက်တွင် သူမလက် အနည်းငယ် ချော်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ စီနီယာက ဒီစောင်းပေါ်မှာ အစီအရင်ပေါင်း (၃၆) ခုကို ထွင်းထုခဲ့တာပါ။ လိုင်းကြောင်းတွေ အများကြီးထဲမှာမှ နောက်ဆုံးတစ်ချက်မှာပဲ အားနည်းချက် ရှိနေပါတယ်။ ဒါဟာ တပည့်တော်တို့ကို စမ်းသပ်လိုက်တာလို့ ယူဆမိပါတယ် ”

အခြားတပည့်များမှာမူ မှင်တက်ကုန်ကြသည်။ ထိုအမှားကို မြင်သူရှိသော်လည်း မည်သူကမျှ ထုတ်မပြောရဲကြပေ။ စီနီယာ့ထက် ပိုသိသယောင်လုပ်ခြင်းမှာ သေတွင်းတူးခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ရွှယ်လျန်ကျိသည် ထိုနေရာကို အမြန်ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်ပြီး အခြားတပည့်များကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ -

“ မုန့်ဝမ်က ဂိုဏ်းထဲရောက်တာ နှစ်လပဲ ရှိသေးတယ်။ သူမတောင် ဒီပြဿနာကို မြင်နိုင်တယ်၊ နင်တို့ကျတော့ ဘာလို့ မမြင်ကြတာလဲ? ”

ထိုအခါမှ အခြားသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး - “ စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ! ” ဟု အော်ဟစ်တောင်းပန်ကြတော့သည်။ အမြဲတမ်း မျက်နှာသာပေးခံရသော ရှန်ယု ပင်လျှင် ဒူးထောက်လိုက်ရတော့သည်။