ဖမ်းဆီးခံရခြင်း

ရွှယ်လျန်ကျိသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း ဒူးထောက်နေသော တပည့်များကို ထခိုင်းခြင်း မရှိဘဲ စောင်းကြိုးများကို ယူကာ စောင်းကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ စောင်းကြိုးများ နေရာတကျ ဖြစ်သွားသောအခါ သူမသည် စောင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏ -

“ ဒီလအတွက် အလုပ်တာဝန်တွေကို နှစ်ဆ တိုးလိုက်မယ်။ အားလုံး ထွက်သွားကြတော့။ မုန့်ဝမ်... နင်ပဲ ကျန်ခဲ့ ”

“ ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ ”

အခြားတပည့်များ ထွက်သွားပြီးနောက် ရွှယ်လျန်ကျိသည် မုန့်ဝမ်ကို ပြုံး၍ ကြည့်ကာ -

“ တပည့်တွေအားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ငါ့ရဲ့ အမှားကို အဲဒီလိုနည်းနဲ့ ထောက်ပြပေးတာ တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်။ ”

အနားတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့သဖြင့် ရွှယ်လျန်ကျိသည် သူမ၏ "စမ်းသပ်မှု" ဟူသော ဟန်ဆောင်မှုကို ဆက်မလုပ်တော့ပေ။ သူမက မုန့်ဝမ်ကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“ နင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို မဝင်ခင်က ဘယ်လိုကျင့်စဉ်တွေကို သင်ခဲ့ဖူးလဲ? ”

“ စီနီယာ့ကို ပြန်ဖြေရရင်... သာမန် 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး' ကျင့်စဉ်တွေအပြင် ပုံရိပ်ယောင်ပညာရပ်တချို့ပဲ သင်ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြွက်သားနဲ့ အရိုးအဆစ်တွေကို သန်မာအောင် လုပ်ခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကိုလည်း ကျင့်ကြံခဲ့ပါတယ် ”

ရွှယ်လျန်ကျိက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မုန့်ဝမ် ပြသခဲ့သည့် ခွန်အားကို သူမ သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ ပြောရရင်တော့... နင် ဂိုဏ်းထဲရောက်ကတည်းက ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ပညာရပ်တွေကို ဘာမှ မသင်ရသေးဘူးပဲ။ ”

သူမသည် ရှေးဟောင်း သံနက်တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ ဒါကို ယူသွား။ ဒါရှိရင် ကျမ်းစာခန်းမ ထဲကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ပြီး နင်နဲ့ သင့်တော်မယ့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်တယ် ”

မုန့်ဝမ်သည် တံဆိပ်ပြားကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အားနာဟန်ဖြင့် -

“ တပည့်တော်က အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေပဲ လုပ်ပေးရတာပါ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်နဲ့ ထိုက်တန်ပါ့မလား? ”

ရွှယ်လျန်ကျိက ရယ်မောကာ - “ ဒါက နင့်အတွက် ဆုပဲ၊ ယူထားလိုက်ပါ။ ကျင့်စဉ်ရွေးပြီးရင် ငါ့ရဲ့ သွန်းလုပ်ရေး အလုပ်ရုံမှာ လာကူပေးဦး ”

“ ဟုတ်ကဲ့! ဆုလာဘ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ! ”

ရွှယ်လျန်ကျိက မုန့်ဝမ်ကို အားပေးစကား အနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်သည် တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ကာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျမ်းစာခန်းမသို့ တိုက်ရိုက် သွားတော့သည်။ ဂိုဏ်းထဲ စရောက်ကတည်းက သူမ ဤနေရာကို မျက်စိကျနေခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နိမ့်သဖြင့် ဝင်ခွင့်မရခဲ့ပေ။ ကျမ်းစာဂူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား စုစည်းမှုအဆင့် တပည့်များအတွက် ဖွင့်မပေးထားဘဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စီနီယာများ၏ ဆုလာဘ် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးပြုသူများသာ ဝင်ခွင့်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဂူအဝတွင် စောင့်နေသော စီနီယာကို တံဆိပ်ပြားပြကာ လက်ဆောင်အချို့ ပေးကမ်းပြီး ရွှယ်လျန်ကျိ၏ နာမည်ကို အသုံးချကာ ဂူထဲသို့ ဝင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာရှိ ကျင့်စဉ်များထဲမှ သူမသည် 'သွေးစုပ်ကျင့်စဉ်' ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် အခြားသူများ၏ သွေးကို စုပ်ယူကာ မိမိ၏ သွေးကြောများကို သန့်စင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ် ဤကျင့်စဉ်ကို ရွေးရခြင်းမှာ သူမ တကယ်ကျင့်ကြံထားသော 'သွေးနီရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအား' နှင့် အာနိသင် ဆင်တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူမသည် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို သုံးမိလျှင် လူမိမှာစိုးသဖြင့် အလောင်းကို အမြဲ ဖျောက်ဖျက်ခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခု ဤ 'သွေးစုပ်ကျင့်စဉ်' ကို အကာအကွယ်အဖြစ် သုံးကာ လူသိရှင်ကြား သွေးစုပ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်နှစ်ခုစလုံးက လူကို အလောင်းခြောက် ဖြစ်သွားစေနိုင်သဖြင့် အသုံးပြုသူကိုယ်တိုင် မဟုတ်ပါက ကွာခြားချက်ကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် ထိုကျင့်စဉ်ကို လေ့လာလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် အဆင့်သုံးဆင့် ရှိပြီး ပထမအဆင့်မှာ 'သွေးလှိုင်းထကြွခြင်း'၊ ဒုတိယအဆင့်မှာ 'သွေးခြောက်ပါး မူလသို့ပြန်ခြင်း' နှင့် နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ 'သွေးပင်လယ် နိဗ္ဗာန်' တို့ ဖြစ်သည်။ မုန့်ဝမ်အတွက် ဤကျင့်စဉ်မှာ ကလေးကစားစရာကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသဖြင့် နာရီဝက်အတွင်း အကုန်တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မုန့်ဝမ်သည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဈေးသို့သွားကာ စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်သားရဲအချို့နှင့် သုံ့ပန်းအချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် ဈေးမှအထွက်တွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုက သူမကို ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

'ဒါ... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ!'

မုန့်ဝမ်သည် ခုခံရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ လိုအပ်ပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူမ သေသွားနိုင်သော်လည်း သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ အသိမခံနိုင်ပေ။ သို့သော် ထိုသူမှာ သူမကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ မုန့်ဝမ်သည် မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမသည် မြေပေါ်တွင် ဝပ်စင်းလိုက်ပြီး တုန်ရီနေသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏ -

“ စီနီယာ ဒန်ကျွယ်ကျိ ကျွန်မကို ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ခေါ်ယူတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ ခင်ဗျာ ”

ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦး သူမရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူက မုန့်ဝမ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး -

“ နင်က တော်တော်လေး ပါးနပ်တာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ရွှယ်လျန်ကျိရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အချိန်တိုအတွင်း ရခဲ့တာကိုး ”

မုန့်ဝမ်၏ ပါးစပ်ကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ခိုင်းကာ အရာတစ်ခုကို မျိုချခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုခဏမှာပင် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ အားလုံးမှာ ယားယံလာတော့သည်။

“ အား— ”

မုန့်ဝမ်သည် သွေးစွမ်းအားများကို အတင်းထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း အလွန်အမင်း ယားယံလွန်းသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကုတ်ဖဲ့နေမိသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီသွားသော်လည်း ယားယံမှုမှာ လျော့ပါးမသွားပေ။

“ ယားတယ်... အရမ်းယားတယ်... စီနီယာ... ကျွန်မကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ... ”