ပြည်နှင်ဒဏ်
Vol. 3 Ch. 27
“ပြေးချင်တာလား?”
ရွှယ်လျန်ကျိ က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် ထွက်ပြေးနေသော ဒန်ကျွယ်ကျိနောက်သို့ လိုက်မဖမ်းဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို စုကာ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်၏။
“စီနီယာ ဆု ကို သူခိုးကို ဖမ်းဆီးပေးရန် လှုပ်ရှားပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်!”
သူမ၏ စကားအဆုံးတွင် အတုမရှိ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးရှိ ဒန်ကျွယ်ကျိအပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ သူ့ကို ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖမ်းချုပ်လိုက်တော့သည်။ မိမိကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ‘ရွှေအမြုတေအဆင့်’ စီနီယာတစ်ဦး လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းပင်!
သူ့မျိုးရိုးက ဆု... ဒါဆို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဆောင်မှ ‘ဆုထူထျန်း’ ပဲ ဖြစ်ရမယ်!
ရွှယ်လျန်ကျိက သူ့ကိုတောင် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ရောက်လာသူမှာ အစွမ်းထက်သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဒန်ကျွယ်ကျိသည် ပြန်လည်ခုခံရန် စိတ်ပင်မကူးရဲတော့ပေ။ သူ့မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း များစွာ အားနည်းသွားတော့သည်။
ပြီးပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ်ပဲ သွားပြီ။
ဆုထူထျန်းသည် ဒန်ကျွယ်ကျိကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို အလွယ်တကူ လုယူလိုက်သည်။ သူက သိုလှောင်အိတ်ကို ညွှန်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ မီးဖိုခြောက်လုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ရွှယ်လျန်ကျိ... ဒါတွေက နင့်ဟာတွေလား?”
ရွှယ်လျန်ကျိ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဆုထူထျန်းကို အရင်ဆုံး ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာ့ကို ပြန်လည်တင်ပြရရင်... ဒီပစ္စည်းတွေက ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ထားတာတွေ ဖြစ်ပါတယ် .......”
ဆုထူထျန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးဖိုများပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆောင်များမှာ ကွာကျသွားသည်။ ၎င်းတို့အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အာရုံ မှတ်သားမှုများမှာ တကယ်ပင် ရွှယ်လျန်ကျိ၏ အရှိန်အဝါများ ဖြစ်နေ၏။ ထိုမှသာ သူက ဒန်ကျွယ်ကျိကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒန်ကျွယ်ကျိ... မင်း ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ?”
ဒန်ကျွယ်ကျိသည် မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး ခေါင်းမော့လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုး မတရား ခံရပါတယ် စီနီယာ! ကျွန်တော်မျိုး ဒန်ကျွယ်ကျိဟာ တစ်သက်လုံး ဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်လာခဲ့ပြီး ဒီလို သိက္ခာမရှိတဲ့ကိစ္စတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီသိုလှောင်အိတ်ထဲမှာ ဂျူနီယာညီမလေး ရွှယ်လျန်ကျိရဲ့ ရတနာတွေ ပါနေမှန်း ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မသိခဲ့ပါဘူး!”
ဒန်ကျွယ်ကျိသည် တုန်ရီနေသော လက်ညှိုးဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“သူပါပဲ! သူက ဂျူနီယာညီမလေးနောက် လိုက်နေရင် အနာဂတ်မရှိဘူးဆိုပြီး ကျွန်တော့်ဆီမှာ တပည့်ခံချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရဖို့အတွက် ဒီသိုလှောင်အိတ်ကို လာပေးတာပါ။ သနားစရာကောင်းတဲ့ ကျွန်တော်က အိတ်ကို လက်ခံလိုက်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်၊ အတွင်းမှာ ဘာပါမှန်းတောင် မသိရသေးခင်မှာ ဂျူနီယာညီမလေးက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့ပစ္စည်းကို ခိုးပါတယ်ဆိုပြီး စွပ်စွဲတာပါ။ စီနီယာအနေနဲ့ သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးပါ!”
ဒန်ကျွယ်ကျိက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် ဆုထူထျန်းသည် ဒန်ကျွယ်ကျိထံမှ လျှို့ဝှက်သတင်းစကားကိုလည်း လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
“စီနီယာဆု... ရွှယ်လျန်ကျိပေးတဲ့ အကျိုးအမြတ်ထက် ကျွန်တော် နှစ်ဆ ပေးပါ့မယ်!”
ဆုထူထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားဟန် ရှိ၏။
“ရွှယ်လျန်ကျိ... ဒန်ကျွယ်ကျိက သူ အကွက်ဆင် ခံရတာလို့ ပြောနေတယ်။ နင် ဘယ်လို ထင်လဲ?”
၎င်းကို ကြားရသောအခါ ရွှယ်လျန်ကျိ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ အဘိုးကြီး ဒန်ကျွယ်ကျိက စီနီယာဆုကို တိတ်တဆိတ် တစ်ခုခု ပြောလိုက်ပြီ ဖြစ်ရမည်။ သူမသည် ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ အရှက်မရှိမှုကို စိတ်ထဲမှ ကာကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။
“စီနီယာ... ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ တစ်ဖက်သတ် စကားကို လုံးဝ မယုံပါနဲ့ ဘုရား! ကျွန်မရဲ့ မီးဖိုတွေကို ခိုးဖို့အတွက် သူက သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်ကိုတောင် ကျွန်မနားမှာ အတွင်းလူအဖြစ် လာထားခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ ‘လမ်းစဉ်တပည့်’ ကိုလည်း လျှို့ဝှက်အဆိပ်နဲ့ ထိန်းချုပ်ပြီး ခိုးခိုင်းခဲ့တာပါ။ ကျွန်မရဲ့ အလုပ်ရုံက တပည့်များစွာကိုလည်း သတ်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒီလို လူယုတ်မာမျိုးကို လုံးဝ သည်းမခံသင့်ပါဘူး!”
ရွှယ်လျန်ကျိသည် ဒန်ကျွယ်ကျိကို စွပ်စွဲနေစဉ်မှာပင် သူမကလည်း ဆုထူထျန်းထံသို့ တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့လိုက်သည်။
“စီနီယာ... ကျွန်မ ကတိပေးထားတာတွေအပြင် နောက်ထပ် ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုကိုပါ ထပ်ပေးပါ့မယ်။ စီနီယာကသာ ကုန်ကြမ်းတွေ ပေးမယ်ဆိုရင် နှစ်ခုတောင် သွန်းလုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်!”
ရွှယ်လျန်ကျိ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဆုထူထျန်းမှာ ကျေနပ်သွားတော့သည်။ သူက ဒန်ကျွယ်ကျိကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်မှာ စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
“ဒန်ကျွယ်ကျိ... မင်းက ဒီအရွယ်အထိ ကြီးလာပြီးမှ ဒီလို ခိုးမှုမျိုးကို လုပ်ရုံတင်မကဘဲ၊ နောင်တရမယ့်အစား အကြပ်ကိုင်ခံရတဲ့သူကိုတောင် ပြန်ပြီး သိက္ခာချဖို့ ကြိုးစားနေတာ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ။”
ဒန်ကျွယ်ကျိမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်သော်လည်း ဆုထူထျန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး စကားပြောခွင့် မပေးတော့ပေ။
“ထပ်ပြီး စကားအပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့။ ဒီကိစ္စရဲ့ အမှန်တရားကို ငါ သိပြီးပြီ။ မင်းကို ပြစ်ဒဏ်အနေနဲ့ ရွှယ်လျန်ကျိကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသိန်း ပေးလျော်စေပြီး ‘ကျောက်ဆောင်လူသူကင်းမဲ့ရာမြို့’ ကို အနှစ်နှစ်ဆယ် ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးလိုက်မယ်!”
ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး မြေပေါ်တွင် ပြပ်ပြပ်ဝပ် ဦးချလိုက်တော့သည်။
“စီနီယာ... ကျွန်တော် မှားပါပြီ၊ ကျွန်တော် တကယ် မှားပါပြီ! ကျွန်တော် လောဘတက်မိလို့ ဂျူနီယာညီမလေး ရွှယ်လျန်ကျိရဲ့ ရတနာတွေကို လိုချင်မိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အိုပါပြီ။ အဲဒီမြို့ကို တကယ် သွားရမယ်ဆိုရင် နောင်မှာ ဂိုဏ်းအတွက် ဆက်ပြီး အမှုထမ်းနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး သက်ညှာပေးပါဦး!”
ကျောက်ဆောင်လူသူကင်းမဲ့ရာမြို့ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မှာ မော်တယ်လောက (သေမျိုးလောက) ကဲ့သို့ပင် ပါးလွှာလှသဖြင့် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် နေရထိုင်ရ ခက်ခဲသော နေရာမျိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုနေရာသို့ အနှင်ခံရပါက သူ၏ ကျန်ရှိသော သက်တမ်း အနှစ်နှစ်ဆယ်မှာ အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဦးချနေရင်းမှာပင် ဒန်ကျွယ်ကျိသည် ဆုထူထျန်းထံသို့ လျှို့ဝှက်အသံပို့ကာ အသနားခံလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဆုထူထျန်း စိတ်ပြောင်းသွားတော့သည်။ သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားကာ - “ကောင်းပြီ... မင်းက ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာရှိတာကို ထောက်ထားပြီး ပြည်နှင်ဒဏ်ကို ဆယ်နှစ်ပဲ သတ်မှတ်လိုက်မယ်။”
ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အကြီးအကျယ် နာကျည်းနေမိသည်။ ဆုထူထျန်းမှာ သူပေးထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာကို လက်ခံထားသော်လည်း ပြည်နှင်ဒဏ်ကို ဆယ်နှစ်သာ လျှော့ပေးချင်သည်။ ပြီးတော့ ရွှယ်လျန်ကျိဆိုတဲ့ ဖာသည်မနဲ့ မုန့်ဝမ်ဆိုတဲ့ ဖာသည်မလေးက သူ့ကို လာပြီး အကွက်ဆင်ရဲတယ်ပေါ့! အား... သေရင်တောင် ခွင့်မလွှတ်ဘူး......!
ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ ရင်ထဲတွင် သွေးမျက်ရည် ကျနေသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ မလေးစားသော အမူအရာ အစအနမျှ မပြရဲပေ။ ယင်းအစား သူသည် ကျေးဇူးတင်ဝမ်းမြောက်သော အမူအရာဖြင့် ဦးချလိုက်သည်။
“စီနီယာ့ရဲ့ ကရုဏာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! စီနီယာ့ရဲ့ ကရုဏာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!”
“တော်ပြီ။ ဒီကိစ္စ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ကြ။ မင်းကတော့ သုံးရက်အတွင်း ရွှမ်ယင်းဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားဖို့ အမိန့်ထုတ်လိုက်တယ်။”
ဆုထူထျန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ဒန်ကျွယ်ကျိသည် မြေပေါ်မှ တွားသွားထလာရာ ရွှယ်လျန်ကျိကို ကြည့်သော သူ၏ အကြည့်မှာ လူကို အရှင်လတ်လတ် စားပစ်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။
“ရွှယ်လျန်ကျိ... ငါ နင့်ကို တကယ် အထင်သေးမိခဲ့တာပဲ!”
“စီနီယာအစ်ကို ဒန်ကတော့ နောက်နေပြန်ပြီ။ အစ်ကိုက ကျွန်မကို အရင် အကွက်ဆင်တာလေ၊ ကျွန်မက အစ်ကို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကိုပဲ အစ်ကို့ဆီ ပြန်လှည့်ပေးလိုက်ရုံပါ”
ရွှယ်လျန်ကျိသည် အလွန်ပင် စိတ်ကြည်လင်နေသည်။ ဒန်ကျွယ်ကျိ လျော်ကြေးပေးသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ သူမလက်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ရောက်လာမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဆယ်စုနှစ်များစွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကို မောင်းထုတ်နိုင်ခြင်းမှာ သူမအတွက် အကြီးမားဆုံး အောင်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။
“ဟဲဟဲဟဲဟဲ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံပါတယ်။”
ဒန်ကျွယ်ကျိသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရွှယ်လျန်ကျိထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ ဆုထူထျန်းက သူ့ကို သုံးရက်သာ အချိန်ပေးထားသဖြင့် သူ ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စများစွာ ကျန်သေးသည်။
“နေဦး။”
ရွှယ်လျန်ကျိက ဒန်ကျွယ်ကျိကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ “စီနီယာအစ်ကို တစ်ခုခု မေ့နေတာ မဟုတ်ဘူးလား? အဆိပ်ဖြေဆေးကို ပေးခဲ့!”
ဒန်ကျွယ်ကျိက တစ်ခွန်းမကျန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “သူက ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ အသားကို စားပြီး သွေးကို သောက်ချင်နေတာကို နင်က ငါ့ဆီမှာ အဆိပ်ဖြေဆေး လာတောင်းနေတာလား?”
ရွှယ်လျန်ကျိက ဒန်ကျွယ်ကျိကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုက မုန့်ဝမ်ပေါ်မှာ ဝိညာဉ်အာရုံ မှတ်သားမှု ထားခဲ့နိုင်သလို၊ ကျွန်မကလည်း ရှန်ယုပေါ်မှာ မှတ်သားမှု မထားခဲ့ဘူးလို့ အစ်ကို ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ? သူ မြေကမ္ဘာ အဆုံးအထိ ထွက်ပြေးရင်တောင် ကျွန်မ သူ့ကို ပြန်ဆွဲထုတ်နိုင်တယ်!”
ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ မျက်နှာမှာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... ငါ အဆိပ်ဖြေဆေး ပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်မလေး ရှန်ယုကိုတော့ အသက်ချမ်းသာပေးရမယ်! မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး!”
“သဘောတူတယ်။”
ရွှယ်လျန်ကျိသည် အဆိပ်ဖြေဆေးကို ယူလိုက်ပြီး ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ မကျေမနပ် အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆေးပုလင်းကို အနားရှိ မုန့်ဝမ်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်သည် အဆိပ်ဖြေဆေးကို ယူကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး ရွှယ်လျန်ကျိကို အကြိမ်ကြိမ် ဦးချလိုက်သည်။
“ကျွန်မအတွက် အဆိပ်ဖြေဆေး တောင်းပေးတဲ့အတွက် စီနီယာ့ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်!”
နူးညံ့သော စွမ်းအားတစ်ခုက မုန့်ဝမ်ကို မလိုက်ပြီး ရွှယ်လျန်ကျိက သူမကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။
“နင်က ငါ့အတွက် အကြီးအကျယ် အမှုထမ်းပေးခဲ့တာပဲ။ ဒီအဆိပ်ဖြေဆေးက နင် ရထိုက်တဲ့ အရာမို့လို့ ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။”
သို့သော် မုန့်ဝမ်က ဂုဏ်မယူဘဲ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အဘိုးကြီး ဒန်ကျွယ်ကျိကို ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးနိုင်တာက စီနီယာ့ရဲ့ အစွမ်းကြောင့်ပါပဲ။ ကျွန်မကတော့ မပြောပလောက်တဲ့ ကိစ္စလေးတွေကိုပဲ လုပ်ပေးခဲ့တာပါ။”
ဒန်ကျွယ်ကျိကို မီးဖိုများ ခိုးပေးရန် ကူညီခြင်းမှာ အောင်မြင်လျှင်လည်း သေရမည်ဖြစ်သလို၊ မအောင်မြင်လျှင်လည်း သေရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ် ဘာလို့ ကူညီခဲ့သနည်း? သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ဒန်ကျွယ်ကျိ၏ အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးကို ရွှယ်လျန်ကျိအား တိုက်ရိုက် သွားပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ‘မြွေကို တွင်းထဲက ဆွဲထုတ်ရန်’ အတွက် မိမိကိုယ်ကိုတောင် အန္တရာယ်အတွင်း နှစ်သွင်းခဲ့သည်။
ဒန်ကျွယ်ကျိမှာ တကယ်ပင် အကွက်ဆင်ခံရပြီး လက်ပူးလက်ကျပ် မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှယ်လျန်ကျိသည် မုန့်ဝမ်၏ သစ္စာရှိပြီး နာခံမှုရှိသော အမူအရာကို ကြည့်လေ ပို၍ သဘောကျလေ ဖြစ်နေသည်။
“နင်က ငါ့အတွက် အရာအားလုံး ထည့်စဉ်းစားပေးတာဆိုတော့ ငါကလည်း နင့်ကို မတရား မလုပ်ပါဘူး။”
ရွှယ်လျန်ကျိ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ သစ်သားသေတ္တာ သုံးလုံးနှင့် အမှတ်အသားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။