ထွက်ခွာခြင်း
Vol. 3 Ch. 30
ထိုနေ့က မုန့်ဝမ်သည် လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး အလုပ်ရုံ၏ အဝင်ဝတွင် တစ်နေကုန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သန်းခေါင်ယံအချိန်ရောက်မှသာ သူမ စောင့်နေသောသူကို ဖမ်းမိတော့သည်။
“ဂျူနီယာညီမ ဇီလင်(ရုပ်သေး)... နင့်ကိုတွေ့ဖို့ တကယ်မလွယ်ပါလား။ နင် ငါ့ကို တမင်ရှောင်နေတာလားလို့တောင် သံသယဝင်မိတယ်”
ဇီလင်(ရုပ်သေး)၏ အကြည့်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး - “ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလိုဖြစ်မှာလဲ? ဂျူနီယာညီမ... နင် အများကြီး တွေးနေတာပါ”
“ငါ အပိုစကားတွေ မပြောတော့ဘူး။ ငါ့ပစ္စည်း ဘယ်မှာလဲ? ဒီလောက်တောင် ကြာနေပြီဆိုတော့ ပြုပြင်ပြီးလောက်ပြီ မဟုတ်လား?”
ဇီလင်(ရုပ်သေး)က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဂျူနီယာညီမ မုန့်... နင် ငါ့ကို မိသွားပြီဆိုမှတော့ ငါလည်း မငြင်းတော့ပါဘူး။ နင်ပေးထားတဲ့ ပစ္စည်းက လက်နက်သွန်းလုပ်နေတုန်း မတော်တဆ ပျက်စီးသွားတယ်”
“ဘာ...?”
မုန့်ဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဇီလင်(ရုပ်သေး)ကို သံသယရှိသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “နင် ဒါကို တမင်လုပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်?”
“ ‘တမင်’ ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ? စီနီယာအစ်မ ဇီလင်(ရုပ်သေး)က နာမည်ကျော် တစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ စီနီယာတွေကလွဲရင် ဒီအလုပ်ရုံမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပါရမီ အရှိဆုံးသူပဲ!”
ဇီလင်(ရုပ်သေး)၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဂျူနီယာတစ်ယောက်က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မုန့်ဝမ်ကို မကြောက်မရွံ့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“နင်ပေးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်က ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပျက်စီးနေတာ။ စီနီယာအစ်မရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ အဲဒါက အမှိုက်ပုံထဲက ပစ္စည်းလို ဖြစ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ အဲဒါက အထူးပြုအမျိုးအစား အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပဲ။ ငါတို့ မပြင်နိုင်တာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလား?”
“ဟုတ်တယ်! ငါတို့တောင် နင်က စီနီယာအစ်မကို တမင်တကာ ခက်ခဲတဲ့အလုပ်ပေးပြီး စီနီယာအစ်မရဲ့ သွန်းလုပ်ရေးပညာကို နှိမ့်ချဖို့နဲ့ အလုပ်ရုံထဲက စီနီယာအစ်မရဲ့ ရာထူးကို နှိမ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလားလို့ သံသယဝင်နေတာ!”
“ငါက ဇီလင်နဲ့ စကားပြောနေတာ။ နင်တို့နှစ်ယောက်က ဝင်ပြောပိုင်ခွင့် ရှိလို့လား?”
မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။ သူမက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် “ဖြန်း၊ ဖြန်း” ဟု မြည်အောင် ရိုက်ချလိုက်ရာ ထိုနှစ်ယောက်မှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
“မုန့်ဝမ်! နင် ငါ့လူတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ လက်ပါရဲတယ်ပေါ့!”
ဇီလင်(ရုပ်သေး)၏ မျက်နှာတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါ များ ပေါ်လာသည်။ သူမက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
မုန့်ဝမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “သူတို့က ငါ့ကို အရင်ဆုံး ရိုင်းပျတာလေ။ နင်က နင့်လက်အောက်ငယ်သားတွေကို မထိန်းနိုင်ဘူးဆိုမှတော့ ငါက နင့်ကိုယ်စား ဆုံးမပေးတာ ဘာမှားလို့လဲ?”
ဇီလင်(ရုပ်သေး)က တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဂျူနီယာနှစ်ယောက်က အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် တားဆီးလိုက်ကြသည်။
“စီနီယာအစ်မ... ကျွန်မတို့ အရင် မှားတာပါ။ ကျွန်မတို့အတွက်နဲ့ စီနီယာအစ်မ မုန့်နဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မထိခိုက်ပါစေနဲ့”
“ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ၊ ကျွန်မတို့က ဝင်မပြောသင့်တဲ့နေရာမှာ ဝင်ပြောမိတာပါ။ စီနီယာအစ်မ မုန့်ရဲ့ ဆုံးမမှုက မှန်ပါတယ်”
ဂျူနီယာနှစ်ယောက်၏ ဖျောင်းဖျမှုကြောင့် ဇီလင်(ရုပ်သေး)သည် သူမ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ထံသို့ သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးနှင့် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံး ပစ်ပေးလိုက်သည်။
“ဒါ နင့်ပစ္စည်းတွေပဲ။ ငါ တစ်ပြားမှ မယူထားဘူး။ နောက်ဆို နင် ငါ့ကို အကူအညီလာတောင်းဖို့ မစဉ်းစားနဲ့!”
ပြောပြီးနောက် သူမသည် ဂျူနီယာနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
မုန့်ဝမ်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်ကာ ဇီလင်(ရုပ်သေး)ကို တစ်ခွန်းနှစ်ခွန်း ဝေဖန်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ယူကာ ဟန်ပါပါဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
တပည့်များနားနေဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် သစ်သားသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အသစ်စက်စက် ပြုပြင်ပြီးသား ကျောက်စိမ်းဖြူဆွဲသီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျေနပ်သွားသော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့ သရုပ်ဆောင်ပြရကျိုး နပ်ပေသည်။
သူမသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဆွဲသီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဘေးမှ သိုလှောင်အိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် မုန့်ဝမ်ပေးထားသော ပစ္စည်းများ ရှိမနေဘဲ မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံတစ်ခုနှင့် သတ္တုလုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။
‘ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ် ဝတ်ရုံ’ သည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အသုံးပြုလိုက်ပါက မိမိ၏ အစွမ်းနှင့် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုပါက ‘အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း’ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးချိန်အထိ ခေတ္တမျှ လှည့်စားထားနိုင်သည်။
‘ဝိညာဉ်အာရုံခံလုံး’ သည် အလတ်စား ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး၊ မိုင်တစ်ဆယ် ပတ်လည်အတွင်းရှိ ထူးခြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုများကို အလိုအလျောက် အာရုံခံနိုင်သည်။
ဇီလင်(ရုပ်သေး)၏ အရည်အချင်းဖြင့် ဂျူနီယာနှစ်ယောက်၏ အကူအညီပါလျှင် အလတ်စား ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်နိုင်ခြင်းမှာ သူမ၏ အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤဝိညာဉ်အာရုံခံလုံးကို သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ် ဝတ်ရုံကမူ သူမ သိုဝှက်သိမ်းဆည်းထားသော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး အလုပ်ရုံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်လက်နက်များ အမြဲတမ်း ရောက်လာတတ်သည်။ ပြုပြင်၍ရသည်များကို အစွမ်းကုန် ပြုပြင်ကြပြီး၊ ပြုပြင်၍ မရတော့သည်များကိုမူ အနှစ်သာရများ ထုတ်ယူရန်အတွက် ‘ပြန်လည်သွန်းလောင်းရေး ဧရိယာ’ သို့ ပို့ကြသည်။ ဤဝိညာဉ်ဖုံးကွယ် ဝတ်ရုံ ရောက်လာစဉ်က ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပျက်စီးနေပြီး အဆင့်မှာလည်း အလတ်စားအဆင့်သို့ ကျဆင်းနေခဲ့သည်။ ဇီလင်(ရုပ်သေး)သည် လှည့်ကွက်အချို့ကို သုံးကာ ၎င်းကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီးနောက် အတော်လေး ကြိုးစားပြုပြင်ကာ ၎င်း၏အဆင့်ကို ပြန်မြှင့်တင်ခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဝမ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
အသစ်ရရှိထားသော ဝိညာဉ်လက်နက်များကို သွေးစက်ချကာ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုပုံအား လေ့ကျင့်နေရင်း မိုးလင်းခါနီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မုန့်ဝမ်သည် ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး ကောင်းကင်ယံ တဖြည်းဖြည်း လင်းလာသောအခါ ရွှမ်ယင်းဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ ‘ပျံသန်းရေးသင်္ဘော’ ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
နံနက် စောစောအချိန်တွင် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောမှာ အချိန်ကိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။ ပျံသန်းရေးသင်္ဘောတွင် သုံးထပ်ရှိသည်။ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော ‘ရွှေအမြုတေအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတည်းသာ နေထိုင်သည်။ ဒုတိယထပ်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ လေးဦး နေထိုင်သည်။ ရွှယ်လျန်ကျိအပြင် ပိရွှေနတ်မိမယ် ၊ ချီယန်ကျိနှင့် ဟေးရှန်းတာအိုအရှင် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
မုန့်ဝမ်သည် သင်္ဘောပေါ်တက်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ စကားဝိုင်းများကို နားစွင့်ခြင်းဖြင့် ဤအချက်အလက်အားလုံးကို သိရှိခဲ့သည်။ သူမသည် သင်္ဘော၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကပ်နေပြီး၊ မည်သည့် စကားဝိုင်းတွင်မျှ မပါဝင်ဘဲ၊ မည်သည့် ထင်မြင်ချက်မှ မပေးဘဲ ကျင့်ကြံနေသည်။ ထိုသို့ နေထိုင်သော်လည်း သူမသည် အချို့လူများကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
“ဟေး... အဲဒီ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ခုနစ်၊ နင်၊ ဒီကို လာခဲ့စမ်း”
သူဌေးသားလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပုံစံရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေထောက်မှ ‘ဝိညာဉ်ဖိနပ်’ များကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါ နင့်ကို ပြောနေတာ။ ဘေးဘီကို လျှောက်မကြည့်နဲ့။ သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးမှာ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ခုနစ် ဆိုလို့ နင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ”
မုန့်ဝမ်သည် သူ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖားသည့် အပြုံးများဖြင့် လိမ္မာစွာ ရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ “စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မကို ဘာလို့ ခေါ်တာလဲဟင်?”
“ဟဲ... နင်လို အရည်အချင်းမျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီသင်္ဘောပေါ် ရောက်လာတာလဲ ငါ တကယ်မသိဘူး။ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို သွားတဲ့အခါ နင်က ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို အရှက်ခွဲဖို့ပဲ ရှိလိမ့်မယ်”
သူဌေးသားလေးမှာ မုန့်ဝမ်ကို ရွံရှာသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်ပြီးနောက် မျက်လုံးကို ပျင်းရိစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ “နင့်နာမည်က မုန့်ဝမ် ဟုတ်တယ်မလား? နင်ပဲ လျောင်ချင်းချင်းကို သတ်ခဲ့တာလား?”
သူဌေးသားလေး စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်လူများကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ထံသို့ အကြည့်များ ပို့လိုက်ကြပြီး ပွဲကောင်းကြည့်ရတော့မည်ဆိုသည့် အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။
“ချိုးနင် က လျောင်ချင်းချင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်စီနီယာအစ်ကိုပဲ။ သူ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လလုံး ကျင့်ကြံခြင်း အားထုတ်နေတာ၊ သူထွက်လာတာနဲ့ သူ့ဂျူနီယာညီမလေးရဲ့ မတော်တဆမှုကို သတင်းရလိုက်တာပဲ”
“လျောင်ချင်းချင်းရဲ့ ကိစ္စက ချိုးနင် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေတုန်း ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ သူက စီနီယာ တင်ဆီမှာ သွားပြီး အစီအရင်မခံနိုင်ဘူး။ မုန့်ဝမ်ကို သတ်လိုက်တာက စီနီယာတင်ရဲ့ ဒေါသကို အနည်းငယ် ပြေလျော့စေနိုင်လိမ့်မယ်”
“ချိုးနင်က လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ကတည်းက ‘အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်’ ကို ရောက်နေတာ။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဒီလဲလှယ်ရေးပွဲကို တက်ရောက်မယ့် တပည့်တွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်စာရင်း ဝင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ‘ငရဲလက်ဝါး’ ဆိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံထားတာ။ မုန့်ဝမ်တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ!”
“ဟဲဟဲ... ဒါက မုန့်ဝမ်မှာ ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ”
ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ လူများ၏ ပြောဆိုချက်များကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောင်တောင်တောင် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“လျောင်ချင်းချင်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ?”
“နင် သေချင်နေပြီပဲ!”
ချိုးနင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော အနက်ရောင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်ထံသို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများလည်း အေးစက်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်သော လိပ်ပြာလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသာအယာ ရွှေ့လိုက်ပြီး၊ အနက်ရောင် လက်ဝါးကြီးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခမရှိသည့် အချိန်တွင် သူမသည် အမြဲတမ်း လူသိမခံဘဲ နေလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ လူသိမခံဘဲ နေလို့မရတော့ဘူးဆိုလျှင်တော့... သူမ၏ အစွမ်းအချို့ကို အနည်းငယ် ထုတ်ပြရုံသာ ရှိတော့သည်။
လက်ဝါးကြီးမှာ သင်္ဘော၏ နံရံကို ရိုက်မိသွားပြီး တိုးဖျော့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လက်ဝါးရာ အပါးလေး တစ်ခု ကျန်ခဲ့သည်။
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားသဖြင့် ချိုးနင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော် သူက ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်မီမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် လက်ဟန်များကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး၊ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ချိုးနင်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
ထိုသွေးရောင် အလင်းတန်းကို အထိခံလိုက်ရသော ချိုးနင်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း တစ်ဝက်မက အားနည်းသွားတော့သည်။
“ဒါ ‘သွေးကျိန်စာအတတ်’ ပဲ! ဒီအတတ်ကို သင်ယူထားရင် ကိုယ့်ရဲ့ သွေးကို အသုံးပြုပြီး တစ်ဖက်လူကို သေအောင် ကျိန်စာတိုက်နိုင်တယ်လို့ ကောလာဟလ ကြားဖူးတယ်!”
တစ်ယောက်ယောက်က မုန့်ဝမ်အသုံးပြုလိုက်သော ကျင့်စဉ်ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါ်လာသည်။
“သွေးကျိန်စာအတတ်က သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်တွေထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး တစ်ခုပဲ၊ ကျင့်စဉ်အားလုံးထဲမှာ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ခုစာရင်း ဝင်တယ်။ သွေးကျိန်စာအတတ်ရဲ့ ရှေ့မှာတော့ ငရဲလက်ဝါးဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး”
“မုန့်ဝမ်က သွေးကျိန်စာအတတ်ကို သင်ယူထားရုံတင်မကဘဲ ချိုးနင်တောင် သူမရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်လောက်အောင်အထိ ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ကျင့်ကြံထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး!”
“ဒါပေမဲ့ သွေးကျိန်စာအတတ်ကို သုံးတာက တန်ဖိုးပေးရတယ်။ သွေးကျိန်စာအတတ်က ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ ဖျက်ဆီးအား ပြင်းလေလေ၊ အသုံးပြုတဲ့သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် စားသုံးမှုက ပိုပြီး ကြီးမားလေလေပဲ”