မီးဖိုဆောင်

မုန့်ဝမ်သည် စုရှင်း၏လက်ထဲရှိ ကျိုးနေသောဓားကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီဓားက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အင်အားတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုတော့ သုံးလို့မရတော့ဘူးပဲ။"

စုရှင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုကျိုးနေသောဓားကို အလုပ်စားပွဲပေါ်တင်ကာ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို စတင်ထုတ်ယူလေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကျွမ်းကျင်လှ၏။ မကြာမီမှာပင် သူမသည် ပျံလွှားဓား ထဲမှ ကလေးလက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော သံအနှစ်စတစ်ခုကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

မုန့်ဝမ်က စိတ်ရင်းဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်မက တကယ်ကို တော်တာပဲ!"

စုရှင်းက ထိုသံအနှစ်စကို မုန့်ဝမ်ထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်ရင်း ပြုံး၍ပြောသည်။

"ဒါက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အသေးအဖွဲလေးပါ။ စီနီယာအစ်မဆီက အမှတ်တရလက်ဆောင်အဖြစ် သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ပြန်လည်သွန်းလုပ်ရေး နယ်မြေမှာ ဒီလို သံအနှစ်တွေက အများကြီးရှိတယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ!"

မုန့်ဝမ်သည် သွေးနတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ထိုသံအနှစ်စထဲသို့ အသာအယာ စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ ဘာမှထူးခြားမှုမရှိသည်ကို သိရမှသာ ဝမ်းသာအားရဟန်ဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ မုန့်ဝမ်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံသည်ကို မြင်သောအခါ စုရှင်း၏ အပြုံးမှာ ပို၍ စစ်မှန်လာသည်။

"ဘယ်လိုလဲ? သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား? ငါတို့ရဲ့ ပြန်လည်သွန်းလုပ်ရေး နယ်မြေကို ဝင်ချင်လား?"

ပြန်လည်သွန်းလုပ်ရေး နယ်မြေမှာ ဝင်ငွေကောင်းမည့်ပုံပေါ်ပြီး စီနီယာအစ်မ စုရှင်းကလည်း သူမကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်မည့်ပုံရသည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို မေ့မထားပေ။

မီးဖိုကို ခိုးရမယ်!

ဟုတ်ပါသည်၊ အဆိပ်ဖြေရန် နည်းလမ်းရှာတွေ့ခဲ့လျှင်တောင် သူမအနေဖြင့် ခိုးယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။ အဆိပ်ဖြေနိုင်ရုံဖြင့် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဟု မဆိုလိုပေ။ ဒန်ကျွယ်ကျိသည် သူမကဲ့သို့ 'အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်' ကျင့်ကြံသူကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူမ၏ 'ရုပ်သေးပညာ' က 'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်' ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံကို လှည့်စားနိုင်လောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံသော ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးနိုင်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် သူမ သေချာစီစဉ်ထားခဲ့ပါလျက်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့်ရှိသော မုန့်ချင်းစုန်ကိုပင် မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ မုန့်ချင်းစုန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသော ဒန်ကျွယ်ကျိကို ဆိုလျှင် ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤမီးဖိုကို ခိုးယူရမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်အားလုံးကို ထိုအဘိုးကြီး ဒန်ကျွယ်ကျိအပေါ် ပုံချကာ သူမကိုယ်သူမ အပြစ်ကင်းအောင် လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်က အားနာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်မ... ဒီအလုပ်တွေက ကျွန်မအတွက် အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။ ကျွန်မ အရင်က မီးဖိုဆောင်မှာ အထွေထွေအလုပ်သမား လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီနေရာက ကျွန်မနဲ့ ပိုကိုက်ညီမယ် ထင်ပါတယ်ရှင်။"

စုရှင်း၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသော်လည်း သူမ၏ လေသံမှာ နူးညံ့နေဆဲပင်။

"သေချာလို့လား? ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ မီးဖိုဆောင်က 'ရှန်ယု' ရဲ့ တာဝန်အောက်မှာ ရှိတာ။ ညီမလေး မီးဖိုဆောင်ကို သွားရင် သူ့ရဲ့ လက်အောက်ကို ရောက်သွားမှာနော်။"

မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုံ့ဆိုင်းမှုအချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ လက်နက်သွန်းလုပ်တာကို ထိတွေ့ခဲ့တာ နှစ်လပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အခြေခံကိုတောင် မသိသေးပါဘူး။ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး အလုပ်ရုံကို ဝင်ခွင့်ရတာကတင် ကျွန်မအတွက် ကံကောင်းလှပါပြီ။ ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အထွေထွေအလုပ်တွေပဲ လုပ်နိုင်မှာပါ။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ညီမလေး ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုမှတော့ အစ်မမတားတော့ပါဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ မီးဖိုဆောင်မှာ ဆက်နေလို့ အဆင်မပြေတော့ရင် အစ်မဆီကို အချိန်မရွေး လာခဲ့လို့ရတယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ။"

မုန့်ဝမ်သည် ကျေးဇူးတင်ခြင်း၊ အားနာခြင်းတို့ဖြင့် စုရှင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်လည်သွန်းလုပ်ရေး နယ်မြေမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က စုရှင်းအတွက် ဝင်ပြောပေးလေသည်။

"စီနီယာအစ်မ... ဒီမုန့်ဝမ်က တကယ်ကို ကျေးဇူးမသိတတ်တာပဲ။ အစ်မက သူ့အပေါ်မှာ အကြိမ်ကြိမ် စေတနာထားပြီး ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်တာကိုတောင် သူက ငြင်းပယ်ရဲတယ်!"

စုရှင်းသည် မီးဖိုဆောင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေရာမှ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ စွန့်ပစ်ထားသော ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ကောက်ယူပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ လက်ကျန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင် သန့်စင်လိုက်သည်။

"နင် ငါ့နောက်လိုက်လာတာ နှစ်အတော်ကြာပြီဆိုတော့ တစ်ခု သတိပေးလိုက်မယ်၊ သူ့ရှေ့မှာ ဒီလိုစကားမျိုးတွေကို ဘယ်တော့မှ မပြောမိစေနဲ့။"

ထိုစကားပြောခဲ့သော ဂျူနီယာညီလေးမှာ မှင်တက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ.... စီနီယာအစ်မ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။"

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် မုန့်ဝမ်သည် မီးဖိုဆောင်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူမ၏ အကြည့်များမှာ မြင့်မားသော မီးဖိုကြီး ခြောက်လုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။

ဤမီးဖို တစ်လုံးချင်းစီမှာ 'အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်' များ ဖြစ်ကြသည်။ ခြောက်လုံးစလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်လက်နက်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်ပြီး ခဏတာမျှ 'အဆင့်နိမ့်မှော်ရတနာ’ အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။ လက်နက်သွန်းလုပ်ရန်ဖြစ်စေ၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့မှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုများ ဖြစ်သည်။ ဒန်ကျွယ်ကျိက ၎င်းတို့ကို မျက်စိကျနေသည်မှာ မထူးဆန်းပေ။

မုန့်ဝမ်က မီးဖိုများကို အကဲခတ်နေစဉ် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

မုန့်ဝမ် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမှန်း သိလိုက်သဖြင့် အားနာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ စီနီယာအစ်မ ရှန်။ ကျွန်မက မုန့်ဝမ်ပါ၊ မီးဖိုဆောင်ကို အသစ်ရောက်လာတာပါ။ ဒီမီးဖိုကြီးတွေက တကယ်ကို လက်ရာမြောက်ပြီး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရှိနေတာ တွေ့လို့ မနေနိုင်ဘဲ လိုက်ကြည့်နေမိတာပါရှင်။"

"အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆိုတာ သဘာဝအတိုင်း ထူးခြားတာပေါ့။"

ရှန်ယုက ထိုကိစ္စကို အရေးတယူ မလုပ်ဘဲ အေးစက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နင် မီးဖိုဆောင်ကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ မီးဖိုအမှတ် (၆) က နင်နဲ့ ဇူလီရဲ့ တာဝန်ပဲ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်။"

ရှန်ယုကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် မီးဖိုအမှတ် (၆) ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူမ အနားမရောက်မီမှာပင် အသားညိုညို ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ သူမထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးလာကာ မျက်နှာချိုသွေးလျက် ပြုံးပြလေသည်။

"မင်္ဂလာပါ စီနီယာအစ်မ မုန့်။ ကျွန်တော်က ဇူလီပါ။ နောင်ကျရင် ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးပါဦးခင်ဗျာ!"

မုန့်ဝမ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ လူတိုင်းသိကြသည်။ သူမသည် စီနီယာအစ်မများဖြစ်ကြသော ရှန်ယု၊ ဇီလင်နှင့် စုရှင်းတို့ကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သာမန်တပည့်များကဲ့သို့တော့ မဟုတ်ပေ။ မုန့်ဝမ်က ဇူလီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလူမှာ အကဲခတ် တော်ပုံရသည်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး ဇူလီ၊ မီးဖိုဆောင်မှာ ငါတို့ ဘာတွေလုပ်ရမလဲ?"

ဇူလီက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြောပြသည်။ "မီးဖိုအမှတ် (၆) ရဲ့ အပူရှိန်ကို ထိန်းညှိရတာအပြင်၊ တစ်ညခြားတစ်ခါ မီးဖိုဆောင်မှာ ညစောင့်တာဝန် ထမ်းဆောင်ရပါတယ်ခင်ဗျာ။"

မီးဖိုဆောင်တွင် မီးဖို ခြောက်လုံးရှိပြီး အသစ်ရောက်လာသော မုန့်ဝမ်အပါအဝင် တပည့် စုစုပေါင်း ၁၂ ယောက် ရှိသည်။ တစ်ညခြားတစ်ခါ စောင့်ရသည်ဆိုပါက လူအနည်းဆုံးအချိန်၌ပင် လူ ၆ ယောက် ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ မီးဖိုကို ခိုးယူမည်ဆိုပါက လူနည်းမည့် ညအချိန်ကို ရွေးချယ်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်သည် မီးဖိုအမှတ် (၆) ထံသို့ လျှောက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီည ညစောင့်တာဝန်က ဘယ်သူတွေလဲ?"

ဇူလီက သူမနောက်မှ ကပ်လိုက်လာရင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖြေသည်။

"ဒီည ညစောင့်တာဝန်ကတော့ မီးဖိုအမှတ် (၄) က စီနီယာအစ်ကို နှစ်ယောက်၊ မီးဖိုအမှတ် (၅) က စီနီယာအစ်မ နှစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ပါ ခင်ဗျာ။"

မုန့်ဝမ်သည် မီးဖိုအမှတ် (၄) နှင့် (၅) တို့၏ တည်နေရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ မီးဖိုအမှတ် (၆) ၏ ဘယ်နှင့်ညာတွင် တည်ရှိပြီး အလွန် အဆင်ပြေသော နေရာ၌ ရှိသည်။ အခြား မီးဖိုသုံးလုံးမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်ခြမ်းတွင် အချိုးကျ တည်ရှိနေကြသည်။

သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေစဉ် မီးဖိုဆောင်ရှိ အခြားတပည့်များကလည်း သူမကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်းတွင် ကိုယ်စီအလုပ်များရှိပြီး မိမိနေရာမှ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မထွက်ရဲသဖြင့် ခဏတာမျှ ကြည့်ပြီးနောက် အာရုံပြန်လွှဲသွားကြသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ရှေ့မှ မီးဖိုအပူရှိန်ကို ထိန်းညှိခြင်းအပေါ်တွင် ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ ဇူလီလည်း မုန့်ဝမ်ကို ဖားနေမည့်အစား မိမိအလုပ်ကိုသာ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်လေတော့သည်။

ညအချိန်တွင် မီးဖိုဆောင်မှာ လင်းထိန်နေဆဲပင်။ တပည့်များမှာ အလုပ်တွင် စိတ်နှစ်ထားကြပြီး ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြပေ။ မုန့်ဝမ်သည် ခဏမျှ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေပြီးမှ တစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

ယခင်က သူမ လက်နက်သွန်းလုပ်စဉ်က စီနီယာ ရွှယ်လျန်ကျိ ပြောခဲ့သည်မှာ ဤလတွင် အလုပ်ရုံ၏ အလုပ်တာဝန်များမှာ နှစ်ဆတိုးနေသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤလူများ ပြန်မသွားကြသည်မှာ သူတို့၏ အလုပ်များကို အမီပြီးအောင် လုပ်နေကြခြင်းကြောင့်ပင်! သို့သော် မည်မျှပင် အလျင်စလိုဖြစ်ပါစေ၊ အိပ်စက်ခြင်းမရှိဘဲတော့ အလုပ်မလုပ်နိုင်ကြပေ။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ညဉ့်နက်ပိုင်းရောက်သောအခါ အလုပ်ရုံအတွင်း လှုပ်ရှားမှုများမှာ တိတ်ဆိတ်လာပြီး တပည့်များမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော အမူအရာများဖြင့် အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မီးဖိုဆောင်တွင် တာဝန်ကျ တပည့် ၆ ဦးသာ ကျန်တော့သည်။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ!"

ဇူလီသည် သူ၏ နာကျင်နေသော လက်မောင်းများကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ မီးကို ထိန်းညှိခြင်းမှာ အရိုးရှင်းဆုံး အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှကြာအောင် အာရုံစိုက်လုပ်ရခြင်းမှာ ပင်ပန်းလှသည်။

သူသည် မုန့်ဝမ်ကို ကျွေးရန်အတွက် ဝိညာဉ်အိတ်ထဲမှ အစားအစာအချို့ကို ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထက် အရင် ဦးသွားလေသည်။

"စီနီယာအစ်မ မုန့်... မီးဖိုနားမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် နေရတာ ဗိုက်ဆာပြီး ပူနေပြီလား?"

မီးဖိုအမှတ် (၅) မှ တာဝန်ခံ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက လက်ဖက်ရည်ခွက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြုံးလျက် မုန့်ဝမ်ထံ လျှောက်လာသည်။

"ကျွန်မ 'ရေခဲဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည်' ပြင်ထားတယ်၊ အပူသက်သာအောင် သောက်လိုက်ပါဦး။"

"လက်ဖက်ရည်ကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ညီမလေးရဲ့ အသားအရေကိုလည်း ဂရုစိုက်ရဦးမယ်နော်။"

အခြား အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မွှေးရနံ့ရှိသော ပုလင်းလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြုံးစိစိဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို ပေးလိုက်ရင်း မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့လို အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတွေက နုနယ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတာလေ။ မီးဖိုအပူရှိန်ကြောင့် ဟိုစီနီယာအစ်ကိုတွေလို မျောက်မည်းကြီးတွေ ဖြစ်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒါက ကျွန်မကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ 'ရေခဲဆီးသီးရည်' ပါ။ မီးဖိုအပူဒဏ်ကနေ အသားအရေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ စီနီယာအစ်မ မငြင်းပါနဲ့နော်။"