လှည့်ကွက်များ

တိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ရင်တောင် စိတ်ဓာတ်မကျကြောင်း ပြသရန်အတွက် ရွှယ်လျန်ကျိ ရှေ့မှောက်တွင် မုန့်ဝမ်သည် အလွန်အမင်း ပျော့ညံ့ပြရန် မဝံ့ရဲပေ။ သူမသည် ယုံကြည်မှုရှိသော ခြေလှမ်းများဖြင့် စင်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လာရာ သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် ယွမ်ယောင်ထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်ကျသည်ဟု ထင်ရသည်။

တိုက်ပွဲစတင်ပြီးနောက် ယွမ်ယောင်သည် အလျင်စလို မတိုက်ခိုက်ဘဲ တစ်ဖက်ရှိ မုန့်ဝမ်ကို စိတ်ဝင်တစား အကဲခတ်နေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် လှိုင်းကလေးများ ထင်ဟပ်နေပြီး လေသံမှာလည်း အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုး ပါနေသည်။

“မင်းပါလား... အစေခံမလေး”

မုန့်ဝမ်က မကျေမနပ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ယွမ်ယောင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ သူမကို မသိသလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

“လျှောက်မပြောနဲ့!”

ယွမ်ယောင်က ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြယ်စင်လေးများ တောက်ပနေသကဲ့သို့ပင်။

“အစေခံမလေးက တကယ်ကို ဆိုးတာပဲ၊ ငါ့ကိုတောင် ပြန်စနောက်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းကို သဘောကျလို့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်”

သို့သော် ယွမ်ယောင်က “သဘောကျတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည့် ခဏမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားလိုက်ရပြီး ယွမ်ယောင်အပေါ် အလွန်အမင်း ခင်တွယ်လိုစိတ်များ၊ သူမအတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးချင်စိတ်များ ပေါ်လာသည်... မဟုတ်သေးဘူး၊ သူမက ဘာလို့ ယွမ်ယောင်အတွက် အသက်စွန့်ရမှာလဲ?

မုန့်ဝမ် ချက်ချင်း သတိဝင်လာသည်။ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိလိုက်သဖြင့် သူမသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဖြားယောင်းမှုကို ခုခံရန် ‘သွေးမိစ္ဆာကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ်’ ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင်မူ စွဲလမ်းရူးသွပ်နေသော အမူအရာကို ဆက်လက် လုပ်ပြထားသည်။

ယွမ်ယောင်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ ချိုသာလာသည်။ သူမ၏ လက်အင်္ကျီထဲမှ အဖြူရောင် ပိုးချည်ကြိုးတစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရစ်ပတ်ရန် ဦးတည်လာတော့သည်။

စကားမနားထောင်တဲ့ အစေခံမလေးဆိုရင် သေသွားတာက ပိုပြီး ကိုင်တွယ်ရလွယ်တာပေါ့။

ဟန်ဆောင်နေသော မုန့်ဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမက အရှုံးပေးချင်ရုံသက်သက်ပါ၊ ယွမ်ယောင်က တကယ်ပဲ သူမအသက်ကို နှုတ်ချင်နေတာလား? ကောင်းပြီလေ၊ သူမလည်း ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘူး။

ပိုးချည်ကြိုးမှာ မုန့်ဝမ်၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် သူမသည် အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည့် ပုံစံမျိုး လုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ရှောင်တိမ်းရန် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ မုန့်ဝမ်သည် လည်ပင်းအညှစ်ခံရပြီး သေဆုံးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူမ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ ပိုးချည်ကြိုးကို တိုက်ရိုက်ပင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရတော့သည်။

မုန့်ဝမ်က သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ပိတ်စအောက်မှ ယွမ်ယောင်မှာ သွားကြိတ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲဖြတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပိုးချည်ကြိုးထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ အဖြူရောင် ပိုးချည်ကြိုးမှာ မုန့်ဝမ်၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် အားဖြင့် ဆွဲငင်လိုက်တော့သည်။

ရလဒ်မှာ... လုံးဝ မရွေ့ပေ။

ပိုးချည်ကြိုးမှာ မုန့်ဝမ်၏ လက်မောင်းတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်ထားသည်မှာ သေချာသော်လည်း ယွမ်ယောင် မည်မျှပင် အားစိုက်ဆွဲပါစေ မရွေ့နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ပိုးချည်ကြိုး၏ တစ်ဖက်ကို မုန့်ဝမ်က သူမ၏ လက်ဝါးဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယွမ်ယောင် အံ့သြစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နီရဲနေပြီး သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားကာ နဖူးမှ ချွေးစက်များစွာ စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ကိုယ်မှာလည်း ယိမ်းထိုးနေသည်။ သူမသည် ပိုးချည်ကြိုးကို တုံ့ပြန်နိုင်ရန်အတွက် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုပြီး ခွန်အားကို မြှင့်တင်ထားပုံရသည်။

ဟဲဟဲ... အစွမ်းတော့ နည်းနည်းရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ယွမ်ယောင်သည် သူမ၏ ‘ပိုးမွှားကျင့်စဉ်’ ကို ထပ်မံ အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မုန့်ဝမ်က ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ယွမ်ယောင်ရှိရာဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီးနောက်... စင်ပေါ်မှ တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

မျောလွင့်နန်းတော် မှ ယွမ်ယောင် အနိုင်ရရှိသည်။

ယွမ်ယောင် စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည်။ မုန့်ဝမ်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အနိုင်ရခြင်းမှာ သူမအတွက် စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိလှပေ။ တော်ပါပြီ၊ သူမလည်း သတ်ဖို့ကို အဲလောက်ကြီး စိတ်မထက်သန်ပါဘူး။ နောက်မှပဲ ကြည့်ရတာပေါ့။

စင်အောက်တွင် မုန့်ဝမ်သည် မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး ညှိုးငယ်သော မျက်နှာဖြင့် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း နယ်မြေသို့ ပြန်လာသည်။ သူမသည် ဒဏ်ရာများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ ရွှယ်လျန်ကျိကို ချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။

“စီနီယာ... ကျွန်မ ရှုံးသွားပါပြီ။ စီနီယာ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မကို အပြစ်ပေးပါ”

ရွှယ်လျန်ကျိက နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ချော့မော့လိုက်သည်။

“ရှုံးရင်လည်း ရှုံးပါစေပေါ့။ ယာယီ အနိုင်အရှုံးအပေါ်မှာ စိတ်မရောက်ပါနဲ့။ ဒါ့အပြင် ယွမ်ယောင် ကျင့်ကြံတဲ့ ‘ယင်ယန်ညီညွတ်ခြင်းကျင့်စဉ်’ က သာမန်ကျင့်စဉ်တွေထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တယ်။ မင်း သူမကို မယှဉ်နိုင်တာက သဘာဝပါပဲ။ အရင်သွားပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသလိုက်ပါဦး”

“ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ! ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲတွေကို ဆက်ကြည့်ချင်ပါသေးတယ်”

မုန့်ဝမ်သည် သူမ ပြန်သွားလျှင် မုန့်မိသားစုမှ ‘အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူ၏ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရမည်ကို အဓိက ကြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် နေခြင်းက ပို၍ ဘေးကင်းသည်။

ရွှယ်လျန်ကျိမှာ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ကူးကို မသိပေ။ မုန့်ဝမ်က မပြန်ချင်ဟု ဆိုသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စအသေးအမွှားလေးကို သူမ ဝင်မစွက်တော့ပေ။

မုန့်ဝမ်၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အခြေမဲ့အမြစ်မဲ့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် သူမ စင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျပြီး ရှုံးနိမ့်သွားချိန်တွင် မုန့်ချင်းရွှယ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူမ အလိုမရှိဆုံး အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ - မုန့်ဝမ်သည် စင်ပေါ်တွင် သေမသွားသည့်အပြင် တိုက်ပွဲမှာလည်း ရှုံးနိမ့်သွားသဖြင့် သူမအနေဖြင့် လှုပ်ရှားရန် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားရသည်။

‘အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ‘အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်’ တပည့်လေးတစ်ဦးကို ရှင်းပစ်ရန်မှာ မခက်ခဲပေ။ ပြဿနာမှာ မုန့်ဝမ်သည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း မှ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း မှ လူများသည် သူတို့၏ အောက်ခြေတပည့်များကို လူလို တန်ဖိုးမထားသော်လည်း အကယ်၍ အခြားဂိုဏ်းမှ ‘အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူက သူတို့တပည့်ကို လာရောက် ထိပါးလျှင်မူ သူတို့သည် ကြီးလေးသော တန်ဖိုးကို ဧကန်မုချ တောင်းဆိုကြပေလိမ့်မည်။

မုန့်ချင်းရွှယ်သည် ကျန်ရှိသော တိုက်ပွဲများကို ကြည့်ရန် စိတ်ကုန်သွားသဖြင့် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပေးကာ ပြိုင်ပွဲကွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူမသည် မုန့်ယွမ်ရှီး၊ မုန့်ယွမ်ဖုန်းတို့နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ပြီးနောက် အခြေအနေကို ပြောပြလိုက်သည်။ မုန့်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ဒေါသတကြီး ချလိုက်ပြီး -

“သူမက နှစ်ရက်ဆက်တိုက် ရှောင်သွားနိုင်တယ်ပေါ့။ ဒီအကုသိုလ်ကောင်မလေးက တစ်ခုခု သတိထားမိနေတာလား?”

မုန့်ယွမ်ရှီး၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာမူ ပို၍ တည်ငြိမ်သည်။ သူသည် ဤသတင်းကို ကြားရသော်လည်း အမူအရာ သိပ်မပျက်ဘဲ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒုတိယ အစီအစဉ်ကိုပဲ စလိုက်ကြစို့။ မုန့်ဝမ်က ရွှယ်လျန်ကျိရဲ့ အစေခံ ဖြစ်နေတော့ သူမကို ‘ဝိညာဉ်ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ’ ထဲကို စေလွှတ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ရွှယ်လျန်ကျိ လိုချင်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတာကိုး”

မုန့်ယွမ်ဖုန်းက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် - “ဒါပေမဲ့ ‘ဝိညာဉ်ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ’ ထဲကို လူတစ်ယောက် ပိုပို့တိုင်း၊ အနာဂတ်မှာ အဲဒီနေရာကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် ငါတို့ နောက်ထပ် တစ်နှစ် ပိုပြီး အချိန်ပေးရမှာလေ”

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဒီတန်ဖိုးကို ငါတို့ ပေးနိုင်ပါတယ်။ ‘ဝိညာဉ်ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ’ ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အချိန်ပေးရတာက၊ မုန့်ဝမ်ကို တိုက်ရိုက်သတ်ပြီး ရွှယ်လျန်ကျိနဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရတာထက် ပိုကောင်းပါတယ်။”

မုန့်ယွမ်ရှီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် လောဘရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “မုန့်ဝမ်ရဲ့ ‘ရုပ်သေးအတတ်’ က ဘယ်လောက်အထိ ပြောင်မြောက်လဲဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ‘ရုပ်သေးအတတ်’ ကို ‘အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်’ ကျင့်ကြံသူ လက်ထဲမှာ ထားတာက နှမြောစရာပဲ။ ပြီးတော့ သူမက မူလကတည်းက မုန့်မိသားစုဝင် ဖြစ်နေတာဆိုတော့၊ သူမမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက မုန့်မိသားစုနဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်!”

မုန့်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီနည်းလမ်းက ပိုပြီး သိုသိပ်သလို ‘ရုပ်သေးအတတ်’ ပေါက်ကြားသွားမယ့် ဘေးကိုလည်း လျှော့ချနိုင်ပါတယ်”

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် မုန့်ယွမ်ရှီးက မုန့်ချင်းရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ချင်းရွှယ်... ဒီ ‘ဂိုဏ်းငါးခု ညီလာခံ’ က စီနီယာအစ်ကို ကျူးရဲ့ တာဝန်အောက်မှာ ရှိတာဆိုတော့၊ စီနီယာအစ်ကို ကျူးနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့အတွက် မင်း ပိုပြီး အားစိုက်ရလိမ့်မယ်”

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဦးလေးကြီး၊ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်”

မုန့်ချင်းရွှယ်နှင့် ကျူးယွီရှန်းတို့သည် ‘ရွှေအမြုတေအဆင့်’ ဆရာတစ်ဦးတည်း၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ စီနီယာအစ်ကို ကျူးကို ဤကိစ္စတွင် သဘောတူအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။

‘ဝိညာဉ်ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ’ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့် တပည့်များသည် သူတို့၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုအတွက် ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်ရာ၊ ထိုအချိန်တွင် လှုပ်ရှားရသည်မှာ အခုလို အတားအဆီးများ ရှိနေချိန်ထက် ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

မုန့်မိသားစုမှ ‘အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည် သစ္စာဖောက် မုန့်ဝမ်ကို ရှင်းပစ်ရန်အတွက်သာ စုရုံးနေကြသည်ကို မုန့်ဝမ် မသိသေးပေ။

စတုတ္ထအကျော့ ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးချိန်တွင် အနိုင်ရရှိသူ ၁၀ ဦး ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ သူတို့မှာ ဤပညာဖလှယ်ပွဲ၏ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုဆယ်ယောက်ထဲတွင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း မှ သုံးဦး ပါဝင်နေပြီး၊ အောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသော ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း မှ တစ်ဦးသာ ပါဝင်ကာ၊ ကျန်ဂိုဏ်းသုံးခုမှ နှစ်ဦးစီ ရွေးချယ်ခံရသည်။

“မျိုးဆက်သစ်တွေက တကယ်ကို အစွမ်းထက်ကြတာပဲ။ ငါ ‘အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်’ မှာတုန်းကတောင် မင်းတို့အားလုံးကို ဒီလို အဆင့်တူမှာ အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား မသေချာဘူး”

ကျူးယွီရှန်းက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ချီးကျူးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ထိုတပည့် ဆယ်ဦးပေါ်သို့ အသာအယာ ကျရောက်သွားသည်။

“ထုံးစံအရဆိုရင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်ဟာ ‘ဝိညာဉ်ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ’ ထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့် ရကြမှာ ဖြစ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုတော့ ‘ဝိညာဉ်ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ’ ထဲကနေ သူတို့ ရရှိလာတဲ့ အရာတွေအပေါ် မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်မှာ ဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့...”