အပြစ်ပုံချခြင်း

အသက်လုပွဲ မဟုတ်သည့် အချိန်မျိုးတွင် ဝူယဲ့ သည် သူ၏ ပုံမှန်စာပေပညာရှင် ပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတတ်သည်။ ယွမ်ယောင် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက ပြုံးလိုက်ရာ ဖြူဖွေးသန့်စင်သော သွားအစုံမှာ ပေါ်လွင်နေ၏။

စောစောက သူသည် ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ယွမ်ယောင် ကို အကူအညီတောင်းခဲ့ရသော်လည်း ယခုမူ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ လောကကြီး၏ အလှည့်အပြောင်းမှာ အမှန်ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

"ငါပြောပြီးပြီပဲ... ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း က ဒီ သက်ရှည်သီး ကို မလိုချင်တော့ဘူးလို့။ လိုချင်တဲ့သူ ယူကြတော့!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝူယဲ့ သည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော သူ၏ဂိုဏ်းတူတပည့်နှစ်ဦးကို စွန့်ပစ်ကာ လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို အသက်သွင်းပြီး ဤပြဿနာနယ်မြေမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝူယဲ့ ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ယွမ်ယောင် ၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ ဝူယဲ့ က သူမကို တကယ်ပင် ပစ်ထားခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ။ သူမက အချိန်အနည်းငယ် နောက်ကျမှ လှုပ်ရှားခဲ့မိလို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း က တပည့်နှစ်ယောက် ဒဏ်ရာရသွားတာကို ဒီလောက်အထိ စိတ်ဆိုးပြီး ဝိုင်းထဲက ချက်ချင်းထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။

ယွမ်ယောင် ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။ သူမက ဝူယဲ့ ကို လှည့်စားခဲ့သလို ဝူယဲ့ ကလည်း သူမကို ပြန်လည်လှည့်စားသွားခဲ့ပြီ။ အမှန်ပင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ယုံကြည်မှုဆိုသည်မှာ မရှိပေ။

ယွမ်ယောင် သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ မျက်ရည်များ ဝဲလျက်ဖြင့် သနားစရာကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုတို့... ညီမလေးက အဲဒီတပည့်တွေကို ရန်ပြုဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ညီမလေးလည်း ဝူယဲ့ ရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတာပါ"

ကျင့်ကြံသူ ချီ နှင့် ဖန်ဟန် တို့သည် ထူးချွန်ထက်မြက်သော တပည့်များထဲမှ ရွေးချယ်ခံထားရသူများပီပီ သာမန်လူများထက် သာလွန်သောသဘာဝ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယွမ်ယောင် ၏ စကားကို နားမယောင်ကြပေ။

သို့သော် ယင်-ယန် တစ်သားတည်းကျင့်စဉ် ၏ နက်နဲမှုမှာ စကားလုံးများဖြင့် လူ့နှလုံးသားကို ယိမ်းယိုင်စေရုံသာမကပေ။ ၎င်းကျင့်စဉ်က ကျင့်ကြံသူအား အခြားသူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်စေပြီး သူတို့၏ အားနည်းချက်များကိုရှာဖွေဖော်ထုတ်အသုံးချနိုင်စေသည်။

ယွမ်ယောင် သည် စောစောက တပည့်လေးဦးကို ကိုင်တွယ်စဉ်က သူတို့၏ အားနည်းချက်များကို အသုံးချကာ သူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူ ချီ နှင့် ဖန်ဟန် တို့မှာ ကိုင်တွယ်ရခက်သော ကျောက်ခဲကြမ်းကြီးများကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း မည်မျှပင် မာကျောသော အရိုးဖြစ်ပါစေ ပျော့ကွက်ဟူသည် ရှိစမြဲဖြစ်သည်။

ယင်-ယန် တစ်သားတည်းကျင့်စဉ် ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ရာ ယွမ်ယောင် သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အားနည်းချက်ကို အောင်မြင်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး ၎င်းကို အဆပေါင်းများစွာ ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ ချီ နှင့် ဖန်ဟန် တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများ ပေါ်လာတော့သည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ယွမ်ယောင် သည် ဝိုင်းရံထားမှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး မျောလွင့်နန်းတော် တပည့်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ရဲလင်လော့ က သူမကို တားဆီးရန် ပြင်လိုက်စဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်မီးလုံး သုံးလုံးသည် တစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာသည်။

ရဲလင်လော့ ၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ရွှေရောင်မီးလုံးများ အနားမရောက်မီမှာပင် သူမသည် နူးညံ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းသုံးခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ မီးလုံးများကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ထိမိသည်နှင့် မီးလုံးများသည် "ဗုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး အဆိပ်ငွေ့များ ပျံ့လွင့်လာတော့သည်။

"သတိထားကြ! ဒီအငွေ့တွေက အဆိပ်တွေပဲ!"

ရဲလင်လော့ ၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရွှေရောင်မီးလုံးများ မဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်မီးလုံးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော အဆိပ်အတားအဆီးပုလဲများ ဖြစ်နေလေသည်။

ကျင့်ကြံသူ ချီ နှင့် ဖန်ဟန် တို့သည် သတိပြန်ဝင်လာကာ အဆိပ်ဖြေဆေးများကို အမြန်မျိုချပြီး အသက်အောင့်လျက် ကျန်ရှိနေသော တပည့်များနှင့် ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ဘာကိုမျှ မမြင်ရတော့ပေ။

၁၅ မိနစ် ခန့် ကြာပြီးနောက် အဆိပ်ငွေ့များ လုံးဝ ကင်းစင်သွားကာ ကျင့်ကြံသူ ချီ တို့ အုပ်စုသည် မူလနေရာသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ မျောလွင့်နန်းတော် မှ လူများမှာ ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်သလို ဒဏ်ရာရနေသော ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း မှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သေဆုံးသွားသော တပည့်လေးဦး၏ အလောင်းများပင် မကျန်တော့ပေ။

ရဲလင်လော့ က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကြုတ်ထားသည်။

"ငါ ယွမ်ယောင် နောက်ကို လိုက်ဖို့ လုပ်တုန်းမှာ အမှောင်ထဲကနေ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို စောင့်ကြည့်ပြီး ဒီအဆိပ်ပုလဲ သုံးလုံးနဲ့ ပစ်လိုက်တာ"

"အဲဒါ ဝူယဲ့ ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက ထွက်သွားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေတာပဲ။ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေခဲ့တာ။ ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ!" ဟု ဖန်ဟန် က မှတ်ချက်ပေးသည်။

ကျင့်ကြံသူ ချီ ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရွံရှာဖွယ် အကြည့်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "အဲဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက ကျင့်ကြံဖို့ဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်ကြတာပဲ။ သေပြီးသား လူတွေကိုတောင် မချန်ဘူး။ တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းတယ်!"

ရဲလင်လော့ သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်ကာ သူမ၏ စိတ်တိုမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ? အကယ်၍ ငါတို့က မျောလွင့်နန်းတော် နဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း က လူတွေကို မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ငါတို့ မြူစိမ်းနဂါး ကို တိုက်ခိုက်တဲ့အချိန်ကျရင် သူတို့က နှောင့်ယှက်ကြမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ ရှေ့ရောနောက်ရော ညှပ်တိုက်ခံရပြီး ဒီမှာတင် သေသွားနိုင်တယ်"

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်... ငါတို့ အရင် ထွက်သွားကြမယ်..."

ဖန်ဟန် ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး အကြံကောင်းတစ်ခု ရသွားဟန်ရှိသည်။ ရဲလင်လော့ နှင့် ကျင့်ကြံသူ ချီ တို့က နားထောင်ပြီးနောက် ဤအစီအစဉ်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ "ကောင်းပြီ... အဲဒီအတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့!"

အစီအစဉ်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ထိုသုံးဦးသည် ကျန်ရှိသော တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ စမ်းချောင်းမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

သူတို့ သုံးဦး ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် ယွမ်ယောင် သည် သူမ၏ရှေ့တွင်ရှိသော ခန့်ညားသည့် လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမှာ အဆိပ်ငွေ့ထဲမှ သူမနှင့်အတူ လွတ်မြောက်လာသော တစ်ဦးတည်းသော မျောလွင့်နန်းတော် တပည့်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဝူယဲ့! ကောင်းပြီလေ! ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် ငါ့ရဲ့ မျောလွင့်နန်းတော် ကို ပစ်မှတ်ထားနေသေးတာပေါ့။ အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ငါလည်း ရက်စက်ရတော့မှာပဲ"

ထိုလူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ - "ညီမလေး ယွမ်... အခု မျောလွင့်နန်းတော် ကနေ ငါနဲ့ နင်ပဲ ကျန်တော့တာဆိုတော့ ငါတို့ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"ရပါတယ်။ အခု ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၊ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်း နဲ့ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တို့ ပူးပေါင်းနေတာကို အထင်မကြီးနဲ့။ သက်ရှည်သီး သာ လက်ထဲရောက်သွားရင် သူတို့ အချင်းချင်း ပြန်သတ်ကြဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာ။" ယွမ်ယောင် က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူမက ထိုသုံးယောက်ကို ပေါင်းပြီး မတိုက်နိုင်သော်လည်း တစ်ယောက်ချင်းစီကိုတော့ ကိုင်တွယ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ။ သူတို့က သက်ရှည်သီး ကို လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်သလို အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ ဝူယဲ့ ကလည်း လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပွဲက အခုမှ စတာ"

ကျင့်ကြံသူ ချီ တို့ သုံးဦးနှင့် ယွမ်ယောင် တို့ အားလုံးမှာ ဤကိစ္စကို ဝူယဲ့ လုပ်သည်ဟု ထင်နေကြသော်လည်း ဝူယဲ့ မှာ အပြစ်ပုံချခံလိုက်ရသည့် ဆိတ်ကလေးမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိကြပေ။ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ မုန့်ဝမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရဲလင်လော့ က ယွမ်ယောင် ကို မထွက်သွားနိုင်အောင် တားဆီးနေစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ် က ပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အဆိပ်အတားအဆီးပုလဲသုံးလုံးကို အသုံးပြုကာ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူမသည် မျောလွင့်နန်းတော် တပည့်နှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရနေသော ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းတူတပည့်နှစ်ဦးနှင့် အလောင်းလေးခုကို ယူဆောင်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မျောလွင့်နန်းတော် တပည့်နှစ်ဦးကိုမူ သူမက ထိုနေရာမှာတင် ကျင့်စဉ်သုံးကာ သွေးစုပ်ယူလိုက်သည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းတူတပည့်နှစ်ဦးကိုမူ သူမက ထိန်းချုပ်ကာ အလောင်းလေးခုနှင့်အတူ သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် မုန့်ဝမ် သည် လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ အစီအရင်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်ကာ ဂိုဏ်းတူတပည့်နှစ်ဦးကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသည့်အပြင် အဆိပ်ငွေ့များကိုလည်း ရှူရှိုက်ထားမိသဖြင့် မျက်နှာများမှာ ညိုမည်းနေပြီး အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ မုန့်ဝမ် သည် သူတို့၏ အဆိပ်ကို မဖြေပေးဘဲ သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကိုသာ တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် စိတ်ကျေနပ်စရာ ဘာမှမတွေ့သဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမက လက်ကိုမြှောက်ကာ ဂိုဏ်းတူတပည့်တစ်ဦးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ရာ နှလုံးခုန် သုံးချက်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

ဤ အဆိပ်အတားအဆီးပုလဲ မှာ မုန့်ဝမ် ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ မလှုပ်ရှားမီကတည်းက အဆိပ်ဖြေဆေး သောက်ထားခဲ့သဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်အတောက်များကိုလည်း သူမ လုံးဝ မကြောက်ပေ။

အဖော်ဖြစ်သူမှာ ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သတိမေ့ချင်ယောင် ဆောင်နေသော အခြားတပည့်ဖြစ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော်အတွင်းမှာတင် ကျင့်ကြံမှု အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော မုန့်ဝမ် သည် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ကိုးကျင့်ကြံမှုသို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်ရှိသွားသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း သူမ၏ အစွမ်းမှာ စီနီယာအစ်ကို ဝူ ထက်ပင် မနိမ့်ကျတော့ပေ။ တစ်ဖက်လူမှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခွင့်အရေးတစ်ခုခု ရရှိခဲ့သဖြင့် အစွမ်းများ အဆမတန် တိုးတက်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

သူမသည် ဆက်လက် မတွေးဝံ့တော့ဘဲ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"စီနီယာညီမလေး မုန့်... ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"နိုးပြီလား?"

မုန့်ဝမ် က သူမ သတိမေ့ချင်ယောင် ဆောင်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။

"ငါ နင့်အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာဆိုတော့ နင်က ဒီအကြွေးကို ဘယ်လိုပြန်ဆပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ?"

ရွှယ်ရှို့ သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ မုန့်ဝမ် က ကျင့်ကြံရန်အတွက် သူမ၏ အသက်ကို မယူသရွေ့ အဆင်ပြေသည်။ သူမက ပါးနပ်စွာဖြင့် - "ကျွန်မ ရွှယ်ရှို့ ရဲ့ အသက်ကို စီနီယာညီမလေး မုန့်က ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ။ စီနီယာညီမလေး ဘာပဲခိုင်းခိုင်း ကျွန်မ လုပ်ပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။