ထွက်ခွာခြင်း

မုန့်ဝမ် သည် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီးနောက် ချွတ်ထားသော အဝတ်ဟောင်းများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ သူမအပေါ် တွန်းထုတ်နေသော တွန်းကန်အားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ မုန့်ဝမ်သည် မိမိအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော အကြည့်ပေါင်းများစွာကို သိသိသာသာ အာရုံခံမိနေသည်။

သူမသည် ဘေးကင်းသွားသဖြင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့်ပုံစံနှင့် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သော ပုံစံကို ဟန်ဆောင်လိုက်ရာ အန္တရာယ်ကြားမှ ကံကောင်းထောက်မစွာ လွတ်မြောက်လာသည့် သာမန်တပည့်တစ်ဦးနှင့် အလွန်တူနေသည်။ သူမအပေါ် ကျရောက်နေသော အကြည့်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာပင် ဖယ်ခွာသွားကြသည်။ ရွှယ်လျန်ကျိ နှင့် မုန့်ချင်းရွှယ် တို့မှလွဲ၍ ကျန်လူများမှာ သူမကို စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြပေ။

မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်လိုက်သည်။ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း နှင့် ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်း တို့မှ ဖန်ဟန် နှင့် ရဲလင်လော့တို့သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အကြည့်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူတို့ မြူစိမ်းနဂါး၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ အခြေအနေဆိုးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပုံရသည်။ ဝိညာဉ်နယ်မြေ လုံးဝပိတ်သွားချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော တပည့် ခြောက်ဦးကို ကြည့်ရင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများစု၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်ယွင်းနေကြသည်။

လူသုံးဆယ် ဝင်သွားသော်လည်း ခြောက်ဦးသာ ပြန်ထွက်လာသည်။ မျောလွင့်နန်းတော် မှလွဲ၍ ကျန်ဂိုဏ်း လေးဂိုဏ်းလုံးတွင် အသက်ရှင်သူ တစ်ဦးစီသာ ကျန်တော့သည်။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင် ဝူယဲ့ ပင်လျှင် ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ၌ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြားဂိုဏ်းများလည်း အလားတူ အထိနာခဲ့သည်ကို တွေးမိသောအခါမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ ထားလိုက်ပါတော့... ပါရမီရှင် ဆိုတာ တကယ့်ပါရမီရှင် မဟုတ်ပါဘူး။ သေသင့်ရင်လည်း သေပါစေပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက ဒီမုန့်ဝမ်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက... မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ မဝင်ခင်က သူမက အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ခုနစ် ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား?

ကျူးယွီရှန်း ၏ အကြည့်မှာ ကျန်ရှိနေသော တပည့် ခြောက်ဦးပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို နောက်မှ အသေးစိတ် မေးမြန်း၍ ရနိုင်သည်။

“မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ ရှေ့ကိုထွက်ပြီး ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲကနေ ရခဲ့သမျှ အကုန်လုံးကို အပ်ကြ။ ငါ အဲဒါတွေရဲ့ တန်ဖိုးကို တွက်ချက်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ကျင့်ကြံသူ ချီ က ပထမဆုံး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို ပုတ်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရတနာ (Heaven And Earth Treasure) များမှာ ပျံထွက်လာပြီး ကျူးယွီရှန်း၏ ရှေ့တွင် စီတန်းသွားကြသည်။

“သက်ရှည်သီး !”

ကျူးယွီရှန်း၏ ရှေ့ရှိ အရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရဲလင်လော့ နှင့် ဖန်ဟန် တို့ နှစ်ဦးလုံး မျက်နှာပျက်သွားပြီး ကျင့်ကြံသူ ချီ ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း က တကယ့်ကို ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းတာပဲ။ ပူးပေါင်းမယ်လို့ ဟန်ဆောင်ထားပြီး တကယ်တမ်းကျတော့ ရတနာကို သူတို့ဘာသာ တိတ်တဆိတ် သိမ်းထားခဲ့ကြတာပဲ။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကျင့်ကြံသူ ချီ၏ စကားကို ယုံကြည်မိသဖြင့် အသုံးချခံခဲ့ရရုံတင်မကဘဲ လှည့်စားခြင်းကိုပါ ခံခဲ့ရသည်မှာ သနားစရာပင်။

ကျင့်ကြံသူ ချီ ကမူ သူတို့၏ ရန်လိုသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သက်ရှည်သီးဆိုသည်မှာ မူလကတည်းက သူ၏ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့်သာ ထိုက်တန်သောအရာ ဖြစ်ပြီး အခြားသူများက မက်မောနေခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲကို စဝင်တဲ့ ပထမဆုံး သုံးရက်အတွင်းမှာတင် သူက မြေပုံနဲ့ ရတနာတစ်ခုကို သုံးပြီး သက်ရှည်သီးကို ခူးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူဆင်ခဲ့တဲ့ ထောင်ချောက်တွေက ဒေါ်လေးချင်းရွှယ် ပေးထားတဲ့ အတုကို သုံးထားတာပဲ။ ပါရမီရှင်တွေလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဲဒီလူတွေက သက်ရှည်သီးအတုတစ်ခုနောက်ကို အလိုက်သင့် လိုက်နေကြတာကို တွေးမိပြီး သူ ရယ်ချင်နေမိသည်။

“မဆိုးဘူး”

ကျူးယွီရှန်းသည် ရှေ့ရှိ ရတနာများကို ကြည့်ကာ ကျင့်ကြံသူ ချီ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ဟန်ပြစစ်ဆေးပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင် သူတို့၏ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ထူးချွန်သော တပည့်အများအပြား ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း သက်ရှည်သီးကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာနိုင်သရွေ့ အရာအားလုံးက ထိုက်တန်ပါသည်။

ကျင့်ကြံသူ ချီသည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သဖြင့် ကျူးယွီရှန်းက သူရရှိလာသမျှ၏ ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းကို တိုက်ရိုက်ယူလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော ၅ ရာခိုင်နှုန်းကိုမူ ကျင့်ကြံသူ ချီအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ချန်ထားပေးပြီးနောက် ကျန်လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

“နောက်ထပ် ဘယ်သူအရင်လာမလဲ?”

ယွမ်ယောင် က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဝေ့ဝဲကာ သာယာသော အပြုံးဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လာသည်။ “ကျွန်မ အရင်လာပါ့မယ်” ထို့နောက် သူမ၏ ရတနာများကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ရေခဲမြက်၊ ရွှေကြောနက်သတ္တု ၊ စိုးရိမ်ကင်းပန်း …”

ပစ္စည်းအချို့၏ အရင်းအမြစ်ကို သိရှိသွားကြသောအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤရတနာများ၏ တန်ဖိုးမှာ သက်ရှည်သီးကို မမှီသော်လည်း အလွန်ရှားပါးသော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင်မူ ၎င်းတို့၏ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးမှာ သက်ရှည်သီးထက်ပင် များစွာသာလွန်နေသည်။

ယွမ်ယောင် တစ်ဦးတည်းကပင် ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းသုံးမျိုးကို ရရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပါက ဤ ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်း ညီလာခံ ၏ ပထမဆုမှာ ဤမိန်းကလေး ယွမ်ယောင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယွမ်ယောင် ထုတ်ပြသည့် အရာများကို မြင်သောအခါ ဖန်ဟန် နှင့် ရဲလင်လော့ တို့၏ မျက်နှာများမှာ မကောင်းတော့ပေ။ ထိုရွှေကြောနက်သတ္တုနှင့် စိုးရိမ်ကင်းပန်းတို့မှာ သူတို့လက်ထဲမှ လုယူသွားခြင်း ခံရသည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူမက သူတို့၏ အခက်အခဲကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် နာကျည်းစရာကောင်းလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤရတနာများမှာ သူမလက်ထဲသို့ ရောက်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ယွမ်ယောင်၏ ပစ္စည်းများကို စာရင်းမှတ်ပြီးနောက် ကျူးယွီရှန်းက ယွမ်ယောင် တစ်စုံတစ်ခု ဝှက်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးမှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “နောက်တစ်ယောက်”

ယွမ်ယောင်၏ နောက်မှ ချောမောသော လူငယ်မှာ ရှေ့သို့ တက်လာပြီး သူရရှိသမျှကို အပ်နှံလိုက်သည်။ ယွမ်ယောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူထုတ်ပြသော အရာများမှာ သာမန် ဝိညာဉ်ပင်များနှင့် သတ္တုများသာ ဖြစ်သဖြင့် အတော်ပင် နည်းပါးနေသည်။ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သော အရာအားလုံးမှာ ယွမ်ယောင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထိုလူငယ်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၊ ဖန်ဟန် နှင့် ရဲလင်လော့ တို့သာ ကျန်တော့သည်။ ဖန်ဟန်နှင့် ရဲလင်လော့ တို့၏ ပျက်ယွင်းနေသော မျက်နှာများနှင့် လှုပ်ရှားလိုစိတ် မရှိကြသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့ရတော့သည်။

မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လူအများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ ဤမိန်းကလေး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သလို သူမသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် ကြီးမားသော အခွင့်အလမ်းတစ်ခုခုကို ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား?

သို့သော် မုန့်ဝမ် ထုတ်ပြလိုက်သော အရာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ ခရမ်းရောင် သဲကျောက် တစ်ဝက်မှလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံးမှာ သာမန် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။ ဤရရှိမှုများမှာ ယွမ်ယောင်၏ နောက်လိုက်နှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်ရာ သူမသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် မုန့်ဝမ်၏ အဆင့်မှာ မူလကတည်းက ထိပ်တန်း အယောက်ရှစ်ဆယ်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူမ ရရှိလာသမျှမှာ ယွမ်ယောင်ထက် ပိုများလျှင်ပင် နောက်ဆုံးအဆင့် သတ်မှတ်ချက်အတွက် အရည်အချင်း ပြည့်မီမည် မဟုတ်ပေ။

မုန့်ဝမ်ပြီးနောက် ဖန်ဟန်နှင့် ရဲလင်လော့ တို့သည်လည်း သူတို့ရရှိသမျှကို အပ်နှံလိုက်ကြသည်။ ယွမ်ယောင်၏ လုယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် သူတို့၏ ရရှိမှုများမှာ များစွာလျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တတိယနှင့် စတုတ္ထအဆင့်များကိုသာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ယွမ်ယောင်၊ ကျင့်ကြံသူ ချီ နှင့် ယွမ်ယောင်၏ နောက်လိုက်တို့မှာမူ ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် ပဉ္စမအဆင့်များကို အသီးသီး ရရှိခဲ့ကြသည်။

ကျူးယွီရှန်းသည် ထိပ်တန်း ငါးဦးအတွက် ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်ပြီးနောက် နှုတ်ဆက်စကား အချို့ပြောကာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို သွယ်ဝိုက်၍ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်း ညီလာခံ ပြီးမြောက် ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။

ညီလာခံ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ပိရွှေနတ်သမီး နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ လေသင်္ဘောကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းကာ မုန့်ဝမ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။ လှေပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ပိရွှေနတ်သမီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကဲ... ဒီမှာ တခြားလူတွေ မရှိတော့ဘူး။ နင် အဲဒီ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲမှာ ဘာတွေကြုံခဲ့ရသလဲ၊ နောက်ဆုံးမှာ ဘာလို့ နင်တစ်ယောက်တည်း ပြန်ထွက်လာနိုင်တာလဲ ဆိုတာကို ပြောစမ်း”

မုန့်ဝမ်သည် ရွှယ်လျန်ကျိကို အမှတ်မထင် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရွှယ်လျန်ကျိက သူမကို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြမှသာ သူမက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ပြီးတဲ့နောက် တောအုပ်တစ်ခုထဲကို ရောက်သွားပါတယ်။ အဲဒီတောအုပ်ထဲမှာ ရတနာတွေကို ရှာဖွေရင်း 'သွေးမျိုကျင့်စဉ်' ကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ သွေးနဲ့ ကျင့်ကြံခဲ့ပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ရှစ်ကို တိုးတက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါတယ်...”

ဤအပိုင်းမှာ အမှန်တရားများသာ ဖြစ်ပြီး လူသတ်လုယူခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံအချို့ကိုသာ သူမ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ မုန့်ဝမ်သည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်ကာ စီနီယာများ၏ မျက်နှာရိပ်မျက်ကဲကို အကဲခတ်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ခရမ်းရောင် သဲကျောက် သတင်းကို ကြားတဲ့နေ့ကျမှ ကျွန်မ တောအုပ်ထဲကနေ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်လာခဲ့တာပါ။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ တခြားလူတွေကြားက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ တိုက်ပွဲထဲကနေ ခရမ်းရောင် သဲကျောက် တစ်ဝက်ကို ကျွန်မ လုယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါကို လုပြီး ထွက်ပြေးလာရင်းနဲ့ မတော်တဆ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်ရဲ့ အသိုက်ထဲ ရောက်သွားပါတယ်။ စီနီယာ ရွှယ်လျန်ကျိ ပေးထားတဲ့ အဆောင် ကို အသုံးပြုပြီးမှပဲ အနိုင်နိုင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ရသလို အဲဒီမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းတစ်ခုကိုလည်း စားသုံးမိခဲ့ပါတယ်.....”