ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု
Vol. 5 Ch. 50
မုန့်ဝမ် ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုတို့ ရောယှက်နေသည်။
“ဒီ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကြောင့်ပဲ ကျွန်မ ကျင့်ကြံမှုက အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်ကိုး ကို တိုးတက်သွားတာပါ”
ပိရွှေနတ်သမီး က အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ - “ကျင့်ကြံသူတွေ တိုက်ရိုက်စားသုံးလို့ရတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်က သိပ်မရှိဘူး။ နင် နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့တာက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ”
နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းမှာ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်အဖိုးတန်သော်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထူးခြားသောအရာ မဟုတ်ပေ။
“အဲဒီနောက် ဘာဖြစ်သေးလဲ? ဝူယဲ့ နဲ့ တခြားလူတွေ ဘယ်လိုသေကုန်ကြတာလဲ?”
“ကျွန်မ... ကျွန်မ...”
မုန့်ဝမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်သော်လည်း ရှက်ရွံ့နေသည့်အလား ခေါင်းငုံ့ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေဟန် ပြုလိုက်သည်။ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ ရွှယ်လျန်ကျိ က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပုံရသည်။ မုန့်ဝမ် စကားထစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချီယန်ကျိက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ဖြစ်ခဲ့တာကိုပဲ ပြောစမ်းပါ။ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေက နင့်လက်ထဲမှာ သေကုန်တာတော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား?”
မုန့်ဝမ်က အလျင်အမြန် ခေါင်းခါပြကာ - “ကျွန်မ မဟုတ်ပါဘူး။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ အသိုက်ထဲက လွတ်လာပြီးနောက် ဝိညာဉ်နယ်မြေ ပိတ်တဲ့အထိ လုံခြုံတဲ့နေရာမှာ ပုန်းနေခဲ့တာပါ။ အဲဒီနောက်မှပဲ အပြင်ကို နယ်မြေကူးပြောင်းရောက်ရှိလာတာပါ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှယ်လျန်ကျိမှလွဲ၍ ကျန်အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။ ပိရွှေနတ်သမီးက မုန့်ဝမ်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“နင့်သဘောက... ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲဝင်ပြီး ခရမ်းရောင် သဲကျောက်တစ်ဝက်ရရုံနဲ့ တခြား ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရတနာ တွေကို ရှာဖို့ လက်လျှော့လိုက်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား?”
ပိရွှေနတ်သမီး၏ မကျေနပ်မှုကို သိရှိသွားသည့်အလား မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။
“ထားလိုက်ပါတော့ စီနီယာအစ်မ... မုန့်ဝမ် အဲဒီလိုလုပ်ခဲ့တာက တကယ်တော့ ကျွန်မ ညွှန်ကြားထားလို့ပါ” ရွှယ်လျန်ကျိက နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မုန့်ဝမ်မှာ သူမ၏လူ ဖြစ်သလို သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ မဝင်ခင်က မုန့်ဝမ်မှာ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ခုနစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူမရဲ့ အားနည်းတဲ့ ခွန်အားကို ကြည့်ပြီး ခရမ်းရောင် သဲကျောက်ရရင် လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ပုန်းနေဖို့ ကျွန်မ မှာထားခဲ့တာပါ။ အခုပြန်ကြည့်ရင် ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုဖြစ်ပေမဲ့ ကံကောင်းသွားတာပဲ။ ဝူယဲ့တောင် အထဲမှာ သေခဲ့ရတာလေ။ အကယ်၍ မုန့်ဝမ်သာ မပုန်းခဲ့လို့ ကျွန်မတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်ဘူးဆိုရင် ဒါက ရယ်စရာကြီး ဖြစ်မနေဘူးလား?”
ရွှယ်လျန်ကျိ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက်မှ ပိရွှေနတ်သမီးသည် ထိုကိစ္စကို လက်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ မုန့်ဝမ်သည် ရွှယ်လျန်ကျိ၏ လူဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ အမိန့်ကို နာခံခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာ ရှိသည်။
ရွှယ်လျန်ကျိက မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ - “ဝူယဲ့နဲ့ တခြားလူတွေ မသေခင်မှာ နင့်ဆီ သတင်းတစ်ခုခု ပို့သေးလား?”
မုန့်ဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ - “ဟုတ်ကဲ့ ပို့ပါတယ်။ သူတို့က သက်ရှည်သီးရဲ့ အစအနကို တွေ့ထားလို့ ကျွန်မကို လာကူခိုင်းတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက စီနီယာရဲ့ မှာကြားချက်ကို အမြဲအမှတ်ရနေလို့ ဘယ်မှမသွားခဲ့ပါဘူး”
“အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ သက်ရှည်သီး လုရင်းနဲ့ သေကုန်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”
ချီယန်ကျိ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည် - “တစ်ယောက်ယောက်က အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသားတွေကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီကိစ္စက ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူ ချီ နဲ့ မျောလွင့်နန်းတော်က မိန်းကလေးနဲ့ မကင်းဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်!”
ပိရွှေနတ်သမီးက လက်ဝေ့ယမ်းကာ မုန့်ဝမ်ကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပြီး အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့ မျောလွင့်နန်းတော်က လုပ်တာဆိုတာ သိရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ? ဂျူနီယာအချို့ ခွန်အားမရှိလို့ သေတာကတော့ အောင့်သက်သက်နဲ့ပဲ ခံရမှာပဲ။ ဒီကိစ္စကို ထားလိုက်တော့။ နင်တို့ မကျေနပ်ရင် အပြန်လမ်းမှာ ငါတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ ခွေးတွေကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်မ ပိရွှေ”
ပိရွှေနတ်သမီး၏ စကားကို နားထောင်ပြီး ချီယန်ကျိသည် အပြင်ပန်းတွင် ရိုသေဟန်ပြနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ စကားမဲ့နေသည်။ ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဤ ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်း ညီလာခံသည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ လူသတ်ဖို့ နေနေသာသာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို ဘေးကင်းကင်း ပြန်ရောက်နိုင်ရင်ကို တော်လှပြီ။
ပိရွှေနတ်သမီးသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်ရှိနေသဖြင့် ထိုသို့ပြောရဲသော်လည်း သူကမူ မိမိ၏ အတိုင်းအတာကို မိမိသိသည်။ ထားလိုက်ပါတော့... အခြေအနေ ကြည့်ပြီး လုပ်ရမှာပဲ။ အကယ်၍ အခြေအနေ ဆိုးလာရင် သူက လေသင်္ဘောကို စွန့်ခွာပြီး ထွက်ပြေးမှာပဲ။ ဂိုဏ်းက အလွန်ဆုံးရှိလှ တာဝန်ပေါ့လျော့မှုနဲ့ ဒဏ်ရိုက်ရင်တောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းဂဏန်းလောက်နဲ့ ပြေလည်သွားမှာပါ။
ကျန်ရှိနေတဲ့ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် တပည့်တွေ သေမလား၊ ရှင်မလား ဆိုတာ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တန်ဖိုးရှိတဲ့လူတွေက ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲမှာ သေကုန်ကြပြီ။ ကျန်တဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေကတော့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်မလားဆိုတာ သူတို့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့သည်။
ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာသည့်အချိန်မှစ၍ အစစ်အမှန် စမ်းသပ်မှုကြီး စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မသိကြသေးပေ။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသည် ယခုအကြိမ် ညီလာခံတွင် ပဉ္စမအဆင့်သာ ရရှိခဲ့ကြောင်း သိသွားသောအခါ ကျန်ရှိနေသူများက မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်လာသည်။ အချို့ဆိုလျှင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော လေသံဖြင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောနေကြသည်။
“အရင်က ညီလာခံတွေမှာ ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း ပထမရတာ။ အခုတော့ အောက်ဆုံးရောက်သွားပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို အောက်ဆွဲချလိုက်တာလားပဲ”
“အောက်ဆွဲချတာ ထားဦး... အချို့လူတွေက ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ မဝင်ခင်က အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ခုနစ်ပဲ ရှိတာကို တစ်လအတွင်းမှာ အဆင့်နှစ်ဆင့်တောင် တိုးသွားတယ်တဲ့။ ကွယ်ရာမှာ ဘယ်လို မသန့်ရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးခဲ့လဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ”
မုန့်ဝမ်သည် ထိုကဲ့သို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသံများကို ကြားသော်လည်း သူမသည် ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားသည့်အလား သဘောကောင်းသည့် အပြုံးမျိုးဖြင့်သာ ပြုံးနေလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် သူမသည် အစအဆုံး မျက်နှာဖုံးကွယ်ထားခဲ့သဖြင့် ကျင့်ကြံသူ ချီ အနေဖြင့် သူမကို လက်ဖျားနှင့်ပင် ထိခွင့်မရခဲ့ပေ။ သူမ၏ မုန့်မိသားစုအပေါ် နားလည်မှုအရဆိုလျှင် သူတို့သည် သူမကို အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်မချင်း အေးဆေးနေကြမည် မဟုတ်ပေ။
ဒါဆို သူတို့ ဘယ်အချိန်မှာ လှုပ်ရှားလာမလဲ?
“ဒုန်း!”
ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် လေသင်္ဘောမှာ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။ လေသင်္ဘောပေါ်ရှိ အကာအကွယ်ဝင်္ကပါ ပင်လျှင် ထက်ဝက်ခန့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
“ရန်သူတွေ တိုက်ခိုက်တယ်............!”
ပိရွှေနတ်သမီးနှင့် အခြားသူများသည် လေသင်္ဘော၏ ဒုတိယထပ် အခန်းများထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။ လေသင်္ဘော၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ပုံရိပ်ကို သူတို့ ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ပိရွှေနတ်သမီး၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြောင်ချော်ချော် ဖြစ်သွားပြီး သူတို့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသည့် ကျူးယွီရှန်းကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
“ကျူးမျိုးရိုးနဲ့ကောင်... နင်က မျောလွင့်နန်းတော်က လူတွေကို သွားမတိုက်ဘဲ ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားတယ်ပေါ့။ နင့်သတ္တိက မသေးဘူးပဲ”
ကျူးယွီရှန်းသည် ပိရွှေနတ်သမီး၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားကြောင့် ဒေါသမထွက်ပေ။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ အမြဲတမ်း ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဂရုစိုက်လေလေ ပိုဆိုးလေ ဖြစ်သည်။
အမှန်ပင်... ကျူးယွီရှန်း၏ တုံ့ပြန်မှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ပိရွှေနတ်သမီးက မျက်လုံးလှန်ပြကာ တံတွေးထွေးလိုက်သည်။ “ပျင်းစရာကြီး! နင့်လို ငထုံငအက ငါ့အိပ်ရာကိုတောင် နွေးအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ပါဘူး၊ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ် ကျင့်ဖို့တောင် မတန်ဘူး”
စကားမဆုံးမီမှာပင် ပိရွှေနတ်သမီးသည် လေသင်္ဘောပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ခုန်ထွက်သွားပြီး ကျူးယွီရှန်းကို အနိုင်ယူရန် အမြန်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
“စီနီယာအစ်မ... ကျွန်မ ကူညီပါ့မယ်!”
ရွှယ်လျန်ကျိက အော်ဟစ်ကာ လေသင်္ဘောပေါ်မှ ပျံထွက်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးရှိရာသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် အခြားပုံရိပ်တစ်ခုက သူမကို ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်သည်။
“နင့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ!”
ရွှယ်လျန်ကျိမှာ အခြားလမ်းမရှိဘဲ လှည့်၍ ထိုသူနှင့် တိုက်ခိုက်ရတော့သည်။ ပိရွှေနတ်သမီးနှင့် ရွှယ်လျန်ကျိတို့ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း လေသင်္ဘောမှာ ပြန်လည်စတင်သွားပြီး ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့် ဝေးရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
သို့သော် ထိုသို့ ကြန့်ကြာသွားသည့်အတွက် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ လေသင်္ဘော သုံးစင်းမှာ သူတို့၏ နောက်သို့ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချီယန်ကျိသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မကြာခဏ နောက်လှည့်ကြည့်နေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသည်။ လောလောဆယ်တွင် ရွှေအမြုတေအဆင့်အကြီးအကဲ တစ်ဦးက လေသင်္ဘောကို ကွပ်ကဲနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ထွက်ပြေးရန် အချိန်မကျသေးပေ။
သူသည် သူ၏ဘေးမှ ကျင့်ကြံသူကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ထိုစီနီယာအစ်ကို၏ စရိုက်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်ကို သတိရကာ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ သူတို့က အသုံးမကျတဲ့ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် တပည့်တွေသာ ဖြစ်သည်။ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက လူတွေအနေနဲ့ နာမည်ကျော် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး သူတို့ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခိုင်းလောက်အောင်အထိတော့ ပျင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ မျှော်လင့်နေမိတော့သည်။