အဆင့်တက်ခြင်း

ဘာမှကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မုန့်ဝမ် သည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ အနာကျက်ဆေးမှုန့်အချို့ ဖြူးလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာကို အကြမ်းဖျင်း ကုသပြီးနောက် သူမသည် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ် ဝတ်ရုံ ကို ပြန်ဝတ်ကာ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

စောစောက မိမိကိုယ်ကိုယ်ဖောက်ခွဲလိုက်ခြင်းမှာ အတော်ပင် ဆူညံသွားခဲ့ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြားသွားပြီး လာရောက်စစ်ဆေးခြင်းမျိုး ရှိနိုင်ပေသည်။ မုန့်ဝမ်က စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း မှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် ထိုဆူညံသံကြားရာဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်းတူတပည့်နှစ်ဦး ဖြစ်နေလေသည်။ ဝိညာဉ်အပျက်အစီးနယ်မြေ ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ ပိရွှေနတ်သမီးက ဂိုဏ်းတူတပည့်အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုရန်နှင့် သတ်ဖြတ်ပါက ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးထားခဲ့သည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်ကမူ ဤကိစ္စတွင် အမြင်မတူပေ။ သူမ၏ အမြင်မှာ - ဂိုဏ်းတူတပည့်ကို တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သေအောင်သတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် သက်သေမှ ချန်မထားခဲ့ရဟူ၍ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် အပေါ်စီးမှနေ၍ အောက်ရှိ တပည့်နှစ်ဦး တွင်းကြီးထဲသို့ သတိကြီးစွာ လျှောက်သွားသည်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ သူတို့ရှေ့ရှိ တွင်းကြီးကို စစ်ဆေးရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေကြသည်။

“ စောစောက ဆူညံသံက ဒီကပဲ ဖြစ်ရမယ် ”

“ ဒီတွင်းက တစ်ခုခု ပေါက်ကွဲသွားလို့ ဖြစ်လာတဲ့ပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းရော အပြင်ရော မြေကြီးတွေက လောင်ကျွမ်းနေတာဆိုတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ မီးဓာတ်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က ရန်ရှာသွားတာ ဖြစ်ရမယ် ”

ထိုနှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အန္တရာယ်က သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြပေ။ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အခြားလူများ ထပ်မံရောက်ရှိမလာကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အရပ်ရှည်သောသူကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်းငါးခု ညီလာခံ တွင် သူမသည် ပါဝင်သမျှ တပည့်အားလုံး၏ စွမ်းရည်ကို ဂရုတစိုက် လေ့လာထားခဲ့သဖြင့် ထိုအရပ်ရှည်သောသူသည် သူ၏အဖော်ထက် ပိုအစွမ်းထက်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ့ကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်၏ လက်ဝါးမှာ အရပ်ရှည်သောသူနှင့် လက်မဝက်ခန့်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် သူက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှိမ့်လိုက်ပြီး လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ရှောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အဖော်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ စွန့်ပစ်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အတော်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ မုန့်ဝမ်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူမအသစ်ရထားသော ထိပ်တန်းဆင့်အရှိန်မြှင့်အဆောင်ကို အသက်သွင်းကာ အရပ်ရှည်သောသူကို အလွယ်တကူ မှီသွားတော့သည်။ သူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများအောက်မှာပင် သူမက လက်ဝါးဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိချကာ သွေးအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှသည် အရပ်ရှည်သောသူ အန္တရာယ်ကို သိ၍ ထွက်ပြေးခြင်း၊ မုန့်ဝမ်က သူ့ကို ပြန်ဖမ်းမိခြင်းနှင့် သွေးအစုပ်ခံရကာ သေဆုံးသွားခြင်းအထိ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ နှလုံးခုန်သံ နှစ်ခါစာအချိန်ထက် မပိုခဲ့ပေ။ သူ၏အဖော် အသတ်ခံရသည်ကို မြင်မှသာ ကျန်တစ်ဦးမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူသည် မုန့်ဝမ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရင်း နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

“ နင်... နင်က မုန့်ဝမ်ပဲ! နင်က ဂိုဏ်းတူတပည့်အပေါ်မှာ သွေးစုပ်ကျင့်စဉ်ကို သုံးရဲတယ်ပေါ့! မဟုတ်ဘူး... ဒါ သွေးစုပ်ကျင့်စဉ် မဟုတ်ဘူး။ သွေးတွေကို အဆီအနှစ်ဖြစ်အောင် စုပ်ယူတာ ဒီလောက် မမြန်နိုင်ဘူး! ”

မုန့်ဝမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးအဆီအနှစ်များကို အစာခြေလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာကြောင့် သွေးအချို့ ဆုံးရှုံးထားရသဖြင့် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ရှိသော ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို စုပ်ယူပြီးသည့်တိုင် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ရှစ် သို့ ရောက်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။ သူမသည် ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးတပည့်ကို ကြည့်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ အနားမလာနဲ့! ငါ့ကို သွားခွင့်ပေးရင် ဘာမှမမြင်လိုက်သလို နေပေးမယ်! ”

ကျန်ရှိသော တပည့်သည် သတင်းပို့အဆောင် ကို ကိုင်ထားရင်း မုန့်ဝမ်ကို သတိကြီးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ “ နင်သာ ထပ်တိုးလာရင် နင် ဂိုဏ်းတူတပည့်ကို ရန်ပြုနေတဲ့ သတင်းကို ငါဖြန့်လိုက်မယ်! နင် ဒီနယ်မြေထဲက အရှင်ထွက်သွားနိုင်ရင်တောင်က နင့်ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး! ”

မုန့်ဝမ်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ သတင်းပို့ သစ်သားပြားကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးလိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် - “ ကောင်းပြီ... ငါ နင့်ကို မထိတော့ဘူး ”

ထိုတပည့်မှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း သတိကိုမူ မလျှော့ဝံ့ပေ။ သူနောက်သို့ ဆုတ်သွားစဉ် မုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မျက်တောင်မခတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သို့သော် သူ မုန့်ဝမ်ကို အာရုံစိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှိုင်းတွန့်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်စိရှေ့မှာတင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုသူမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အရှိန်အကုန်သုံးကာ ထွက်ပြေးသလို တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လက်ထဲရှိ သတင်းပို့ သစ်သားပြားကို အသက်သွင်းကာ မုန့်ဝမ်က ဂိုဏ်းတူတပည့်ကို သတ်ဖြတ်နေကြောင်း သတင်းပို့လိုက်သည်။

“ စကား နားမထောင်လိုက်တာ ”

မုန့်ဝမ်က သက်ပြင်းချရင်း သူ၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာကာ သူ၏နဖူးကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ဖိချလိုက်သည်။ ဤတပည့်၏ သွေးများကို စုပ်ယူပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ သွေးများ ဆူပွက်လာကာ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ တိုးလာပြီး ချက်ချင်းပင် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ရှစ် သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

အခြားသူများ၏ သွေးအဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူကာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်းမှာ သွေးမိစ္ဆာကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံခြင်း၏ အမှန်ကန်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဆူပွက်နေသော သွေးစွမ်းအားများကို ခံစားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ထိုတပည့်၏ အလောင်းနှင့် သိုလှောင်အိတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတင်းပို့ သစ်သားပြားကို ပြာဖြစ်အောင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ အမှန်တော့ ထိုတပည့် သေခါနီး ပို့လိုက်သော သတင်းအတွက် သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ ၎င်းမှာ သက်သေမရှိသော စွပ်စွဲချက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး သတင်းရရှိသူများ သူမအပေါ် အနည်းငယ် သတိထားမိသွားစေရန်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်သည် တောအုပ်ထဲတွင် ဆက်လက် လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ လမ်းတွင်တွေ့သမျှ ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ သူမအတွက် အားဖြည့်စရာ ကုန်ကြမ်းများ ဖြစ်သွားကြ၏။ ဤနေရာတွင် သူမ၏ ထူးခြားမှုကို သိနိုင်မည့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများလည်း မရှိသလို အလွန်အစွမ်းထက်သော ရန်သူများလည်း မရှိပေ။ သူမ ကျင့်ကြံရန်အတွက်လည်း အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ ပေါများလှသဖြင့် ဤနေရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ပရဒိသု ဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဤနေရာတွင် တစ်လထက် ပိုမနေနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းကြီးငါးခု ထဲတွင် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိ ဦးဆောင်နေသော ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းတွင် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်နယ်မြေများစွာ ရှိသင့်သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော နယ်မြေများသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မည်သည့်အချက်များနှင့် ပြည့်စုံရမည်ကိုမူ သူမ မသိသေးပေ။

ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ ရောက်ပြီး (၂၃) ရက်မြောက်နေ့တွင် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်နှောင်းပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ (၇၀) သို့မဟုတ် (၈၀) ခန့်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တစ်ဖန် အဆင့်တက်သွားပြီး အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ကိုးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အလွန်ပြည့်စုံလှသော သွေးစွမ်းအားများကို ခံစားမိသောအခါ ထွက်ခွာရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ကတည်းက ကျင့်ကြံခြင်းတွင်သာ အာရုံရောက်နေသဖြင့် ရွှယ်လျန်ကျိ ရှာခိုင်းထားသော ခရမ်းရောင် သဲကျောက် ကို မရှာရသေးပေ။ အချိန်များစွာ မကျန်တော့သဖြင့် ထပ်မံနှောင့်နှေးနေပါက ရှာမတွေ့တော့ဘဲ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် နှမြောတသစွာဖြင့် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ခုနစ်ရက်အတွင်း ခရမ်းရောင် သဲကျောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရှာဖွေရန်မှာ အမှန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် သူမသည် သဲကျောက်ကိုသာ ရှာနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း ရှာနေခြင်းဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံနေသည့် ရက်များအတွင်း အခြားသူများလည်း အပျင်းမနေဘဲ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရတနာများကို ရှာဖွေနေကြမည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ သူမက သူတို့ကို ရှာဖွေပြီး လုယူလိုက်မည်ဆိုပါက ခရမ်းရောင် သဲကျောက်ကို တိုက်ရိုက် ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်က ဤချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်လာရခြင်းမှာ နေရာပွင့်လင်းသဖြင့် ပစ်မှတ်များကို ရှာဖွေရလွယ်ကူသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ချိုင့်ဝှမ်း၏ တစ်နေရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ရှည်သီးကို တွေ့ရှိထားကြောင်း သတင်းရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သက်ရှည်သီးမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှပြီး ၎င်းပေါ်ထွက်လာတိုင်း သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲများ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ သက်ရှည်သီးကို ဒီအတိုင်း စားသုံးပါက သက်တမ်းအနှစ်(၃၀)တိုးစေပြီး၊ သက်ရှည်ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ကာ စားသုံးပါက ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း နှစ် (၅၀) ပင် တိုးပွားစေနိုင်သည်။

နယ်မြေအတွင်း ကျန်ရှိနေသော တပည့်အားလုံးမှာ ဤသတင်းကို ကြားသည်နှင့် ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။ တစ်ရက်စော၍ ဝူယဲ့နှင့် ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းတူတပည့်အချို့က မုန့်ဝမ်ကို သတင်းပေးခဲ့ပြီး သက်ရှည်သီး လုပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သက်ရှည်သီးကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသော်လည်း အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ကိုး သို့ အဆင့်တက်ရန် အရေးကြီးနေသောကြောင့် ထိုစဉ်က မပါဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူမ အဆင့်တက်ပြီးပြီဖြစ်သလို သက်ရှည်သီးကိုလည်း မည်သူမှ မရရှိသေးသဖြင့် သူမ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ လေပြေဖိနပ်ကို အသက်သွင်းရင်း အေးအေးလူလူပင် ထွက်လာခဲ့သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူမသည် သက်ရှည်သီး ရှိရာနေရာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။