အခန်း (၂၂၂)
Vol. 23 Ch. 222
ရှားလုံရွှိုက တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ချွေ့ဖိန်ထင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ၊ ဒါဆိုရင် ရှင်က ဘာလို့ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ ဂူသခင် တစ်ဒါဇင်လောက်ကို ဘာလို့ ကျွန်မကို အဆိပ်ခတ်ခိုင်းတာလဲ”
“ငတုံး” တုပိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ထပ်မံ ဆဲရေးလိုက်သည်။
ဤ ရှားလုံဘုရင်ကြီးသည် ဓားငှားပြီး လူသတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤဂူသခင်များကို မကျေနပ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ရှားလုံစော်ဘွားအိမ်တော်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အပြီးအပိုင် သိမ်းပိုက်ချင်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို မထိခိုက်စေရန်အတွက် ဂူသခင်များကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ရန် မကောင်းပေ။
ရှားလုံစော်ဘွားအိမ်တော်မှ စစ်သည်များသည် သူရဲကောင်းများကို လေးစားကြပြီး အလွန် ဖြောင့်မတ်ကြသည်။ ရှားလုံဘုရင်ကြီးက ဂူသခင်များကို အနိုင်ယူပြီးပြီ ဖြစ်သလို ဂူသခင်များကလည်း ဒူးထောက်သစ္စာခံပြီးဖြစ်၍ သူတို့ကို မသတ်သင့်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော လူယုတ်မာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ရှားလုံဘုရင်ကြီးသည် ချွေ့ဖိန်ထင်နှင့် လီမိသားစု၏ အဆိပ်လက်များကို အသုံးပြုပြီး ဤဂူသခင်များအားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အတိုက်အခံများကို ရှင်းထုတ်လိုက်သလို ရန်ငြိုးပါ ဖွဲ့လိုက်နိုင်သည်။ ကျောက်ခဲတစ်လုံးတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ အဘယ်ကြောင့် မလုပ်ဘဲ နေမည်နည်း။
ဤ ရှားလုံဘုရင်ကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ခေတ်တစ်ခေတ်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျားဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ချွေ့ဖိန်ထင်သည် သူမ၏ အကြံအစည် အောင်မြင်ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ရှားလုံရွှို၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လုံးဝ ကစားခံနေရမှန်း မည်သူက သိမည်နည်း။
“ရှင် ၊ ရှင့်က တကယ့်ကို အဆိပ်ပြင်းတာပဲ” ချွေ့ဖိန်ထင်သည် ရှားလုံရွှိုကို လက်ညှိုးထိုးပြီး စူးစူးဝါးဝါး ပြောလိုက်သည်။
ရှားလုံဘုရင်ကြီးသည် ချွေ့ဖိန်ထင်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အရိုးတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူကာ စည်ကြီးတစ်လုံးကို တီးခတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်းးးး ၊ ဘုန်းးးး ၊ ဘုန်းးးး ၊ ဘုန်းးးး”
ခဏအကြာတွင် ရှားလုံစော်ဘွားအိမ်တော်မှ စစ်သည်ခေါင်းဆောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဂူသခင် တစ်ဒါဇင်ကျော် အတုံးအရုံး သေဆုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ရှားလုံဘုရင်ကြီးက လူရိုင်းဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “လီရူဟိုင်က ဒီမိန်းမနဲ့ စစ်သည်တစ်ဒါဇင်ကို လွှတ်ပြီး ငါတို့အိမ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ကာ ငါတို့ရဲ့ ဂူသခင်တွေကို အဆိပ်ခတ်သတ်တယ်။ ဒီရန်ငြိုးက ပြန်လည်သင့်မြတ်လို့ မရတော့ဘူး။ ငါ ခေါင်းကိုးခုမြွေနတ်ဘုရားကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုတယ်။ တကယ်လို့ ငါက ဂူသခင်တွေအတွက် လက်စားချေဖို့ လီရူဟိုင်ရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မြွေအကောင် တစ်သောင်း ကိုက်ပြီး သေပါစေသား”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှားလုံရွှိုသည် သူ၏ ဓားကြီးကို ကြမ်းတမ်းစွာ ချိုးလိုက်ရာ လက်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သွေးသစ္စာဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရှားလုံဘုရင်ကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “ငါ လီမိသားစု စော်ဘွားစီရင်စုကို စစ်သည်တွေ စေလွှတ်ချင်တယ်။ ဘယ်သူ ကန့်ကွက်ရဲလဲ”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကို ပြင်းထန်စွာ မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားလေသည်။
ဤအချိန်တွင် ကန့်ကွက်ရဲသူ မည်သူမဆို ချက်ချင်း အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။
ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ မည်သူမျှ မကန့်ကွက်ရဲကြပေ။
ဂူသခင် တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် လီမိသားစုလူများ၏ အဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဘုရင်ကြီးက လက်စားချေချင်နေသည်။ တကယ်လို့ ကန့်ကွက်ရဲလျှင် ရှားလုံလူမျိုးစု၏ သစ္စာဖောက်ဖြစ်ပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ပိုင်းခံရဖို့ ထိုက်တန်ပေသည်။
“ဒါဆိုရင် လီရူဟိုင်ကို စစ်တပ်လွှတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်သူ သဘောတူလဲ” ရှားလုံရွှို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “သဘောမတူတဲ့လူက ဆန့်ကျင်သူပဲ ၊ ရှားလုံလူမျိုးစုရဲ့ သစ္စာဖောက်ပဲ ၊ အဲဒီလူကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ပိုင်းပစ်မယ်”
ထိုစကား ပြောလိုက်သည်နှင့် တက်ရောက်လာကြသော ရှားလုံလူမျိုးစု စစ်သည်ခေါင်းဆောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အားလုံး လက်မြှောက်လိုက်ကြသည်။
“လီမိသားစု စော်ဘွားစီရင်စုကို တိုက်ခိုက်ကြ”
“ဂူသခင် ၁၃ ယောက်အတွက် လက်စားချေကြ”
အစပိုင်းတွင် လူအနည်းငယ်သာ အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ရှားလုံစစ်သည်ခေါင်းဆောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အားလုံး လက်များကို မြှောက်ကာ အားပေးလိုက်ကြရာ သူတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာကြသည်။
“အမိန့်ပေးလိုက်။ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက စစ်သည်တွေအားလုံးကို စုစည်းလိုက်။ အမိန့်မနာခံဘဲ စစ်သည်မလွှတ်တဲ့ ဘယ် မသေမျိုးလိုဏ်ဂူ ၊ ဘယ်တောင်မဆို ပုန်ကန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး လုံးဝ သုတ်သင်ပစ်မယ်” ရှားလုံရွှို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ” ရှားလုံလူမျိုးစု စစ်သည်ခေါင်းဆောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး မသေမျိုးလိုဏ်ဂူများနှင့် တောင်ကြီးများဆီသို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် သွားရောက်ကာ စစ်သည်များကို စုစည်းပြီး စစ်တပ်ကြီး ချီတက်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
ရှားလုံရွှို၏ လုပ်ရပ်သည် ဂူသခင်များအားလုံးကို လုံးဝ ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ရှားလုံလူမျိုးစုတစ်ခုလုံး၏ စစ်ရေးအာဏာအားလုံးကို အပြီးအပိုင် သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမှစ၍ ရှားလုံလူမျိုးစု နယ်မြေ မိုင်ရာချီနှင့် လူရိုင်းစစ်သည် သောင်းပေါင်းများစွာတို့သည် ရှားလုံရွှို တစ်ယောက်တည်း၏ လက်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
သီးခြား စစ်ရေးအာဏာရှိသော ဂူသခင်များသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ခေါင်းကိုးခုမြွေနတ်ဘုရား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ်းပါးသည် နက်ရှိုင်းသော်လည်း ဤ ရှားလုံဘုရင်ကြီး၏ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များလောက် မနက်ရှိုင်းပေ။
ချွေ့ဖိန်ထင်သည် ရှားလုံရွှိုကို ကြောင်ငေးကြည့်နေပြီး ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ ရှားလုံရွှို၏ ပေါင်ကို ဖက်ပြီး ချွဲနွဲ့စွာ ငိုယိုပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဘုရင်ကြီး။ တစ်ညတာ ပေါင်းဖက်ဖူးရင်တောင် သံယောဇဉ် အရာတစ်ရာ ဖြစ်တည်တယ်တဲ့။ အရှင်က တကယ့် သူရဲကောင်းပါ ၊ ဒီကျွန်မ အထင်လွဲခဲ့မိပါတယ်။ ဒီကျွန်မ မှားသွားပါတယ် ၊ ဒီကျွန်မ မှားသွားပါတယ်။ အရင်တုန်းက သံယောဇဉ်ကို ထောက်ထားပြီး ဒီကျွန်မကို ဒီတစ်ခါလောက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ နောက်ဆိုရင် ဒီကျွန်မက ဘုရင်ကြီးကို စေတနာအပြည့်နဲ့ ပြုစုပါ့မယ်”
ရှားလုံဘုရင်ကြီးသည် တုပိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ဒီ တုပိုင်ကျတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
ချွေ့ဖိန်ထင်က ပြောလိုက်သည်။ “သူ့ကို ဒီကျွန်မလက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ။ ဒီကျွန်မက အရှင့်အတွက် အရသာရှိတဲ့ အသားနှပ် ပြန်လုပ်ပေးဖို့ အာမခံပါတယ်။ သူက ဟန်ခွေးလေ ၊ သူ့ခေါင်းခွံက အရှင့်အတွက် ဆီးအိုးလုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ”
ချွေ့ဖိန်ထင်သည် တုပိုင်အပေါ် အမှန်တကယ် ကြီးမားသော အမုန်းတရားများ ရှိနေသည်။ ဤအချိန်ရောက်နေတာတောင်မှ သူမက တုပိုင်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ သတ်ချင်နေသေးသည်။
“သူ မင်းကို အကဲခတ်မှားခဲ့ပုံ မရပါဘူး။ ငါ အဲဒီစကားလုံးနှစ်လုံးကို မကြားဖူးပေမဲ့ တစ်ခေါက်လောက်တော့ ပြောလိုက်မယ်” ရှားလုံရွှိုသည် ချွေ့ဖိန်ထင်ကို ကြည့်ပြီး ပီသခြင်းမရှိသော ဟန်ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငတုံး”
ထို့နောက် သူသည် ချွေ့ဖိန်ထင်၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ပြီး တုပိုင်ရှေ့သို့ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။
“အင်း ၊ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ၊ ညီလေးတုပိုင်။” ရှားလုံရွှိုက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက တကယ် ထူးခြားတဲ့သူပဲ။ ခေါင်းကိုးခုမြွေနတ်ဘုရားဆီကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ရုံသာမက ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကိုလည်း အချိန်တိုအတွင်းမှာ ရိပ်မိခဲ့တယ်။ ရှားရှားပါးပါး ဉာဏ်ပညာရှင်ပဲ”
တုပိုင်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ၊ စော်ဘွား ရှားလုံရွှို။”
ရှားလုံရွှိုက ပြောလိုက်သည်။ “ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်းမို့ လက်ဆောင်မပါဘူး။ ငါ မင်းကို ဒီ ချွေ့ဖိန်ထင်ကို ပေးမယ်”
ထို့နောက် သူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ချွေ့ဖိန်ထင်၏ ခြေလက်လေးဖက်နှင့် သွေးကြောများကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးလိုက်ရာ သူမသည် မည်သည့် ခုခံမှုကိုမျှ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။
“အားးးး” ချွေ့ဖိန်ထင် အော်ဟစ်ငိုယိုလိုက်သည်။ “မလုပ်ပါနဲ့ ၊ ငါ့ကို တုပိုင်လက်ထဲ မအပ်ပါနဲ့။ ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါ ၊ ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါ”
“ဘုန်းးးး”
ရှားလုံရွှိုသည် ချွေ့ဖိန်ထင်ကို တုပိုင်ရှေ့သို့ အမှိုက်သဖွယ် ပစ်ပေးလိုက်သည်။
တုပိုင်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး မျက်ရည်များ ၊ နှပ်များဖြင့် ပေကျံနေသော ချွေ့ဖိန်ထင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သနားစရာကောင်းတယ် ၊ မုန်းစရာကောင်းတယ် ၊ ရယ်စရာကောင်းတယ် ၊ ရှက်စရာကောင်းတယ်”
ချွေ့ဖိန်ထင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး ပြန်ကိုက်ချင် ၊ ဆဲချင်သော်လည်း အသံထွက်မလာတော့ပေ။
“မင်း အဲဒီအချုပ်ခန်းထဲမှာတင် ကြိုးဆွဲချ သေသင့်တာ” တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “အခု ငါ မင်းကို ခရီးပို့ပေးမယ် ၊ မြန်မြန်လေးပေါ့”
တုပိုင်သည် သံချေးတက်နေသော ဓားတစ်ချောင်းကို ယူလိုက်ပြီး ချွေ့ဖိန်ထင်၏ ရင်ဘတ်ကို ချိန်လိုက်သည်။
“ဖာသည်မ ၊ နောက်ဘဝကျရင် လူကောင်းလုပ်နော်” တုပိုင် ပြောလိုက်သည်။
“ရွှပ်”
သူ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ချွေ့ဖိန်ထင်၏ နှလုံးသား ပေါက်ထွက်သွားလေသည်။ ချွေ့ဖိန်ထင်၏ မျက်နှာသည် တွန့်လိမ်သွားပြီး မျက်လုံးများက တုပိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေကာ ပါးစပ်မှ သွေးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်များ ပန်းထွက်လာသည်။ သူမ၏ အကြည့်များထဲတွင် မကျေနပ်မှု ၊ နာကျင်မှုနှင့် အသက်ရှင်ချင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ထို့နောက် သူမ လုံးဝ သေဆုံးသွားလေသည်။ တုပိုင်က သူမ မျက်လုံးမမှိတ်ဘဲ သေဆုံးသွားမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မျက်လုံးမှိတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမအတွက်တော့ ဤအချိန်တွင် သေဆုံးခြင်းက လွတ်မြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
တုပိုင်သည် ချွေ့ဖိန်ထင်၏ အလောင်းကို မပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဆိပ်မြွေပုံထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ရာ သူမ၏ အလောင်းသည် ချက်ချင်းပင် မြွေများ၏ ကိုက်ခဲစားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ မကြာခင်မှာပင် သူမသည် အရိုးစုတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်ပေမည်။ တုပိုင်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှားလုံစော်ဘွား၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာရာ ထိုသူ မည်မျှ အရပ်ရှည်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ၏ သူရဲကောင်းဆန်သော မျက်နှာသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများသည် စူးရှကာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် အရေးမပါသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ ဤသူသည် ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လီရူဟိုင်၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ရန် အရည်အချင်းရှိသူမှာ ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုးသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
တုပိုင်က မေးလိုက်သည်။ “ရှားလုံစော်ဘွား။ လီရူဟိုင်က အခု စစ်သည် ၁ သိန်း စုဆောင်းနေတာ။ ခင်ဗျားက ဘာလို့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်နေသေးတာလဲ”
ရှားလုံစော်ဘွားက ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ ၊ အဖြေကို သိသင့်ပါတယ်”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “လီရူဟိုင်က အခု အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အင်အားတွေကို စုစည်းနေပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်နေပြီ။”
“တကယ်လို့ သူက ဒီစစ်သည် ၁ သိန်းကို ဦးဆောင်ပြီး တာ့နင်အင်ပါယာကို ကျူးကျော်ပြီး ဧကရာဇ်ဆီကနေ အကျပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ရင် ဒေသခံခေါင်းဆောင် တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်က အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရရှိကြလိမ့်မယ်။”
“ဒါက လီရူဟိုင်ရဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သိမ်းပိုက်မယ့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြန်ဆန်စေလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားက အခု လီရူဟိုင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်စေပြီး အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းသိမ်းပိုက်မယ့် အစီအစဉ်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်”
“သူရဲကောင်းချင်း စိတ်သဘောထားချင်း တူတာပဲ” ရှားလုံစော်ဘွားက ပြောလိုက်သည်။ “တခြားသူတွေအတွက်တော့ စစ်သည် ၁ သိန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လီရူဟိုင်က အင်အားအကြီးဆုံးနဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ ဒါက လီရူဟိုင်ရဲ့ အားအနည်းဆုံး အချိန်ပဲ။ သူက အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စစ်သည် ၁ သိန်းကို စုစည်းထားပေမဲ့ ဒီစစ်သည်တွေကို အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ မဟုတ်သေးဘူး ၊ သဲပွင့်တွေလို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါက ငါတိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ တကယ်လို့ ငါ လွတ်သွားခဲ့ရင် ၊ ပြီးတော့ သူက အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အပြီးအပိုင် သိမ်းပိုက်လိုက်ရင် အဲဒါက ငါ ရှားလုံစော်ဘွားရဲ့ ကျရှုံးချိန် ရောက်တာပဲ”
အပိုင်း ၂၂၂ ပြီး။