အခန်း (၁၃၉၇-၁၃၉၈)

အခန်း (၁၃၉၇) ဆုတောင်းခြင်း

ချိန်းဆိုထားသည့် ၁၅ မိနစ် ကုန်ဆုံးရန် ၈ မိနစ်သာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီသဘာဝလွန် နေရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ပြလာပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အဝါရောင် စက္ကူကပ်ထားသော တစ္ဆေအများအပြား အရပ်လေးမျက်နှာမှ တိုးဝင်လာနေပြီး လေထုထဲတွင် စက္ကူမီးရှို့ထားသော ပြာနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယန်ကျန့်အတွက် ဒီမြင်ကွင်းက မစိမ်းပေ။ ယခင်က စာပို့တုန်းက ကျိုးဒန်နှင့်အတူ ဒီနေရာကို တစ္ဆေဘတ်စ်ကား စီးပြီး ဖြတ်သန်းသွားဖူးသည်။

ထိုစဉ်က ဘတ်စ်ကားသည် လမ်းဆုံတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်ခဲ့ပြီး လမ်းဆုံ၌ မီးဖိုတစ်ခု ရှိနေကာ မီးဖိုထဲတွင် ဒီလို အဝါရောင် စက္ကူများကို မီးရှို့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် တူညီသော နေရာတစ်ခု၊ မတူညီသော တည်နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုးဝင်လာသော တစ္ဆေများသည် ယန်ကျန့် အပါအဝင် လူအားလုံး၏ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

ဒီအခြေအနေတွင် တစ္ဆေနယ်မြေ ကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်လောက်သည့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခု လိုအပ်နေပြီး တစ်ခုတည်းသော ရှင်သန်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမှာ တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ပြန်လည် စက်နှိုးလာပြီး ကားပေါ်တက်ကာ ပုန်းအောင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဘတ်စ်ကား စက်သေနေပြီး ပြန်လည် စက်နှိုးရန်အတွက် စောင့်ဆိုင်းရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။ မည်မျှကြာအောင် စောင့်ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ အချိန်ကာလသည် ကျပန်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြသော လက်ကျန် တစ္ဆေဆရာ အနည်းငယ်သည် မူလနေရာတွင် ဆက်လက် မနေရဲကြတော့ပေ။ မြေပြင်ပေါ်မှ လိမ့်လာသော ဘောလုံးများကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် လှုပ်ရှားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဘတ်စ်ကားနား သွားကြမယ် အဲဒါက ငါတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်လမ်းကြောင်းပဲ ဘတ်စ်ကား စက်ပြန်နှိုးမှ ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်မှာ ကျန်တာကတော့ ကံတရားပဲ"

ဒီလို အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူမျှ ယန်ကျန့်ကို အငြိုးထားဖို့ အချိန်မရှိကြတော့ပေ။ မသေချင်လျှင် ဆက်လက် ရုန်းကန်ရမည် ဖြစ်ပြီး အမုန်းတရားများကို မေ့ထားကာ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် နည်းလမ်းရှာကြရမည် ဖြစ်သည်။

"အတူတူ လှုပ်ရှားကြမယ် ပြေးကြစို့"

ကျန်ရှိနေသော တစ္ဆေဆရာ လေးဦးသည် စိတ်ဝမ်းကွဲခြင်း မရှိဘဲ ကိုယ့်လူကိုယ် မငဲ့တော့ဘဲ ညီညွတ်စွာ ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။

တစ်ကိုယ်တည်း လှုပ်ရှားပါက အသက်ရှင်နိုင်ခြေ သုညနီးပါး ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်။ အတူတူ စုပေါင်း လှုပ်ရှားမှသာ အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေမည်။

ဒီတစ္ဆေဆရာ လေးဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တစ္ဆေများ ဝိုင်းရံမလာမီ လမ်းတစ်လျှောက် လိမ့်လာသော ဘောလုံးများကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ရှောင်တိမ်းကာ ကြီးမားသော အန္တရာယ်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ဘေးသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဘတ်စ်ကား၏ တံခါးများ ပွင့်နေသော်လည်း အတွင်းဘက်တွင် မှောင်မည်းနေပြီး ဘာမှ မမြင်ရပေ။ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် အသံများကိုသာ ဝိုးတဝါး ကြားနေရသည်။

"အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ တစ္ဆေဘတ်စ်ကား စက်သေသွားရင် တစ္ဆေတွေတောင် ကားပေါ်မှာ မနေနိုင်ဘူး ငါတို့ အခု တက်လိုက်ရင် သေမှာ သေချာတယ်"

တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦးက အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသားက ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"စောင့်မယ် ငါတို့ ဒီနေရာမှာ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ စောင့်မယ် တကယ်လို့ ဘတ်စ်ကား စက်ပြန်မနှိုးရင်တောင် ငါတို့ ကားပေါ် တက်ရမယ် ဒီလောက်များတဲ့ တစ္ဆေတွေကို ရင်ဆိုင်ရတာထက်စာရင် လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ် ကားပေါ်က တစ္ဆေတွေက ငါတို့ကို ချက်ချင်း မသတ်နိုင်လောက်ဘူး ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ ကားပေါ်ရောက်ရင် ခဏလောက် တောင့်ခံထားနိုင်မယ် ကံကောင်းရင် ဘတ်စ်ကား စက်ပြန်နှိုးလာတာနဲ့ ကြုံနိုင်တယ်"

"ကောင်းပြီ ဒီအတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့"

"ငါလည်း သဘောတူတယ်"

ဒီတစ္ဆေဆရာများသည် ရူးသွပ်ပြီး မွန်းကြပ်ဖွယ်ကောင်းသော အစီအစဉ်ကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်လုရမှာပဲ။ မျှော်လင့်ချက် ပိုရှိမည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်တွင်...

ယန်ကျန့် ခြေရင်းမှ လိမ့်လာသော ဘောလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ရှုံ့တွသွားပြီး လေလျှော့သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးလာသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယခင် တစ္ဆေနယ်မြေမှ လွတ်မြောက်လာပြီး ဒီမြို့လေး၏ ပိုင်နက်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ဆိုလိုသည်။

ဒီအချိန်ကစပြီး သူသည် တစ္ဆေအုပ်စု၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အချိန်မရွေး ခံရနိုင်ပြီး... သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ တိုက်ခတ်လာပြီး မွေးညှင်းများ ထောင်ထသွားစေသည်။

ယန်ကျန့် မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ တစ္ဆေမီး ကို ချက်ချင်း မွှေးလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေမီးဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် တစ္ဆေနယ်မြေ တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

တစ္ဆေမီးများ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို မီးတောက်များဖြင့် ဝါးမြိုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မီးတောက်များသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရှေ့ဆုံးမှ တိုးဝင်လာသော တစ္ဆေတန်းကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး တစ္ဆေများကို မီးရှို့ပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

တစ္ဆေမီးက ထိရောက်မှု ရှိသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ တစ္ဆေများသည် မီးစွဲသွားပြီး အေးစက်သော ခန္ဓာကိုယ်များက လောင်စာများ ဖြစ်လာကာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။ မီးလောင်နေစဉ်တွင် တစ္ဆေများသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားပြီး မတ်တတ်ရပ်လျက် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် နောက်ထပ် တစ္ဆေများက မီးလောင်နေသော တစ္ဆေများကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထပ်မံ တိုးဝင်လာကြပြန်သည်။

"တစ္ဆေမီး လောင်ကျွမ်းနှုန်းက တစ္ဆေတွေ တိုးဝင်လာတဲ့ နှုန်းကို မမီတော့ဘူး ဒီလောက်များတဲ့ အရေအတွက် ရှေ့မှာ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဘယ်လောက် ပြင်းထန်ပါစေ အရာထင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ တစ္ဆေရေကန် ကို အသုံးမပြုတော့ပေ။ ဒီတစ္ဆေများသည် အချိန်တိုအတွင်း တစ္ဆေရေကန်ကို ပြည့်လျှံသွားစေနိုင်ပြီး ရေကန်ကလည်း အချိန်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အနီရောင် လှံရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်သော တစ္ဆေလက်ဖြင့် လှံတံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုးတိုးလေး ဆုတောင်းလိုက်သည်။

"၅ မိနစ်အတွင်း ငါ တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံရပါစေနဲ့"

သူသည် အချိန်ဆွဲရန်အတွက် ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ၏ စွမ်းအား အသက်ဝင်လာသည်။

သွေးများ လှံရှည်ပေါ်မှ စိမ့်ထွက်လာပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်ဖဝါးကို ရဲရဲနီသွားစေသည်။ ထို့နောက် လက်မောင်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တစ်ကြိမ် ဆုတောင်းလိုက်ရုံဖြင့် သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုက ဒီလောက် ပြင်းထန်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒီဆုတောင်း ပြည့်မြောက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယန်ကျန့်သည် ၁၀ မိနစ် သို့မဟုတ် နာရီဝက် မဟုတ်ဘဲ ၅ မိနစ်သာ ဆုတောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ပေးဆပ်ရမည့် တန်ကြေးက ယခုထက် ပိုမို ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

"ဒီတန်ကြေးကို ပေးဆပ်စရာ မလိုပါဘူး တိုက်ရိုက်ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ပြီး သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် ဆုတောင်းပြီးသည်နှင့် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်စတင်ခြင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အနီရောင် သမ်းနေသော လက်မောင်းသည် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး အရာအားလုံး မဖြစ်ပျက်ခဲ့သလို ဖြစ်သွားသည်။

အဝါရောင် စက္ကူကပ် တစ္ဆေများ တိုးဝင်လာနေပြီး အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် ယခုအချိန်တွင် မည်သည့် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုကိုမျှ မခံရပေ။

ခုနက ပြုလုပ်ခဲ့သော ဆုတောင်းမှု အသက်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၅ မိနစ်အတွင်း သူသည် တစ္ဆေအားလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ကင်းလွတ်နေပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

"တကယ် အလုပ်ဖြစ်တာပဲ"

ယန်ကျန့် လှံရှည်ကို ကိုင်ပြီး တစ္ဆေများကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ပေ။ တစ္ဆေများနှင့် ဝင်တိုက်မိလျှင်တောင် တစ္ဆေများက သူ့ကို မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

"ဒီလိုမျိုးလည်း ရှိသေးလား"

ဘတ်စ်ကားရှေ့မှ အခြားသူများ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေများနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားမည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် ယန်ကျန့်သည် နည်းလမ်းအချို့သုံးပြီး ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ ဥပမာ - ဘတ်စ်ကားကို ပြန်လည် စက်နှိုးခြင်း၊ သို့မဟုတ် ပိုမို အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေနယ်မြေ ကို အသုံးပြုခြင်း စသဖြင့်။ သို့သော် ယန်ကျန့် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံဖြင့် တစ္ဆေများက သူ့ကို မတိုက်ခိုက်တော့သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"ဒါ ယုတ္တိမရှိဘူး"

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား သံသယ ဖြစ်နေသည်။ သူ့အတွေ့အကြုံအရ ယန်ကျန့် ဘယ်လို လုပ်လိုက်သလဲ ဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ပေ။

သူ့စကားက တစ္ဆေတွေကို လွှမ်းမိုးနိုင်တာလား။

တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလောက်များတဲ့ တစ္ဆေအုပ်ကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့ ဒါတွေကို တွေးတောနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေများက ဘတ်စ်ကားကို ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ တစ္ဆေများ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာသည်ကို မျက်စိဖွင့် ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြား မရှိတော့ပေ။

ထူးဆန်းသော အခြေအနေ တစ်ဖန် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦး ရုတ်တရက် လည်ပင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော မွန်းကြပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်စိရှေ့မှာတင် လျင်မြန်စွာ ရှုံ့တွသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်က ဘောလုံးကဲ့သို့ လေလျှော့သွားကာ ခဏအတွင်းမှာပင် ခြောက်သွေ့သော အလောင်းကောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မည်သည့် လက္ခဏာမှ မပြဘဲ သဘာဝလွန် စွမ်းအား၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၃၉၈) ကားပေါ် လိုက်ပါလာသူ နှစ်ဦး

တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦး ရက်စက်စွာ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဝါရောင် စက္ကူကပ် တစ္ဆေအုပ်စုထဲတွင် အလွန် အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေတစ်ကောင် ပါဝင်နေကြောင်း ယန်ကျန့် ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုတစ္ဆေသည် အဝါရောင် စက္ကူ၏ ကန့်သတ်မှုကို ခံထားရသော်လည်း သက်ရှိလူသား တစ်ဦး၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ နုတ်ယူနိုင်သည်။

ယန်ကျန့် ပိုမို သတိထားလိုက်သည်။ သူ ဆုတောင်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း စိတ်မချနိုင်သေးပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆုတောင်းခြင်းသည် သဘာဝလွန် အကာအကွယ် တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အချို့သော အလွန် အစွမ်းထက်သည့် တစ္ဆေများသည် ထိုအကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်များကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ယန်ကျန့်သည်လည်း တစ္ဆေအုပ်စု ရွေ့လျားရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဆုတောင်းခြင်း အာနိသင် ရှိနေသေးသဖြင့် သူ တိုက်ခိုက်မခံရသေးပေ။

သို့သော် ကျန်ရစ်သော တစ္ဆေဆရာ သုံးဦးမှာမူ ထိုကဲ့သို့ ကံမကောင်းကြပေ။ ခုနက လူသေဆုံးသွားပြီး မကြာမီ နောက်ထပ် တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပြောင်းအလဲများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေမိသည်။ သူ့လက်များမှ မီးကျွမ်းနံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိရှေ့မှာတင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စက္ကူ မီးလောင်ပြီး ပြာကျသွားသကဲ့သို့ ပြာမှုန့်လေးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ခုနက လေရှူးထွက်ပြီး သေသွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ မတူဘူး ဒါ နောက်ထပ် သေနည်းတစ်မျိုးပဲ ဒီအုပ်စုထဲမှာ ဒုတိယမြောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေ ရှိနေသေးတာလား"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုတစ္ဆေကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

လူအုပ်စုလို ဖြစ်နေသော တစ္ဆေများကြားတွင် လူသတ်နေသော တစ္ဆေသည် သေချာပေါက် ထူးခြားချက် တစ်စုံတစ်ရာ ပြသနေမည် ဖြစ်သည်။ ရှာတွေ့လိုက်သည်နှင့် တည်နေရာကို အတည်ပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှာတွေ့သည်နှင့် တပြိုင်နက် ယန်ကျန့်သည် ထိုအန္တရာယ်ရှိသော တစ္ဆေကို ဦးစွာ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ္ဆေများသည် လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးကလည်း တစ္ဆေများကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်ပေ။ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဟာကွက် အနည်းငယ်မှတစ်ဆင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ချင်းစီ၏ အခြေအနေကို လေ့လာရသည်။ လေ့လာရသည့် အချိန်ကလည်း အလွန် တိုတောင်းသဖြင့် ယန်ကျန့်၏ စောင့်ကြည့်နိုင်စွမ်းကို စိန်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘတ်စ်ကား စက်မနှိုးသေးပေမယ့် ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး စွန့်စားပြီး ကားပေါ် အခု တက်ကြမယ်"

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေများ အနားမရောက်သေးမီမှာပင် သူတို့ဘေးနားမှ တစ္ဆေဆရာ နှစ်ဦး နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်းများဖြင့် သေဆုံးသွားကြသည်။ တစ္ဆေများ အနားရောက်လာသည်အထိ စောင့်နေလျှင် အသက်ရှင်လမ်း မရှိတော့ပေ။

မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့က သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေသည်။

ဘေးနားမှ အခြား တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦးလည်း အသိစိတ် လွတ်သွားသည်။

သူတို့သည် ထိုင်ပြီး အသေမခံချင်ကြသဖြင့် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ဘတ်စ်ကားဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ ဘတ်စ်ကား အတွင်းခန်း မှောင်မည်းနေသော်လည်း ဂရုမစိုက်နိုင်ကြတော့ပေ။

သူတို့ ကံကောင်းသည်လား၊ တန်ခိုးပြသည်လား မသိပေ။

သူတို့ ကားပေါ်သို့ ရောက်ရှိချိန်နှင့် တပြိုင်နက် ၁၀ မိနစ်ခန့် စက်သေနေသော ဘတ်စ်ကားသည် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်လာသည်။ ဘတ်စ်ကား တစ်စီးလုံး တုန်ခါသွားပြီး အတွင်းခန်းမှ အမှောင်ထုများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မီးများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလာသည်။ တချိန်တည်းမှာပင် အင်ဂျင် စက်နှိုးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ပြန်လည် စက်နှိုးလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော လူနှစ်ဦးသည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သေရွာပြန် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီး ကားပေါ်တက်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကံကောင်းထောက်မစွာ ဘတ်စ်ကား ပြန်လည် စက်နှိုးလာချိန်နှင့် ကြုံကြိုက်သွားပြီး အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော နေရာတွင် တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်လမ်းကြောင်းကို သူတို့ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား ဘတ်စ်ကား စက်နှိုးပြီဟေ့ ငါတို့ အသက်ရှင်ပြီ တစ္ဆေတွေက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ လူသတ်လို့ မရဘူး"

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား ရယ်မောလိုက်သည်။ ဘေးနားမှ လူလည်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တုန်ယင်နေပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"နေဦး... အခု ပျော်နေရမယ့်အချိန် မဟုတ်သေးဘူး ငါတို့ ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဒီသရဲချောက်ကနေ မောင်းထွက်မှ ရမယ် ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး နောက်တစ်ခေါက် ငါတို့ ဒီလောက် ကံကောင်းချင်မှ ကံကောင်းမှာ"

ဒီအမျိုးသားသည် အလွန်အကျွံ ဝမ်းသာမှုကြောင့် အသိစိတ် လွတ်မသွားပေ။ ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ရမည်ကို သိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ ဒရိုင်ဘာခုံဆီသို့ ပြေးသွားပြီး ထိုင်ခုံကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ယန်ကျန့် ခွဲထားခဲ့သော အပေါက် မရှိတော့ပေ။ ဘတ်စ်ကား တစ်စီးလုံး ပြန်လည် အစပြုလိုက်သကဲ့သို့ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါတွေက အရေးမကြီးပေ။

"ယန်ကျန့် မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်လွန်းနေတယ် ငါတို့အားလုံး ရှေ့မှာ ဘတ်စ်ကားကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ပြောပြခဲ့တယ် အခု ငါလည်း ဘတ်စ်ကားနဲ့ ဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်ပြီး ဒရိုင်ဘာ ဖြစ်လာနိုင်ပြီ ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက မင်းလောက် မကောင်းရင်တောင် ငါ လီဗာနင်းပြီး မောင်းထွက်သွားနိုင်ရင် မင်း သွားပြီပဲ"

"ငါ ဘတ်စ်ကားကို မောင်းပြီး ဒီမြို့ကနေ ထွက်သွားမယ် မင်းနဲ့ ဟိုချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီး ဒီမှာပဲ ကျန်ရစ်ပြီး သေလိုက်ကြတော့ မင်း ငါ့ကို အသက်ရှင်လမ်း မပေးမှတော့ ငါလည်း မင်းကို အသက်ရှင်လမ်း မပေးဘူး"

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ လက်စားချေရသည့် အရသာကို ခံစားနေရသည်။

ထိုင်ခုံအဖုံးကို ဆွဲခွာလိုက်သောအခါ အတွင်းထဲမှ ဝဖြိုးသော အလောင်းကောင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ယန်ကျန့် လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး သူ့လက်ကို အလောင်းကောင် ပါးစပ်နား တိုးပေးလိုက်သည်။

ငြိမ်သက်နေသော အလောင်းကောင်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ပါးစပ်ဟပြီး ထိုအမျိုးသား၏ လက်မောင်းကို ကိုက်လိုက်သည်။

နာကျင်သော်လည်း တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦးအတွက် ဒီလောက် နာကျင်မှုက အပျော့စားသာ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင်...

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသားသည် တစ္ဆေဘတ်စ်ကား နှင့် ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု ရရှိသွားပြီး ဒရိုင်ဘာအသစ် ဖြစ်လာသည်။ ဘတ်စ်ကားကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကိုလည်း အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ အရာအားလုံး အဆင်ပြေတယ်"

သူ ထိုင်ခုံအဖုံးကို ပြန်အုပ်လိုက်ပြီး ဒရိုင်ဘာခုံပေါ် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ကဲ အခု ငါက ဒရိုင်ဘာပဲ ဒီကားကို ဘယ်လို မောင်းထွက်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ထား"

ဘေးနားမှ တစ္ဆေဆရာက မေးလိုက်သည်။

"မင်း တကယ် လုပ်နိုင်မှာလား"

"ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိတယ် ယန်ကျန့်က တော်တယ် ဆိုပေမယ့် ငါလည်း မညံ့ပါဘူး အခု အချိန်မရှိတော့ဘူး စကားများမနေနဲ့တော့ ယန်ကျန့်လည်း ဘတ်စ်ကား စက်နှိုးတာကို သတိထားမိမှာပဲ ငါတို့ ချက်ချင်း မောင်းထွက်မှ ရမယ် သူ့ကို ကားပေါ် အတက်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး"

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ ဘတ်စ်ကား တံခါးကို ပိတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

တံခါးပိတ်လိုက်နိုင်သည်နှင့် အပြင်ဘက်က တစ္ဆေများကို တားဆီးနိုင်မည့်အပြင် ယန်ကျန့်ကိုပါ ပိတ်ပင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်ရာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ တစ္ဆေကောင်တွေရော ယန်ကျန့်ရော ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြတော့"

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား သူ့သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော ခလုတ်ကို နှိပ်ကာ တံခါးပိတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် သဘာဝလွန် စွမ်းအား ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် စွမ်းအား အသုံးပြုရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။ အသုံးပြုနိုင်လျှင်တောင် စွမ်းအား အများအပြား လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘတ်စ်ကားဒရိုင်ဘာ လုပ်မည့်သူသည် လုံလောက်သော စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားမှသာ ရမည်ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဘတ်စ်ကား၏ ဖိနှိပ်မှုကို ကျော်လွန်နိုင်ရမည်။

လွယ်လွယ်ကူကူ တံခါးပိတ်ပြီး မောင်းထွက်နိုင်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း လက်တွေ့အခြေအနေက သူ့ပါးကို ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဘတ်စ်ကား တံခါးသည် မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်နေပြီး ပိတ်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြပေ။

"သောက်ကျိုးနည်း ဘာလို့ နှိပ်မရတာလဲ ဒီဟာက ထိန်းချုပ်ရတာ ဒီလောက် ခက်တာလား ငါက ဒရိုင်ဘာ ဖြစ်နေပြီလေ"

မျက်နှာပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား၏ မျက်နှာထား ပိုမို ဆိုးရွားလာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေများ ဘတ်စ်ကားအနီး ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်လည်း တိုးကပ်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခု တံခါးမပိတ်ရင် တစ္ဆေတွေနဲ့ ယန်ကျန့် ကားပေါ် ရောက်လာရင် အရာအားလုံး နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်ပါ အချိန်မရှိတော့ဘူး တံခါး အရင်ပိတ်လိုက် တံခါးပိတ်လိုက်ရင် ဘတ်စ်ကားက သူ့အလိုလို မောင်းထွက်သွားမှာ ငါတို့ အသက်ရှင်လိမ့်မယ်"

ဘေးနားမှ ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတည်းသော တစ္ဆေဆရာက အဆက်မပြတ် တိုက်တွန်းနေပြီး အပြင်ဘက် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

"စကားမများနဲ့ ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီဟာက ထင်ထားတာထက် ပိုခက်တယ်"

အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပုပ်သိုးမှုများ ပျံ့နှံ့လာသည်။ သူ အသုံးပြုလိုက်သော သဘာဝလွန် စွမ်းအား ပမာဏက အကန့်အသတ် တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားပြီး တစ္ဆေနိုးထမှု စတင် ဖြစ်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီအဆင့်ထိ ကြိုးစားသော်လည်း တံခါးကို ပိတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

"မင်း တံခါးမပိတ်ရင် ငါတို့အားလုံး သေမှာ ယန်ကျန့် လာနေပြီ နောက်ထပ် ၁၀ မီတာတောင် မလိုတော့ဘူး သူသာ ကားပေါ် ရောက်လာရင် ငါတို့ ကြိုးစားခဲ့သမျှ အလကား ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်"

တိုက်တွန်းသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အား..."

ဒီအမျိုးသား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသက်ကို ပဓာနမထားတော့ဘဲ တစ္ဆေနိုးထမည့် အန္တရာယ်ကို လစ်လျူရှုကာ ရှိသမျှ စွမ်းအား အကုန်ထုတ်သုံးပြီး အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"လှုပ်သွားပြီ တံခါး နည်းနည်း လှုပ်သွားပြီ"

"တကယ်လား"

မျက်နှာတစ်ဝက် ပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား ဝမ်းသာအားရ မေးလိုက်သည်။

အခြား တစ္ဆေဆရာက ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက နည်းနည်း လှုပ်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ အခု ပြန်ငြိမ်သွားပြီ"

"သောက်ကျိုးနည်း"

မျက်နှာတစ်ဝက် ပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသား ဆဲဆိုလိုက်သည်။ သူ လုံလောက်အောင် မကြိုးစားသေးကြောင်း၊ စွမ်းအား လုံလောက်အောင် မသုံးသေးကြောင်း သိလိုက်သည်။ တစ္ဆေကို ပိုမို နိုးထခွင့်ပြုမှသာ ဒီတံခါးကို အပြည့်အဝ ပိတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒီလိုလုပ်လိုက်ပါက သူ တစ္ဆေနိုးထပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည် သို့မဟုတ် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဘယ်တော့မှ ဆင်းမရဘဲ တစ်သက်လုံး နေသွားရနိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ဘတ်စ်ကား၏ ဖိနှိပ်မှု မရှိတော့ဘဲ ချက်ချင်း တစ္ဆေနိုးထပြီး သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

နောင်ရေးကို တွေးနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။

အသက်ရှင်ဖို့အတွက် မျက်နှာတစ်ဝက် ပုပ်သိုးနေသော အမျိုးသားသည် ကန့်သတ်ချက် အားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အသက်နှင့်ရင်းကာ တိုက်ပွဲဝင်လိုက်သည်။

သူ့ပြိုင်ဘက်က ဘတ်စ်ကားပေါ်ရှိ တံခါးပိတ် ခလုတ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဒါသည် မမျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသက်စွန့် ကြိုးပမ်းမှုက မဖြစ်နိုင်သော အရာများကို ဖြစ်လာစေတတ်သည်။

အသက်ကို မငဲ့ဘဲ တစ္ဆေနိုးထမှုကို လက်ခံလိုက်သော အခြေအနေတွင် ဘတ်စ်ကား တံခါး တကယ် စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်လာသည်။

ဒရိုင်ဘာခုံပေါ်ရှိ အမျိုးသား၏ မျက်နှာ အစိတ်အပိုင်း အများစု ပုပ်သိုးသွားပြီး ပုပ်သိုးမှုက ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေသည်။ ရပ်တန့်၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူ့တစ္ဆေနိုးထမှုကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့ဘဲ နှောင့်နှေးစေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"အောင်မြင်ပြီ"

ဘေးနားမှ တစ္ဆေဆရာ မြင်လိုက်ရပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ ဒရိုင်ဘာက အသုံးမဝင်တော့ဘဲ သူသာလျှင် နောက်ဆုံး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်လာမည်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင်...

ပိတ်ခါနီး တံခါး ရုတ်တရက် တစ်နေရာတွင် ငြိသွားသည်။ မီးကျွမ်းထားသော လက်မည်းကြီး တစ်ဖက် တံခါးကြားတွင် ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးပိတ်ခြင်းကို အတင်းအကျပ် တားဆီးလိုက်သည်။

"အချိန်မပြည့်သေးဘူးလေ ဘာလို့ အလျင်လိုနေတာလဲ"

ယန်ကျန့်၏ အသံ တိတ်ဆိတ်နေသော ကားအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းကန်လိုက်ရာ ပိတ်ခါနီး တံခါးသည် အတင်းအကျပ် ပြန်ပွင့်သွားသည်။

"ယန်ကျန့် တက်လာတော့မယ် မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ မြန်မြန် တံခါးပိတ်လေ မြန်မြန်..."

သို့သော် ထိုတစ္ဆေဆရာ မည်မျှပင် အော်ဟစ်နေပါစေ ဒရိုင်ဘာခုံပေါ်မှ အမျိုးသားမှာ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ သူ့လက်က ခလုတ်ပေါ်တွင် တင်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေပြီး အသက်ရှူသံ မရှိတော့ပေ။

ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာ လုံးဝ ပုပ်သိုးသွားပြီး အပြီးအပိုင် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့စွမ်းအား အကုန်သုံးပြီး တံခါးကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကို မခံနိုင်ဘဲ တစ္ဆေနိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒရိုင်ဘာ၏ ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် ယန်ကျန့် တံခါးကို အလွယ်တကူ ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာသေဖြင့် ကားပေါ် တက်လာသည်။

"ရွေးချယ်မှု မဆိုးဘူး အရာအားလုံး ပုံအောပြီး ဘတ်စ်ကားပေါ် တက်တယ် ပြီးတော့ ငါ့နည်းလမ်းအတိုင်း ဒရိုင်ဘာ လုပ်တယ် ပြီးတော့ ဘတ်စ်ကားကို ထိန်းချုပ်ပြီး တံခါးပိတ်လိုက်တယ် ဘတ်စ်ကား အလိုလို မောင်းထွက်သွားတာကို စောင့်ပြီး ဒီမြို့ကနေ ထွက်ခွာမယ် အပြင်က တစ္ဆေတွေ ရန်ကနေ လွတ်မြောက်ပြီး အသက်ဆက်ရှင်မယ်"

"အဆင့်တိုင်း မှန်ကန်တယ် ဒါပေမဲ့ စွမ်းရည် နည်းနည်း လိုသွားတယ် တစ္ဆေနိုးထတဲ့အထိ ကြိုးစားတာတောင် ဘတ်စ်ကားကို နည်းနည်းလေးပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ် တကယ်လို့ မင်းသာ တစ္ဆေနှစ်ကောင် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူ ဆိုရင် အောင်မြင်ကောင်း အောင်မြင်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့် ဒရိုင်ဘာခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အလောင်းကောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

တကယ်ပါပဲ တစ္ဆေလောကမှာ အရည်အချင်းရှိသူတွေ မရှားပါဘူး။ လူတော်တော်များများ လိုအပ်နေတာက စွမ်းရည်နဲ့ ကံတရား အနည်းငယ်ပါပဲ။

"ငါ ကားပေါ်တက်ကတည်းက အခုထိ မင်းတို့ကို ဘာလို့ မသတ်တာလဲ သိလား"

ယန်ကျန့် ကျန်ရစ်နေသော တစ်ဦးတည်းသော တစ္ဆေဆရာကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ထိုတစ္ဆေဆရာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး ပြန်မဖြေရဲပေ။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါလည်း မင်းတို့လိုပဲ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရလို့ပဲ ဒါ့ကြောင့် မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ မင်းတို့က အခွင့်အရေးကို အရယူမသွားနိုင်ကြဘူး ဒါ့ကြောင့် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့ တကယ်တမ်း မင်းတို့ လမ်းတစ်ဝက်မှာ ဘတ်စ်ကား စက်သေသွားရင်လည်း ရလဒ်က ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်လာမှာ"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးချင်တယ် ဆိုရင် စောစောကတည်းက ပေးဆင်းသင့်တာပေါ့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ငါတို့စွမ်းရည်နဲ့ ဘယ်လိုမှ အသက်မရှင်နိုင်ဘူး ငါတို့ကို သတ်လိုက်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ"

ကျန်ရစ်သူ တစ္ဆေဆရာက သတ္တိမွေးပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော် ရိုးတာပဲ ငါ အခွင့်အရေး ပေးတယ် ဆိုတာက မင်းတို့ကို အပြင်မှာ ထင်တိုင်းကြဲခွင့် ပေးမယ်လို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ကို မသတ်ဘဲ ထားတာကတင် ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကရုဏာပဲ မင်း စိတ်ချပါ အခုလည်း ငါ မင်းကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ခရီးစဉ်က ဆက်သွားနေဦးမှာပဲ မင်း အသက်ရှင်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ပြောရင်းနှင့် ဒရိုင်ဘာခုံပေါ်က အလောင်းကောင်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ဒရိုင်ဘာခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဘတ်စ်ကား စက်နှိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ကျွမ်းကျင်စွာပင် တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ခုနကလူ အသက်ပေးပြီး လုပ်ရသော အရာသည် ယန်ကျန့်အတွက် လက်ညှိုးလေး တစ်ချောင်း လှုပ်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

တံခါးပိတ်ပြီးသည်နှင့် ဘတ်စ်ကား စတင် ထွက်ခွာသည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ကို မောင်းနှင်ပြီး တစ္ဆေအုပ်စုကြားမှ အတင်း တိုးဝင်ကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေတွေ များပြားပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းသော်လည်း တစ္ဆေဘတ်စ်ကား က ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။ ဒီတစ္ဆေများ ယန်ကျန့်၏ လမ်းကြောင်းကို မပိတ်ဆို့နိုင်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခံရကာ လွင့်ထွက်ကုန်ကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် ဘီးအောက်တွင် အကြိတ်ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် တစ္ဆေအရေအတွက် များပြားလွန်းသဖြင့် လမ်းပိတ်ဆို့နေပြီး ဘတ်စ်ကား အစွမ်းထက်သော်လည်း မြန်မြန် မောင်း၍ မရပေ။ ယိမ်းထိုးရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ ရှေ့ဆက်နိုင်တော့သည်။

"၃ မိနစ် ကျန်သေးတယ် ထပ်ပြီး စက်သေရင် ပြဿနာကြီးလိမ့်မယ် နောက်ထပ် ၃ မိနစ်ကို ကားပေါ်မှာပဲ နေပြီး အစ်မကြီးဟုန် ပြန်လာတာကို စောင့်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်"

ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ဘတ်စ်ကားကို မောင်းမထွက်ဘဲ မူလနေရာတွင်သာ ပတ်မောင်းနေလိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် ကားမောင်းနေစဉ်...

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိသော အဝါရောင် စက္ကူကပ် တစ္ဆေနှစ်ကောင်သည် ဘတ်စ်ကား နောက်ဆုံးခုံတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့် ကားပေါ်တက်စဉ်က ဒီတစ္ဆေနှစ်ကောင်ပါ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့ပုံ ရသည်။

ဒီအချက်ကို ယန်ကျန့် လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်ပေ။