အခန်း (၁၄၀၁-၁၄၀၂)

အခန်း (၁၄၀၁) ခေတ်ဟောင်း၏ အတိုက်အခံ

"ဘာ... ဟူကျုံးရှန် ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုက လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ အစ်မကြီးဟုန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယန်ကျန့် လက်ထဲမှ တစ္ဆေဓား၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို သူမ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။ ကြားခံပစ္စည်းကို ထိမှန်မှ၊ သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းမှသာ အာနိသင် ပြတတ်သည်။ ယခုအခြေအနေတွင် ယန်ကျန့်အနေဖြင့် ဟူကျုံးရှန်၏ ကြားခံပစ္စည်းကို ရယူနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိသလို သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးကလည်း ဝေးကွာနေပြီး တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မှုလည်း မရှိပေ။

သို့သော် ဒီလို မဖြစ်နိုင်သော အခြေအနေတွင် တစ္ဆေဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုက ထိရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ္ဆေဓားဖြင့် အခုတ်ခံရပြီ ဆိုပါက တစ္ဆေအစစ်ပင် အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရတတ်သည်။ တစ္ဆေဆရာ ဆိုလျှင်တော့ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

"ယန်ကျန့်..."

အစ်မကြီးဟုန် အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး တစ္ဆေမီးများ လောင်ကျွမ်းနေသော နေရာရှိ ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီလို မကြည့်နဲ့ ဒါ အစပဲ ရှိသေးတယ် ကျန်တဲ့ လေးယောက်လည်း ဒီမှာ သေရလိမ့်မယ် မင်း ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေရင် နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ မင်းပါ သေသွားနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ အသံ တစ္ဆေနယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း တည်နေရာ အတိအကျကို ခွဲခြား၍ မရပေ။

"မင်း ထပ်ပြီး အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အစ်မကြီးဟုန် အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ် မီးတောက်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း အရင်ဘဝက သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ရဲ့ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ဒီဘဝမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာ မကြာသေးဘူး ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက အကန့်အသတ် ရှိတယ် ဒါ့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မကြီးလွန်းနဲ့ မင်းကိုယ်မင်းတောင် ကာကွယ်နိုင်ပါ့မလား မသေချာသေးဘဲ သူများအကြောင်း တွေးနေရသေးတယ်"

"ကျန်းယိုဟုန် မင်း သူ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ကို ဖျက်ဆီးလိုက် ငါတို့ ပေါင်းတိုက်ရင် နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မနည်းဘူး"

စုတ်ပြတ်နေသော စကတ်ဝတ် အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဟူကျုံးရှန် မသေသေးဘူး သူက ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရရုံပဲ ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ သူ့ကို သတ်လို့မရဘူး မင်း မပူပါနဲ့ ခဏနေရင် သူ ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ် ငါတို့ အချိန်ဆွဲထားလိုက်ရင် ဒီယန်ကျန့် ဆိုတဲ့ကောင် သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်"

မီးခိုးရောင် အင်္ကျီလက်တို ဝတ်ထားသော အမျိုးသားကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ကျန်းယီ ၊ ချိုစန်းကိုကြီး ... မင်းတို့ သူ့ကို လျှော့မတွက်နဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်လာနိုင်ပြီ ငါ့ရဲ့ သစ်သားရုပ်တွေက သူ့ကို တားလို့မရဘူး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတွေက ငါ့ကို ကျော်ပြီး မင်းတို့ကို တိုက်ရိုက် လာလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖျက်ဆီးကြည့်မယ် အောင်မြင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပေါ့"

သူမတွင် ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်သည် အမြဲတမ်း တိုးတက်နေပြီး တိုးတက်နှုန်းက အလွန် မြန်ဆန်သည်။ တွေ့ဆုံတိုင်း သူမ၏ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေတတ်သည်။ ဒီတစ်ခါ ယန်ကျန့်သည် မတူညီသော သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ်များကို ထုတ်ပြလာပြီး အလွန် အစွမ်းထက်နေသဖြင့် မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

အစ်မကြီးဟုန် ထိုင်ပြီး အသေမခံလိုပေ။ ချက်ချင်းပင် အနီးနားရှိ သစ်သားရုပ်များ လှုပ်ရှားလာပြီး တန်းစီ ရပ်လိုက်ကြသည်။ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ လွှမ်းမိုးမှုကို တားဆီးရန်နှင့် နောက်က လူများကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီလောက်နှင့် မလုံလောက်သေးပေ။

အစ်မကြီးဟုန် အနီရောင် လက်ကိုင်ပုဝါ တစ်ထည်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ လက်ကိုင်ပုဝါပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော မျက်နှာပုံ တစ်ခု ထိုးထားသည်။ အရေးကြီးသော လူတစ်ယောက်ပုံနှင့် တူသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်လည်း တူနေသည်။ လက်ကိုင်ပုဝါပေါ်မှ ပုံရိပ်သည် အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေသည်။ တခါတလေ မျက်နှာပုံ၊ တခါတလေ ထူးဆန်းသော ခြေလက်အင်္ဂါပုံ၊ တခါတလေ အေးစက်သော အလောင်းကောင်ပုံ စသဖြင့် ပြောင်းလဲနေသည်။

"သဘာဝလွန် ပစ္စည်းလား"

ယန်ကျန့် အစ်မကြီးဟုန်၏ လုပ်ရပ်ကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ့အမြင်အရ ထိုလက်ကိုင်ပုဝါသည် သာမန် ပစ္စည်းမဟုတ်ဘဲ အစ်မကြီးဟုန်၏ လက်နက် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

လက်ကိုင်ပုဝါပေါ်မှ ပုံရိပ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျက်လုံးတစ်လုံးပုံ ဖြစ်လာသည်။ တစ္ဆေမျက်လုံး နှင့် အလွန် တူညီသည်။ သို့သော် မျက်လုံးဘေးတွင် အခြား လူတစ်ယောက်ပုံ ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ ယန်ကျန့်ပုံ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပုံ ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ် အပြည့်အစုံ ပေါ်လာပြီးနောက် အစ်မကြီးဟုန် လက်ကိုင်ပုဝါကို သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

အနီရောင် လက်ကိုင်ပုဝါသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး အနီရောင် အရေပြား တစ်လွှာ ကပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အနီရောင် လက်ကိုင်ပုဝါပေါ်တွင် တောက်ပသော အနီရောင် မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။

ဒါလည်း တစ္ဆေမျက်လုံး တစ်လုံး ဖြစ်နေသည်။

"တစ္ဆေမျက်လုံး အစစ်က တစ်လုံးပဲ ရှိတယ် မင်းက တခြား သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ သုံးပြီး အတုလုပ်ထားတာ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်မှာ မို့လို့လဲ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် လက်ကိုင်ပုဝါ ကပ်ထားသော လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါကို မင်း ပြောပြစရာ မလိုဘူး ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအား အပြည့်အဝကို ထုတ်သုံးနိုင်တာမှ မဟုတ်တာ ငါ မင်းကို အနိုင်ယူစရာ မလိုပါဘူး မင်းရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ကို နှောင့်ယှက်နိုင်ရင် လုံလောက်ပြီ"

လက်ကိုင်ပုဝါပေါ်မှ တစ္ဆေမျက်လုံး သည် အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေနယ်မြေ တစ်ခု ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

အနီရောင် တစ္ဆေနယ်မြေ သည် ရင်းနှီးနေသည်။ ယခုအခါ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမီး နယ်မြေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ယန်ကျန့် ရှိရာဆီသို့ ပြန်လည် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသည်။

လက်ကိုင်ပုဝါပေါ်မှ တစ္ဆေမျက်လုံး ၏ တစ္ဆေနယ်မြေ သည် အလွန် အားကောင်းသည်။ တစ္ဆေမီး နယ်မြေသည် အလွှာ ၄ ဆင့်အထိ လောင်ကျွမ်းနိုင်သော်လည်း အစ်မကြီးဟုန် ရှေ့တွင် အရာမထင်ဘဲ ယန်ကျန့်ကိုပါ ပြန်လည် ဆွဲယူရန် ကြိုးစားနေသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ နှစ်ခု အားပြိုင်နေကြသည်။ ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးတောက်များ မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူ့ပုံရိပ် အထင်းသား ပေါ်လာသည်။

"အခွင့်အရေးပဲ အခု တိုက်မယ်"

သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လူငါးဦးထဲမှ ဟောင်းနွမ်းသော ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက အစ်မကြီးဟုန် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အကွာအဝေး ချက်ချင်း နီးကပ်သွားသည်။

ဖုန်းဝမ် အမည်ရှိ ထိုအမျိုးသားသည် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ယန်ကျန့် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်နှစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်ကာ ယန်ကျန့်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုဟု ထင်ရသော်လည်း သေစေနိုင်သော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှု ပါဝင်နေသည်။

"ဖုန်းဝမ် မလုပ်နဲ့"

အစ်မကြီးဟုန် မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားပြီး အော်ဟစ် တားဆီးလိုက်သည်။

"အခုမှ သတိပေးတာ နောက်ကျသွားပြီ လောဘကြီးရင် တန်ကြေး ပေးဆပ်ရမယ်"

ယန်ကျန့်လည်း ဖုန်းဝမ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့လက် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

"ပေါ့ဆတဲ့သူက မင်းပါ မင်းနာမည် ပြောလိုက်ကတည်းက ငါ မင်းကို ပစ်မှတ်ထားပြီးသား အရင်တုန်းက မင်း တစ္ဆေနယ်မြေ ထဲမှာ ပုန်းနေလို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့တာ အခုတော့ မင်း ပြေးလို့ မလွတ်တော့ဘူး"

ကျန်းယီ အမည်ရှိ အမျိုးသမီး လက်ထဲတွင် ကောက်ရိုးရုပ် တစ်ရုပ် ကိုင်ထားသည်။ ကောက်ရိုးရုပ်၏ ကျောဘက်တွင် အမည်းရောင် စာလုံးဖြင့် 'ယန်ကျန့်' ဟု ရေးထားသည်။

ယန်ကျန့် နာမည် ရေးထားသော ကောက်ရိုးရုပ်၏ ခြေလက်များကို ချည်နှောင်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိန်စာ တစ်မျိုးကြောင့် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

"သွားပေတော့"

ဟောင်းနွမ်းသော ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ထားသည့် ဖုန်းဝမ် အခွင့်အရေး ရသွားသည်။

အေးစက်သော လက်ဖဝါးနှစ်ဖက် ယန်ကျန့် မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး မီးခိုးရောင် လက်ရာနှစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သေမင်းတမန် အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယန်ကျန့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ မျက်လုံးများ မမြင်ရတော့သလို နားများလည်း မကြားရတော့ပေ။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အာရုံခံစားမှုများ သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြင့် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး အသက်ပါ ပျောက်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"အောင်မြင်ပြီလား ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး သေချာအောင် နောက်တစ်ချက် ထပ်တိုက်ရမယ်"

ချိုစန်းကိုကြီး ဟု ခေါ်သော အင်္ကျီလက်တို ဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားလည်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်ဆင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို အပြီးတိုင် သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားရသေးမီ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားသည်။

ယန်ကျန့် ခန္ဓာကိုယ်မှ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီး ချည်နှောင်မှု အားလုံး ချက်ချင်း ပြေလျော့သွားသည်။ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှု အားလုံး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။ လက်ထဲမှ အနီရောင် လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖုန်းဝမ် ရှောင်တိမ်းချိန် မရလိုက်ဘဲ အံ့သြမှင်သက်နေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားသည်။

ပျစ်ချွဲနေသော သွေးများ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်ကျလာပြီး ရဲရဲနီသွားသည်။

ဒါတင် မကသေးပေ။ အနီရောင် အလင်းတန်းနှင့်အတူ လှံရှည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် စုတ်ပြတ်နေသော စကတ်ဝတ်ထားသည့် ကျန်းယီ ဗိုက်ကို လှံရှည်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စိုက်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူမ ရုန်းကန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ"

ချိုစန်းကိုကြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။

"မင်းလည်း တိုက်ခိုက်ချင်လို့လား"

အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနောက်ကလား...

ချိုစန်းကိုကြီး ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။ ယန်ကျန့် ရှေ့မှာ ရှိနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား။

တစ္ဆေနယ်မြေ ပိတ်ဆို့မှု မအောင်မြင်ဘူးလား။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦး အော်ဟစ်ပြီး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ယန်ကျန့် လှည့်မကြည့်ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တစ္ဆေခွေး ဟောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူ ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားကာ မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားသည်။

"မင်း ငါ့ကို လျှော့တွက်နေတာလား"

ချိုစန်းကိုကြီး လှည့်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် မီးကျွမ်းထားသော လက်မည်းကြီး တစ်ဖက် သူ့လည်ပင်းကို ညှစ်ပြီး ဆွဲတင်လိုက်သည်။

သဘာဝလွန် အားပြိုင်မှု စတင်ပြီ။

တစ္ဆေလက်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ချိုစန်းကိုကြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သို့သော် ချက်ချင်း ပြန်ကွာကျသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချိုစန်းကိုကြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် နိုးထလာပြီး တစ္ဆေလက်၏ ချုပ်နှောင်မှုကို တွန်းလှန်ကာ ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ပြန်လည် တိုက်စားရန် ကြိုးစားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ စွမ်းရည် မဆိုးဘူး ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေက မင်းတို့ရဲ့ အရာအားလုံးကို ဆက်ခံထားတော့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးနိုင်တာပဲ ဂရုမစိုက်ဘဲ အချိန်ပေးလိုက်ရင် နောက်ပိုင်း တကယ် ဒုက္ခပေးမယ့်ကောင်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေလက်ပေါ်တွင် အေးစက်သော တစ္ဆေမီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင်...

မီးတောက်သေးသေးလေး ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး ချိုစန်းကိုကြီးကို ဝါးမြိုသွားသည်။

"အား..."

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ္ဆေမီး လောင်ကျွမ်းခြင်းသည် တစ္ဆေဆရာများအတွက် အလွန် နာကျင်စေပြီး သက်ရှိလူသား မီးရှို့ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေဆရာ လေးဦးစလုံး ရှုံးနိမ့်သွားကြသည်။

ဒီရလဒ်ကို ယန်ကျန့် မအံ့သြပေ။ ဖြစ်သင့်သည်ဟု ယူဆသည်။

သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေဆရာတိုင်း ဘီလူးကြီးတွေ မဟုတ်ကြပေ။ အစ်မကြီးဟုန် သူတို့ကို ပြန်လည် ရှင်သန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်သည် ဆိုကတည်းက သူတို့၏ စွမ်းရည် သိပ်မကြီးမားကြောင်း သိသာသည်။ အရမ်း စွမ်းအားကြီးလျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ရှင်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ယန်ကျန့် မင်း စောစောစီးစီး ပျော်မနေနဲ့ဦး"

ယန်ကျန့် ပိုင်ဆိုင်ခြင်း မရှိသော အနီရောင် တစ္ဆေနယ်မြေ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံလာသည်။ အစ်မကြီးဟုန်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ အနီရောင် သစ်သားရုပ် အများအပြား တိုးကပ်လာပြီး အေးစက်သော လက်ချောင်းများက သံချောင်းများကဲ့သို့ ယန်ကျန့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားကြသည်။ ဒီသစ်သားရုပ်များသည် အဆစ်များ လွဲနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်များ တွန့်လိမ်နေကာ ထောင်ချောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ယန်ကျန့်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်က တစ္ဆေအရိပ် ပေါ်မှာတောင် သစ်သားရုပ် အများအပြား ရပ်နေကြသည်။

အစ်မကြီးဟုန်သည် ယန်ကျန့်ကိုသာမက တစ္ဆေအရိပ် ကိုပါ ထိန်းချုပ်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိသည်။ လျိုချင်းချင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်ခံထားပြီး ယန်ကျန့်နှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသော အတွေ့အကြုံ ရှိသဖြင့် ယန်ကျန့်၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေကြီးပေါ်က အရိပ်မည်း ဖြစ်ကြောင်း၊ လူခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေမီးများ လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသွားသည်။ ယန်ကျန့် ပြင်းထန်သော ချုပ်နှောင်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အနီရောင် သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ်က ချိုစန်းကိုကြီးကို ဆွဲပြီး အမြန် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

"ငါ မသေသေးဘူး ကျန်းယိုဟုန် လက်မလျှော့နဲ့ သူ့ကို သတ်ပစ် မင်း လုပ်နိုင်တယ် ငါ မင်းကို ယုံတယ်"

ချိုစန်းကိုကြီး တစ်ကိုယ်လုံး မီးကျွမ်းနေပြီး မီးတောက်များ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သစ်သားရုပ် အများအပြား၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ခံထားရသော်လည်း လည်ပင်းကို လှည့်ပြီး အစ်မကြီးဟုန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုညံ့သေးတယ် ငါ့ကိုတောင် မနိုင်ဘူး မဟုတ်ရင် သူတို့ကို မင်း ကယ်နိုင်မှာ"

ယန်ကျန့် ပိုင်ရွှေမြို့တွင် ခေတ်ဟောင်းက ဘီလူးကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဈေးခြင်းတောင်း ကိုင်ထားသော အဖွားအို၊ အသက်ရှင်စဉ်က တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၊ သင်္ချိုင်းကုန်းပိုင်ရှင်... တစ်ယောက်စီတိုင်းက အသက်ရှူရပ်မတတ် ကြောက်စရာ ကောင်းကြသည်။ သို့သော် အစ်မကြီးဟုန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။

"စကားများလိုက်တာ"

အစ်မကြီးဟုန် မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သူမ ပြန်လည် ရှင်သန်လာရသည့်အတွက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ကြေး ရှိသည်။ အရာများစွာ စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည်။ အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသော်လည်း အတိတ်က စွမ်းရည်ကို ပြန်လည် မရယူနိုင်တော့ပေ။ အောင်မြင်မှု အတွေ့အကြုံတိုင်းကို ပြန်လည် ကူးယူ၍ မရနိုင်ပေ။ ပထမအကြိမ် အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် အောင်မြင်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ချက်ချင်းပင် သစ်သားရုပ် အားလုံး လှုပ်ရှားလာသည်။ သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ်စီတိုင်းက ယန်ကျန့် ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုစီကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ကြသည်။ အရုပ်ဆက်ကစားနည်းကို ဖြိုဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ္ဆေအရိပ် ပင်လျှင် ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲထွက်သွားသည်။

ပြီးပြည့်စုံသော ယန်ကျန့် တစ်ယောက် မျက်စိရှေ့မှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ်စီတိုင်း၏ လက်ထဲတွင် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုစီ ပါရှိသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ဒီအစိတ်အပိုင်းများသည် သေဆုံးခြင်း မရှိဘဲ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဖြုတ်ယူထားသော နှလုံးသားပင် ဆက်လက် ခုန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်ကို သတ်နိုင်လိုက်ပြီလား"

ဒီအချိန်တွင် အစောပိုင်းက အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ခံထားရသော ဟူကျုံးရှန် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး သတိပြန်လည်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်သာ ရှိတော့သော်လည်း အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြန်လည် ဆက်စပ်နေသည်။

သို့သော် လောလောဆယ် သူ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။ အလောင်းကောင် တစ်လောင်းနှင့် မခြားပေ။

"သူ မသေသေးဘူး ငါက သူ့ကို အစိတ်အပိုင်း အများကြီး ဖြစ်သွားအောင် ဖြိုခွဲလိုက်ရုံပဲ ဒီအစိတ်အပိုင်းတွေကို သီးခြားစီ သိမ်းထားလိုက်ရင် သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

အစ်မကြီးဟုန် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး ဒီအဆင့်ထိ လုပ်နိုင်တာပဲ မနည်း ကြိုးစားလိုက်ရတယ် ယန်ကျန့်က မင်းတို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေလို့ ငါ အခွင့်အရေး ရသွားတာ မဟုတ်ရင် မလွယ်ဘူး"

"သူ မာနကြီးလွန်းတယ် အခုတော့ ဝဋ်လည်တာပေါ့"

မီးကျွမ်းထားသော ချိုစန်းကိုကြီး နာကျင်နေသော်လည်း မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းယီ ကို မြန်မြန် ကယ်လိုက် သူ အစိုက်ခံထားရတုန်းပဲ"

အစ်မကြီးဟုန် ပြောလိုက်သည်။

"သူ လောလောဆယ် မသေနိုင်ပါဘူး အလောင်းကောင်သံချောင်းပဲလေ အန္တရာယ် မရှိပါဘူး"

ပြောရင်းနှင့် ချုံဆမ်ဝတ် သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ် လျှောက်သွားပြီး အနီရောင် လှံရှည်ကို ဆွဲနုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သစ်သားရုပ် လှံရှည်ကို ထိပြီး အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုသစ်သားရုပ် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"ကျိန်စာ တိုက်ထားတာလား"

အစ်မကြီးဟုန် ကိုယ်တိုင် လျှောက်သွားပြီး လက်ကိုင်ပုဝါ ပတ်ထားသော လက်ဖြင့် လှံရှည်ကို ကိုင်လိုက်သည်။

အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ဝင်ရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် အနီရောင် လက်ကိုင်ပုဝါက တားဆီးထားလိုက်သည်။ သူမ လှံရှည်ကို ဆွဲနုတ်ပြီး ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ဒီလက်နက်က ထူးခြားသဖြင့် သူမ မထိတွေ့ချင်ပေ။

အလောင်းကောင်သံချောင်း ဖိနှိပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် သမ္မတနိုင်ငံခေတ် အမျိုးသမီး ဖြည်းဖြည်းချင်း သတိရလာသည်။

အစ်မကြီးဟုန် လူများကို ကယ်တင်နေစဉ်...မပြည့်စုံသော တစ္ဆေအရိပ် အပိုင်းအစများထဲတွင် တစ္ဆေမျက်လုံး များ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။

ထို့နောက် အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသော အနီရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...အနီရောင် အလင်းတန်းများ အလယ်တွင် ယန်ကျန့် ပကတိအတိုင်း ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ငါ ပြောသားပဲ သေခြင်းတရားကို ပြောင်းပြန်လှန်တာက ငါ့အတွက် ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူးလို့"

ရင်းနှီးပြီး အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် အားလုံး ရင်ထဲ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"နောက်နေတာလား ဒီလောက် ဖြစ်တာတောင် မသေသေးဘူးလား"

ချိုစန်းကိုကြီး၏ မျက်နှာပေါ်က မီးလောင်ရာများ မပျောက်သေးပေ။ မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့အားသင့်နေသည်။

"ပြန်လည်စတင်ခြင်းလား ဒါပေမဲ့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ လုပ်တဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်တာနဲ့ မတူဘူး"

အစ်မကြီးဟုန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ မမြင်ချင်ဆုံး မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့် မလှုပ်ရှားဘဲ ရပ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မကြီးဟုန် မင်း သဘောမပေါက်သေးဘူးလား တိုက်ခိုက်လာတာ ဒီလောက်ကြာပြီ မင်းဘေးနားက လူတွေ တစ်ယောက်မှ မသေကြသေးဘူး"

အစ်မကြီးဟုန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ သူတို့ကို မသတ်နိုင်လို့ မဟုတ်ဘူး သူတို့က မူလကတည်းက သေနေပြီးသားတွေ အခု သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှု အစစ်အမှန်က တစ္ဆေတွေပဲ လောလောဆယ် သူတို့ရဲ့ အပြုအမူတွေက အသက်ရှင်စဉ်က အကျင့်စရိုက်တွေနဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားလို့ လူပုံစံ ပေါက်နေတာ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေက ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"စကားမများနဲ့တော့ ငါ့ကို စည်းရုံးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး ဒီနေ့အတွက် ငါ စောင့်နေတာ ကြာပြီ"

အစ်မကြီးဟုန် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား နှမြောစရာပဲ"

ယန်ကျန့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လေထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်ရာ ဘေးနားကျနေသော လှံရှည် ရုတ်တရက် သူ့လက်ထဲ ရောက်လာသည်။

"ဒီတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရင် မျက်စိရှေ့ကလူကို သေချာပေါက် ထိမှန်ရမယ်"

ဆုတောင်းပြီးနောက် လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန်သည် မူလက အနီရောင် ဒေါက်ဖိနပ် စီးထားသဖြင့် ကြားခံပစ္စည်း မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ တစ္ဆေနယ်မြေ ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ခုတ်ပိုင်း၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ၏ အကူအညီဖြင့် သူမ၏ ကြားခံပစ္စည်း မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ကြားခံပစ္စည်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ္ဆေဓား ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျိန်စာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

အစ်မကြီးဟုန်၏ လည်ပင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး လှပသော ဦးခေါင်း မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

အစ်မကြီးဟုန် သာမက အခြား သစ်သားရုပ်များလည်း ခေါင်းပြတ်ကျကုန်ကြသည်။

အခန်း (၁၄၀၂) စစ်မှန်သော ကျန်းယိုဟုန်

တစ္ဆေဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အစ်မကြီးဟုန် အနီရောင် ဒေါက်ဖိနပ် စီးထားသဖြင့် ကြားခံပစ္စည်း မကျန်ခဲ့သော်လည်း ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ၏ စွမ်းအားက ဒီဟာကွက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ မရှိသော ကြားခံပစ္စည်းကို အတင်း ဖန်တီးပေးပြီး ယန်ကျန့်ရှေ့သို့ ပို့ပေးကာ တိုက်ခိုက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစ်မကြီးဟုန်နှင့် သစ်သားရုပ် အားလုံး ခေါင်းပြတ်ကျသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဒီတိုက်ပွဲသည် ယန်ကျန့်၏ အနိုင်ဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစ်မကြီးဟုန် မသေသေးပေ။ မြေကြီးပေါ်တွင် လိမ့်ကျနေသော သူမ၏ ဦးခေါင်းသည် မျက်လုံးဖွင့်ထားပြီး အသိစိတ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လည်ပင်းပြတ်ရာမှ သွေးထွက်ခြင်း မရှိဘဲ သစ်သားရုပ်၏ အဆစ်များသာ ပေါ်နေသည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ အစ်မကြီးဟုန်သည် သစ်သားရုပ် အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီး လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ကာ ထူးခြားသော ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း ရှုံးသွားပြီ ငါ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား ဒီခေတ်က မင်းတို့ခေတ် မဟုတ်တော့ပါဘူးလို့ အခု ငါ့စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် မင်းကို မပြောနဲ့ မင်း အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ အချိန်ဆိုရင်တောင် ငါ့ကို နိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ သူ့တစ္ဆေမျက်လုံး ၆ လုံးလုံး ရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လျှင် ၉ ထပ် တစ္ဆေနယ်မြေ အထိ ဖွင့်နိုင်သည်။ သူ့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူ အစွမ်းကုန် မထုတ်ရသေးပေ။ အခြား သဘာဝလွန် စွမ်းအားများစွာ အသုံးပြုရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အစ်မကြီးဟုန်၏ ဦးခေါင်း ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ မျက်နှာအမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။

"မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက တကယ် အံ့သြစရာ ကောင်းတယ် အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ခိုက်တာတောင် မင်း အစွမ်းကုန် မထုတ်ရသေးဘဲ အများကြီး ချန်ထားခဲ့သေးတယ် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာတုန်းက ရက်လည်ဆွမ်းသွပ်ပွဲကို မင်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘူးပဲ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ မင်းအကြံ ရှိသလို ငါ့မှာလည်း ငါ့ရည်မှန်းချက် ရှိတယ် နောက်ဆုံးအချိန်ထိ မတိုက်ခိုက်ရသေးသရွေ့ ဘယ်သူ နိုင်မလဲ ဆိုတာ မသိနိုင်သေးဘူး"

"လက်မလျှော့ချင်သေးဘူးလား မင်း ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေရင် ငါ မင်းကို ဒီကမ္ဘာပေါ်ကနေ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ အစ်မကြီးဟုန်တွင် ဝှက်ဖဲ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း သူ ရိပ်မိသည်။ သို့သော် သူမ တုံ့ဆိုင်းနေပုံရပြီး ထိုအဆင့်ထိ မရောက်ချင်ပုံ ရသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် အနေဖြင့် အစ်မကြီးဟုန်၏ ဝှက်ဖဲကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

အစ်မကြီးဟုန်သည် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာများ၏ စွမ်းအားများကို ခဏတာ ပြန်လည် ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိကောင်း ရှိနိုင်သည်။ အချိန်တိုအတွင်း ဖြစ်သော်လည်း အောင်မြင်ခဲ့ပါက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်လောက်သည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင်...

အစောပိုင်းက အလောင်းကောင်သံချောင်း ဖြင့် အထိုးခံထားရသော ကျန်းယီ အမည်ရှိ အမျိုးသမီး သတိပြန်လည်လာသည်။ သူမ မတ်တတ်ထရပ်ပြီးနောက် မျက်နှာသေဖြင့် အစ်မကြီးဟုန်၏ ခေါင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

သူမသည် ကိုယ့်ခေါင်းကိုယ် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး အစ်မကြီးဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။

"ဟင်..."

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျန်းယီ မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"

အစ်မကြီးဟုန် အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယီ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းခန္ဓာကိုယ်က ခေါင်းမရှိတော့ဘူး ငါ့ခေါင်းကို အစားထိုးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် မင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို အလဟသ မဖြစ်စေချင်လို့ ငါ ဆက်ခံလိုက်မယ်"

ဒီစကားကို ကြားတော့ အစ်မကြီးဟုန် မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"သူပြောတာ မှန်တယ် ကျန်းယီ လုပ်တာ မမှားဘူး ကျန်းယိုဟုန် မင်း မနိုင်တော့ဘူး ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို ကျန်းယီ ဆက်ခံခိုင်းလိုက်ပါ"

မလှမ်းမကမ်းတွင် နှစ်ပိုင်းပြတ်နေသော ဟူကျုံးရှန် ကလည်း ထောက်ခံ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာ ထုံထိုင်းနေပြီး မှားယွင်းသည်ဟု မထင်ပေ။

"ကျန်းယိုဟုန် မင်း ငါတို့ကို တော်တော် စိတ်ပျက်စေတာပဲ ငါတို့ စိတ်ကူးထဲက လူနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး ဟို ယန်ကျန့် ပြောတာ မှန်တယ် မင်း ခေတ်နောက်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ပါ ဒီခေတ်မှာ ငါတို့ လှုပ်ရှားပါရစေ"

မီးကျွမ်းထားသော ချိုစန်းကိုကြီး ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ဒါကို ကြားတော့ ပြုံးလိုက်သည်။ ရင်းနှီးနေသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း နာကျင်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုများ ရောနှောနေသည်။

"အစ်မကြီးဟုန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရသွားရင်တောင် မင်းတို့ ငါ့ကို နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံးကို ဒီမှာ မြှုပ်နှံလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယီ ခေါင်းကို စောင်းပြီး ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အစ်မကြီးဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်တိုအတွင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံသာမက သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကိုပါ အသုံးပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီလို ခန္ဓာကိုယ် ဆက်စပ်မှု နည်းလမ်းသည် တစ္ဆေအရိပ် နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိနေသည်။

တစ္ဆေအရိပ်က ခန္ဓာကိုယ် ဆက်စပ်ပြီးနောက် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် အချိန်ယူရသော်လည်း ကျန်းယီက လုံးဝ အချိန်ယူစရာ မလိုပေ။

ယန်ကျန့် ခန့်မှန်းခဲ့သလိုပင် သူမ လူမဟုတ်တော့ဘဲ တစ္ဆေ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

တစ္ဆေမှသာ အခြား သဘာဝလွန် စွမ်းအားများနှင့် ဒီလောက် လျင်မြန်စွာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ရက်စက်သော အပြုအမူများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မျက်ကန်းမှလွဲ၍ ကျန်လူတိုင်း သူတို့ ပုံမှန် မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

"ယန်ကျန့် မင်း ပြောတာ မှန်တယ် သူတို့က ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲက လူတွေ မဟုတ်တော့ဘူး သူတို့ အိပ်ပျော်နေတာ ကြာလွန်းလို့ သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီ နိုးထလာပေမယ့် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားတာက လူ မဟုတ်တော့ဘဲ တစ္ဆေ ဖြစ်နေပြီ"

ခေါင်းပဲ ကျန်တော့သော အစ်မကြီးဟုန် နောက်ဆုံးတွင် ယန်ကျန့်၏ သုံးသပ်ချက် မှန်ကန်ကြောင်း လက်ခံလိုက်သည်။

"အခု ဒါတွေ ပြောနေလည်း အလကားပဲ လူပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အကုန် ရှင်းပစ်လိုက်မယ် ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေက မင်းနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒါ ငါ့ကိစ္စပဲ သူတို့ ၅ ယောက်ကို ငါ ကိုယ်တိုင် ရှင်းမယ်"

"မင်း ရှင်းမယ် ဟုတ်လား စိတ်ကူးတော့ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ မင်းအခြေအနေနဲ့ဆို မလွယ်ဘူး မင်းမှာ ဝှက်ဖဲ ကျန်သေးတယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလူတွေအပေါ် သုံးလိုက်ရင် နှမြောစရာပဲ ငါတို့ကြားက ပွဲက မပြီးသေးဘူးနော်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အားလုံး အဆုံးသတ်လိုက်ကြတာပေါ့"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များ ပြေကျလာပြီး ဆံပင်ကြားတွင် ထိုးထားသော ထူးဆန်းသည့် ဆံထိုးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါ ဆံထိုး မဟုတ်ဘူး။ အမွှေးတိုင် အကျိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုအမွှေးတိုင် အကျိုး မီးလောင်နေသည်။

"ဟင်... အမွှေးတိုင် အကျိုးလား"

ယန်ကျန့် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသော်လည်း ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတွင် တွေ့ခဲ့ရသော အမွှေးတိုင်နှင့် မတူညီပေ။

အမွှေးတိုင် မီးလောင်ပြီးနောက် အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးခိုးများက လွင့်ပျယ်မသွားဘဲ အစ်မကြီးဟုန် ဘေးတွင် စုဝေးနေပြီး ပိုမို ထူထပ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းကိုပါ ဝါးမြိုသွားသည်။

ထို့နောက် မီးခိုးများကြားမှ ဖျော့တော့သော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး အနီရောင် ဒေါက်ဖိနပ် စီးလျက် မီးခိုးများကြားမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။

သူမ၏ ရုပ်ရည်က စိမ်းသက်နေသော်လည်း အစ်မကြီးဟုန်နှင့် ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က ပြီးပြည့်စုံနေပြီး လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးနုနုလေး ရှိနေသည်။

"ကျန်းယိုဟုန်"

ကျန်းယီ ခေါင်းစောင်းပြီး မီးခိုးကြားမှ ထွက်လာသော အစ်မကြီးဟုန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်ပဲ ရှိတယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ငါ အကုန် သိပြီးပြီ အရာအားလုံးက ငါ အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေကြောင့် ဖြစ်လာရတာဆိုတော့ ငါ့လက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ကျန်းယိုဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

လက်ရှိ အစ်မကြီးဟုန်၏ အခြေအနေက အလွန် ထူးဆန်းနေပြီး စိမ်းသက်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။ ရုတ်တရက် အခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါက ယခင် အစ်မကြီးဟုန်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။ အဆင့်အတန်းချင်း ကွာခြားလွန်းသည်။

"ဒါ အစ်မကြီးဟုန်ရဲ့ ဝှက်ဖဲလား သူ ကိုယ့်အမှားကိုယ် သိပြီး သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လူ ၅ ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် ရှင်းပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံ ရတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာနိုင်ခြေလည်း ရှိတယ်"

ဒီအတွေးဖြင့် ယန်ကျန့် ခေတ္တမျှ ဘေးထွက်နေလိုက်ပြီး အစ်မကြီးဟုန်၏ လုပ်ရပ်ကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ကျန်းယီ သည် အစ်မကြီးဟုန်၏ ရန်လိုမှုကို သတိပြုမိလိုက်ပုံ ရသည်။ သူမ ထိန်းချုပ်ထားသော အစ်မကြီးဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုပြီး အနီရောင် လက်ကိုင်ပုဝါ ပတ်ထားသော လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

လက်ကိုင်ပုဝါပေါ်တွင် တစ္ဆေမျက်လုံး ပုံ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံး မှ အနီရောင် တစ္ဆေနယ်မြေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့မှ ကျန်းယိုဟုန်ကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...

အနီရောင် အလင်းတန်းများသည် ကျန်းယိုဟုန် ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဆက်လက် မတိုးဝင်နိုင်တော့ပေ။ မမြင်ရသော အတားအဆီး တစ်ခုက ကာဆီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ဘာလို့ ဟိုယန်ကျန့်ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ငါ့ကို လာတိုက်ခိုက်တာလဲ မင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ မင်း သေသင့်တယ်"

ကျန်းယီ ရက်စက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခေါင်းပြတ်နေသော သစ်သားရုပ်များ အားလုံး လှုပ်ရှားလာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သစ်သားရုပ်များ အားလုံး ကျန်းယိုဟုန်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။

ထို့အပြင် ကျန်းယီ လက်ထဲတွင် ကောက်ရိုးရုပ် တစ်ရုပ် ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ ဒီတစ်ခါ ကောက်ရိုးရုပ်၏ ကျောဘက်တွင် ယန်ကျန့် နာမည် မဟုတ်ဘဲ အစ်မကြီးဟုန် နာမည် ရေးထားသည်။

"သစ်သားရုပ်တွေကို ဒီလို သုံးရတာ မဟုတ်ဘူး"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ဘေးနားတွင် သစ်သားရုပ် အချို့ ပေါ်လာသည်။ ဒီသစ်သားရုပ်များသည် ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်စုံပြီး ခေါင်းနှင့် လက်များ ပါရှိသည်။ ထို့အပြင် ဒီသစ်သားရုပ်များသည် နှစ်ရုပ်တစ်တွဲ တွဲပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲ ပေးနေကြသည်။

ဒီအပြုအမူက ထူးဆန်းသည်။ သစ်သားရုပ်များသည် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ်သည် ရှေးဟောင်း ဝတ်စုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အလောင်းကောင် အစက်အပြောက်များ ရှိနေပြီး သေမင်းတမန် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အဲဒါ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ လော်ဝမ်စုန်း ရဲ့ ငယ်ဘဝပုံစံပဲ"

ယန်ကျန့် မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားသည်။ သစ်သားရုပ် ပြောင်းလဲသွားသော ပုံစံကို သူ မှတ်မိသည်။

လော်ဝမ်စုန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် သစ်သားရုပ်က နောက်ထပ် အမျိုးသား တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သင်္ချိုင်းမြေကြီးထဲမှ တူးဖော်ထားသော အလောင်းကောင် ကဲ့သို့ သေမင်းတမန် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒီလူကိုလည်း သူ ရင်းနှီးသည်။ သင်္ချိုင်းကုန်းပိုင်ရှင် လော်ချန်း ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် သစ်သားရုပ် တစ်တွဲလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ မုန်ရှောင်တုန်း နှင့် အရပ်ရှည်သော အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။ ကိုင်ဆာ ဟိုတယ်မှ လီချင်ကျီ ဖြစ်ပုံရသည်။

သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ အဖွဲ့ကို အစ်မကြီးဟုန် တစ်ယောက်တည်းက ပြန်လည် ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ ဒီလို ပုံတူကူးယူခြင်းက တစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ပေ။ နောက်ထပ် သစ်သားရုပ်များကလည်း လော်ဝမ်စုန်းနှင့် လော်ချန်း အဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲနေကြသည်။ စတုတ္ထမြောက် သစ်သားရုပ်တွဲလည်း ပြောင်းလဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သစ်သားရုပ်များဖြင့် ပုံတူကူးယူခြင်းသည် အကန့်အသတ် မရှိပုံ ရသည်။ အစ်မကြီးဟုန်သာ ဆန္ဒရှိလျှင် လော်ဝမ်စုန်း ၁၀ ယောက်၊ ၂၀ လောက် ဖန်တီးနိုင်မည့်ပုံ ပေါ်သည်။

သစ်သားရုပ်များက လော်ဝမ်စုန်း၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝကို မရရှိနိုင်သော်လည်း ၁၀ ပုံ ၁ ပုံလောက် ရရှိလျှင်ပင် လော်ဝမ်စုန်း အတု ၁၀ ယောက် ပေါင်းလိုက်ပါက လော်ဝမ်စုန်း အစစ်၏ စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒါက သီအိုရီ သက်သက် မဟုတ်ပေ။ အစ်မကြီးဟုန် တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ ကျန်းယိုဟုန် ရဲ့ စွမ်းရည်လား"

ယန်ကျန့် မျက်နှာ အလွန် တည်သွားသည်။

သူ အစ်မကြီးဟုန်ကို လျှော့မတွက်ခဲ့သော်လည်း အစ်မကြီးဟုန်၏ ယခင်ဘဝက စွမ်းရည်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ယောက်တည်းနှင့် သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေဆရာ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အစ်မကြီးဟုန်ကို အဖွဲ့ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။ အခုကြည့်ရတာ ကျန်းတုန်း ပြီးလျှင် ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ အစ်မကြီးဟုန် အသက်ရှင်နေသရွေ့ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လူ ၇ ဦး၏ စွမ်းအားများ ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ဘဲ အစ်မကြီးဟုန်၏ သစ်သားရုပ်များမှတစ်ဆင့် အချိန်မရွေး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်။

ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင် အစ်မကြီးဟုန် တစ်ဘဝပြီး တစ်ဘဝ ဆက်လက် ရှင်သန်နေခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ခေတ်ဟောင်းက ထိပ်တန်း စွမ်းအားများကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် တစ္ဆေလောက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပါက ခေတ်ဟောင်း စွမ်းအားများဖြင့် ကူညီဖြေရှင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနိုင်သည်။

"သူတို့ကို သတ်ပြီး ဒီသင်္ချိုင်းကုန်းမှာ မြှုပ်လိုက် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့"

ကျန်းယိုဟုန် ပေါ့ပါးသော အပြုံးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

သစ်သားရုပ်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော လော်ဝမ်စုန်း၊ မုန်ရှောင်တုန်း၊ လီချင်ကျီ၊ လော်ချန်း တို့သည် တောင့်တင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှုပ်ရှားလာပြီး ကျန်းယီ၊ ချိုစန်းကိုကြီး၊ ဟူကျုံးရှန် တို့ဆီသို့ အသီးသီး လျှောက်သွားကြသည်။

ဒီတိုက်ပွဲမှာ အဖြေက သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းယိုဟုန် ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ယန်ကျန့်ဘက် လှည့်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါက အစ်မကြီးဟုန် မဟုတ်ဘူး မင်းကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒီအရုပ်တွေက အတုတွေပါ အန္တရာယ် မရှိပါဘူး မူလစွမ်းအားရဲ့ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိတာပါ ပြီးတော့ အချိန်ကြာကြာ မခံပါဘူး"

"ငါ ဒီအမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်အတွင်း ကိစ္စအားလုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်ပါ့မယ် အစ်မကြီးဟုန် လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အဲဒါတွေက ငါ အတိတ်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ အကျိုးဆက်တွေပါ ဒီနေ့ပြီးရင် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပါလိမ့်မယ်"

လူချင်း တူသော်လည်း ကျန်းယိုဟုန် ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်က အစ်မကြီးဟုန်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။

ကွဲပြားခြားနားမှုက ရှင်းပြရခက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ပြောတာ မှန်နိုင်သည်။ သူမက ကျန်းယိုဟုန် အစစ် မဟုတ်သလို လျိုချင်းချင်း လည်း မဟုတ်ပေ။ နှစ်ယောက် ပေါင်းစပ်ပြီး မွေးဖွားလာသော အစ်မကြီးဟုန်သာ ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်မှု မရှိတော့ပေ။

"ပြီးရင်ရော"

ယန်ကျန့် မျက်နှာသေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယိုဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းမတွေရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ဆိုးနွဲ့မှုလေးတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ငါ ဒီရန်ငြိုးကို ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ် ဒါ့ကြောင့် သူမကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ထပ်ပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံချင်ပါတယ် အစ်မကြီးဟုန်က နောက်ပိုင်း မင်းကို ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်"

"ငါ ငြင်းရင် မင်း ငါ့ကို တိုက်ခိုက်မလား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယိုဟုန် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကို ဘယ်တော့မှ ဝင်မစူးစမ်းပါနဲ့ အထူးသဖြင့် အသက်ကြီးတဲ့ မိန်းမကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကိုပေါ့"

စကားပြောနေစဉ် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် သစ်သားရုပ်များက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လူငါးဦးစလုံး သင်္ချိုင်းကုန်းထဲတွင် မြှုပ်နှံခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ခြေရာလက်ရာ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ်တည်းနှင့်ပင် မူလစွမ်းအား၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည် ဆိုကတည်းက လျှော့တွက်လို့ မရပေ။

"အစ်မကြီးဟုန်က နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူ့ရပ်တည်ချက်နဲ့ အတွေးအခေါ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်လို့ ငါ သူ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးလိုက်မယ် နောက်တစ်ခါ ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်မျိုး ထပ်မလုပ်ဖို့ မျှော်လင့်တယ် မဟုတ်ရင် ငါ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့လို သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လူတွေက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ် ခဏခဏ ပြန်နိုးထလာပြီး ရပ်တည်ချက် မမှန်ကန်ကြဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။ သူ ကျန်းယိုဟုန်ကို မကြောက်ပေ။

တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုပါက နိုင်မည့်သူမှာ သူသာ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်လိုက်ပါက အမွှေးတိုင် မီးမညှိခင် အချိန်ထိ ပြန်သွားနိုင်ပြီး ကျန်းယိုဟုန် နိုးထလာမှုကို တားဆီးနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ယန်ကျန့် အသေအလဲ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက အစ်မကြီးဟုန် ခေါင်းပြတ်ကြီးဖြင့် စကားပြောနေသည်ကို ဒီတိုင်း ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပါပဲ ငါ ကတိပေးပါတယ်"

ကျန်းယိုဟုန် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုဘူး မင်းကိုယ်မင်း ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် နိုးထလာပြီး ဟိုလူ ၅ ယောက်ကို မကယ်ဘဲ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်လိုက်လို့သာ ငါ လက်ခံလိုက်တာ ငါက ပြဿနာ ရှာတဲ့သူတွေကို မကြိုက်ရုံပဲ လက်ရှိ တစ္ဆေဆရာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပြဿနာရှာရင် ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီခေတ်မှာ မင်းလိုလူမျိုး ရှိနေတာ ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုပါပဲ"

ကျန်းယိုဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။