အခန်း (၁၄၀၃-၁၄၀၄)

အခန်း (၁၄၀၃) ညသန်းခေါင်သတင်း

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်သည် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို တိုတောင်းသည်။

ကျန်းယိုဟုန်သည် သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေဆရာ ငါးဦးကို ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းပြီးနောက် မကြာမီ သူမ၏ ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာပြီး မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ လေတိုက်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အခြေအနေ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့အချိန် ကုန်ပြီ သွားရတော့မယ် ကျန်တာတွေ မင်း ဆက်လုပ်လိုက်တော့"

သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးမပျက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ထွက်သွားပြီး မီးခိုးများ အုံ့ဆိုင်းနေသော အရှေ့ဘက်သို့ လှပသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ယန်ကျန့် စကားမပြောဘဲ ကျန်းယိုဟုန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

မကြာမီ သူမ၏ ပုံရိပ်သည် ဝေးကွာသွားပြီး ပိုမို မှိန်ဖျော့လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျန်းယိုဟုန် ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာတွင် မီးငြိမ်းခါနီး အမွှေးတိုင် အကျိုးလေး တစ်ချောင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"သွားတာတော့ တော်တော် ပေါ့ပါးသားပဲ"

ယန်ကျန့် သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် အစ်မကြီးဟုန် ရှိရာသို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခု အစ်မကြီးဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကျန်းယိုဟုန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အစ်မကြီးဟုန်၏ အသိစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် နိုးထလာသည်။

ခဏအကြာတွင် အစ်မကြီးဟုန် မျက်လုံးဖွင့်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရင်းနှီးနေသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ငါ ပြောသားပဲ ဒီကိစ္စကို ငါ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်လို့ အခု သူတို့ ၅ ယောက်ကို ငါ ကိုယ်တိုင် သင်္ချိုင်းကုန်းထဲမှာ မြှုပ်နှံလိုက်ပြီ ဒီလောက်ဆို မင်း ကျေနပ်လောက်ပြီပေါ့"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အရင်ဘဝက ဒီလို လက်နက်မျိုး ချန်ထားခဲ့တာကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလက်နက်မျိုးက ဒီနေ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘဲ နောက်ပိုင်းမှာလည်း သုံးလို့ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

"အဲဒါက ငါ့စိတ်အခြေအနေပေါ် မူတည်တယ်"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခုက နောင်ကျရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုး ထပ်မဖြစ်ပါစေနဲ့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး မင်းတို့ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လူတွေကို လိုက်ရှင်းပေးဖို့ အားမနေဘူး ဒါပေမဲ့ ကျန်းယိုဟုန် က ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်လို့ ပြောသွားတဲ့အတွက် ငါ ဒီတစ်ခါတော့ ယုံပေးလိုက်မယ်"

စကားပြောနေစဉ်...

စက်သေနေသော ဘတ်စ်ကား ပြန်လည် စက်နှိုးလာသည်။

စောစောက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသော တစ္ဆေများ အားလုံးကို နိုးထလာသည့် ကျန်းယိုဟုန် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကားပေါ်တွင် အစကတည်းက ပါလာသော အလွန် ကြမ်းတမ်းသည့် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုပါ ဒီသင်္ချိုင်းကုန်းထဲတွင် မြှုပ်နှံလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီလို လုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ယန်ကျန့်အတွက် အလုပ်ရှုပ် သက်သာသွားစေသည်။ မဟုတ်ပါက သူ ကိုယ်တိုင် တစ္ဆေများကို ရှင်းလင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီကနေ ထွက်ရတော့မယ် တာချန်းမြို့ကို ပြန်ပြီး တခြားကိစ္စတွေ ရှင်းရဦးမယ် ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်း မနေချင်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့် ဘတ်စ်ကား စက်နှိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ ကားပေါ်တက်လိုက်ပြီး ဒရိုင်ဘာခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို စောင့်ဦးလေ ငါ့တစ်ယောက်တည်းကို ဒီသရဲချောက်ထဲမှာ ထားခဲ့မလို့လား"

အစ်မကြီးဟုန်လည်း ကားပေါ် တက်လာပြီး စောစောကလို ဝမ်းနည်းပက်လက် ပုံစံ ပြန်ဖမ်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် စကားပြန်မပြောဘဲ တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ကို မောင်းထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင် သင်္ချိုင်းကုန်းထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ယန်ကျန့် နေဦး နေဦး ငါ မတက်ရသေးဘူး ငါ မတက်ရသေးဘူး"

တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်သော တစ္ဆေဆရာ မသေသေးပေ။ သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်။ ဘယ်မြေပုံ နောက်ကနေ ထွက်လာမှန်း မသိရဘဲ ဘတ်စ်ကားဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးလာသည်။ ယန်ကျန့် သူ့ကို ထားခဲ့ပြီး မောင်းထွက်သွားမည်ကို အလွန် စိုးရိမ်နေပုံ ရသည်။

ဒီသင်္ချိုင်းကုန်းက ကောင်းသော နေရာမဟုတ်ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကြာကြာနေပါက တစ္ဆေခြောက်ခံရနိုင်ခြေ အလွန် များသည်။

ယန်ကျန့် ထိုတစ္ဆေဆရာကို တမင်တကာ ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ စက္ကန့်အနည်းငယ် စောင့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုသူ ကားပေါ်ရောက်မှ တံခါးပိတ်ပြီး လီဗာနင်းကာ သင်္ချိုင်းကုန်း အပြင်ဘက်သို့ မောင်းထွက်လာခဲ့သည်။

"ဘုရားသခင် ကျေးဇူးပါပဲ ငါ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီ"

ထိုတစ္ဆေဆရာ ကားပေါ်ရောက်သည်နှင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းသာမှု ရောနှောနေသည်။

"အသက်ရှင်ရတာ အဲဒီလောက် ပျော်ဖို့ကောင်းသလား"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

ဒီတစ္ဆေဆရာ အစ်မကြီးဟုန် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် အပြုံး ပျောက်သွားပြီး မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။

"မ... မဟုတ်ပါဘူး သိပ်မပျော်ပါဘူး နည်းနည်းလေးပါပဲ"

သူ ဒီချုံဆမ်ဝတ် အမျိုးသမီးကို မစော်ကားရဲပေ။ ဒီအမျိုးသမီးက ဒေါသထွက်လာရင် ယန်ကျန့်ထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းကြောင်း သိထားသည်။

"ကံကောင်းတဲ့ လူပဲ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ကောင်းကောင်း ဆက်ရှင်သန်ပါ"

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ အစ်မကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

တစ္ဆေဆရာ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဘတ်စ်ကားကို သင်္ချိုင်းကုန်း အပြင်ဘက်သို့ မောင်းထုတ်ပြီးနောက် ဆက်လက် မထိန်းချုပ်တော့ပေ။ ဘတ်စ်ကားကို ပုံမှန် လမ်းကြောင်းအတိုင်း အလိုအလျောက် မောင်းနှင်စေလိုက်သည်။ ကံကောင်းပါက မှတ်တိုင် အနည်းငယ် ကျော်လျှင် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်မည် ဖြစ်သည်။

"အစ်မကြီးဟုန် ငါတို့ကြားက သဘောတူညီချက် ပြီးဆုံးသွားပြီ အခု ဒီပစ္စည်းရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို ပြောပြလို့ ရပြီလား"

ယန်ကျန့် ဒရိုင်ဘာခုံမှ ထလာပြီး ဟောင်းနွမ်းသော ကြေးပြားတစ်ပြားကို ထုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မှတ်ဉာဏ် ကောင်းသားပဲ ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးကိုတောင် မမေ့ဘူး ဒီကြေးပြားက သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခုပါ မင်း ဒီကြေးပြားကို ပစ်လိုက်ရင် အနီးနားမှာ တစ္ဆေရှိရင် အဲဒီတစ္ဆေက သေချာပေါက် ဒီကြေးပြားကို လိုက်ကောက်လိမ့်မယ်"

"ဒါပဲလား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက မလုံလောက်သေးဘူးလား လောဘမကြီးပါနဲ့ ဒီကြေးပြားက တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းပါ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ တစ္ဆေတွေကို ဆွဲထုတ်နိုင်သလို တစ္ဆေတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း နှောင့်ယှက်နိုင်တယ် တစ္ဆေက ပိုက်ဆံကောက်နေတဲ့ အချိန်ဟာ မင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ နောက်ပိုင်းကျရင် မင်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ် တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတွေက အမြဲတမ်း မမြင်ရတဲ့ ကောင်တွေ"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်ပြီး အစ်မကြီးဟုန် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။

ဒီပစ္စည်းက ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေအတွက် အလွန် အသုံးဝင်သော်လည်း သာမန် တစ္ဆေဆရာတွေအတွက် သိပ်အသုံးမဝင်ပေ။ ပိုကြမ်းတဲ့ တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်လေ ဒီကြေးပြားရဲ့ အာနိသင်က ပိုသိသာလေ ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ တစ္ဆေက ပိုက်ဆံကောက်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း မရှင်းနိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ယန်ကျန့် ထပ်မေးလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဟုန် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းပိုက်ဆံက မင်းပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့ တစ္ဆေက ပိုက်ဆံကောက်တဲ့အချိန်က အရမ်း တိုတောင်းတယ် မင်း အခွင့်အရေးကို ကောင်းကောင်း အသုံးချရမယ် ဒါပေမဲ့ ငါ နှစ်ဘဝလုံး ပေါင်းတာတောင် တစ္ဆေက ပိုက်ဆံကောက်သွားတဲ့ အခြေအနေမျိုး မကြုံဖူးသေးဘူး မင်းလည်း အဲဒီလို အမှားမျိုး မကျူးလွန်ဖို့ မျှော်လင့်တယ် မဟုတ်ရင် အရမ်း ရှက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်"

"စိတ်ချပါ ငါ ဒီကြေးပြားကို ကောင်းကောင်း အသုံးချပါ့မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီး ကြေးပြားအဟောင်းကို သိမ်းလိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေဘတ်စ်ကား မှတ်တိုင် အနည်းငယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ဒီမှတ်တိုင်များတွင် တစ္ဆေများ တက်ရောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယန်ကျန့် တားဆီးလိုက်သည်။

စတုတ္ထမြောက် မှတ်တိုင် ရောက်သောအခါ တစ္ဆေဘတ်စ်ကား သည် နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒီမှတ်တိုင်က လက်တွေ့ကမ္ဘာပဲ ဆင်းလို့ ရပြီ"

ယန်ကျန့် အဆင်းပေါက် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ယခုအခါ ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် တစ္ဆေမရှိဘဲ သူ၊ အစ်မကြီးဟုန်နှင့် ကံကောင်းသော တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦးသာ ရှိသည်။

"ဟုတ်သားပဲ ဆင်းရတော့မယ် အရင်က အဖော်ဟောင်းတချို့ကို ရှာတွေ့မယ် ထင်နေတာ အခုတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန် ဖြစ်သွားပြီ တွေးကြည့်ရင် ဝမ်းနည်းစရာပဲ"

အစ်မကြီးဟုန် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသွားသည်။

ယန်ကျန့် သူမစကားကို အရေးမစိုက်ဘဲ ဆင်းလိုက်သည်။ သို့သော် မဆင်းမီ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကြောက်ရွံ့နေသော တစ္ဆေဆရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း အရင်ဆင်း မင်း အရင်ဆင်း ငါ ကားပေါ်မှာ ခဏလောက် ထပ်နေဦးမယ်"

ထိုတစ္ဆေဆရာက ဟန်ဆောင်ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူ ဘယ်ဆင်းရဲမလဲ။ ဘယ်ခြေထောက် အရင်ချမိလို့ ဆိုပြီး ယန်ကျန့် ဓားနဲ့ခုတ်သတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒါ့အပြင် သူ ကားပေါ်နေရသည့်အချိန် မကြာသေးသဖြင့် တစ္ဆေနိုးထမှု ပြဿနာ မပြေလည်သေးပေ။ ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဆက်နေရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်နှင့် အစ်မကြီးဟုန် ဆင်းသွားပြီ ဆိုပါက သူ ဆက်လက် အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ဒရိုင်ဘာခုံမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ရှိပြီး ကားအတွင်းခန်း တစ်ခုလုံးတွင် သူတစ်ယောက်တည်း ရှိနေသဖြင့် မကြာမီ လူပြည့်မည့် အခြေအနေကို စိုးရိမ်စရာ မလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လို အသက်ရှင်အောင် နေမလဲ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး ပြဿနာ မရှာနဲ့ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ဒီတစ္ဆေဆရာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ စကားတစ်ခွန်း မှာကြားပြီး ဆင်းသွားလိုက်သည်။

မကြာမီ...

တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ပြန်လည် စက်နှိုးပြီး တံခါးပိတ်ကာ ရှေ့ဆက်မောင်းထွက်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခရီးစဉ်သစ် တစ်ခု စတင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"အစ်မကြီးဟုန်လည်း သွားပြီလား"

ယန်ကျန့် ဘယ်ညာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း အစ်မကြီးဟုန်ကို မတွေ့ရပေ။ ဆင်းပြီးပြီးချင်း ထွက်ခွာသွားပုံ ရသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါလည်း တာချန်းမြို့ကို ပြန်တော့မယ်"

သူ့ခြေအောက်မှ ရေများ စိမ့်ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားကာ တစ္ဆေရေကန် ကို အသုံးပြုပြီး တာချန်းမြို့ ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် အစ်မကြီးဟုန်အတွက် ဒရိုင်ဘာ လိုက်လုပ်ပေးရသည့် အချိန်က တိုတောင်းသည်။ ယခု ည ၁၀ နာရီခွဲသာ ရှိသေးပြီး စုစုပေါင်း တစ်နာရီကျော်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လူ ၅ ယောက်ကို ရှင်းလင်းရသည့် ကိစ္စသာ မရှိလျှင် အချိန် ပိုမို တိုတောင်းမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အိမ်ရှိ ရေကူးကန်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ယန်ကျန့် ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ မက်ဆေ့ခ်ျ အများအပြား ဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လျိုရှောင်ယွီ၊ အဖွဲ့ဝင် လီယန် နှင့် ကျန်းလီချင် တို့ထံမှ ဖြစ်သည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း ခံစားမိသည်။ မဟုတ်လျှင် ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေက သူ့ကို အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးကိစ္စ မရှိလျှင် သူ့ကို အလွယ်တကူ မဆက်သွယ်ရကြောင်း အားလုံး သိကြသည်။

သို့သော် မက်ဆေ့ခ်ျထဲတွင် ဘာကိစ္စဖြစ်ကြောင်း မပြောထားဘဲ ယန်ကျန့် မက်ဆေ့ခ်ျ ရလျှင် ရှန်ထုံ အဆောက်အအုံ အစည်းအဝေးခန်းမသို့ လာရောက် ဆွေးနွေးရန်သာ ရေးထားသည်။

"ဒီအချိန်ဆို ကျန်းယန် နဲ့ ကျန်းလီချင် တို့ အိမ်မပြန်ရသေးဘူး အချိန်ပို ဆင်းခိုင်းထားတာ နေမှာပါ"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှန်ထုံ အဆောက်အအုံ ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေရေကန် ထက်စာရင် တစ္ဆေမျက်လုံး ကို သုံးပြီး ခရီးသွားရတာ ပိုအဆင်ပြေသည်။ ကိုယ်လုံး ရေစိုမနေတော့ဘူးလေ။

တချိန်တည်းမှာပင်...

ရှန်ထုံ အဆောက်အအုံ၏ အပေါ်ဆုံးထပ် အစည်းအဝေးခန်းမတွင် ဖြစ်သည်။

ည ၁၀ နာရီ ၄၀ မိနစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မီးများ လင်းထိန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လျိုရှောင်ယွီ၊ ကျန်းယန်၊ ကျန်းလီချင်နှင့် လီယန် တို့ အရေးပါသော လူပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ထားပြီးပြီ ခေါင်းဆောင် ရရင် သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ် အခု မလာသေးဘူး ဆိုတာက တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်ပဲ ရှိတယ် ခေါင်းဆောင် တခြားကိစ္စတစ်ခု ရှင်းနေရလို့ နေမှာ ကျန်းယန် ပြောတဲ့ အစ်မကြီးဟုန် ဆိုတဲ့ လူနဲ့ ပတ်သက်လိမ့်မယ် အဲဒီလူက တကယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးခြားတယ်"

လီယန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွီက အားနာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် နင်တို့နှစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်မိတယ် တကယ်ဆို နင်တို့ အလုပ်ဆင်းပြီး အိမ်ပြန်နားရမယ့်အချိန်ကို အခု ငါတို့နဲ့အတူ ဒီမှာ သောင်တင်နေရပြီ"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး အလုပ်သဘောပဲလေ နားလည်ပါတယ်"

ကျန်းယန် ပြောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန် အတွက် လုပ်ပေးရတာပဲ ဘာပင်ပန်းစရာ ရှိလို့လဲ"

ကျန်းလီချင် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်...

လီယန် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိပြီး နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိရဘဲ ယန်ကျန့် ရုံးခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ မျက်နှာသေဖြင့် လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ညဉ့်နက်နေပြီ အိမ်မပြန်ဘဲ ကုမ္ပဏီမှာ အချိန်ပို ဆင်းနေကြတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ ဌာနချုပ်မှာ ပြဿနာ တက်ပြန်ပြီလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"

"ခေါင်းဆောင် ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ ဌာနချုပ် ကိစ္စပါပဲ လျိုရှောင်ယွီ ပြောပြပါလိမ့်မယ် ငါက ရာထူးနိမ့်တော့ အသေးစိတ် မသိရသေးဘူး"

လီယန် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် လျှောက်လာပြီး ဆိုဖာပေါ် ထိုင်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို သောက်စရာ တစ်ခုခု သွားယူပေးပါဦး ဟိုဘက်မှာ ကိစ္စတွေ ပြီးခါစ ဆိုတော့ အခု အချိန်ရပြီ ဖြည်းဖြည်း ပြောပြကြ"

ကျန်းလီချင် ပြုံးပြီး ဘားကောင်တာဆီသို့ ထွက်သွားသည်။

"ငါလည်း နားထောင်လို့ ရမလား မင်း စိတ်မရှိဘူး မဟုတ်လား"

ကျန်းယန် ယန်ကျန့်ဘေးနား ကပ်ထိုင်ပြီး မေးလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွီ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စ နှစ်ခု ရှိတယ် ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ဖြေရှင်းမှု မအောင်မြင်ဘူး လင်းပေ နဲ့ ဝမ်ချာလင်း တို့ သဘာဝလွန် နေရာကနေ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက လင်းပေ က ဧရိယာကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လို့ ပြိတ္တာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု ပိုကျယ်ပြန့်မလာဘူး"

"ခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်ပေါင်းတာတောင် ပြိတ္တာကို မနိုင်ဘူးလား မင်း နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ပြိတ္တာ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း နိယာမကို သိပြီးသား ဖြစ်ရာ ဝမ်ချာလင်း တစ်ယောက်တည်းနှင့်ပင် ဖြေရှင်းနိုင်သင့်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ အချိန်နည်းနည်း ပိုကြာကောင်း ကြာလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကောင်က သာမန်လူ ဆိုတော့ သတိထားနေရမှာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တိုင် အပြင်သွားပြီး ကားမောင်းပြန်လာတဲ့အချိန်ထိ လင်းပေ နဲ့ ပေါင်းတာတောင် မနိုင်ဘူး ဆိုတာကတော့...။

လျိုရှောင်ယွီ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် လင်းပေ ဆီက အစီရင်ခံစာအရ ပြိတ္တာ က အလောင်းကောင်သံချောင်း ကို စားလိုက်ပုံရတယ် ဒါ့ကြောင့် ဖမ်းဆီးလို့ မရတော့ဘဲ စစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးသွားတာလို့ ပြောတယ်"

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ဘေးနားက လီယန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"အလောင်းကောင်သံချောင်း ကို ပြိတ္တာ စားလိုက်တယ် ဟုတ်လား သတင်းသာ မှန်ရင် ပြိတ္တာကို ဘယ်လိုမှ ရှင်းလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အလောင်းကောင်သံချောင်း အစားခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား ကြားရတာ တော်တော် ယုတ္တိမရှိဘူး ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေလောကမှာ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တယ် လင်းပေ ရဲ့ သတင်းသာ မှန်ရင် ပြိတ္တာ က အလောင်းကောင်သံချောင်း ကို စားလိုက်ပြီး တစ္ဆေတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရသွားပြီ ဆိုရင်တော့ ခေါင်းဆောင်တွေ မနိုင်တာ လက်ခံလို့ ရပါတယ်"

ယန်ကျန့်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း တစ္ဆေလောကကြီးက သူ့ကို အံ့အားသင့်စရာ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ။ တော်တော် ကောင်းတယ်။

"ဒါပေမဲ့ လင်းပေ လုပ်တာ မဆိုးပါဘူး သတင်းရတာနဲ့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်တာ လူအသေအပျောက် နည်းသွားတယ် အချိန်မီ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ပိုမဆိုးရွားလာအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်"

ယန်ကျန့် ခေါင်းငြိမ့်ပြီး လင်းပေ၏ အရေးပေါ် တုံ့ပြန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စ ခဏ ထားလိုက်ပါဦး ဒုတိယ ကိစ္စကို ပြောပြပါမယ်"

လျိုရှောင်ယွီ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင် ကျန်းကျွင်း သေဆုံးမှုကို အကြောင်းကြားခဲ့တယ် အခု စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ် ထွက်လာပြီ"

"ဌာနချုပ်က နည်းလမ်း ရှိသားပဲ ဒီလောက် မြန်မြန် သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှာတွေ့သွားပြီလား"

ယန်ကျန့် ကျန်းလီချင် ကမ်းပေးသော ကိုလာကို လှမ်းယူပြီး တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွီ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းကျွင်း ကို ပြည်ပက ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ အရေးပါတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်လိုက်တာလို့ အတည်ပြုလိုက်ပါပြီ"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယန်ကျန့် ကိုလာသောက်နေတာ ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒါ့အပြင် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ သဘော် စီမံကိန်း စတင် အကောင်အထည် ဖော်နေပြီ ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ တစ္ဆေသင်္ဘော လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ သင်္ဘောက ရွက်လွှင့်လာနေပြီ ဦးတည်ချက်က ပြည်တွင်းကို လာနေတာ သေချာတယ် ဒါ့အပြင် ချောင်ယန် ကလည်း အမည်မသိ တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ် လောလောဆယ် အန္တရာယ် မရှိပေမယ့် သူ့လက်ထောက် ဝမ်ချွမ် သေဆုံးသွားတယ်"

"လျိုစန်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဝမ်ကျဲ ဒီနေ့ အသတ်ခံလိုက်ရတယ် သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်း မသိရသေးဘူး စုံစမ်းမှုအရ ဝမ်ကျဲ က လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ ရက်ကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေတာ"

"ထိုက်ဖျင် မြို့ဟောင်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နေတဲ့ ဟဲယင်အာ ဒီနေ့ည ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်မှာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ် ကံကောင်းလို့ သူ့ဘေးမှာ အကူအညီတွေ ရှိနေလို့ လောလောဆယ် အန္တရာယ် မရှိဘူး"

"လက်ရှိ ရရှိထားတဲ့ သတင်းတွေက ဒါပဲ နောက်ထပ် သတင်းသစ်တွေ ထပ်ရောက်လာဦးမှာပါ"

လျိုရှောင်ယွီ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို လေးလေးနက်နက် ပြောပြလိုက်သည်။

ဘေးနားမှ လီယန် နားထောင်ပြီး ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

"ဒါ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး ပြည်ပက တစ္ဆေဆရာ ဌာနချုပ်က ပြဿနာ ရှာနေတာ သူတို့က ငါတို့ကို အင်အားပြချင်နေတာ တစ်ဖက်လူက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား တာတုန်းမြို့မှာ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားတာကို တွေ့လို့ လှုပ်ရှားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ"

"လက်ရှိမှာ ကျန်းကျွင်း သေဆုံးတယ်၊ လီကျွင်း ပြဿနာ တက်နေတယ်၊ ဝေ့ကျင်း ပျောက်ဆုံးနေတယ်၊ လင်းပေ နဲ့ ဝမ်ချာလင်း တို့ကလည်း ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ဖြေရှင်းမှု မအောင်မြင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ပြိတ္တာ အခိုးခံရတဲ့ ကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားတယ်၊ ငါတို့အတွင်းမှာ ပဋိပက္ခတွေ ကြီးမားနေတယ်၊ ဒါက တစ်ဖက်လူအတွက် သင်္ဘော စီမံကိန်း အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ"

"ဒါ့အပြင် ကျန်းကျွင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကြောင့် မြွေပူရာ ကင်းမှောင့်သလို ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူက ကျန်းကျွင်းကို အရင် သတ်ပစ်လိုက်လို့ စီမံကိန်းကို အမြန် စတင်လိုက်ရတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"အတိုချုပ်ပြောရရင် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ဆိုတဲ့ကောင်တွေက ငါတို့ ခေါင်းဆောင်တွေကို ဖိအားပေးချင်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ ဌာနချုပ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြိုခွဲပစ်ချင်နေတာ ငါတို့ ကိုယ့်ပြဿနာနဲ့ကိုယ် ရှုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ တစ္ဆေသင်္ဘော ကို အလွယ်တကူ ကမ်းကပ်စေချင်နေတာ"

လီယန်သည် အကြောင်းရင်းနှင့် အကျိုးဆက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး သူ့အမြင်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

ပြည်ပက သဘောင်္ စီမံကိန်း အကြောင်း သူ သိထားသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ အစည်းအဝေးမှာ တင်ပြခဲ့တဲ့ ကိစ္စက ဒီနေ့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လက်တွေ့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

"တစ္ဆေလောကရဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုက နောက်ဆုံးတော့ ပျက်စီးသွားပြီပေါ့"

ယန်ကျန့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ ဒီသတင်းတွေအပေါ် သူ တည်ငြိမ်နေသည်။

ဒီနေ့ ရောက်လာမယ် ဆိုတာ သူ သိထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ လူသားတွေ ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။

အခန်း (၁၄၀၄) လှုပ်ရှားမှုအသစ်

ပြည်ပရှိ တစ္ဆေဆရာ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ပတ်သက်ပြီး ယန်ကျန့် အနေဖြင့် သိပ်စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာပြီးနောက် အဓိက စဉ်းစားရသည်မှာ အသက်ရှင်သန်ရေးသာ ဖြစ်ပြီး အခြားအရာများကို စိတ်ဝင်စားဖို့ အချိန်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားလာပြီး ပုံမှန်အခြေအနေ တစ်ခု ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေဆရာ အရေအတွက် တိုးပွားလာပြီးနောက် လူသားတို့၏ သဘာဝအတိုင်း အချင်းချင်း ပဋိပက္ခများ ဖြစ်လာတော့သည်။

သဘောင်္ စီမံကိန်း နှင့် ပတ်သက်ပြီး ယန်ကျန့် ကောင်းကောင်း သိသည်။ အမှန်တကယ်တော့ ပြည်ပက တစ္ဆေဆရာများသည် အန္တရာယ်များသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းချင်စိတ် မရှိတော့ဘဲ တစ္ဆေများနှင့်လည်း မရင်ဆိုင်ချင်ကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ဘက်က တစ္ဆေများကို ပြည်တွင်းသို့ မောင်းနှင်ပို့ဆောင်ပြီး ဌာနချုပ်မှ တစ္ဆေဆရာများကို ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ဒေသ၏ လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်မည့်အပြင် ပြည်တွင်းမှ တစ္ဆေဆရာများ၏ အင်အားကိုလည်း လျော့နည်းစေနိုင်သည်။

ဒါ့အပြင်...

ကြမ်းတမ်းသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကြားမှ စွမ်းအားကြီးသော တစ္ဆေဆရာ အချို့ ပေါ်ထွက်လာနိုင်သော်လည်း ပြည်တွင်း၌ ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော စွမ်းအားကြီး တစ္ဆေဆရာများ ပေါ်ထွက်လာပါက ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း သည် နည်းမျိုးစုံသုံးပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု ယန်ကျန့် ယုံကြည်သည်။

ဒီနည်းလမ်းဖြင့် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း သည် တစ္ဆေနိုးထမှု၏ ဆိုးကျိုးများကို ပြည်တွင်းသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သည်။

ထိုအခါ ခေါင်းဆောင် ၁၂ ဦး ထိန်းသိမ်းထားသော လက်ရှိ အခြေအနေသည် ချက်ချင်း ပျက်ပြားသွားပြီး သာမန်လူများ လမ်းပေါ်ထွက်လျှင်တောင် တစ္ဆေနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"အဲဒီ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း က လူတွေ အရင်တုန်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး အဲဒီနောက်ပိုင်း ခဏ ငြိမ်နေကြတာ အခုတော့ မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ပြန်ထွက်လာကြပြီ"

ယန်ကျန့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"လီယန် သုံးသပ်ချက်က မှန်တယ် တစ်ဖက်လူက ငါတို့ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း သိထားပုံရတယ် ဌာနချုပ်ထဲမှာ သူတို့ရဲ့ သူလျှို ရှိနေတာ သေချာသလောက်ပဲ ရာထူးလည်း မနိမ့်လောက်ဘူး မဟုတ်ရင် ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ဒီလောက် တိတိကျကျ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ပြန်ဖြစ်တာနဲ့ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားနိုင်တာကို ကြည့်ရင် သိသာတယ်"

"ငါ ဒုတိယဝန်ကြီးကို ပြောပြီး သစ္စာဖောက်ကို ဖော်ထုတ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

လျိုရှောင်ယွီ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အခုချိန်မှာ ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ တစ်ဖက်လူရဲ့ သူလျှိုက သူ့တာဝန်ကို ကျေပွန်သွားပြီ အခု သင်္ဘော စီမံကိန်း စတင်နေပြီ ရန်သူမိတ်ဆွေ ခွဲခြားပြီးပြီ ကျန်တာက သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲပဲ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း က အခွင့်အရေးရတုန်း ဦးအောင် လှုပ်ရှားလိုက်တာ နောက်ထပ် ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားဖို့တော့ မရှိလောက်ဘူး ဌာနချုပ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေကြလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ဒီနေ့ညလို တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ထပ်မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့"

လျိုရှောင်ယွီ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ခေါင်းဆောင်တွေကို သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ၊ လက်ထောက်တွေကို သတ်ပြီး ဖိအားပေးဖို့ပဲ တစ်ချိန်တည်းမှာ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းရည်တွေကို စမ်းသပ်ချင်တာ သတင်းအချက်အလက် ဆိုတာ သတင်းအချက်အလက် သက်သက်ပဲ ယုံကြည်လို့ မရဘူး ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို လျှို့ဝှက်ထားတာမို့ ဌာနချုပ်ထဲက သူလျှိုတောင် အကုန် မသိနိုင်ဘူး"

လီယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ နောက်တစ်ဆင့် လုပ်ရမှာက ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး ခေါ်ယူပြီး ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ သဘောင်္ စီမံကိန်း ကို တုံ့ပြန်ဖို့ပဲပေါ့"

"ပုံမှန် အခြေအနေ ဆိုရင်တော့ ဟုတ်တယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ပုံမှန် အခြေအနေ ဟုတ်လား ဒါဆို အခုက ပုံမှန် အခြေအနေ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

လီယန် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေဘဲ ပြတင်းပေါက်နား လျှောက်သွားပြီး မီးရောင်စုံ လင်းလက်နေသော တာချန်းမြို့ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း သုံးသပ်ချက်အရ အခု လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ ခေါင်းဆောင် ဘယ်နှယောက် ရှိလဲ"

"တာတုန်းမြို့က ဝမ်ချာလင်း နဲ့ လင်းပေ က မအားဘူး၊ ဝေ့ကျင်း ပြဿနာ တက်နေတယ်၊ လီကျွင်း ကလည်း အခုမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာဆိုတော့ လှုပ်ရှားလို့ မရသေးဘူး၊ ကျန်းကျွင်း က သေသွားပြီ၊ လျိုစန်း ၊ ဟဲယင်အာ ၊ ကျိုးဒန် ၊ လီလော်ဖိန် တို့က ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် စိတ်ပြောင်းသွားမလား မသိရသေးဘူး သေချာတာကတော့ ချောင်ယန် ၊ လုကျီဝမ် နဲ့ ငါတို့အဖွဲ့ပဲ ရှိတယ်"

"ဒုတိယအကြိမ် ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး ခေါ်ယူနိုင်ရင်တော့ ငါတို့ တုံ့ပြန်နိုင်ပါလိမ့်မယ်"

လီယန် တွက်ချက်ကြည့်ပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားသော်လည်း တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း ရှိသေးကြောင်း သုံးသပ်လိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွီ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာစောင့်နေဦးမှာလဲ အစည်းအဝေး ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်လေ တစ္ဆေသင်္ဘော ကမ်းကပ်လို့ မဖြစ်ဘူး ဒီစီမံကိန်းကို တားဆီးရမယ်"

"ဘာလောနေတာလဲ"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုအချိန်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ မချသင့်ဘူး တစ်ဖက်လူက အမှောင်ထဲကနေ ငါတို့ တုံ့ပြန်တာကို စောင့်ကြည့်နေတာ ငါတို့ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဟာကွက် ရှိတာနဲ့ ဒုတိယ၊ တတိယ ခေါင်းဆောင်တွေကို ဆက်တိုက် လုပ်ကြံလိမ့်မယ် အခု ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ အရေအတွက်က နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတော့တာ တစ်ယောက်သေရင် တစ်ယောက် လျော့သွားမှာ"

"ပြီးတော့ ငါတို့ တုံ့ပြန်မှု မအောင်မြင်ရင် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ကြေးက ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိလား ပြည်တွင်းမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲပြီး ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် သေမယ့်လူက တစ်ယောက်နှစ်ယောက် မကတော့ဘူး"

"တောင်းပန်ပါတယ် ငါ စိတ်လောသွားတယ်"

လျိုရှောင်ယွီ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။

လီယန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်မှာ တည်ငြိမ်ဖို့ လိုတယ် သေချာ စဉ်းစားရမယ် အစည်းအဝေး ခေါ်မယ် ဆိုရင်တောင် သတိထားသင့်တယ်"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစည်းအဝေး ချက်ချင်း ခေါ်လို့မရဘူး လှုပ်ရှားမှုက ကြီးလွန်းတယ် ခေါင်းဆောင်တွေ စုဝေးလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာ ဝက်တောင် သိနိုင်တယ်"

"အရင်ဆုံး အခြေအနေ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရမယ် တစ်ဖက်လူက ဖိအားပေးလာရင် ငါတို့လည်း ပြန်ပြီး ဖိအားပေးရမယ် တုံ့ပြန်မှု လုပ်ရမယ် မြို့တော် တာဝန်ခံတွေ အများကြီး စောင့်ကြည့်နေကြတယ် ခေါင်းဆောင်တွေကြားမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားရင် ပြည်တွင်း တစ္ဆေလောကပါ ရှုပ်ထွေးကုန်လိမ့်မယ် အဲဒီကျရင် ပြည်ပကို ရင်ဆိုင်ရရုံတင် မကဘူး ပြည်တွင်း ပြဿနာတွေပါ ဖြေရှင်းရလိမ့်မယ် လျိုရှောင်ယွီ မင်း ငါ့နာမည်နဲ့ ခေါင်းဆောင် အားလုံးဆီ သတင်းပို့လိုက် သူတို့ တာဝန်ယူထားတဲ့ ဧရိယာတွေကို သေချာ ထိန်းသိမ်းထားဖို့၊ ပြဿနာ မဖြစ်စေဖို့၊ လုပ်ကြံမခံရအောင် သတိထားဖို့ ပြောလိုက် ပြီးတော့ ၃ ရက်အတွင်း ငါ့သတင်း စောင့်နေဖို့ ပြောလိုက်"

"ကောင်းပြီ အခုပဲ သွားပို့လိုက်မယ်"

လျိုရှောင်ယွီ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

"လီယန် မင်း တစ္ဆေဆရာ ဝက်ဘ်ဆိုက်ထဲ ဝင်ပြီး ခုနက လျိုရှောင်ယွီ ပြောတဲ့ အစီရင်ခံစာကို ပြန်ပြင်ပြီး တင်လိုက် ပြီးတော့ ဌာနချုပ် နာမည်နဲ့ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ကို စစ်ကြေညာလိုက် တစ္ဆေလောက တစ်ခုလုံး သိအောင် ပြောလိုက် ငါ ယန်ကျန့်က ဌာနချုပ် ခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံးနဲ့ မြို့တော် တာဝန်ခံတွေ အားလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ကြေညာလိုက် ပြီးတော့ သတိပေးလိုက် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေ ရှိရင် အခုချက်ချင်း နှုတ်ထွက်ဖို့ နောက်ကျရင် အချိန်မမီတော့ဘူးလို့ ပြောလိုက်"

ယန်ကျန့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

လီယန် ကြောင်သွားသည်။

"တိုက်ရိုက် စစ်ကြေညာမယ် ဟုတ်လား ဌာနချုပ် နာမည်နဲ့လား တကယ်လို့ ဌာနချုပ်က လက်မခံရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ငါတို့က ဟာသ ဖြစ်မသွားဘူးလား"

"ငါက တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး ခေါင်းဆောင်လေ ချောင်ယန်ဟွာသာ လက်မခံရင် သူ့ကို ရာထူးဖြုတ်ရုံတင် မကဘူး ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်လိုက်မယ် ပြီးရင် ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံမယ့်သူကို အစားထိုးလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်မှာ စစ်မကြေညာရင် စိတ်ဓာတ်တွေ ပျက်ပြားကုန်လိမ့်မယ် အဲဒီကျရင် အဖွဲ့ကို ဘယ်လို ဦးဆောင်တော့မလဲ"

"ပြီးတော့ ငါ မယုံဘူး ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း က တစ္ဆေဆရာတွေ အကုန်လုံး သေရမှာ မကြောက်ဘူး ဆိုတာ မကြောက်ရင် သင်္ဘော စီမံကိန်း ကို စတင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပြီ ခေါင်းဆောင် ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ငါ လုပ်လိုက်မယ်"

လီယန် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး သူ့ရုံးခန်းဆီသို့ ထွက်သွားသည်။

ယန်ကျန့် လီယန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းလီချင် ဘက် လှည့်လိုက်သည်။

"ပင်လယ်မြို့က ယဲ့ကျင်း ကို ဖုန်းခေါ်ပေး ငါ သူ့သဘောထားကို သိချင်တယ်"

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ ဥက္ကဋ္ဌယန်"

ကျန်းလီချင် ရင်တုန်သွားသည်။ ယန်ကျန့်ဆီမှ အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အသက်ပါသွားနိုင်မည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အရှိန်အဝါ မဟုတ်ပေ။

သူမ ရုံးခန်းစားပွဲသို့ သွားပြီး ဖုန်းစာအုပ် လှန်လိုက်သည်။ အရေးကြီး ဖုန်းနံပါတ်များကို ဖုန်းထဲတွင် မမှတ်ထားဘဲ စာအုပ်ထဲတွင်သာ မှတ်သားထားလေ့ ရှိသည်။

"လက်တွေ တုန်နေပါလား"

ကျန်းလီချင် သူမ လက်များ တုန်ယင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မကြာမီ...

ပင်လယ်မြို့ သဘာဝလွန် ဖိုရမ် ဖုန်းနံပါတ်ကို ရှာတွေ့ပြီး ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"ငါက ယန်ကျန့်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးပါ ဥက္ကဋ္ဌယန်က ရဲကျန့်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ ဆက်သွယ်ပေးပါ"

"ယန်ကျန့်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးလား ငါတို့ ဆရာကြီးကို ရှာတာလား အခုချိန်က ဆရာကြီး အနားယူနေတဲ့အချိန် မနက်ဖြန်မှ ပြန်ဆက်သွယ်ပါ"

ဖုန်းထဲမှ ရင့်ကျက်သော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းလီချင် ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စက အရမ်း အရေးကြီးပါတယ် ယဲ့ကျင်း ကို မဖြစ်မနေ ကိုင်ခိုင်းပေးပါ ဥက္ကဋ္ဌယန်က ဘေးမှာ စောင့်နေပါတယ်"

ဖုန်းထဲမှ အသံ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"ခဏလေး စောင့်ပါ"

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ဖုန်းလွှဲပေးလိုက်သည်။

လူငယ်တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံက အနည်းငယ် အက်ရှရှ ဖြစ်နေသည်။

"ဟေး ယန်ကျန့် ဒီလောက် ညဉ့်နက်နေပြီ ဘာကိစ္စလဲ ငါ နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ စကားအကြာကြီး ပြောဖို့ အချိန်မရဘူး"

ယန်ကျန့် ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရဲကျန့် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း အကြောင်း ဘယ်လောက် သိထားလဲ"

"အခုမှ နည်းနည်း သိရတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ယဲ့ကျင်း မေးလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ၁၀ မိနစ်လောက်နေရင် ငါ ဌာနချုပ် နာမည်နဲ့ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ကို စစ်ကြေညာတော့မယ် မင်းရဲ့ သဘောထား ဘယ်လိုလဲ"

ယန်ကျန့် အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းထဲမှ ရဲကျန့်၏ ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရယ်သံက အနည်းငယ် မောက်မာသည်။

"ဟားဟား ငါ ပြောသားပဲ ငါတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းလိုက်ရင် ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်လို့ ရပါတယ်လို့ မင်းက ငါ့သဘောထားကို မေးတယ် ဟုတ်လား ငါလည်း မင်းသဘောထားကို ပြန်မေးချင်တယ် မင်းက ငါနဲ့ ပူးပေါင်းချင်တာလား ရန်သူ ဖြစ်ချင်တာလား"

"ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီး ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ သူ ပြဿနာ မရှာချင်ပေ။ ရဲကျန့်သည် ဆွဲဆောင်နိုင်သော အင်အားစု တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ့သဘောထားက အရေးကြီးသည်။ တစ္ဆေလောက၏ လေကြောင်းပြ ကိရိယာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန် ဖိုရမ်က ဌာနချုပ်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပြီ ဆိုပါက အားလုံး၏ ယုံကြည်မှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ တိုက်ခိုက်မယ့်အချိန်ကျရင် ငါ့ကို အသိပေးလိုက် ငါ့ဘက်မှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စလေး နည်းနည်း ရှင်းစရာ ရှိသေးတယ်"

ရဲကျန့်ပြောပြီး ဖုန်းချသွားသည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ရဲကျန့် အိပ်မပျော်သေးပေ။

ပင်လယ်မြို့ရှိ ခြံဝင်းကျယ်ကြီး တစ်ခုထဲတွင် ဖြစ်သည်။

ရဲ့ကျန့်သည် အေးစက်ပြီး တွန့်လိမ်နေသော ရှည်လျားသည့် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ကာ ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်နေသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေသည်။ ထိုလူ၏ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့နေပြီး နာကျင်နေပုံ ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များက သူ့အသက်ကို တဖြည်းဖြည်း နုတ်ယူနေသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ ရှင်းပြပါရစေ ငါ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းဝင် မဟုတ်ပါဘူး ဌာနချုပ်က လွှတ်လိုက်တာပါ ခုနက မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပါ တကယ်ပါ ကျိန်ပြောရဲပါတယ်"

ထိုလူက ရဲကျန့်ကို အဆက်မပြတ် တောင်းပန်နေသည်။

"လိမ်ရဲသေးတယ်ပေါ့ ငါ့မျက်လုံးကို ကြည့်စမ်း သောက်ကောင် ငါ မင်းကို တစ်ခါ ထပ်ပြောခွင့် ပေးမယ်"

ယဲ့ကျင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ထိုလူ၏ ခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော အားကြောင့် ခေါင်းက မြေကြီးထဲ ကျွံဝင်သွားသည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခြေထောက်ဖြင့် နင်းလိုက်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အက်ကွဲရာများ ပိုမို ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကြွေကွဲလွယ်သော ပန်းကန်လုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ ကွဲကြေလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"တကယ်ပါ အထင်လွဲနေတာပါ မ... မသတ်ပါနဲ့"

ရွှံ့နွံထဲမှ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရဲကျန့် မျက်နှာ တည်သွားပြီး ခြေထောက်ကို ထပ်မံ ဖိချလိုက်ရာ ထိုလူ၏ ဦးခေါင်း ဖန်ခွက်ကွဲသလို ကွဲကြေသွားတော့သည်။ ပါးစပ်တစ်ပေါက်တည်းသာ အကောင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မာကျောပြီး အနံ့ဆိုး ထွက်နေသည်။

"ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ သူလျှိုကို သတ်လိုက်ပြီ ယန်ကျန့် နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ ငါတို့ သဘာဝလွန် ဖိုရမ်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်က ရှင်းလင်းသွားပြီ"

မလှမ်းမကမ်းမှ မန်နေဂျာ ရောက်လာပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဌာနချုပ်နဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့အကြောင်း တစ္ဆေလောကကို ကြေညာလိုက်မယ် ပြီးတော့ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ကို စစ်ကြေညာလိုက်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီး ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ငါတို့လည်း ရက်စက်တဲ့ တိုက်ပွဲထဲ ပါသွားမှာနော် တန်ရဲ့လား လူတွေ အများကြီး သေကုန်ကြလိမ့်မယ်"

ရဲကျန့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါတို့ဘက်က လူတွေ သေမယ်လို့ ထင်နေရတာလဲ ဟိုဘက်က လူတွေ သေမယ်လို့ မတွေးဘူးလား မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိလွန်းဘူး ငါ ယန်ကျန့်ကို တစ်ပွဲပဲ ရှုံးဖူးတယ် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ဆိုတဲ့ကောင်တွေက ဘာကောင်တွေမို့လို့ ငါတို့ကို လာထိရဲတာလဲ ပြောနေစရာ မလိုဘူး တိုက်ပစ်လိုက်"

"ဒီတစ်ခေါက် ငါနဲ့ ယန်ကျန့် ပေါင်းလိုက်ရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း နှစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ခေတ်ကြီးက ငါ့ခေတ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ငါ ပြန်လည် တောက်ပလာဦးမယ်"

ဘေးနားက မန်နေဂျာ နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ပြီး ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့သဖြင့် လှည့်ထွက်သွားကာ သတင်းထုတ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။