အခန်း (၂၀၅)

တားမြစ်နန်းဆောင်အတွင်း၌ အရာအားလုံးသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး မျက်မမြင်ဖြစ်နေသော ယီပိုင်မင်းမှာမူ စမ်းတဝါးဝါးဖြင့်သာ လျှောက်လှမ်းရင်း ထိုလေးလံလှသော တံခါးကြီးကို အစွမ်းကုန်တွန်းဖွင့်ခဲ့ရသည်။

တံခါးပွင့်သွားသော အသံမှာ အေးစက်စက်နိုင်လှပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း ထိုညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ယနေ့တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်ယောင်နေဆဲပင်။

သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ပုပ်စပ်နေသော အသားနံ့များ ပါဝင်နေသည့် လေပြင်းတစ်ချက်က သူ၏ပါးပြင်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်မမြင်ဘဝကြောင့် ပိုမိုထက်မြက်နေသော အကြားအာရုံက ရင်းနှီးနေသည့် ညည်းတွားသံတစ်ခုကို ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။

"မယ်မယ်... မယ်မယ်လား"

ယီပိုင်မင်း၏ ခေါ်သံကို ပြန်လည်ဖြေကြားသည့်အရာမှာ နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ယီပိုင်မင်းသည် တွန့်ဆုတ်နေမိသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူအပေါ် ထားရှိသော လွမ်းဆွတ်မှုကြောင့် တားမြစ်နန်းဆောင်အတွင်းသို့ မတတ်သာဘဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ရသည်။

သူသည် စမ်းတဝါးဝါး လျှောက်လှမ်းရင်း စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်အချို့ကို တိုက်မိလဲကျစေကာ မိဖုရားကြီးလီ၏ ခုတင်ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ မှိုတက်နေသော ပိုးသားကုလားကာများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် သူ၏ နုနယ်သော လက်ချောင်းလေးများသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များကို ထိမိသွားတော့သည်။

မိဖုရားကြီးလီ၏ ခြေလက်အင်္ဂါအားလုံးမှာ ကျိုးပဲ့နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကင်းလိုက်၊ တစ်ဖန်ပြန်ကျိုးလိုက်၊ ပြန်လည်သက်သာလာလိုက်၊ တစ်ဖန်ပြန်ချိုးခံရလိုက်ဖြင့် အဖန်ဖန် ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အာဏာရှင်ဆန်လှသော မိဖုရားချီ၏ လက်အောက်တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ လျစ်လျူရှုမှုနှင့်အတူ တားမြစ်နန်းဆောင်အတွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မိဖုရားကြီးလီ၏ ဘဝမှာ သေခြင်းတရားထက်ပင် ပိုမိုဆိုးဝါးနေခဲ့တော့သည်။

သူ့မိခင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တွားသွားနေသော လောက်ကောင်များကို စမ်းမိလိုက်ချိန်တွင် သူသည် ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မင်အာ..."

သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော မိဖုရားကြီးလီထံမှ အားအင်ချိနဲ့လှသော ခေါ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမသည် စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောခဲ့သည်။

"မင်အာ... အမေ... အမေ့ကို သတ်ပေးပါတော့..."

ဘုန်း…

လေထုအတွင်း ရေငွေ့များ ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ယွင်ရှန်း၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ တုန်ခါသွားရသည်။ ရေကန်အတွင်းရှိ ယီပိုင်မင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထူထပ်လှသော မြူခိုးများကဲ့သို့ သိုင်းစိတ်ဓာတ်များက ဝန်းရံထားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယွင်ရှန်းသည် ယီပိုင်မင်း၏ ကျောပြင်ပေါ်၌ ထူးခြားသော အရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ဆေးမင်ကြောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းဆေးမင်ကြောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း ယွင်ရှန်း တစ်ခါမျှ မြင်ဖူးသည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ခြင်္သေ့နှင့်တူပြီး နဖူးပေါ်တွင် ဦးချိုတစ်စုံ ပါရှိကာ အရေပြားမှာမူ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ထိုသားရဲရုပ်ပုံလွှာသည် နက်မှောင်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်းအရှိန်အဝါများသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြန့်ကားလာသည်။ ထိုအမည်းရောင် အရှိန်အဝါ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ယီပိုင်မင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ လုံးဝနက်မှောင်သွားပြီး ငရဲမှ တက်လာသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် အခြေအနေကို အနီးကပ် စစ်ဆေးရန် တိုးကပ်သွားစဉ်မှာပင် ဒုတိယခန်းမမှူး ကျန့်လီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ပိုင်မင်း"

ကျန့်လီသည် ယီပိုင်မင်း၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ယီပိုင်မင်း၏ လက်မောင်းများကို ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ကျိုရှောင်၊ ချန်ပိုင်... ဖလှယ်ရေး ကျောင်းသားကို ကာကွယ်လိုက်ကြ"

ကျန့်လီသည် ယီပိုင်မင်းကို ထိန်းချုပ်ထားစဉ်မှာပင် ယီပိုင်မင်း၏ ကိုယ်တွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည့် သိုင်းစိတ်ဓာတ်များကို ခံစားနေရသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ အင်အားမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသဖြင့် ကျန့်လီကဲ့သို့ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူပင်လျှင် ထိန်းချုပ်ရန် ခဲယဉ်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်မှ နက်မှောင်သော ဆေးမင်ကြောင်မှာလည်း အရောင်များ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်လာသည်။

"သူ့ကို မထိကြနဲ့ဦး"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ကိုယ်အောက်တွင် လေဓာတ်မှော်ကို နှိုးဆော်လိုက်ပြီး ချန်ပိုင်နှင့် အခြားသူများကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်ကွင်းလိုက်သည်။ သူမ၏လက်ထဲရှိ မှော်တောင်ဝှေးမှာလည်း တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အေးမြသော်လည်း ဆန်းပြားစွာ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေသည့် မှော်ဓာတ်တစ်ခုသည် ကျန့်လီနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့ကို ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်အိပ်မက် ရေခဲအိပ်စက်ခြင်းမှော်ပညာ၏ အာနိသင်ကြောင့် ယီပိုင်မင်း၏ ကိုယ်တွင်း၌ ဆူပွက်နေသော သားရဲသွေးများမှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားသည်။

ယွင်ရှန်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရှေ့သို့တိုးဝင်ကာ မှော်ဓာတ်များ စီးဝင်နေသည့် ဥတုလေးပါး ဖန်အပ်လေးချောင်းကို ယီပိုင်မင်း၏ ကျောပေါ်ရှိ သားရဲခေါင်းပုံ ဆေးမင်ကြောင်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

အရိုးအပ်များ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နက်မှောင်သော သားရဲသွေး လေးစင်္ကြံသည် ရှူးဟူသော အသံနှင့်အတူ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ ယီပိုင်မင်း၏ နာကျင်နေသော မျက်နှာမှာ ပြေလျော့သွားပြီး ကျောပေါ်ရှိ နက်မှောင်သော သားရဲပုံရိပ်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဆေးခန်းမတစ်ခုလုံး သုသာန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။ ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း အားအင်ကုန်ခမ်းမှုကြောင့် လူသေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေ၏။ သူမသည် ဥတုလေးပါး ဖန်အပ်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ယီပိုင်မင်း၏ ကျောပြင်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးမင်ကြောင်မှာ အရေပြားပေါ်မှ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ပိုင်မင်း... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။ စောစောက ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ"

ချန်ပိုင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သားရဲသွေးတွေကြောင့်ပါ... စောစောက သားရဲသွေး အမျိုးအစားအချို့ကို ပေါင်းစပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းသိုင်းစိတ်ဓာတ်တွေ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်သွားပြီး သားရဲသွေးတွေ အချင်းချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်ကုန်တာ။ ရှန်းကွမ်ထော်ရဲ့ အခြေအနေကလည်း ငါနဲ့ တူနိုင်လိမ့်မယ်"

ယီပိုင်မင်းသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ယွင်ရှန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နက်ရှိုင်းလှသည်။ သူတို့ဘေးတွင် ရှိနေသော အကြီးအကဲကျန်းမှာမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းနေတော့သည်။

"အခုပဲ အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့အတိုင်း ရှန်းကွမ်ထော်နဲ့ ယီပိုင်မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းသိုင်းစိတ်ဓာတ်တွေ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်ပြီး ကုရခက်တဲ့ အခြေအနေဆိုက်ရောက်သွားရတာဟာ သားရဲသွေးကြောင့်ပဲ။ သားရဲသွေးတွေက သူ့အလိုလို ပြဿနာမရှိနိုင်ပေမဲ့ အရင်က ပေါင်းစပ်ခဲ့တဲ့ သားရဲသွေး သုံးမျိုးနဲ့ စတုတ္ထမြောက် အမျိုးအစားတို့ ပေါင်းစပ်မိတဲ့အခါမှာတော့ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခဲ့တာပါ"

ယွင်ရှန်းက တစ်လုံးချင်း ပြတ်သားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ သားရဲသွေးပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်စဉ်က သူမ၏ ယူဆချက်ကို လက်တွေ့ သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲကျန်း၏ မျက်နှာမှာ အရှက်ရမှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် နီမြန်းရာမှ ခရမ်းရောင်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ သားရဲသွေးအချင်းချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်တယ်ဆိုတာ ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ နောက်ပြီး ရှန်းကွမ်ထော်က အရင်ကလည်း သားရဲသွေးပေါင်းစပ်မှုတွေကို အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်ခဲ့ပြီးသား။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အရင်သွေးအကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ စောစောက မင်း ငါတို့ကို အပြင်ထုတ်လိုက်တာပဲ။ တိတ်တဆိတ် ဘာတွေကြံစည်ခဲ့လဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

အကြီးအကဲကျန်းသည် ယွင်ရှန်း၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဆေးပညာဗဟုသုတများထဲတွင် သားရဲသွေးချင်း မတည့်ခြင်းဟူသော အချက်မျိုး လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ သူ့အမြင်တွင် ဆေးကျမ်းများ၌ ရေးသားထားသည့်အရာများသာလျှင် ဆေးပညာသီအိုရီ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။ ဆေးပညာကို နှစ်အနည်းငယ်သာ သင်ယူဖူးသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက သူ၏ ဩဇာအာဏာကို စိန်ခေါ်လာခြင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

သူသည် ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်မှ အသိအမှတ်ပြုထားသော အရပ်လေးမျက်နှာ လှည့်လည်ကုသမည့် သမားတော်ဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းသမားတော် ဖြစ်ရန် လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့သူ ဖြစ်ရာ သူမကဲ့သို့ ကျောင်းသူလေးတစ်ဦးကို ရှုံးနိမ့်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

"ရှင် မကြားဖူးရုံနဲ့ မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါဆို ကျွန်မ ရှင့်ကို မေးပါရစေ... အကယ်၍ မြူနှင်းမြက်နဲ့ ကျောက်နီမှုန့်တို့ကို အတူတူ စားမိရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ သူတို့အချင်းချင်း ပဋိပက္ခ မဖြစ်ဘူးလား"

ယွင်ရှန်းက အကြီးအကဲကျန်းကို အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးမှ ဆေးဆရာအချို့မှာ အလွန်ပင် မောက်မာကြပြီး မိမိကိုယ်မိမိ အမြဲမှန်သည်ဟု ထင်တတ်ကြသည်။ မှော်ပညာနှင့် ဆေးပညာ မရောနှောနိုင်ဟု ဆိုခြင်း သို့မဟုတ် သားရဲသွေးချင်း ပဋိပက္ခမဖြစ်ဟု ဆိုခြင်းတို့မှာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ ကွဲပြားသည်ကို နားမလည်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အခြေအနေကို သေချာစွာ နားမလည်ဘဲ သားရဲသွေးပေါင်းစပ်ခြင်းကို မျက်ကန်းကုသသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမတွင် ရှန်းကွမ်ထော် တစ်ဦးတည်းသာ ရူးသွပ်သွားရခြင်းမှာပင် အလွန် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"မြူနှင်းမြက်က ယင်ဓာတ်ဖြစ်ပြီး ကျောက်နီမှုန့်က ယန်ဓာတ်ပဲ။ ယင်နဲ့ယန် မမျှတတာက ဆေးပညာရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး သီအိုရီပဲ။ ဒါကို ဝူကျိတိုက်ကြီးက ဆေးပင်ခူးတဲ့ ကလေးတောင် သိတယ်"

အကြီးအကဲကျန်းက လည်ပင်းကြောများ ထောင်သည်အထိ ပြန်လည်ငြင်းခုံလိုက်သည်။ ယွင်ရှန်း၏ ပြောဆိုချက်မှာ သူ သင်ယူခဲ့သော ရှေးရိုးဆေးပညာကို တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်... အကယ်၍ သိုင်းသမားတစ်ယောက်ဟာ မြူနှင်းမြက်ကို ကြိုက်တတ်တဲ့ မှော်သားရဲရဲ့သွေးနဲ့ ကျောက်နီမှုန့်ကို ကြိုက်တတ်တဲ့ မြေကမ္ဘာဝက်ဝံရဲ့ သွေးတို့ကို ပေါင်းစပ်မိမယ်ဆိုရင် ယင်နဲ့ယန် မမျှတမှုကြောင့် သွေးရူးသွေးတန်းဖြစ်ပြီး စိတ်ဖောက်ပြန်မသွားနိုင်ဘူးလား"

ယွင်ရှန်း၏ စကားတစ်လုံးချင်းစီမှာ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များကဲ့သို့ အကြီးအကဲကျန်းအား ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက... ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်..."

အကြီးအကဲကျန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုများမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဆေးဆရာဆိုတာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲတဲ့ ရောဂါဝေဒနာတွေကို ကုသပေးရမယ့်သူ။ ရောဂါအလိုက် မှန်ကန်တဲ့ ဆေးကို ညွှန်ကြားပေးရမယ့်သူပါ။ စည်းကမ်းတွေကိုပဲ မျက်ကန်းယုံကြည်နေတဲ့ ရှင်က လူ့အသက်ကို ကယ်တင်ပြီး လူနာကို စောင့်ရှောက်သူဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ထိုက်တန်ရဲ့လား။ ကျွန်မအမြင်မှာတော့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စည်းကမ်းကိုပဲ ပုံသေလိုက်နာနေတဲ့သူဟာ အညံ့စား ဆေးဆရာ တစ်ယောက်ထက် မပိုပါဘူး"

ယွင်ရှန်းက ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများကြောင့် အကြီးအကဲကျန်းမှာ စကားပြန်မပြောနိုင်လောက်အောင် ဖိအားပေးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် အရှက်ရမှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် မျက်နှာမှာ နီမြန်းရာမှ ပြာနှမ်းသွားပြီးနောက် ရင်ဘတ်ထဲမှ အောင့်တက်လာကာ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။