အခန်း (၁၉၀)

ရှန်းယွီသည် တောင်ခြေရှိ သူ၏အဒေါ်ဆရာမ ဆောက်လုပ်ပေးထားသော ယာယီဆေးကုသဆောင်လေးထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်နေသည်။ မူလက သူသည် ဤနေရာ၌ ဂိုဏ်းသားများကို ဆေးကုသပေးရင်း သူ၏ဆေးပညာစွမ်းရည်များကို လေ့ကျင့်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း တိုက်ပွဲများကြောင့် ထိုအစီအစဉ်ကို ခေတ္တလက်လွှတ်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ တိုက်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏ မူလအစီအစဉ်သို့ ပြန်လည်ခြေလှမ်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအခါ သူ၏ဂရုစိုက်မှုကို လိုအပ်နေသော လူနာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေခြင်းပင်။

သူသည် ဒဏ်ရာရရှိထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပြီးတစ်ဦးထံသို့ ဂရုတစိုက် သွားရောက်ကာ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးခြင်း၊ ဆေးဆီများ လိမ်းပေးခြင်းနှင့် ကုသရေးဆေးလုံးများ ဝေငှခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပေးနေသည်။ ဒဏ်ရာရသူ အများအပြား ရှိနေခြင်းကို သူ စိတ်မကောင်းသော်လည်း သူ၏ ဆေးပညာ အတွေ့အကြုံတက်လာနေသည်ကိုတော့ သူ မငြင်းနိုင်ပေ။

တိုက်ပွဲမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ နေ့လယ်စာစားချိန်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးကို ဂိုဏ်းသားအချို့နှင့်အတူ အနီးနားရှိ တောအုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်သားရဲများ သွားရောက်အမဲလိုက်ရန် ညွှန်ကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယနေ့ညတွင် ဝူမင်ဂိုဏ်းကို အောင်နိုင်ခြင်းအတွက် အောင်ပွဲခံစားသောက်ပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ရာ သူသည် တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြားသော အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ပေးလိုသည်။ ၎င်းမှာ လာရောက်ကူညီကြသော မဟာမိတ်များအား မိုးပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန်နှင့် နောင်အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ဂိုဏ်းကို အထင်မသေးစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများထံသို့ အဆင့် ၅ ကုသရေးဆေးလုံးများ ဝေငှပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် သူတို့ကို အတော်လေး အထင်ကြီးသွားစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆေးလုံးများ၏ အရည်အသွေးကို သိလိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာများကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ ရှန်းယွီအတွက် အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာကောင်းလှသည်။ သူတို့သည် လီယောင်း အသုံးပြုခဲ့သော ဝိညာဉ်တုန်ခါမှု အဆောင်စာရွက်အကြောင်းကိုလည်း မေးမြန်းခဲ့ကြသော်လည်း ရှန်းယွီက ၎င်းမှာ မိုးပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းသာ ဖြေကြားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မကြာမီတွင် ၎င်းကို ဈေးကွက်အတွင်း၌ ရရှိနိုင်တော့မည်ဟု သူက အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သေးသည်။

သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်နေသော အမူအရာများကို ကြည့်ရင်း သူ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေမိသည်။

ဟွန်း... ငါ မင်းတို့နဲ့ ကုန်သွယ်မယ့်အချိန်ကျရင် ငါ့ဆီမှာ အဆင့် ၄ ဆေးလုံးတွေတောင် ရှိနေပြီ ဟု သူက ဝင့်ကြွားစွာ တွေးနေမိသည်။ သူသည် ဤမဟာမိတ်များကို စစ်မှန်စွာ ထိန်းသိမ်းလိုသော်လည်း ယနေ့မိတ်ဆွေသည် မနက်ဖြန်တွင် ရန်သူဖြစ်လာနိုင်သည်ကို သူ နားလည်ထားသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်များနောက်သို့ လိုက်နေကြသော အတ္တသမားများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲ၌ထားကာ သူသည် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းဆောင်ရည်ထက် တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့်နိမ့်သော အရင်းအမြစ်များကိုသာ ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဤဗျူဟာမှာ ဆက်ဆံရေးများ ပျက်ပြားသွားခဲ့လျှင်ပင် သူနှင့် သူ၏ဂိုဏ်းအတွက် ဆုတ်လမ်းတစ်ခု ချန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် သူ၏အရည်အချင်းများကို ဤမျှအထိ ထုတ်မပြလိုသော်လည်း ဂိုဏ်းကြီးထွားလာရန်မှာ အရင်းအမြစ်များ လိုအပ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများထံမှ သူရရှိခဲ့သော သတင်းများအရ လီယောင်းမှာ ယခုအခါ အရှေ့ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည် အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် သူတို့ ဝန်မလေးတော့ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် သတိကိုတော့ လျှော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် လက်ရှိလူနာ၏ လက်မောင်းကို ပတ်တီးစည်းပေးခြင်းအား အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်ကာ "နောက်တစ်ယောက်" ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ခေါ်လိုက်သည်။

ဒဏ်ရာရနေသော ဂိုဏ်းသားသည် အရိုအသေပေးကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ဝင်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အတော်လေး လှပသော အမျိုးသမီး ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လီယောင်း၏ အလှအပအဆင့်ကို မမီသော်လည်း သူမမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ သူမသည် ဝင်ပေါက်နားတွင် ဝေခွဲမရစွာ ရပ်နေရင်း သူမ၏ ဝတ်ရုံစကို လက်ဖြင့် မသိမသာ ဆော့ကစားနေမိသည်။

"ဟို... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရှင့်..."

သူမက မဝံ့မရဲ လေသံဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူမကို သေချာကြည့်လိုက်ရာ သိသာထင်ရှားသော ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် နာကျင်မှု လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သူမသည်လည်း ထိုလူစုထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း လူငယ်အမျိုးသမီး အတော်များများသည် ရောဂါအမျိုးမျိုး အကြောင်းပြကာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ၏ ဆေးကုသဆောင်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြခြင်းပင်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရှင့်..."

သူမက ဝင်ပေါက်နားတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခေါ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။ ကြည့်ရတာ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ပုံလည်း မပေါက်ဘူး"

သူက တည့်တည့်တိုးတိုးပင် ပြောလိုက်သည်။ သူမ စိတ်ကူးထဲတွင်ရှိနေသည့် မည်သည့်အကြံအစည်ကိုမဆို လက်လျှော့သွားစေရန် သူ မျှော်လင့်မိသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ကျွန်မနာမည်က လျိုချင်းပါ"

သူမက မိတ်ဆက်လိုက်ရင်း ရုတ်တရက် ပြတ်သားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ယခင်က လာရောက်ခဲ့သော အာရုံစိုက်ခံချင်သည့် မိန်းကလေးများနှင့် ကွဲပြားနေကြောင်း ရှန်းယွီ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရာထူး သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များကို မက်မောသည့် တွက်ကိန်းများ မရှိနေပေ။ သို့သော်လည်း သူမသည် တကယ့်ကို အန္တရာယ်ရှိသော နယ်မြေထဲသို့ ခြေစုံပစ်ဝင်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူမသည် ရှန်းယွီ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ ပါးပြင်များမှာ နီရဲသွားတော့သည်။ သူမသည် လက်ကို ကိုင်ထားဆဲမှာပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဆီကနေ ပညာသင်ယူချင်ပါတယ်"

သူမက လေးလေးနက်နက် ကြေညာလိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဆေးကုသဆောင်၏ တံခါးမှာ ပွင့်သွားတော့သည်။ ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ အခန်းတွင်းရှိ အပူချိန်မှာလည်း သိသိသာသာ အေးစက်သွားသယောင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီမိန်းကလေးက ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးနေတာလား"

လီယောင်းက လေသံအေးအေးလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူမသည် လျိုချင်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ တင်လိုက်သော်လည်း ထိုအေးဆေးမှုက ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုအတွက် မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးနေမိသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သော အမျိုးသမီးက သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားနေသည်ကို အာရုံခံမိပြီး တားဆီးရန် အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

[နေပါဦး... နင်က ဒါတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမြဲတမ်း သိနေရတာလဲ]

ဧကရီက မေးလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် ထိုမေးခွန်းကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားကာ လက်ရှိအခြေအနေကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူမသည် လျိုချင်း၏ ပခုံးကို သူငယ်ချင်းချင်းကဲ့သို့ ဖက်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အပြုံးနောက်ကွယ်တွင်မူ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

"ဂိုဏ်း... ဂိုဏ်းချုပ်..."

လျိုချင်းသည် သူမပခုံးပေါ်က လူမှာ ဘယ်သူလဲဆိုသည်ကို သိသွားချိန်တွင် စကားများ ထစ်အကုန်ပြီး အသံများမှာလည်း တုန်ရင်နေတော့သည်။

လီယောင်းသည် ချိုသာသော အပြုံးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ စီနီယာအစ်ကို ရှေ့တွင်မရှိလျှင် ဤမိန်းကလေးကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားကာ ကောင်းကောင်းကြီး သင်ခန်းစာ ပေးမိလိမ့်မည်။ လျိုချင်းက ရှန်းယွီ၏ လက်များကို အရှက်မရှိ ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လီယောင်း၏ မျက်တောင်များမှာ အလိုအလျောက်ပင် လှုပ်ခါသွားတော့သည်။

ဒီမိန်းကလေးကတော့ ငါ့ကို တည့်တည့်ကြီး ပစ်မှတ်ထားနေတာပဲ။

လီယောင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ခဏလောက် အပြင်ထွက်ရအောင်မလား"

လီယောင်းက မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ မေးခွန်းတစ်ခုထက် အမိန့်တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

"ဟို... ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လျိုချင်းက ပြန်ဖြေသည်။

ရှန်းယွီကတော့ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုစိတ် ဤမျှအထိ ကင်းမဲ့နေပါလျက်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲတွင် ယနေ့အထိ မည်သို့ အသက်ရှင်နေသနည်းဟု သူ တွေးတောမိသည်။

"နေဦး"

သူတို့ တံခါးဝသို့ ခြေလှမ်းမလှမ်းမီ ရှန်းယွီက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ စီနီယာအစ်ကို"

လီယောင်းက လှည့်မေးသည်။

ရှန်းယွီက သူမကို အဖြေမပေးဘဲ ထိုဂိုဏ်းသူလေးကိုသာ ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းနာမည်က လျိုချင်းလို့ ပြောတယ်နော်"

"ဟုတ်ပါတယ်"

သူမက အတည်ပြုသည်။

"ငါ့ဆီကနေ ပညာသင်ချင်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

သူက ထပ်မေးသည်။

"ဟို... အဲဒါက... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဘာသာရပ်မျိုးစုံမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ အားလုံးက ပြောကြလို့ပါ"

သူမက စကားများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောချလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အသန်မာဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့ တိုက်ပွဲတုန်းက ဂိုဏ်းအတွက် အများဆုံး ကူညီပေးနိုင်ခဲ့တာက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးပဲလေ။ အဲဒါကြောင့် လူအများကြီးက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဆီမှာ ပညာသင်ချင်နေကြတာပါ"

သူမသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်ပြီး အမူအရာမှာ ပို၍ လေးနက်လာသည်။

"ဟိုးတုန်းက ကျွန်မ သွားစရာလာစရာ မရှိဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဒီဂိုဏ်းက ကျွန်မကို လက်ခံပေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်း အန္တရာယ်ကြုံတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မက အားမသန်တော့ ဘာမှ မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး"

သူမ၏ အသံမှာ တိုးသွားပြီး စစ်မှန်သော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မက... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလိုပဲ... ဂိုဏ်းအတွက် တစ်ထောင့်တစ်နေရာကနေ အကျိုးပြုနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ချင်တာပါ"

သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီး စည်းကမ်းတကျ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးပါ"

လီယောင်းပင်လျှင် ဤမိန်းကလေးကို စစ်မေးရန် အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ စကားများထဲမှ စစ်မှန်သော ရိုးသားမှုကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အံ့ဩသွားမိသည်။ လျိုချင်းသည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို တကယ်တမ်း လိုက်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လီယောင်း စိတ်အေးသွားကာ သက်ပြင်းသာသာ ချလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း လုံးဝကြီးတော့ စိတ်မချနိုင်သေးပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ အမျိုးသမီးများသည် အတော်လေး လှည့်ဖြားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ရှန်းယွီသည် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားရင်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။ တကယ်တော့ သူသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော အကြံမျိုးကို ယခင်က စိတ်ကူးမိဖူးသော်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ ရိုးရာဓားကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းမှ လူများသည် ဘေးထွက်အတတ်ပညာများကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ထားသဖြင့် အလေးအနက် မစဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက မျိုးဆက်သစ်ဂိုဏ်းသားများကို သာမန်ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ထက် ကျော်လွန်၍ တွေးတောတတ်စေရန် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

သူက ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လားရှင့်"

လျိုချင်း၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တောက်ပသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အရမ်းကြီးတော့ ဝမ်းမသာလိုက်နဲ့ဦး"

ရှန်းယွီက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တာ မဟုတ်သေးဘူး"

သူမ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။

"တကယ်တော့ ငါက ကိုယ်ပိုင်တပည့်တစ်ယောက်မှ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူက ဆက်ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲဒီအစား... ငါ ဘေးထွက်အတတ်ပညာဆောင်အသစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်မယ်"

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်နေရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုများ ပြန်လည် မြင်တွေ့လာရသည်။

"ဒီဆောင်ထဲမှာ အတတ်ပညာအလိုက် မတူညီတဲ့ ကျောင်းခွဲတွေ ရှိလိမ့်မယ်"

သူက ပို၍ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အသေးစိတ် ရှင်းပြသည်။

"အဲဒီမှာ ဆေးပညာကျောင်း၊ စိုက်ပျိုးရေးကျောင်း၊ ဆေးဖော်စပ်ရေးကျောင်း စသဖြင့် ရှိမယ်။ ကျောင်းတစ်ခုချင်းစီမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းနဲ့ အဆင့်တက်စနစ်တွေ ရှိလိမ့်မယ်"

သူသည် လီယောင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဒီည ပွဲအတွက် အသားတွေ အလုံအလောက် အမဲလိုက်ခဲ့ပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့... အမဲလိုက်ခဲ့ပြီးပါပြီ"

သူမက ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် အခုချက်ချင်းပဲ လူသစ်စုဆောင်းတာကို စလို့ရပြီ"

ရှန်းယွီ၏ စီးပွားရေး ဗီဇများက နိုးကြားလာသည်။

"ဟင်းချက်ပညာကျောင်းကို ဝင်ချင်တဲ့သူမှန်သမျှ ဒီကိုလာဖို့ သွားအကြောင်းကြားလိုက်။ ငါကိုယ်တိုင် လူတွေ့စစ်ဆေးမယ်"

လျိုချင်းသည် ဤအခွင့်အရေးအတွက် အလွန်ဝမ်းသာနေပုံရပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် လီယောင်းကို လေးလေးစားစား ဦးညွှတ်ပြီးနောက် တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားတော့သည်။

"ယောင်းယောင်း ဟေ့... ရှိသေးရဲ့လား"

ရှန်းယွီ၏ အသံကြောင့် လီယောင်း၏ ငေးငိုင်နေသော အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားသည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ သွားကြစို့လေ"

သူက ပြောလိုက်ရင်း အပြင်သို့ ဦးဆောင်ထွက်သွားသည်။

"ဪ... ဟုတ်ကဲ့"

သူမက ပြန်ဖြေရင်း သူမ၏ ဝေဝေဝါးဝါး အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

သူမသည် ဆေးကုသဆောင်ထဲမှ သူ၏နောက်သို့ လိုက်ပါထွက်လာရင်း သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် ယခုကဲ့သို့ အလေးအနက်ထားနေချိန်တွင် တကယ့်ကို ခန့်ညား လှသည်ဟု လီယောင်းက တွေးနေမိသည်။ ဤအခြေအနေက သူမကို တကယ်ပဲ...