အခန်း (၁၉၂)

"အောင်တယ်။ အောင်တယ်။ အောင်တယ်။ ကျရှုံးတယ်။ ကျရှုံးတယ်"

ရှန်းယွီသည် ဟင်းချက်စင်တစ်ခုပြီးတစ်ခုသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း ဂိုဏ်းသားများ၏ ဝိညာဉ်အစားအစာ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို အကဲဖြတ်နေသည်။ အချို့စင်များတွင် လှပစွာ ပြင်ဆင်ထားသော ဟင်းလျာများကို တွေ့ရပြီး အချို့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း အချို့မှာမူ လောင်ကျွမ်းနေသော အသားများနှင့် အရည်ပျော်နေသော အိုးခွက်ပန်းကန်များ ပြန့်ကျဲနေကာ စစ်တလင်းပြင်သဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဟင်းချက်စင်အားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် စိတ်ထဲမှ ရလဒ်ကို တွက်ချက်လိုက်သည်။ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူ ဂိုဏ်းသား ငါးဆယ်ကျော်အနက် ဆယ်ယောက်သာ သူ၏စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။ အောင်မြင်သူနှင့် ကျရှုံးသူ အရေအတွက် ကွာဟချက်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေသော်လည်း အစားအစာထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းရသည့် ခက်ခဲနက်နဲမှုကို ထည့်တွက်လျှင်မူ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ့ကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ထိုအုပ်စုနှစ်စု၏ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသော တုံ့ပြန်မှုများပင်။ ကျရှုံးသွားသော ဂိုဏ်းသားများသည် တစ်ကမ္ဘာလုံး ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ပြုမူနေကြသည်။ အချို့မှာ သူတို့၏ ပျက်စီးသွားသော ဟင်းလျာများကို ငေးကြည့်ရင်း မျက်နှာသေဖြင့် ထိုင်နေကြသည်။ အချို့ကမူ ခေါင်းကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ရေရွတ်နေကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝပြိုလဲသွားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကိုပင် စွန့်လွှတ်တော့မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အောင်မြင်သွားသော သူများမှာမူ ထီပေါက်သွားသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ သူတို့မှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် မျက်နှာများ ဝင်းပနေပြီး အချို့မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ ခုန်ပေါက်မိတော့မတတ် ဖြစ်နေကြသည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဤပြင်းထန်လှသော တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။

ဒါက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အရေးကြီးလို့လား။

ကျရှုံးသူများ စိတ်ပျက်ပြီး အောင်မြင်သူများ ကျေနပ်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း အခြေခံပါရမီ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတည်းအတွက် ဤမျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှား ခံစားနေကြခြင်းမှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲနေသည်ဟု သူ ထင်မြင်မိသည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ဘေးဘက်သို့ ရောက်သွားရာ ဇောင်ရှင်း တစ်ယောက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော ကြက်ဖကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရင်ဘတ်ကို မော့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အစောပိုင်းက ငိုယိုနေခဲ့သော ကောင်လေးမှာ ယခုအခါ သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော ဂိုဏ်းသားများကို အထက်စီးမှ ပြန်ကြည့်ရင်း ဝင့်ကြွားနေတော့သည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ရှိသမျှလူအားလုံးထဲတွင် ဇောင်ရှင်းက ရမှတ်အမြင့်ဆုံးကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုကောင်လေး ဖန်တီးထားသော ဟင်းလျာတွင် ကျန်သည့်သူများ အားလုံးပေါင်းထက်ပင် ပိုမိုများပြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ နည်းစနစ်မှာ အချောသပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသော်လည်း ရှန်းယွီ ပြသခဲ့သော အခြေခံသဘောတရားများကို စစ်မှန်စွာ နားလည်ထားကြောင်း ပြသနေသည်။ အကယ်၍သာ စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ပြီး စနစ်တကျ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ဇောင်ရှင်းသည် မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်အစားအစာများကို ဖန်တီးနိုင်သည့် စစ်မှန်သော စားဖိုမှူးတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ရှန်းယွီ ယုံကြည်လိုက်သည်။

စုဝေးနေသော ဂိုဏ်းသားများကို စကားပြောရန် ရှန်းယွီက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး စိတ်အေးစေမည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျရှုံးသွားတဲ့သူတွေအနေနဲ့ အရမ်းကြီး စိတ်မပူကြပါနဲ့။ နောက်တစ်ကြိမ် လူသစ်စုဆောင်းတဲ့အခါကျရင် ပြန်လာဖြေနိုင်အောင် အိမ်ပြန်ပြီး ပိုလေ့ကျင့်ထားကြပါ"

ကျရှုံးခဲ့သော ဂိုဏ်းသားများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ သိသိသာသာ ပြန်လည်တက်ကြွလာပြီး အစောပိုင်းက ညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာများထက်တွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အချို့ဆိုလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးအတွက် မည်သို့တိုးတက်အောင် လုပ်မည်ကို စတင်စီစဉ်နေကြရင်း အပြုံးလေးများပင် ပြုံးနိုင်လာကြသည်။

ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလုံးတွင် ဘေးမှ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော လျိုချင်းဘက်သို့ အာရုံလှည့်လိုက်သည်။ အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ သူမသည် ဟင်းချက်ပြိုင်ပွဲတွင် လုံးဝဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"မင်းက ဘာလို့ ဝင်မပြိုင်တာလဲ"

ရှန်းယွီက တကယ်ပဲ သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မက အဆောင်စာရွက်ပညာကျောင်းကို ဝင်ချင်လို့ပါ"

သူမက မဆိုင်းမတွ ပြန်ဖြေသည်။

ရှန်းယွီသည် သူမ၏ အဖြေကို ကြားရသဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းလှသည်။ သူ၏ အမြင်တွင်မူ အတတ်ပညာအားလုံးထဲ၌ အဆောင်စာရွက်ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးအတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို စတင်ရန်မှာ သတ်မှတ်ချက် အလွန်မြင့်မားလှသည်။ အဆောင်စာရွက်များ စတင်ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိထားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ထိုကျောင်းကို သူ ဘယ်လိုလည်ပတ်ရမလဲဟု သူ တွေးနေမိသည်။

ထားလိုက်ပါတော့... နောက်မှပဲ သေချာစဉ်းစားတော့မယ်။

သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

သူက အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ဟင်းချက်ပညာမှာ ကျရှုံးခဲ့ရင်တောင်မှ တခြားအရာတွေမှာ မင်းတို့က ပါရမီရှိနေနိုင်ပါသေးတယ်။ စိတ်ဝင်စားတဲ့သူတွေရှိရင် သူမဆီမှာ သွားပြီး ကျန်တဲ့ကျောင်းခွဲတွေအတွက် စမ်းသပ်မှုဖြေဆိုဖို့ စာရင်းပေးသွင်းထားလိုက်ကြပါ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျရှုံးထားသော ဂိုဏ်းသားများကြား၌ စိတ်ဝင်စားမှုများ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ဤကျရှုံးမှုသည် ဘေးထွက်အတတ်ပညာဆောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် သူတို့၏ အိပ်မက်များ လုံးဝဆုံးခန်းတိုင်သွားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် နိုးကြားတက်ကြွလာကြတော့သည်။

ရှန်းယွီက လျိုချင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တခြားကျောင်းခွဲတွေကို စိတ်ဝင်စားတဲ့သူတွေကို လိုက်ရှာပြီး မင်းဆီမှာ စာရင်းပေးခိုင်းလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန် ညနေကျရင် သူတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမယ်"

သူမက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စာရင်းသွင်းခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်များကို စတင်ပြင်ဆင်ရန် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ဟင်းချက်စမ်းသပ်မှုတွင် ကျရှုံးခဲ့သော ဂိုဏ်းသားများသည်လည်း နောက်ထပ်လာမည့် စမ်းသပ်မှုများအတွက် နေရာဦးရန် သူမနောက်သို့ အပြေးအလွှား လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့ မည်သည့်အတတ်ပညာရပ်များကို ထပ်မံကြိုးစားကြည့်ချင်သည်ဟူသော ဆွေးနွေးသံများမှာ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။

ကျရှုံးသွားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ရှန်းယွီသည် ကျန်ရှိနေသော အောင်မြင်သူ ဂိုဏ်းသား ၁၀ ဦးထံသို့ သူ၏အာရုံကို အပြည့်အဝ လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ၁၀ ယောက်ဟာ ဟင်းချက်ပညာကျောင်း ရဲ့ ပထမဆုံးမျိုးဆက်တွေပဲ"

သူက ကြေညာလိုက်သည်။

"ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့"

ဂိုဏ်းသားများသည် အားရပါးရ ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ သိသိသာသာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ပထမဆုံးမျိုးဆက် တပည့်များဖြစ်ရခြင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးများနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာများ ရှိပေသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဘေးထွက်အတတ်ပညာဆောင် ကြီးထွားပြန့်ပွားလာပါက သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်းပင် စီနီယာတပည့်ကြီးများနှင့် နည်းပြများ ဖြစ်လာကြမည် မဟုတ်ပါလား။

"ဇောင်ရှင်း"

ရှန်းယွီက ခေါ်လိုက်ရာ ကောင်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဟန်ကို မတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ရမှတ်အမြင့်ဆုံး ရခဲ့တာ။ ဒီနေ့ကစပြီး ဟင်းချက်ပညာကျောင်း ကို မင်းက တာဝန်ယူရမယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ဆီကို တိုက်ရိုက် အစီရင်ခံရမယ်"

ဇောင်ရှင်းသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများကြောင့် မျက်နှာနီရဲနေရင်း လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် ကျန်ရှိသော ကျောင်းခွဲများ တည်ထောင်ပြီးပါကလည်း ဤကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်များကို ရွေးချယ်ရန် စိတ်ထဲမှ မှတ်သားထားလိုက်သည်။ ကျောင်းပေါင်းများစွာနှင့် တပည့်ပေါင်းများစွာကို သူကိုယ်တိုင် အသေးစိတ် လိုက်လံကြီးကြပ်နေရမည်ဆိုပါက မဖြစ်နိုင်ပေ။ အရည်အချင်းရှိသော တပည့်များကို လုပ်ပိုင်ခွင့် ခွဲဝေပေးခြင်းက အရာရာကို ပိုမိုလွယ်ကူစေလိမ့်မည်။

သူသည် တပည့်များကို အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပေးရန် အချိန်မပေးနိုင်သောကြောင့် အတတ်ပညာရပ်တစ်ခုစီအတွက် ပြည့်စုံသော သင်ကြားရေးပစ္စည်းများ ဖန်တီးရန်လည်း သူ စဉ်းစားထားသည်။ ၎င်းမှာ အသေးစိတ် ညွှန်ကြားချက်စာအုပ်များ ရေးသားခြင်း၊ စနစ်ကျသော သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများ ဖော်ဆောင်ခြင်းနှင့် ကျောင်းတိုင်းအတွက် သင့်တော်သော အဆင့်တိုးမြှင့်မှုစနစ်များ ချမှတ်ခြင်းတို့ကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော အလုပ်ပမာဏမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကြီးမားလွန်းနေပုံရသည်။ သူ၏ ရိုးရှင်းသော အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေထိုင်ရေး အိပ်မက်ထက် ဘဝက ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကဲ... ဟုတ်ပြီ"

ရှန်းယွီသည် လက်ရှိစိုးရိမ်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ အောင်မြင်သူ ၁၀ ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဂိုဏ်းအတွက် စားသောက်ပွဲကြီး ပြင်ဆင်တဲ့နေရာမှာ ငါ့ကို ကူညီပေးရမယ်။ ကဲ... အလုပ်စကြရအောင်"