ရှန်းချန်ကော အမည်နာမဖြင့်
Vol. 24 Ch. 231
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်နက်ကြီး
နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း ချောက်နက်ကြီးထဲရှိ ဓားချီများသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။
ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် အောက် နိမ့်ကျသူ မည်သူမဆို ထိမိသည်နှင့် သေဆုံးသွားပေမည်။
ဤဓားချက်အောက်တွင် ၎င်းသည် တားမြစ်နယ်မြေ၊ တားမြစ်ဇုန်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။
သို့သော် ၎င်းသည် ကောင်းချီးပေးရာ နယ်မြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ဓားနိယာမကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဤနေရာသို့ လာရောက်ပါက အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရရှိပေလိမ့်မည်။
သာမန်ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဤနေရာမှ အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရရှိနိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်ပင် ဖြစ်ချေ၏။
အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူသည် သက်ရှိအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး သွေးစွန်းစေနိုင်လေသည်။
အလားတူပင် အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူသည် အင်မော်တယ်များနှင့် နတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာ နယ်မြေကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး လူအများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကောင်းချီးပေးရာ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာစေနိုင်ပေသည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
ကောင်းကင်၏နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ကောင်းကင် ပြိုကျပြီး မြေကြီး ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကကြီး မြည်ဟီးနေလေသည်။
ကြယ်တာရာ ပင်လယ်ကြီးသည် ဇောက်ထိုး ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။
အဆုံးမဲ့ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းလာပြီး ကောင်းကင်ကို အနီရောင် ဆိုးလိုက်ကာ ကမ္ဘာမြေကြီးကို မိစ္ဆာဆန်ပြီး သွေးစွန်းသော အလင်းရောင်များ ပေးစွမ်းနေလေသည်။
နတ်ဘုရား နန်းတော်၏ပထမ နတ်ဘုရား စစ်သူကြီး ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။
ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ် အပျက်အစီးများအောက်နှင့် ချောက်နက်ကြီး ဘေးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် သူတို့၏မူလနေရာတွင် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ရပ်နေကြလေသည်။
ချောက်နက်ကြီးထဲမှ ပန်းထွက်နေသော ထက်ရှသော ဓားချီများကဲ့သို့ပင် သူတို့၏နှလုံးသားထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုများသည် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။
ဤအချိန်တွင် သူတို့ ထုံထိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန် တုန်လှုပ်သွားကြသဖြင့် မစဉ်းစားနိုင်တော့ချေ။
သူတို့၏မျက်လုံးနှင့် စိတ်ထဲတွင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုတည်းကိုသာ မြင်ယောင်နေကြလေသည်။
"အရှေ့ပိုင်းကောင်းကင် တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်တော့မယ်..."
အပျက်အစီးများ အောက်တွင် ကျူးကော်ချင်းဖုန်း သည် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
သူ၏ချောမောသော မျက်နှာတွင် သနားဂရုဏာသက်သော အမူအရာ ပေါ်လာပေသည်။
မကြာမီ အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင်တွင် သွေးမိုးများ ရွာသွန်းတော့မည် ဖြစ်ပြီး လူများ သွေးမြေကျရမည့် သနားစဖွယ် မြင်ကွင်းကို တွေးကြည့်နိုင်လေသည်။
ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး သေဆုံးခြင်းသည် တိုက်ပွဲ၏အဆုံးသတ် မဟုတ်ကြောင်း သူ အလွန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပေသည်။
၎င်းသည် အစပြုခြင်းသာ ဖြစ်ချေ၏။
"နတ်ဘုရား နန်းတော်က ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ပိုပိုပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့လာပြီး ဥပဒေမဲ့ လာတယ်။ သူတို့က သာမန်လူတွေကို ပုရွက်ဆိတ်တွေလို သဘောထားပြီး မြို့တွေ၊ နယ်မြေတွေကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ် ဖျက်ဆီးပစ်ကြတယ်။ ဒီကိစ္စကြောင့် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်က မြေတွေ မီးလောင်တိုက်သွင်းခံရပြီး မြက်တစ်ပင်တောင် မပေါက်နိုင်တော့ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို သင်ခန်းစာ ပေးသင့်တာ ကြာလှပြီ..."
နယ်ခြား မသေမျိုးစံအိမ်မှ နဝမမြောက် အကြီးအကဲသည် ကိုးထပ်ကောင်းကင်မှ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပပြီး ဖုန်မှုန့် ကင်းစင်နေပေသည်။
သူမက အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
နတ်ဘုရား နန်းတော်
လွန်ခဲ့သော နှစ် ၅၀ က ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားကတည်းက သူ၏အင်အားသည် များစွာ တိုးတက်လာပြီး ရည်မှန်းချက် ကြီးမားလာခဲ့ချေ၏။
သူသည် အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင်ကို အုပ်စိုးရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေပေသည်။
ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး၌ မည်သူမျှ သူတို့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရဲခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။
အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းကြီးများပင်လျှင် သူတို့ကို ရှောင်ရှားခဲ့ကြလေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရား နန်းတော်တွင် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး ရှိပြီး သူတို့၏အင်အားသည် အခြား အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အားလုံးထက် သာလွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
"သူတော်စင်နတ်ဘုရားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
အပျက်အစီးများ အောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှန်းချန်ကောကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ချေ၏။
"သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော် က သူတော်စင်နတ်ဘုရားကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
တစ်ခဏအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် ကောင်းကင်ရှိ ရှန်းချန်ကောကို လက်အုပ်ချီကာ အလွန် လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။
အင်အားပါသော အသံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားချေ၏။
ဤအချိန်တွင် အပျက်အစီးများ အောက်ရှိ အင်အားစု အသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ယုံကြည်လက်ခံသွားကြလေသည်။
အချို့က ရှန်းချန်ကော၏အာဏာစက်ကို ကြောက်ရွံ့ကြပြီး အချို့က ရှန်းချန်ကော၏ အင်အားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြကာ မလေးစားဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားကြပေသည်။
ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ လေးစားမှု သက်သက်သာ ရှိနေလေသည်။
သူတို့သည် ရှန်းချန်ကောကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေကြချေ၏။
ကောင်းကင်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် လေထဲတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ဆံပင်များ လွင့်ဝဲနေပေသည်။
သူ၏လက်ထဲရှိ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဓား သည် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်အမိန့်တော် ချပ်ဝတ် သည် ခရမ်းရောင် ပုံစံများဖြင့် တောက်ပနေသဖြင့် သူ့ကို ပိုမို မြင့်မြတ်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်သော ပုံပေါက်စေလေသည်။
သူသည် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူ၏နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါသည် ကျယ်ပြန့် ကြီးမားကာ ကမ္ဘာလောကကို အုပ်စိုးထားပေသည်။
"အားလုံးပဲ... ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."
ရှန်းချန်ကောက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။
သူသည် ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ လူတိုင်းကို မတ်တတ်ရပ်ရန် အမူအရာ ပြလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူသည် လေထဲမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ချေ၏။
သူ ဆင်းသက်လာသောအခါ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဓား၏ထိပ်ဖျားမှ ကြက်သွေးရောင် သွေးစက်များ ကျဆင်းလာလေသည်။
၎င်းသည် ဧရာမကြယ်စင်းမြေကြီးကို ဝင်တိုက်သကဲ့သို့ မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး တွင်းနက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။
၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ သွေးတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေလေသည်။
ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို ပိုမို ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့ချေ၏။
တိုက်ပွဲ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒသည် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ် ထိတ်လန့်စေနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြေကွဲဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲ အကြောင်းကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။
"အားလုံးပဲ... နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
အပျက်အစီးများဆီသို့ ရောက်သောအခါ ရှန်းချန်ကောသည် ကျူးကော်ချင်းဖုန်းနှင့် နဝမမြောက် အကြီးအကဲကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေ၏။
သူ ဤနေရာတွင် အကြာကြီး မနေနိုင်ပေ။
ရှန်းချန်ကော ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အင်အားစု အသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
သို့သော် ဤတိုက်ပွဲ၏အရှိန်အဝါသည် ဟာရီကိန်း မုန်တိုင်းကဲ့သို့ အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားအထိ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။
တိုက်ပွဲ သတင်းကိုလည်း ကမ္ဘာလောကကြီးက သိရှိသွားကြလေသည်။
သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ (၁၀) ပါးမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရား ဖြစ်သူ ရှန်းချန်ကောသည် နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် သက်ရှိ သုံးဦးကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။
နတ်ဘုရား နန်းတော်၏ပထမ နတ်ဘုရား စစ်သူကြီး၊ ယာမာနန်းတော်၏ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ယာမာ၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်နန်းဆောင်၏ မိုလျိုယွမ်။
သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ သွေးများသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို အနီရောင် ဆိုးပေးခဲ့လေသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် ရှန်းချန်ကောကို နာမည်ကျော်ကြားလာစေရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့ပေသည်။
ရှန်းချန်ကောဟူသော အမည်နာမသည် မှော်ဆန်သော အစွမ်းသတ္တိ တစ်မျိုး ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာလေသည်။
၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တားမြစ်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး အလွယ်တကူ ထုတ်မပြောရဲကြတော့ချေ။
သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ အမည်နာမသည် အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။
၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ကြီးမားလာပြီး သာမန်ပြည်သူများကို ရိုသေလေးစားပြီး ကြောက်ရွံ့စေခဲ့ပေသည်။
သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော် ပေါ်ပေါက်လာစဉ်က သူတော်စင်နတ်ဘုရား (၁၀) ပါး ရှိသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏အရှိန်အဝါကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြလေသည်။
သို့သော် အချို့လူများကမူ အလေးမထားဘဲ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်မဟုတ်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြပေသည်။
(၁၀) ပါးမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရား လှုပ်ရှားပြီးနောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အင်အားသည် ကမ္ဘာလောကသို့ ပေါ်လွင်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားစုများကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့လေသည်။
တချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ၎င်းကို အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင်၏ နံပါတ်တစ် အင်အားစု အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြပေသည်။
ယခုအခါ (၁၀) ပါးမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရား ရှန်းချန်ကော၏တိုက်ပွဲ ရလဒ်များ အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ အင်အားသည် အထွတ်အထိပ် အသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။
အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးသည် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော် အကြောင်း မုန်တိုင်းထန်သကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် အဖွဲ့ဝင်လိုကြပြီး ရှန်းချန်ကောကို အားကျနေကြသော်လည်း ဝင်ရောက်ရန် နည်းလမ်း ရှာမတွေ့ကြချေ။
..
ရှန်းချန်ကောသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ မုန်တိုင်းထန်သော သတင်းများကို သတိမထားမိသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် လုပ်ဆောင်စရာ အလွန် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။
အမှန်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းပင်။
ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့သို့ ပြန်မသွားခဲ့ချေ။
ထိုအစား သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာသော အရပ်မျက်နှာသို့ ဦးတည်သွားလိုက်လေသည်။
မကြာမီ သူသည် ကောင်းကင်အောက်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။
မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ရှေ့တွင် တောင်တန်းများ ရှိနေလေသည်။
တောင်တန်းများသည် နဂါးကြီးတစ်ကောင် လောကကို ဖြတ်ကျော် လဲလျောင်းနေသကဲ့သို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်နေပြီး အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လူများကို အလွန် ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှု ခံစားရစေလေသည်။
သို့သော် အခြားနေရာများရှိ စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်တောများနှင့် ဝါးပင်များ ပြည့်နှက်နေသော နေရာများနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာမှ မြင်ကွင်းသည် အလွန် ထူးဆန်းနေပေသည်။
သစ်တောထဲတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေမှု မရှိချေ။
လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးသော တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုကဲ့သို့ သေဆုံးခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးသည် အသူရာ စစ်မြေပြင်ကဲ့သို့ သေဆုံးခြင်းဆန်ပြီး ခြောက်သွေ့သော လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေ၏။
၎င်းသည် လူတို့၏နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေပြီး အဆုံးမဲ့ ဖိနှိပ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရစေလေသည်။
ဤနေရာသည် အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင်၏ အာဏာရှင်အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သော ယာမာနန်းတော်၏ ဌာနချုပ် ဖြစ်ပေသည်။
ယာမာနန်းတော်သည် အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင်၏ အာဏာရှင် အင်အားစုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
၎င်း၏ဂိုဏ်းတည်ရှိရာ နေရာကို လူတိုင်း သိကြချေ၏။
ရှန်းချန်ကောသည် စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့ခဲ့ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင်တွင် ဖြောင့်မတ်သော အင်အားစုများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာ အင်အားစုများဟူ၍ မရှိချေ။
သို့သော် နယ်ခြားမသေမျိုးစံအိမ်နှင့် ကျိရှားအကယ်ဒမီ တို့သည် ကမ္ဘာလောကနှင့် ကင်းကွာစွာ နေကြလေသည်။
အာဏာရှင် နတ်ဘုရား နန်းတော်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်မှုများနှင့် ယာမာနန်းတော်၏ ယုတ်မာမှုများသည် အလွန် ထင်ရှားလှပေသည်။
လောကကြီး၏မျက်လုံးထဲတွင် ယာမာနန်းတော်သည် လူ့အသက်ကို မြက်ပင်ကဲ့သို့ သဘောထားသော မိစ္ဆာ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်ချေ၏။
၎င်းသည် သွေး၏အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ယာမာနန်းတော်မှ လူများတုန်လှုပ်နေပြီး နန်းတော်သခင် ဒေါသထွက်နေချိန်တွင်...
ရှန်းချန်ကောသည် ယာမာနန်းတော်ာင်၏ ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသတည်း။