ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

မိုးမြေတုန်ခါသွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံကြီးသည် တိမ်တိုက်များအကြားပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ဆွဲဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ အောက်ခြေမဲ့ ချောက်နက်ကြီးနှင့် တူသော အနက်ရောင်အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာချေ၏။

ထိုနေရာမှ အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပေသည်။

မိုးမြေကြီးတွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးတစ်စသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ချေ၏။

ဤနေ့တွင် မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက် ဧရိယာရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်နေကြလေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ခါနေကာ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အက်ကွဲကြောင်းကြီးသည် ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အဆုံးမဲ့ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အပြင်ဘက် တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားချေ၏။

အရှေ့ပိုင်း ကောင်းကင်တွင်သာမက အခြား အရပ်မျက်နှာများတွင်လည်း ချောက်ကမ်းပါးနှင့် တူသော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အပျက်အစီးမည်း နယ်မြေ၏အပြင်ဘက် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပေသည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် မိုးမြေတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး လွတ်လပ်စွာ ပျံ့လွင့်နေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။

၎င်းသည် သွေးမုန်တိုင်း တစ်ခု လာတော့မည့် နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေချေ၏။

မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများသည် ချောက်နက်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရပေသည်။

ထို့အပြင် ချောက်နက်ကြီးထဲမှ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာလေသည်။

နတ်ဆိုးတစ်ကောင် နိုးထလာသကဲ့သို့ ၎င်း၏အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာချေ၏။

"ဘုန်း"

နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးခုန်သံနှင့် လေးလံသော ခြေသံများ ချောက်နက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

၎င်းသည် တိမ်တိုက်များအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်သွားကာ ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုမျိုး ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်းတွင် ရှန်းချန်ကောသည် ကောင်းကင်တွင် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေလေသည်။

သူ၏အဖြူရောင် ဝတ်ရုံသည် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော အမတတစ်ပါးကဲ့သို့ ထူးခြားပြီး ဖုန်မှုန့် ကင်းစင်နေချေ၏။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ရှိ ချောက်နက်ကြီးကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေပေသည်။

သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တင်းနေပြီး မျက်လုံးများသည် အတော်ပင် အေးစက်နေလေသည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူကယ်တင်ရှင်ဟု မသတ်မှတ်သလို မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ အပြင်နယ်မြေ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူလည်း မဟုတ်သော်လည်း မဆင်မခြင်လှုပ်ရှားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ဤတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကိုလည်း အလွန် စိုးရိမ်နေမိချေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေတွင် နေထိုင်သူ ဖြစ်ပြီး မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ခံရပေသည်။

သွေးမြစ်ချောင်းများ စီးဆင်းပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး ပျက်စီးသွားသည်ကို သူ မမြင်လိုသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများသည် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှလာလေသည်။

သူသည် ချောက်နက်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်အောက်ရှိ လက်သီးများကို တဖြည်းဖြည်း ဆုပ်လိုက်ပေသည်။

"ဘုန်း"

အသံသည် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလေသည်။

ပျံ့နှံ့နေသော အနက်ရောင်မြူခိုးများထဲတွင် မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုး၏မျက်လုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေ၏။

၎င်းတို့သည် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သွေးဆာသော အလင်းရောင်များ လက်နေပေသည်။

"ရွှမ်း..."

ထိုအကြည့်သည် အေးစက်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေကာ လူ့အသက်ကို မြက်ပင်ကဲ့သို့ သဘောထားပြီး အထင်သေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။

၎င်းသည် သွေးဆာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ချေ၏။

သက်ရှိများနှင့် သာမန်ပြည်သူများကို ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သဘောထားပြီး အသက်ကို လျစ်လျူရှုထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ပန်းထွက်လာလေသည်။

၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော မျက်စိကျိန်းလောက်သည့် အနက်ရောင် လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အလွန် တောက်ပနေချေ၏။

အနက်ရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာလောကတွင်ပင် ၎င်းသည် အလွန် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ခေတ္တမျှ လင်းထိန်သွားစေပေသည်။

အနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

တစ်ခဏအတွင်း ကမ္ဘာမြေကြီးသည် နတ်ဘုရား ဓားတစ်လက်၏ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အောက်ခြေမဲ့ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာကာ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများသည် အော်ဟစ် ငိုယိုနေကြသော်လည်း သူတို့ တတ်နိုင်သည့်အရာ ဘာမျှ မရှိကြချေ။

မလိုလားအပ်သော အော်ဟစ်သံများ အောက်တွင် သူတို့သည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးများ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပြန့်ကျဲသွားကြရပေသည်။

သွေးများသည် ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သက်ရှိအားလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ကြရလေသည်။

တစ်ချက်တည်းဖြင့် မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်ရှိ နယ်မြေသည် သေဆုံးခြင်းနယ်မြေ ဖြစ်သွားခဲ့ချေ၏။

မြက်တစ်ပင်မျှ မပေါက်ရောက်နိုင်တော့ပေ။

သောင်းချီသော သက်ရှိများ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများ မြစ်ချောင်းသဖွယ် စီးဆင်းနေလေသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ချီစွမ်းအင်သည် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ အတွင်း ထိုဧရိယာသည် ခြောက်သွေ့နေမည် ဖြစ်ပြီး လူသားများ ရှင်သန်ရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

ထိုနေရာတွင် စူးရှသော အနက်ရောင် မြူခိုးများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝင်ရောက်လာသူတိုင်း သေဆုံးရမည့် တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်..."

ရှန်းချန်ကော၏မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာလေသည်။

တချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အလွန် တုန်လှုပ်သွားပေသည်။

ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်

သူသည် ဤအရာနှင့် မစိမ်းချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူသည် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပေသည်။

မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေသို့ မဝင်ရောက်မီက သူသည် မြူပင်လယ်ကမ္ဘာတွင် ကျင့်ကြံနေစဉ် ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးလေသည်။

သူတို့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြပေသည်။

ယခု ဆင်းသက်လာသော ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုစဉ်က သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် များစွာ မှေးမှိန်သွားချေ၏။

သူတို့ကို တစ်တန်းတည်းထားပြီး ပြော၍ မရနိုင်ပေ။

မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကွာခြားလှလေသည်။

ဆင်းသက်လာသော ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

၎င်းသည် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှချေ၏။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် တဖြည်းဖြည်းခြင်းဖြင့် လုံးဝ ဆင်းသက်လာခဲ့ပေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါး ကမ္ဘာလောကသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

သူ၏နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးများအောက်တွင် သူ့ကို ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနေပေသည်။

"ဟူး..."

ရုတ်တရက် သူသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး ပေါ့ပါးစွာ ရှူရှိုက်လိုက်လေသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် သူသည် မိုးမြေ၏အနှစ်သာရကို ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး နေနှင့် လ၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူလိုက်ချေ၏။

သောင်းချီသော သက်ရှိများ၏သွေးချီများသည် အဆုံးမဲ့ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူ့ထံတွင် စားသုံးခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

သူ၏အေးစက်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပေသည်။

"မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေဆိုတော့လည်း တကယ့်ကိုမျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပါပဲ... တကယ်ကို အဆင့်မြင့်တဲ့ချီနဲ့ သွေးပဲ... အရသာ ရှိလိုက်တာ..."

သူ၏တည်ငြိမ်သော အသံသည် ကောင်းကင်ကိုးထပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မဟာ ကောင်းကင် အသံကဲ့သို့ တိမ်တိုက်များအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

၎င်းသည် မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သာမန်ပြည်သူများ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်သွားချေ၏။

သူတို့အတွက်မူ ၎င်းသည် နတ်ဆိုး၏ တီးတိုးစကားသံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားစေလေသည်။

အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သော အေးစက်မှုသည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် ကြောက်ရွံ့စေကာ မငြိမ်မသက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားစေပေသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းသံတစ်ခု မိုးနှင့်မြေကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ထိုအသံမှာ ကောင်းကင်၏အမျက်ဒေါသကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေပြီး ၎င်း၏အရှိန်အဝါသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပေသည်။

ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာချေ၏။

"မင်းက မဟာရှား မင်းဆက်က ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... ဒီနေ့ ငါမင်းကို သတ်ပစ်မယ်... မိစ္ဆာကောင်..."

ထို့နောက် ကောင်းကင်တွင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ဓားကို စီးလျက် ရောက်ရှိလာလေသည်။

သူ ဓားကို မြှောက်လိုက်သောအခါ သူ၏တာအို ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပေသည်။

တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်တာရာ မြစ်ကြောင်း တစ်ခု ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ချောက်နက်ကြီး အပြင်ဘက်ရှိ ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် သက်ရှိများ၏ မျက်လုံးများကို ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားစေပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အားပေးလိုက်ကြချေ၏။

နတ်ဆိုးများက သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်နေစဉ် အနက်ရောင် မြူခိုးများ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို တုန်လှုပ်စေကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းလာပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်ချေ၏။

ဤအရာက သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက် မြင်စေပြီး စိတ်သက်သာရာ ရစေပေသည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပုံ မရတော့ပေ။

သို့သော် ဝတ်ရုံနက် အဖွဲ့အစည်းတွင် ရှန်းချန်ကောသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ယမ်းလိုက်လေသည်။

သူသည် ရှည်လျားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောင်တရသလို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

တာအိုကျင့်ကြံသူ၏သွေးများ လေထဲတွင် ပျက်ဖြန်းသွားသည်ကို သူ မြင်ယောင်နေမိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေ၏။

တာအိုဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲသည် အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်တွင် ရှိသော်လည်း ဖန်ဆင်းခြင်း အငယ်စား နယ်ပယ်၏ အစောပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးလေသည်။

ထို ဓားနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ပေလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေမည်။

ကန်ရေပြင်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ထလာသကဲ့သို့ ရှန်းချန်ကော၏စိတ်နှလုံးသည်လည်း မတည်ငြိမ်ချေ။

မဟာရှားမင်းဆက်

သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။

၎င်းသည် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အောက်နိမ့်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။

သို့သော် ဤမျှ အားနည်းသော မင်းဆက်တစ်ခုတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိချေ။

မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

လူလုံးထွက်ပြခြင်းသည် အရိုက်ခံရဖို့ သေချာပေါက် ဖြစ်လာစေလိမ့်မည်။

ကိုယ့်ထက်သာသည့်သူ အမြဲရှိနေဆဲပင်။

ဤကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ဤ တာအိုဝတ်ရုံအဘိုးအိုကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေသော ကျွမ်းကျင်သူများ များစွာ ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် သူ၏အဘိုးအို ပြောခဲ့ဖူးသော စကားတစ်ခွန်းကို သတိရလိုက်မိလေသည်။

"မင်း ဘယ်နေရာရောက်ရောက် တခြားသူတွေရှေ့ ထွက်မပြတဲ့ ဘိုးတော်အိုကြီးတွေ အမြဲ ရှိတတ်တယ်... သူတို့က အရမ်း နှိမ့်ချပြီး နေတတ်လို့ လူသိပ်မသိကြပေမယ့် သူတို့ရဲ့အင်အားကတော့ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာကြတယ်..."