မြင့်မြတ်မင်းဆက်ကအမိန့်တော်

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏သံတမန် ကုလင်းဖန်

သူသည် သူတော်စင်ဘုရင်၏အမိန့်တော်ကို ဖြန့်ဝေရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏စကားလုံးများသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း မောက်မာပြီး အာဏာရှင်ဆန်လှချေ၏။

သူသည် မြင့်မြတ်သောအမူအရာဖြင့် အမိန့်တော်ကို ကြေညာရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး အောက်ဘက်သို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

ကုလင်းဖန်သည် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။သူ၏မျက်နှာသည် တောက်ပနေပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်များသည် ထင်ရှားပြတ်သားပေသည်။

မျက်လုံးများသည် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေလေသည်။ သူသည် သိမ်မွေ့ပြီး တင့်တယ်ပုံ ပေါက်နေချေ၏။

သူသည် စာပေပညာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် စူးရှနေပြီး လူများကို မောက်မာသော ခံစားမှုမျိုး ပေးစွမ်းနေပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခန်းမဆောင် အောက်ခြေတွင် ရပ်နေလေသည်။

သူ၏အကြည့်သည် လူအုပ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပလ္လင်ထက်၌ ထိုင်နေသော လော့ယွင်ရှီး ထံသို့ ကျရောက်သွားချေ၏။

အစမှ အဆုံးထိ သူသည် အလွန် အေးစက်နေပုံ ရလေသည်။ သူသည် သူတော်စင်နတ်ဘုရားများနှင့် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော သူတော်စင်သခင်မ ကို ရင်ဆိုင်နေရမှန်း သိသော်လည်း မည်သည့် ခံစားမှုကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိချေ။

သူသည် မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အပြင်ဧရိယာတွင် ကျော်ကြားသော သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း မဟုတ်ဘဲ သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"ငါက ကုလင်းဖန်ပဲ... သူတော်စင်ဘုရင်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို ကြေညာဖို့ ရောက်လာတာ... ဒူးထောက်ပြီး အမိန့်တော်ကို လက်ခံကြ..."

ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး ခန်းမဆောင်ထဲရှိ ကျွမ်းကျင်သူများကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ဒူးထောက်ပြီး အမိန့်တော်ကိုလက်ခံကြ

သူ၏အမူအရာသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်မှ သေမျိုးများကို ငုံ့ကြည့်နေသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ အလွန် မောက်မာပြီး မြင့်မြတ်နေလေသည်။

သူ၏လေသံသည် အလွန်ဝင့်ကြွားပြီး သူတော်စင်နတ်ဘုရား အားလုံးကို မြတ်ပင်များကဲ့သို့ သဘောထားကာ အထင်သေးနေချေ၏။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းသည် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါသွားစေပေသည်။

"သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က မြင့်မြတ်မင်းဆက်ရဲ့ လက်အောက်ခံ အင်အားစု မဟုတ်ဘူး... မင်းက သံတမန် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ... ငါတို့ကို ဒူးထောက်ပြီး အမိန့်တော် လက်ခံခိုင်းရအောင် ဘယ်သူက သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာလဲ..."

တတိယ သူတော်စင်နတ်ဘုရားသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူမ၏ဖီးနစ် မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေပြီး ကုလင်းဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေချေ၏။

သူမသည် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပေသည်။

ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင်နတ်ဘုရားများသည်လည်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကြလေသည်။

သူတို့၏မျက်နှာများသည် အလွန် မည်းမှောင်နေသော်လည်း ပေါက်ကွဲထွက်ခြင်း မရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားကြချေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသူသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်မှ စေလွှတ်လိုက်သော သံတမန် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သူ့နောက်တွင် အထွတ်အထိပ် မြင့်မြတ်မင်းဆက် ရှိနေပြီး မည်သူမျှ လျစ်လျူရှုရဲခြင်း မရှိကြပေ။

သို့မဟုတ်ပါက အခြားလူတစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

ဤနေရာရှိနေသူ အားလုံးသည် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏အစွမ်းအထက်ဆုံးများ ဖြစ်ကြလေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်မှဧရာမတည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြပြီး မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

လောကကြီးတွင် မည်သူက မကျော်ကြားဘဲ ရှိမည်နည်း။သာမန်ပြည်သူများကို အံ့သြစေသူများ မဟုတ်ပေလော။

သူတို့ကို စိုးရိမ်စေနိုင်သော အရာ သိပ်မရှိချေ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် စွမ်းအားကြီးပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အာဏာရှင်ဆန်ကြလေသည်။

သူတို့သည် စိတ်တိုင်းကျ ပြုမူတတ်ပြီး စကားတစ်ခွန်း မညီညွတ်ပါက သွေးချောင်းစီးသော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေတတ်ပေသည်။

အကယ်၍ အခြားလူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါက သူတို့ သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့သည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်ကို သတိထားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်သခင်မကလည်း သူမ၏သဘောထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြသသေးချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း သည်းခံနေကြပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မသတ်ဖြတ်ကြသေးပေ။

သို့သော် သူတို့သည် ကုလင်းဖန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ဤသံတမန်သည် အလွန် မောက်မာလွန်းလှချေ၏။

သူတို့ကို မျက်လုံးထဲပင် ထည့်မတွက်ပေ။

ရှန်းချန်ကော၏အမူအရာသည် အလွန် တည်ငြိမ်နေလေသည်။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပေသည်။

ကုလင်းဖန်၏ စူးရှသော မျက်လုံးများသည် တတိယ သူတော်စင်နတ်ဘုရားကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေထဲက သက်ရှိအားလုံးက သူတော်စင်ဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေပဲ... မင်းတို့က သူတော်စင်ဘုရင်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဘယ်လိုလုပ် ဖီဆန်ရဲရတာလဲ..."

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လေထုသည် ရုတ်တရက် လေးလံသွားလေသည်။

ကုလင်းဖန်သည် တတိယ သူတော်စင်နတ်ဘုရားကို စိုက်ကြည့်နေချေ၏။ လေထု တုန်ခါသွားပြီး အစွမ်းထက်သော ဖိအားတစ်ခု ကုလင်းဖန်ထံမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာကာ ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်

ခန်းမဆောင်ထဲရှိ သူတော်စင်နတ်ဘုရား အားလုံး၏မျက်နှာထားများ လေးနက်သွားကြလေသည်။

ဤကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဖိအားသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူထံမှ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏သံတမန် ကုလင်းဖန်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအသေးစားနယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေချေ၏။

ရှန်းချန်ကောပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို သံတမန် အဖြစ် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ နားလည်လိုက်လေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကို သံတမန် အဖြစ် စေလွှတ်ခြင်း၏နောက်ကွယ်တွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ် နှစ်ခု ရှိနေချေ၏။

ပထမအချက်မှာ မြင့်မြတ်မင်းဆက်သည် သူတို့၏ ထိပါး၍ မရသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ကြေညာခြင်းနှင့် အင်အားပြသခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်တွင် နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိကြောင်းနှင့် သူတို့သည် ဤကမ္ဘာ၏ အထွတ်အထိပ်ဘုရင် ဖြစ်ကြောင်း သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို သိစေလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ မြင့်မြတ်မင်းဆက်သည် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို မည်မျှ အလေးထားကြောင်း ပြသခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမဆောင်ထဲ၌ လော့ယွင်ရှီး တစ်ဦးတည်းသာ တည်ငြိမ်နေလေသည်။သူမသည် ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများသည် လမင်းကဲ့သို့ အေးစက်နေချေ၏။

သူမသည် တစ်ချိန်က မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏အရှင်သခင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း အန္တိမနယ်ပယ် ရှိ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေသည်။

သူမသည် အရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးရာ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးလောက်က သူမကို လှုပ်ရှားစေရန် မလုံလောက်ပေ။

ပင်မ ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ကျယ်လောင်သော တုန်ခါသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ဖိအားများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

လေထုသည် လေးလံနေပြီး မုန်တိုင်းတစ်ခု ရောက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေချေ၏။

ကုလင်းဖန်၏အင်္ကျီလက်များသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေလေသည်။ သူ၏စူးရှသော မျက်လုံးများသည် လူအုပ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ဒူးထောက်ပြီး အမိန့်တော်ကို လက်ခံကြ... မဟုတ်ရင် ဒါကို မြင့်မြတ်မင်းဆက်အပေါ် ရန်စတယ်လို့ သတ်မှတ်ပြီး မင်းတို့ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်လိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခန်းမဆောင်ထဲရှိ သူတော်စင်နတ်ဘုရား အားလုံးသည် ဒေါသထွက်သော်လည်း စကားမပြောရဲကြချေ။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ဖိအားကို မဖီဆန်ရဲကြပေ။

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် လော့ယွင်ရှီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ သူမ၏ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေသကဲ့သို့ ရှိနေကြချေ၏။

သို့သော် လော့ယွင်ရှီးက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်ဝန်းနက်များထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူမသည် ထုတ်ဖော်မပြဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေပေသည်။

သူမ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိချေ၏။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏အရှိန်အဝါကို ထိပါး၍ မရနိုင်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ ဖိအားကရော မည်သို့နည်း။ သူတော်စင်နတ်ဘုရား အသီးသီးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာကရော မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

ယခုအခါ သူတို့သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအသေးစား နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ရန်စမှုကို ခံနေရသော်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ ဖြစ်သော သူတော်စင်သခင်မ၏အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသလော။

အကယ်၍ သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် သတ္တိရှိပါက သူမ၏ အမိန့်ကို စောင့်နေရန်ပင် လိုမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားပြီး ဤသံတမန်ကို သတ်ပစ်လိုက်ကြမည် ဖြစ်ချေ၏။

ဤဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် မဟာအင်အားကြီးများသည်ပင် သူတော်စင်မင်းဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့ပြီး သူရဲဘောကြောင်နေကြကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် လော့ယွင်ရှီးသည် အတော်ပင် စိတ်ပျက်သွားမိလေသည်။

သူမသည် စုဆောင်းထားသော ဤကျင့်ကြံသူများကို မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာ ထားခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် မြင့်မြတ်မင်းဆက်သို့ ပြန်သွားသောအခါ သူမအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာမည်ဟု ယူဆခဲ့ပေသည်။

သူမသည် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေကို ကျားကန်ပေးချင်ခဲ့လေသည်။

သူမသည် ဤလူများကို မျှော်လင့်ချက် အလွန်အကျွံ ထားမိခဲ့ပုံ ရချေ၏။

ဤအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကော၏မျက်လုံးများသည် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် လက်သွားလေသည်။

လော့ယွင်ရှီးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်ကို သူ ဝိုးတဝါး ခံစားလိုက်ရပေသည်။

၎င်းသည် သတိပြုမိရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူ ခံစားလိုက်ရချေ၏။

ထိုအကြည့်တွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေပုံ ရလေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးစွာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ခက်ခဲသော အလုပ်များကို အမြဲ လုပ်နေရသနည်း။

ပထမက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချောက်နက်ကြီး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လေသည်။

ယခု မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏သံတမန်ကို သတ်ခိုင်းနေပြန်ပြီ။ဤသည်မှာ သူ့ကို မြင့်မြတ်မင်းဆက်နှင့် ရန်တိုက်ပေးနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

သူသည် မကြောက်သလို မြင့်မြတ်မင်းဆက်ကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း မြင့်မြတ်မင်းဆက်သည် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်သော အင်အားစု ဖြစ်ပေသည်။

အနာဂတ်တွင် သူသည် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏အရိပ်အောက်တွင် မြဲမြံစွာ ချည်နှောင်ခံရတော့မည် ဖြစ်ချေ၏။

ထို့နောက် ရှန်းချန်ကောသည် သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်လေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ဓားအိမ်မှထုတ်ထားသော နတ်ဘုရားဓား တစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှပြီး ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ အေးစက်သော လျှပ်စီးများ လက်နေပေသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး ကုလင်းဖန်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းက မြင့်မြတ်မင်းဆက်က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သံတမန် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် လေကြီးမိုးကြီး ပြောရဲရတာလဲ..."