အခန်း (၂၄၀)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၂၄၀

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် လော့ဝမ်သည် စိတ်ကို လုံးဝ လျှော့ချလိုက်ပြီး စာလုံးရေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော နှုတ်ထွက်စာကို ရေးသားကာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ မျက်နှာကို အကြိမ်ကြိမ် ပါးရိုက်လေတော့သည်။

“ထိုက်ယွင်ကောင်စုတ်ရေ ၊ ငါက အရင်ဦးအောင် နှုတ်ထွက်ပြီး အငြိမ်းစားယူလိုက်ပြီကွ။ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ အရပ်ဘက်အရာရှိအုပ်စု တစ်ခုလုံးက ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးထားမှာမို့ မင်း ငါ့ကို ထိတောင်မထိရဲဘူး။ ငါ ဧကရာဇ်ကို ဘယ်လို ဆဲဆိုပြီး အရာရှိလောကမှာ သူရဲကောင်း ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်”

လော့ဝမ်တစ်ယောက် အားရပါးရ ပါးရိုက်နေတုန်း အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦး အလောတကြီး ပြေးဝင်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “သခင်ကြီး ၊ ပြဿနာတက်ပါပြီ ၊ ပြဿနာတက်ပါပြီ။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူတွေ အိမ်ကို ဝင်စီးနေပါပြီ”

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော် အမှန်တကယ် ရောက်မလာသေးသော်လည်း လီဝမ်ဟွေ့ ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးထားသော ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ လက်ရွေးစင်များသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် စာရင်းဇယားများနှင့် အချက်အလက်များသည် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ငြင်း၍မရသော သက်သေအထောက်အထားများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်သည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော သုံးနှစ်တာကာလအတွင်း ငွေတုံးပေါင်း ၅ သောင်းအထိ ရှယ်လာဘ်စားခဲ့သည်။

ဝူကျိုးမြို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူး ကျုံးထိန် ၊ လျန်ကျိုးမြို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူး ဝူချန်ချို နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးမင်းကြီးရုံး၏ တပ်ရင်းမှူးအသစ် ရွှီကွမ်ချန်တို့သည် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ကို စောင့်ဆိုင်းမနေဘဲ လော့ဝမ်၏ နေအိမ်ကို ကြိုတင် ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါက လော့ဝမ်၏ နေအိမ်ရှိ ခိုးရာပါပစ္စည်းများသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခံရနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အချိန်မတိုင်မီ နှုတ်ထွက်ပြီး အငြိမ်းစားယူသွားနိုင်သည်။ ဤမျှ ရာထူးကြီးသော အရာရှိတစ်ဦး နှုတ်ထွက်သွားပါက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အနေဖြင့် သူ့ကို အရေးယူရန် အလွန် နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

လော့ဝမ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားမည်ကို တားဆီးရန်အတွက် တပ်ရင်းမှူး သုံးဦးသည် အရာအားလုံးကို အာခံပြီး လော့ဝမ်၏ သီးသန့်စံအိမ်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့ကြသည်။ ဤအရာသည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များသော လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော် မရှိသလို လော့ဝမ်သည် ဒေသတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်သော အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီး ဖြစ်နေသည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် ပိတုန်းအုံကို တုတ်နှင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီဝမ်ဟွေ့ လေ့ကျင့်ပေးထားသော လက်အောက်ငယ်သားများသည် ထိုမျှလောက် ပြတ်သားကြသည်။ လှုပ်ရှားရာတွင် ပြတ်သားသည် ၊ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် ကိုယ့်ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ပြီး တာဝန်ယူရဲကြသည်။ ဝူချန်ချိုက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ၅၀၀ ကို ဦးဆောင်ပြီး လော့ဝမ်၏ သီးသန့်စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အစောင့်စစ်အရာရှိသည် ချက်ချင်း ကြောင်သွားသည်။

“မင်းတို့ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေတာလဲ။ ဒါ ဘယ်သူ့အိမ်လဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ ဝက်သည်းကို စားပြီး ကျားသတ္တိ မွေးလာကြတာလား”

လော့ဝမ်၏ သားဖြစ်သူ သခင်လေးလော့သည် ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာသည်။ သူက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူး ဝူချန်ချိုကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်က ဆန်ကုန်မြေလေးကောင်တွေလဲ။ ငါ့အဖေရဲ့ အိမ်တော်ကို စီးနင်းရဲတယ်ပေါ့။ သေချင်နေကြတာလား။ စစ်သည်တို့ ဒီကောင်တွေရဲ့ ခြေတွေလက်တွေ ရိုက်ချိုးပြီး အပြင်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်စမ်း”

လော့ဝမ်၏ ဇနီးသည်မှာ ဇာတိမြေတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူမှာ သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်သည်။ ဤကိုယ်လုပ်တော်သည် သာမန်မဟုတ်သော နောက်ခံရှိပြီး ပေမင်ဓားဂိုဏ်းမှ ထင်ရှားကျော်ကြားသူ တစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမသည်လည်း လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော အိမ်တော်အစောင့် ၁၀၀ ကျော်ကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်လာကာ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ဒါ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံရဲ့ အိမ်တော်ပဲ။ မင်းတို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက ပုန်ကန်ချင်နေတာလား”

“အမိန့်ပေးလိုက်။ တံခါးဝက ခြင်္သေ့ရုပ်နှစ်ကောင်ကို ကျော်ပြီး တစ်လှမ်းတိုးလာတဲ့သူ မှန်သမျှကို သေချာပေါက် သတ်စေ။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ဟုတ်လား။ ငါတို့ ပေမင်ဓားဂိုဏ်းက သတ်ခဲ့တဲ့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက ခွေးကုန်းကုန်းတွေက တစ်ကောင်နှစ်ကောင် မကတော့ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ သခင်ကြီး ခွေးကုန်းကုန်းအို လီဝမ်ဟွေ့တောင်မှ ငါ့သခင်ကြီးလက်ထဲမှာ သေတော့မှာကို မင်းတို့က ဘာတွေ လာပြီး မာန်တက်နေတာလဲ”

ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ မိသားစုဝင်များ၏ အရှိန်အဝါသည် လွှမ်းမိုးထားပြီး လက်နက်ကိုင် အိမ်တော်အစောင့် ၁၀၀ ကျော်သည် ချက်ချင်း လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လိုက်ကာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ကျားကို ကိုးကားပြီး ခြောက်လှန့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေသဖြင့် သူတို့သည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး လူများကို သဘာဝကျစွာပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြပေ။

တာ့နင်မင်းဆက်သည် ကမ္ဘာမြေရှိ မင်မင်းဆက်နှင့် မတူညီပေ။ ဤနေရာတွင် အရပ်ဘက်အရာရှိများသည် သိုင်းပညာရှင်အဖွဲ့အစည်းများကို လက်ခံထားပြီး ကြီးမားသော အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ တပ်ရင်းမှူး ၃ ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ အတူတူ တာဝန်ယူကြမည်။ ယနေ့ သူတို့သည် လော့ဝမ်၏ အိမ်ကို မဖြစ်မနေ စီးနင်းရမည်။ သူ၏ မတရားရယူထားသော စည်းစိမ်များကို ကမ္ဘာသိအောင် ဖွင့်ချပြီး သူ၏ ပြစ်မှုများကို ခိုင်လုံအောင် လုပ်ရမည်။

ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ အိမ်တော်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းခြင်းသည် ကြီးမားသော တာဝန်ရှိပြီး ကြီးမားသော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများ ရှိလာနိုင်သည်။

အဓိကအချက်မှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော် မရောက်လာသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ခိုးရာပါ ငွေအမြောက်အမြား ရှာမတွေ့ခဲ့လျှင် ယနေ့ရောက်ရှိနေသော အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူး ၃ ဦးစလုံး အသက်ဆုံးရှုံးရနိုင်သည်။

အမိန့်တော် မပါဘဲ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ အိမ်တော်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းသည် ဆိုသည်မှာ မကြားဖူးသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကြီးမားသော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများ ရှိလာလျှင်လည်း သူတို့ လက်ခံသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သခင် လီဝမ်ဟွေ့အတွက် လက်စားချေရမည်။ တာဝန် ဘယ်လောက်ကြီးကြီး သူတို့ ထမ်းဆောင်မည်။ သူတို့သည် လော့ဝမ်ကို အကောင်းပကတိအတိုင်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခွင့် လုံးဝ ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သာ အခု မလှုပ်ရှားလျှင် လော့ဝမ်က သက်သေအထောက်အထားများကို ဖျောက်ဖျက်ပြီး နှုတ်ထွက်စာ တင်လိုက်သည်နှင့် အရမ်း နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

တပ်ရင်းမှူး ရွှီကွမ်ချန်သည် အံကို ပြင်းပြင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“အိမ်ကို စီးနင်းကြ။ သတ်ကြ”

ချက်ချင်းပင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ၅၀၀ သည် မြှားမိုးရွာချလိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ပွဲကို စတင်လိုက်သည်။

၁၅ မိနစ် ကြာပြီးနောက် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ သားနှင့် ကိုယ်လုပ်တော် ဦးဆောင်သော လက်နက်ကိုင် အိမ်တော်အစောင့် ၁၀၀ ကျော်တို့သည် အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်၏ အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီး လူများကို ဖမ်းဆီးကာ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလေတော့သည်။ ခုခံရဲသူ မှန်သမျှကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လေသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

“ကောင်းကင်ဘုံ အလိုတော်အရ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အမိန့်တော် ရှိသည်။ လီဝမ်ဟွေ့ကို ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ငြိမ်းချမ်းရေးမင်းကြီးအဖြစ် ယာယီ ခန့်အပ်လိုက်သည်။ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ၏ လာဘ်စားမှု အရှုပ်တော်ပုံကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားရမည်။ ဤအမိန့်တော်ကို လေးစားလိုက်နာစေ” မိန်းမစိုးငယ်လေးတစ်ဦးက အမိန့်တော်ကို ဖတ်ကြားလိုက်သည်။

သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ယုံကြည်ရသော မိန်းမစိုးကြီး၏ မွေးစားသား ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် တောရိုင်းမြင်းများကို လီ ၈၀ တိုင်း တစ်ကြိမ် လဲလှယ်စီးနင်းပြီး အနားမယူဘဲ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ၁၀ နာရီအတွင်း လီ ၉၀၀ ခရီးကို နှင်ခဲ့ပြီး မြို့တော်မှ ရှန်းတုန်းပြည်နယ်သို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိလာကာ လီဝမ်ဟွေ့ထံသို့ အမိန့်တော် ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ပေါင်နှစ်ဖက်လုံးသည် အသားများကြေမွပြီး သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် အမိန့်တော် ပြန်တမ်းကို ဖတ်ကြားရန် မတ်တပ်ရပ်နေသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားနိုင်သည်။

“ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်တော်ကို နာခံပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။ အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ”

လီဝမ်ဟွေ့သည် ဒူးထောက်ပြီး အမိန့်တော်ကို လက်ခံရယူလိုက်သည်။ သူသည် လီရူဟိုင် တပ်ဆုတ်သွားကြောင်းကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သိရှိချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သိရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က လီဝမ်ဟွေ့နှင့် မင်းသမီးနင်းရွှဲ့တို့၏ နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုတို့ကို မည်သည့် စကားလုံးဖြင့်မျှ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ခံစားချက်ပေါင်းများစွာသည် စကားတစ်ခွန်းတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ မင်းသမီးနင်းရွှဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းကင်ဘုံက တာ့နင်အင်ပါယာကို စောင့်ရှောက်တာပဲ”

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး ဝမ်ဟွေ့ ၊ သေတဲ့အထိ သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းပါ့မယ်”

မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးနေသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမှန်တကယ် ဆက်နွယ်သွားခဲ့သည်။

အန်နမ်နိုင်ငံတွင် အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် ပြင်ဆင်နေသော ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲ ၊ မွေးစားသားကို ကယ်တင်ရန် မိုင်ထောင်ချီ ခရီးနှင်ပြီး အသက်စွန့်ခဲ့သော တုပိုင် ၊ လီရူဟိုင်၏ မြောက်ဘက်ချီတက်မှုကို ရဲရင့်စွာ ခုခံခဲ့သော စစ်သူကြီး ချူဟုန်ယဲ့ ၊ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နင်ဇောင်ဝူ ၊ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော ကျုံးထိန် နှင့် ဝူချန်ချို အစရှိသူများ။ ဤသည်သာ် စစ်မှန်သော ရဲဘော်ရဲဘက်များပင် ဖြစ်ကြပေသည်။

ဤလူများသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို ကယ်တင်ရန် အရာအားလုံးကို ပုံအောပြီး အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤလူများသည် အင်ပါယာအတွက် ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အတွက် မမောမပန်း ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး အန္တရာယ်မှန်သမျှကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းများ မတူညီကြသော်လည်း ဤလူစုသည် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ နောက်ဆုံး ကျောရိုးနှင့် နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် လီဝမ်ဟွေ့သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “ငါ့ရဲ့ လမ်းစဉ်က အထီးကျန်မနေပါလား”

တာ့နင်အင်ပါယာသည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော သစ္စာရှိ သူရဲကောင်းတစ်စု ရှိနေသေးသည်။ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းပြချက်မှာ အခြားသူကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သလို ၊ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးလည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ သဘောထားကြီးမှုနှင့် မေတ္တာတရား ၊ သူ၏ ခြိုးခြံချွေတာမှုနှင့် လေးနက်သော ကိုယ်ကျင့်တရားတို့သည် မွန်မြတ်ပြီး ဖြောင့်မတ်သော လူတစ်စုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဆန္ဒအလျောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသက်စွန့်ပြီး ပေးဆပ်ရန် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အမိန့်တော် လာပို့သော မိန်းမစိုးငယ်လေးက ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီးက နှုတ်မိန့်တော်လည်း ပေးလိုက်ပါသေးတယ်။ ငါ ဝမ်ဟွေ့ကို တကယ် တွေ့ချင်ပေမယ့် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်က မင်းကို ပိုလိုအပ်နေတယ်။ ဒါက ငါ့မြေးတော်လေးရဲ့ ချက်ကြိုးမွေးနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ချက်မွေးစုတ်တံပါ ၊ ဧကရီကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးထားတာပါ။ အခု ဝမ်ဟွေ့ကို ပေးလိုက်တယ်။ ဒီစုတ်တံကို မြင်ရင် ငါနဲ့ ဧကရီကို မြင်ရသလို သဘောထားပါတဲ့”

ထို့နောက် မိန်းမစိုးငယ်လေးသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ မြေးဦးလေး၏ ချက်မွေးစုတ်တံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ပြီး လီဝမ်ဟွေ့အား လေးစားစွာ ပေးအပ်လိုက်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် ဒူးထောက်ပြီး လက်ခံရယူလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ မျက်ရည်မကျအောင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည်များ တွင်တွင်ကျဆင်းလာသည်။

“ကျွန်တော်မျိုး သေတဲ့အထိ သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းပါ့မယ်”

လီဝမ်ဟွေ့ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ဒုတိယ စကားတစ်ခွန်းကို သူ ရှာမတွေ့တော့ပေ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကျေးဇူးတင်ရှိမှုနှင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပေါ် လွမ်းဆွတ်မှုတို့ကို မည်သည့် စကားလုံးဖြင့်မျှ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

မင်းသမီးနင်းရွှဲ့က လီဝမ်ဟွေ့ကို တွဲထူပေးလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးငယ်လေးသည် လီဝမ်ဟွေ့ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “တူတော်မောင်က ဦးလေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးစားအဖေက ဦးလေးကို သတိရကြောင်း ပြောခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ သူက ဦးလေးကို အရမ်းလွမ်းနေပြီး ဦးလေး မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ရင် မူးအောင် အတူတူ သောက်မယ်လို့ ပြောပါတယ်”

“လိမ္မာတဲ့ ကလေး” လီဝမ်ဟွေ့က မိန်းမစိုးငယ်လေးကို တွဲထူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မြို့တော်ပြန်ရောက်ရင် မင်းရဲ့ မွေးစားအဖေကို ငါ့အစား ဂါရဝပြုပေးပါ။ သူ့ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ ၊ စိတ်လျော့ပြီး အစာများများစားဖို့ ပြောပေးပါ။ သူ့သိုင်းပညာ မမြင့်ပေမယ့် နေ့တိုင်း သတ္တဝါရှစ်ကောင် လေ့ကျင့်ခန်းကို ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆက်လုပ်ပါလို့ ပြောပေးပါ”

အပိုင်း ၂၄၀ ပြီး။