သားသတ်သမားကျန်း၏အတိတ်ဇာတ်ကြောင်း

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ခြံဝင်းအတွင်း

ရှန်းယီ ရေတွင်းမှ ရေကို ခပ်ကာ အဝတ်စတစ်စကို ရေစိုဝတ် လုပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေသော လူထွားကြီးထံ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာထားနှင့် မျက်နှာပေါ်ရှိ ဟာသဆန်သော မင်ရည်များကို ကြည့်ကာ...

"တကယ်ကို တူတာပဲ၊မထင်ရဘူး"

သူ့နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ကြည်လင်သောမျက်လုံးများတွင် စနောက်လိုစိတ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူကို စနောက်ပြီးနောက် သူသည် သားသတ်သမားကျန်း၏ဝက်နှာခေါင်းနှင့် ဝက်နားရွက်များကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး ရေစိုဝတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူ့အသံမှာ နူးညံ့ပြီး စိတ်ချရစေလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။

"အရင် သုတ်လိုက်ဦး"

"ငါ..."

ဝက်နတ်ဆိုး အပြင်အဆင်များကို ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသော သားသတ်သမားကျန်းသည် ရေစိုဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာကြီးမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရီနေလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် စိတ်ထွက်ပေါက် ပေးလိုက်သည့်အလား မျက်နှာပေါ်မှ မင်ရည်များကို အဝတ်စဖြင့် အားကုန် ပွတ်တိုက်ပစ်လိုက်သည်။

အရေပြားတစ်လွှာ ကွာသွားအောင် တိုက်ချွတ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှန်းယီ နောက်လှည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး ငါ့ကို အကုန်ပြောပြ၊ အစအဆုံး စကားလုံးတစ်လုံးမကျန် ပြောပြ"

သူ ဘေးတိုက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်များ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့၊ ငါ့ကိုလည်း စိတ်မပူနဲ့။ ခင်ဗျား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြဖို့ပဲ လိုတယ်၊ ကျန်တာ ငါ စီစဉ်လိုက်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ...

မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသော သားသတ်သမားကျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေခွေလေး လဲကျသွားသည်။

တောင်ကုန်းပမာ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ တုန်ရီနေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်သည်။

"ငါ သစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘူး ငါ သစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘူး အဲဒီကောင်မလေးကို ငါ မစော်ကားခဲ့ဘူး၊ သူတို့ တမင် လုပ်ကြံတာ သူတို့က ကောင်မလေးကို တံခါးနဲ့ ခေါင်းဆောင့်ပြီးသက်သေအောင် ဖိအားပေးခဲ့ကြတာ"

သူ့စကားများ အဆက်အစပ် မရှိဘဲ စိတ်ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း...

ရှန်းယီသည် သူ့အပေါ်ရုံကို ချွတ်လိုက်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။

"ဗာဂျာရာဂိုဏ်းမှာ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိလို့လား"

"အရင်ကလည်း မရှိဘူး၊ အခုလည်း မရှိဘူး၊ တိုက်ရိုက်တပည့်တွေအတွက်ပဲ ရှိတာ။ ငါက တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ငါ သစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘူး၊အဲဒီကလေးက ငါ့ကလေး မဟုတ်ဘူး"

သားသတ်သမားကျန်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှန်းယီသည် ယင်ယန်ငါးပုံ မင်ရောင်ဝတ်ရုံသစ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ရင်း တစ်ဖက်လူ ပြောဖူးသော စကားများကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

သူသည် ဂိုဏ်းဝင်ကာစက ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံခံခဲ့ရကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လူတစ်ယောက်ကို ပြစ်မှားမိခဲ့သဖြင့် ကျောက်စိမ်းအဆင့် သိုင်းပညာကို မသင်ကြားရဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရွှေရောင်နေမင်း ရတနာရှစ်ပါးခန္ဓာကိုယ်၏တစ်ဝက်ကိုသာ ကိုယ်တိုင် လေ့လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယွမ်ကန်းနဲ့ သူ့အစ်ကိုက ဗာဂျာရာဂိုဏ်းကို အတူတူ ဝင်ခဲ့ကြတာ။ သူ့အစ်ကိုက ချင်ကျိုးမြို့အပြင်ဘက်မှာ သေသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါလည်း အနီးအနားမှာ ရှိနေတာမို့လို့ သူက ငါ့ကို သံသယဝင်ခဲ့တာ။ဒါပေမဲ့ သက်သေအထောက်အထား မရှိဘူး။ ယွမ်ကန်းနဲ့ ယွမ်ကျစ်က အမြဲတမ်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ပြီး ရန်ငြိုးမရှိ၊ အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခ မရှိခဲ့ဘူး... သူကပဲ ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် ပစ်မှတ်ထားဖို့ သူ့ဆရာကို အမြဲတမ်း သွေးထိုးနေခဲ့တာ"

သားသတ်သမားကျန်းသည် အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပုံရပြီး ကြမ်းပြင်မှ ယိုင်နဲ့နဲ့ ထလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူတို့က ခင်ဗျားကို လုပ်ကြံတာပေါ့"

ရှန်းယီသည် ယင်ယန်ငါးပုံ ဝတ်ရုံရှည်ကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်လိုက်ပြီးနောက် လကိုဝါးမျိုနေသော ကြမ်းကြုတ်သောဝံပုလွေဝတ်ရုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ယွမ်ကျစ်ကို သတ်လိုက်တာ ငါပဲ"

သားသတ်သမားကျန်း၏မျက်နှာထား ထုံထိုင်းသွားပြီး ကျယ်ပြန့်သော လက်နှစ်ဖက်သည် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါ ဘာ ဗုဒ္ဓစာပေမှ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး။ ငါ မူးပြီး ပျင်းနေတုန်း ယွမ်ကျစ်က လူတစ်စုကို ခေါ်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ သွားနေတယ်လို့ ကြားလိုက်ရလို့ သူ့ကို လှောင်ပြောင်ဖို့ နောက်က လိုက်သွားခဲ့တာ"

"ငါ မြင်လိုက်ရတာက... သူက ဝက်တွေလို ကြိုးတုပ်ထားတဲ့ လူတစ်ဒါဇင်လောက်ကို သိမ်းထားတာ။ အကုန်လုံးက စိတ်ဝိညာဉ်မဲ့ပြီး ညစ်ပတ်ပေရေနေကြတယ်။ သူက ယောကျ်ားတွေရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ညစ်ညမ်းတဲ့ ယင်သွေးကို ယူပြီးချိုးနေတာ... သူက ဗာဂျာရာဂိုဏ်းကို ဖုံးကွယ်ပြီး ယုတ်ညံ့တဲ့ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းကို တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ"

"ငါ အဲဒါကို မတော်တဆ တွေ့လိုက်ပြီးနောက် သူ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့တယ်... အဲဒီတုန်းက ငါ အရမ်း ထိတ်လန့်သွားတယ်။နေ့ရောညပါ အတူရှိနေခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်က ဒီလောက် အေးစက်ပြီး ရက်စက်တဲ့ မျက်နှာထားမျိုးရှိနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။ ငါ့ရင်ထဲမှာ မီးတစ်စ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သွေးဆူတဲ့ အချိန်ခဏလေးမှာပဲ ငါ သူ့ရဲ့ခွေးအသက်ကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ ငါလည်း သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်"

"သူ သိမ်းထားတဲ့ လူအများစုက ဆေးတွေကြောင့် စိတ်ဖောက်နေကြပြီ။ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကလွဲရင်ပေါ့။သူက ကိုယ်ဝန်ရှိနေလို့ ယွမ်ကျစ်က သူ့သွေးကို မယူနိုင်ဘဲ သူ့စိတ်ဆန္ဒ ဖြည့်ဆည်းဖို့ ပိတ်လှောင်ထားရုံပဲ ရှိတာ။သူက အသိစိတ် နည်းနည်း ရှိနေသေးတော့ ငါ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်ထုတ်ပြီး ချင်ကျိုးမြို့နဲ့ဝေးတဲ့ ရွာတစ်ရွာမှာ နေရာချပေးခဲ့တယ်"

သူ့အသံ တိမ်ဝင်သွားကာ သားသတ်သမားကျန်း၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်မှ မျက်ရည်ကြီး နှစ်စက် စီးကျလာပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အသက်ဓာတ် ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကလေးစာရေးစာဖတ်ခြင်း သင်ယူနိုင်ဖို့ ဆရာတစ်ယောက် ရှာပေးချင်တာကြောင့် သူ မတော်တဆ ထိုကိစ္စကို ပေါက်ကြားစေသွားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယွမ်ကန်းရဲ့သိုင်းပညာက အောင်မြင်မှု အနည်းငယ် ရလာခါစပဲ ရှိသေးတယ်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာတဲ့အချိန် ငါ ပြန်ရောက်နေတာကို သူတို့ သိသွားပြီး ငါ့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်ခဲ့ကြတယ်။ကျောင်းလခကိစ္စစုံစမ်းနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့က သဲလွန်စအတိုင်း အဲဒီရွာကို လိုက်သွားပြီး ငါ့ကို သစ္စာဖောက်မှု ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီး သတ်ပစ်ဖို့ ကြံစည်ကြတာ"

"အဲဒီ အမျိုးသမီးက ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့သလို ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေဖို့လည်း ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ဒါကြောင့် သူ တံခါးကို ခေါင်းနဲ့ဆောင့်ပြီး သတ်သေသွားခဲ့တယ်..."

"ငါ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ သူ မရှိတော့ဘူး"

"အဲဒီကလေးက သူတို့လက်ထဲမှာ ကျန်နေသေးတယ်"

ဝမ်းနည်းပက်လက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပါဝင်နေသော သူ့အသံသည် တိုးဖျော့နေသော်လည်း ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား အဆင်ပြေရဲ့လား။ ကျုပ်နောက်လိုက်ခဲ့"

ရှန်းယီ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ခြံဝင်းတံခါးဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဘိုင်ယွင်စီရင်စုသို့ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသော သားသတ်သမားကျန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ရှန်းယီ ပိုသိထားသည်များ ရှိပေသည်။

ဂိုဏ်းက ကျဆင်းနေပြီးမှ ရုတ်တရက်ပြန်နိုးထလာခြင်း၊ဗုဒ္ဓရုပ်တုများနှင့် စေတီများကို ရုတ်တရက် တည်ဆောက်ခြင်းတို့သည် အပြင်လူများ အမြင်တွင် အသစ်ခန့်အပ်လိုက်သော စီရင်စုမှူးကို မျက်နှာလုပ်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် အခြား လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

သားသတ်သမားကျန်းကြောင်ငေးကြည့်နေမိသည်။

ရွှေရောင်ဝံပုလွေဆံထိုးနှင့် လူငယ်၏ပုံရိပ်သည် မြင့်မားပြီး ဖြောင့်မတ်နေသည်။

ယင်ယန်ငါးပုံ တံဆိပ်သည် အလွန်ထင်ရှားနေသည်။ခါးတွင် အဖိုးတန်ကျောက်စိမ်းတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး ရွှေရောင်ကွပ်ထားသော အနက်ရောင်ဓားအိမ် ပါရှိသည်။

ကြမ်းကြုတ်သော ဝံပုလွေဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေသည်။

ရှန်းယီသည် ကော်လာကို ဆွဲလိုက်သည်။

ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဖျောက်ဖျက်၍မရသော အေးစက်မှု တစ်ခု ကပ်ငြိနေသည်။

"ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ"

"ဒီသေသင့်တဲ့သူတွေကို သူတို့ လုပ်သင့်တာ လုပ်ခိုင်းဖို့ သွားကြမယ်"

လူငယ်၏လက်သည် ဓားလက်ကိုင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ တင်ထားပြီး ခြေလှမ်းများ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူ့ပုံရိပ်သည် အဆုံးမဲ့ ညအမှောင်ထုထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားလေသည်။

ဗာဂျာရာဂိုဏ်း

ဒေသတစ်ခုလုံးနီးပါး ဝိုင်းရံထားသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော မျက်နှာသေနှင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်မှူးများကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ တပည့်အများအပြားသည် မသိစိတ်ဖြင့် လက်နက်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မပူးပေါင်းခဲ့ပါဘူး"

"သခင်၊ကျေးဇူးပြုပြီး စုံစမ်းပေးပါ"

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်ထားသော သိုင်းသမားများကို ကြည့်ရင်း ဟုန်လေ့မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒါက ပြဿနာရှာဖို့ လာတဲ့ပုံတော့မဟုတ်ဘူးမလား။

သို့သော် စေတီထဲမှ ဘုန်းကြီးတုတစ်ယောက်မှ ယခုထိ မျက်နှာမပြကြသေးပေ။

သူတို့ မည်သည်ကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသနည်း။

"သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စုံစမ်းပေးပါ"

တပည့်အများအပြား ထိတ်လန့်နေကြပြီး သူရဲဘောကြောင်သူ အတော်များများမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ မျက်နှာတွင် မျက်ရည်၊နှပ်ချေးများ ပေကျံနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူများမှာ ကနဦးအဆင့်၌သာ ရှိကြသည်။

အများစုမှာ လူသားခန္ဓာအဆင့် သိုင်းသမားများသာ ဖြစ်ပြီး ဗာဂျာရာဂိုဏ်းသို့ သိုင်းပညာ သင်ကြားရန် ဝင်ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် ဘုန်းကြီးများ၏သတိထားမိခြင်း ခံရပြီး သင်္ကန်းပြုခွင့်ရကာ နက်နဲသော ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများကို သင်ကြားခွင့် ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုလူသည် အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားသော သံမှိုစွဲ တံခါးကြီးကို ဝင်ဆောင့်မိသွားသည်။

သူ့၏ကျယ်ပြန့်သော အဖြူရောင် အဝတ်စသည် သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး အရိုးများ ကျိုးကြေကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အားနည်းစွာ လဲကျနေသည်။

သူ့မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဗာဂျာရာဂိုဏ်းမှ တပည့်အများအပြားသည် ငိုသံများပင် တိတ်သွားပြီး အားလုံး အသက်အောင့်လိုက်ကြသည်။

ဆရာသခင်ယွမ်... ယွမ်ကန်း

သူတို့ တုံ့ပြန်မှု မပြုနိုင်ခင်မှာပင် တပ်မှူးများကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသည်။

အေးစက်နေသောညလေသည် ဝတ်ရုံကြီးကိုတိုက်ခတ်နေပြီး ယိမ်းထိုးနေ၏။

လကိုဝါးမျိုနေသော ကြမ်းကြုတ်သည့်ဝံပုလွေ ရွှေရောင်သင်္ကေတသည် တပ်မှူးအများအပြား၏ မျက်စိရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

သူတို့သည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်၏မျက်နှာကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ရပ်နေသော ပုံစံများမှာ ပိုမို ဖြောင့်မတ်လာသည်။

အချို့အရာများသည် အမှန်တကယ် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတတ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရွှေလင်းယုန် တပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့ အရက်သောက်ပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ပြောပြခဲ့သော အကြောင်းအရာများ...ကျောင်းနတ်ဆိုး ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပုံနှင့် အကြီးအကဲနီကျန့် ကို ဖိအားဖြင့် သေဆုံးစေခဲ့ပုံတို့ ဖြစ်သည်။

ချင်ကျိုးမြို့ကို ဖြတ်သန်းစီးနင်းလာခြင်းနှင့် ရာထူးသုံးဆင့် တိုးမြှင့်ခံရခြင်း ဂုဏ်ဒြပ်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မူးရူးပြီး ပြောသော စကားများကိုပင် ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သားသတ်သမားကျန်းသည် ဤအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များကြားတွင် သတိထား လျှောက်လှမ်းနေပြီး ခေါင်းပင် မမော့ရဲပေ။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ သတိထားမိလိုက်သည်မှာ ဤလူအုပ်စုသည် သူကဲ့သို့ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

"တစ်နေ့ကျရင် ငါလည်း..."

လီရှင်းဟန်သည် အနည်းငယ် ပိန်ပါးသော ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထူးဆန်းသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် အမဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်ကာ အားပေးစကား တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမပျိုလေးသည် ရှေ့ကို ငေးကြည့်နေပြီး နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟကာ အသက်ရှူသံ မြန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“…”

ရှန်းယီ တည်ငြိမ်စွာ တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားပြီး ယွမ်ကန်း၏အဝတ်အစားများကို လှမ်းဆွဲကာ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆွဲတင်သွားသည်။

သူ့ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အနီရင့်ရောင် သွေးစွန်းအစက်အပျောက်များက ကျောက်ပြားခင်း လှေကားထစ်များကို စိုရွှဲသွားစေသည်။

ခြေလှမ်း တစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ်ခန့် အရောက်တွင်...

သူသည် ယွမ်ကန်းကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ကျော်ခွကာ လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

လက်မောင်းကို ဒူးပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ထားပြီး ဝတ်ရုံစများ လွင့်ပျံနေသည်။

ပိတ်ထားသော စေတီပုထိုးကို ကျောပေးထားသည့် ရှန်းယီသည် အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သွယ်လျသော လက်ညှိုးကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

သူ၏ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ခြိမ်းခြောက်မှု အရိပ်အယောင် မရှိဘဲ အသံမှာလည်း မျက်နှာထားကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။

"အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ပေးမယ်"

"ငါ လိုချင်တဲ့လူကို မမြင်ရရင် ချင်ကျိုးမှာ ဗာဂျာရာဂိုဏ်း ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"