ရှောင်မောက်၏ သရေစာ
Vol. 14 Ch. 154
အစမှအဆုံးအထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ခင်းကျင်းခဲ့သော အနန္တတာအိုနိယာမ သွေးကုလားကာ အောက်တွင် ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ဦးနှင့် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးတို့မှာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြချေပြီ။ အမှုန်အမွှားမျှပင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ချေ။
ထိုမျှမက အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်ရှိသော ဓားကျိုးသည်လည်း အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ်ဖြစ်ကာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
ထျန်းယန်ရှန်း၏ ဝိညာဉ်အစအနကို ကာကွယ်ပေးထားသော အင်မော်တယ် အရှင် ၏ အသက်ကယ်အဆောင် တစ်ခုတည်းသာလျှင် ၎င်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ထူးကဲသည့် နိယာမစွမ်းအားများကြောင့် ယခုရှိနေသော ထန်ထျန်း၏ အစွမ်းဖြင့် အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်ဘဲ ကျန်ရစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုအဆောင် အတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော ထျန်းယန်ရှန်းမှာမူ ယခုအချိန်တွင် အဆုံးစွန်ထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေချေပြီ။
"ငါ... ငါ့ကိုမသတ်ပါနဲ့..."
သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တုန်ယင်နေပြီး ယခင်က ရှိခဲ့သော မာန်မာနနှင့် မောက်မာ မှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။
"မင်းတို့ စစ်နတ်ဘုရားခန်းမရဲ့ မာန်မာနတွေက ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ"
ထန်ထျန်းက လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။
သို့သော် ထျန်းယန်ရှန်းမှာမူ ထိုဂုဏ်သိက္ခာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
သူက အဝါရောင်စာရွက်အဆောင် အတွင်းမှ ထွက်မလာရဲပေ။ သို့သော် ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူ၏ရှေ့တွင် သေခြင်းတရားမှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိနေပေသည်။
"ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ"
အဆုံးတွင် ထျန်းယန်ရှန်းမှာ ဒူးထောက်အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး တုန်ရီသော အသံဖြင့် ပြော လေသည်။ "ကျွန်တော်က စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ ဒုတိယခန်းမသခင်ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ပါ"
"မင်းသာ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် မငိးတောင်းဆိုသမျှ ဘယ်လိုအရာမျိုးကိုမဆို ကျွန်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်"
"တကယ်ပြောတာပါ... နောင်ကျရင် မင်းနဲ့ ဘယ်တော့မှ ရန်သူမဖြစ်တော့ပါဘူး"
သူက အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။
ထန်ထျန်း၏ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် နည်းပရိယာယ်များက သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အမြစ်ကနေ ဆွဲနုတ်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော် အခြေအနေက ဤအထိ ရောက်လာမှတော့ ထန်ထျန်းအနေဖြင့် အနှစ်သာရမရှိသော စကားအချို့ကြောင့် သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးချင်တယ်"
ထန်ထျန်းက ပြော လိုက်သည်။
ထျန်းယန်ရှန်းက အလောတကြီးပင် "ရပါတယ်... ဘာပဲမေးမေး ဖြေပါ့မယ်၊ အမှန်အတိုင်း အကုန်ပြောပါ့မယ်"
ထန်ထျန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်၏။ "ငါ လျူလီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လာတာကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"
အမှန်တကယ်တော့ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကနေ မထွက်ခွာမီ ထန်ထျန်းနှင့် ချီယွမ်တို့က အယောင်ပြ လှည့်ကွက်များစွာကို စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကို အမြဲတစေ စောင့်ကြည့်မနေပါက ပုံမှန်မဟုတ်သော အချက်ကို သိရှိရန် အလွန်ခက်ခဲပေသည်။
သို့မဟုတ်လျှင် အတွင်းလူတစ်ဦးဦးက သတင်းပေးခြင်းသာ ဖြစ်ရပေမည်။
ထျန်းယန်ရှန်းက ချက်ချင်းပင် အဖြေပေးလိုက်၏။
"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သိလိုက်ရတာပါ။
ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်က မင်းရဲ့ သဲလွန်စကို လာသတင်းပို့ခဲ့တာ"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။
ဤနည်းလမ်းမှာ မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် ပုံမှန်မဟုတ်သယောင် ရှိနေ၏။
"သူ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ"
ထျန်းယန်ရှန်းက "သူ့နာမည်က... ယွီချင်း" ဟု ဖြေလေသည်။
ထန်ထျန်းသည် ထိုနာမည်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်၏။
ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုသူ၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြား မည်သူရှိနေသေးသနည်းဆိုသည်ကို သေချာပေါက် စုံစမ်းရပေမည်။
"ထန်... ထန်ထျန်း၊ တခြား ဘာမေးခွန်းတွေ ရှိသေးလဲ၊ အကုန်မေးပါ"
"ဂိုဏ်းရဲ့ အထက်ပိုင်း အင်အားစုတွေရဲ့ အခြေအနေနဲ့ လုချန်းကျီ ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ကျွန်တော် ပြောပြနိုင်ပါတယ်။"
" ပြီးတော့ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အင်အားစုအားလုံးကိုလည်း မင်းရဲ့ လက်အောက်ကို လွှဲပေးပါ့မယ်၊
မင်း ဂိုဏ်းရဲ့ ရာထူးကို ပြိုင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် ကူညီပါ့မယ်"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ အင်တိုက်အားတိုက် ထောက်ခံမှုသာ ရှိရင် လုချန်းကျီက မင်းရဲ့ ရန်သူ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး"
ထျန်းယန်ရှန်းမှာ အသက်ရှင်သန်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် အလောတကြီး ပြောနေတော့သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာမူ အေးစက်နေဆဲပင်။
"အဲဒီအရာတွေထက်... မင်းရှိနေတာကပဲ ငါ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ပဲ"
"သွားတော့"
စကားအဆုံးတွင် ထျန်းယန်ရှန်း မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသော အကြည့်များအောက်၌ ထန်ထျန်းက လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော နိယာမစွမ်းအားများက. အဝါရောင်စာရွက် ၏ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ထျန်းယန်ရှန်း၏ ဝိညာဉ်အစအနပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်အစအနမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။
ထျန်းယန်ရှန်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ရှေ့ရှိ အဝါရောင်စာရွက် ကို ကြည့်လိုက်၏။
ဒါက အင်မော်တယ် အရှင် ရဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ တစ်ခုလုံး နိယာမစွမ်းအားတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတာမို့ ငါ့အစွမ်းနဲ့ပဲ ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုရင် အချိန်အတော်ပေးရလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အင်မော်တယ် အရှင်က ဒီအပေါ်မှာ တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့မလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး။
ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ
ထန်ထျန်း ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။ ထိုအရာကို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော "ဥ" အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရန် သူ စဉ်းစားလိုက်၏။ ၎င်းမှာ အန္တရာယ်အကင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထို "ဥ" မှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလွန်းလှသဖြင့် မဖြစ်မနေ အခြေအနေမှလွဲ၍ သူ မထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာများကို ၎င်းအတွင်းသို့ မထည့်လိုပေ။
သို့သော် သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရှောင်မောက်က သူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး "ဟေ့လူ... ဒီအဝါရောင်အဆောင်စာရွက် ကို မင်း လိုချင်သေးလို့လား"
ထန်ထျန်း ကြောင်သွားကာ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ရှောင်မောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း မလိုချင်တော့ဘူးဆိုရင် ငါ့ကို ပေးလို့ရမလားလို့ပါ"
ထန်ထျန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် "မင်းက ဒါကို ဘာလုပ်ဖို့လဲ"
ရှောင်မောက်က "ဒီအပေါ်မှာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ နိယာမအချို့ ကိန်းအောင်းနေတာ။
အနည်းငယ်ပဲ ဆိုပေမဲ့ အခု ငါ့အတွက်တော့ အသုံးဝင်တာပေါ့"
"ရိုးရိုးလေး ပြောရရင် ဒါက အားဆေး တစ်ခုပဲလေ၊ စားလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားစေတယ်~"
ထန်ထျန်းမှာ အံ့ဩသွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် သဘောပေါက်သွား၏။
ရှောင်မောက်မှာ လျူလီလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကမ္ဘာဦးဝိညာဉ် ဖြစ်ကာ ထိုနယ်မြေမှာလည်း ကြီးထွားနေဆဲဖြစ်သော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ကမ္ဘာကြီး၏ နိယာမစွမ်းအားများမှာ ထိုကဲ့သို့သော ကမ္ဘာငယ်လေးအတွက် အားဆေး အစစ်အမှန်ပင် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ပြင် ဤကဲ့သို့သော "အားဆေး" မှာ ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။ အကယ်၍ ထန်ထျန်းသာ ၎င်းကို အပြင်သို့ ခေါ်မလာခဲ့ပါက နှစ်ပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီကြာလျှင်တောင် တွေရန် မသေချာပေ။
"မင်း ဒါကို လုံးဝ စုပ်ယူနိုင်မှာ သေချာလား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ရှောင်မောက်က ခါးကို ထောက်ကာ "သေချာတာပေါ့"
"တချို့ အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ နိယာမ ရတနာတွေဆိုရင်တော့ ဝါးရခက်လို့ နင်သွားနိုင်ပေမဲ့ ဒီ အင်မော်တယ် အရှင် လုပ်ထားတဲ့ဟာကတော့ ငါ့အတွက်တော့ သရေစာ လေးပဲ၊ သကြားလုံးလို စားပစ်မှာ"
ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
ဤသို့ဆိုလျှင် ပိုကောင်းပေသည်။ သူကလည်း ဤခေါင်းခဲစရာ ပစ္စည်းကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမလဲဟု စိတ်ပူနေခြင်း ဖြစ်၏။
"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် မင်းပဲ ယူလိုက်တော့"
ထန်ထျန်းက အဝါရောင်အဆောင်စာရွက် ကို ၎င်းအား ပေးလိုက်သည်။
ရှောင်မောက်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားပြီး ၎င်းကို ဆွဲယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်တော့၏။
ခဏမျှ ဝါးပြီးနောက် မျိုချလိုက်ကာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားပုံရသည်။
"သိပ်ကောင်းတာပဲ"
ထို့နောက် ရှောင်မောက်က မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည်လုပ်ကာ သနားစဖွယ် ပုံစံဖမ်းရင်း "လူအိုကြီးထန် ... နောင်ကျရင်လည်း ဒီလိုမျိုးတွေရှိရင် ငါ့ကိုပဲ ပေးနော် ဟုတ်ပြီလား"
"ငါသာ မြန်မြန် ကြီးထွားလာရင် ဟို 'ဥ' ထဲက နေရာလွတ်ကို ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် မင်းကို ကူညီပေးနိုင်မှာပေါ့"
ထန်ထျန်းက ၎င်း၏ ခေါင်းလေးကို ဘေးသို့ တွန်းလိုက်ရင်း "မင်းက ငါ့ကို အရာအားလုံးကို ရှင်းနိုင်တဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား၊ ဒါက အင်မော်တယ် အရှင်ရဲ့ ပစ္စည်းနော်"
"ငါကတော့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းထဲ သွားတိုးဖို့ စိတ်မကူးဘူး"
ရှောင်မောက်က ရယ်ကာ "မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာပါ။
ငါက ကြိုပြီး မင်းရဲ့ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားချင်လို့ပါ"
ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "ဒါဆိုရင်လည်း နောင်ကျမှပဲ ပြောကြတာပေါ့"
"တကယ်လို့ နိယာမ ရတနာတွေ ထပ်ရခဲ့ရင်တော့ မင်းကို ပေးပါ့မယ်"
သူ့တွင် အနန္တတာအိုနိယာမ လမ်းစဉ် ရှိနေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများအပေါ် ကြီးကြီးမားမား လိုအပ်ချက် မရှိလှပေ။
ထို့ပြင် သူ၏ စနစ် ထဲတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အရာများ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။
ကမ္ဘာ့ကံကြမ္မာ၊ ကမ္ဘာ့မူလအရင်းအမြစ်၊ မဟာလမ်းစဉ်နိယာမ စသည့် အမည်များကို ကြားရုံနှင့်ပင် သာမန် နိယာမရတနာများထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရုံပေါ့
အဝါရောင်အဆောင်စာရွက် ကိစ္စပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ထန်ထျန်းက ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။
ဤမျှ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် လာရောက် စစ်ဆေးမည်မှာ သေချာလှပေသည်။
မထွက်ခွာမီ ထန်ထျန်းက အနန္တတာအိုနိယာမ လမ်းစဉ်ကို အသုံးပြု၍ သူ့၏ သဲလွန်စအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ အင်မော်တယ် အရှင် ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာလျှင်ပင် မည်သည့် ထိရောက်သော သဲလွန်စမျှ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
အားလုံးပြီးစီးသောအခါ ထန်ထျန်းက ရှောင်မောက်ကို ခေါ်ကာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရှိရာသို့ အေးအေးလူလူပင် ဆက်လက် ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။