ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုက အဓိကပါ

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေနဂါးသဏ္ဌာန်ပုံသည် လေတိုက်ရာအတိုင်း လွင့်နေသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် တောက်ပနေသည်။ ချင်းယန်၏ရုပ်သွင်သည် နဂါးနှင့်တူသော လူအတိုင်းပင်။ သူ၏လည်ပင်းတွင် ထင်ရှားနေသော နိယာမစွမ်းအင်များအောက်ရှိ ရွှေရောင်အကြေးခွံများက ရွေ့လျားသွားနေသည်။

စွမ်းအင် အကန့်အသတ်မရှိသော နဂါးကြီး အချိန်မရွေး တက်လာနိုင်သည့်နှယ်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မြင်နေရသော နိယာမစွမ်းအင် ပုံစံသည် အသေးဆုံးအသေးစိတ်အထိ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်စုံလာသည်။

အသား၊ အသွေး၊ အကြေးခွံများနှင့် ဦးချိုများ စသဖြင့် အဓိပတိခန္ဓာကို ပို၍ သေသေချာချာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်နိုင်လေလေ၊ နောက်ဆုံး အကျိုးသက်ရောက်လေလေပင်။

မုန့်ထျန်းရွှမ်၏ အဓိပတိခန္ဓာ ပုံစံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဖြစ်ပေ၏။

သူ၏စွမ်းအင်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ချင်းယန် နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ရောင်ဝါကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျေနပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ဉာဏ်အလင်းလောကထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"မဆိုးပါဘူး မဆိုးပါဘူး"

စစ်မှန်သော နဂါးရုပ်ကြီး ရပ်တန့်သွားသည်နှင့်အမျှ ဝင်းအတွင်းမှ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် အရိပ်အယောင်များလည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ ယနေ့ နားလည်မှုပန်းတိုင်ဟာ သူသတ်မှတ်ထားတာထက် ကျော်လွန်သွားပါပြီ။

"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ"

ချင်းယန် သူ့ကိုယ်သူ စေ့စေ့ငုငု ကြည့်လိုက်သည်။ ယခု သူ့လက်ထဲတွင် အဓိပတိခန္ဓာ ရှိလာပြီဖြစ်သဖြင့် မုန့်ထျန်းရွှမ်၏ သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ယင်းအစား သူ့ဘေးနားက လူများ၏ လုံခြုံရေးကို ပိုဂရုစိုက်ရမည်။ သူ သိသလောက်ဆို မုန့်ထျန်းရွှမ်ကဲ့သို့သော လူများသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ဟန်ရှိသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင် မာနကြီးသောသူများ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တကယ်ရင်ဆိုင်ရလျှင်လည်း အရေးမကြီးပါ။ မိမိသည် ပြေးနိုင်၊ တိုက်နိုင်သည် သို့မဟုတ် မိမိအလိုအလျောက် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

လုံးဝ ကြောက်စရာမရှိချေ။ သို့ပေမယ့် ပြဿနာက လီကျစ်ရွှမ်းတို့ကတော့ မတူပေ။

နှစ်အတော်ကြာအောင် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့သည် ဂိုဏ်းဆရာ နယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိမီ ခရီးရှည်ကို လျှောက်လှမ်းရမှာပဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းများက မပြည့်စုံချေ။ မုန့်ထျန်းရွှမ်သာ ကြားဝင်စွက်ဖက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ နေ့တိုင်း ပြေးမကယ်နိုင်ပေ။

"ကျစ်! စီစဉ်စရာက ရှိသေးတယ်"

၎င်းကိုတွေးပြီးနောက် ချင်းယန် သူ့ဖုန်းကိုထုတ်ကာ အဆက်အသွယ်များကို ဖွင့်လိုက်သည်။

...

နံနက်ခင်းအလင်းရောင်သည် အရှေ့ဘက်မှ ဖြာဆင်းလာကာ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ မက်ဆေ့ပို့ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင် လီကျစ်ရွှမ်းတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက် သူ၏အိမ်တံခါးဝကို ရောက်လာကြသည်။ ရှဟဲသည်လည်း ရဲယူနီဖောင်းကို ၀တ်ဆင်ထားလျက်သားဖြင့် နောက်မှ ရောက်လာ၏။

သူတို့သုံးယောက် ရောက်လာသောအခါ ခြံတံခါးအပြင်ဘက်တွင် အသင့်စောင့်နေသော ချင်းယန်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ပူပူနွေးနွေး ပေါင်းထားသော ပေါင်မုန့်ကို ကိုင်ထားသည်။ နံနက်ခင်းလေနုအေးက တဖြူးဖြူး တိုက်ခတ်နေသော်ငြား သူ့ဘယ်ဘက်လက်တွင် ပဲနို့နှင့် ညာဘက်တွင် မုန့်ပေါင်းတစ်ထုပ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပုံပေါ်၏။

"လောင်ချင်း မင်း ငါတို့ကို ဘာလို့ မနက်အစောကြီး ခေါ်တာလဲ"

ရှဟဲသည် အိပ်ငိုက်နေသော သူ့မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ မေးလာသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် သမ်းဝေနေပြီး မျက်ခွံတို့က အလွန် လေးလံနေသည်။

"ငါ မနေ့က မင်းကို စာပို့ထားပေမယ့် မင်း အကြောင်းမပြန်ဘူးလေ... အခု မနက်အစောကြီးမှ ငါတို့ဆီ ဖုန်းဆက်တယ်..."

"စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး"

ချင်းယန်သည် ပေါင်းထားသော ပေါင်မုန့်သေးသေးလေးကို ကိုက်ရင်း :"ကျန်းဟိုင်က ဒီရက်ပိုင်းမှာ နည်းနည်း လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေတာလေ...အဲဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ ငါမင်းတို့ လေ့ကျင့်ရေးတွေ စီစဉ်ပေးထားတယ်..."

"အထူးသင်တန်းလား?"

ဒါကိုကြားတော့ သူတို့ သုံးယောက်လုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

အထူးသင်တန်း?

"ဆရာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လီချင်းဟဲသည် သူမ၏ ဆံပင်တိုတိုကို သပ်တင်ရင်း နှုတ်ခမ်းစူကာ ဖြည်းညှင်းစွာပြောလာသည်။

"ပုံမှန်ဆို အထူးလေ့ကျင့်မှုလုပ်ဖို့ တောင်းဆိုရင်တောင် ဆရာက လုံးဝငြင်းနေတာပါ ဒီနေ့ နေက အနောက်ကနေများ ထွက်လာတာလား"

"ဆရာတူအစ်ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီလား?"

လီကျစ်ရွှမ်းကတော့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှေ့ကို တိုးလာပြီး :"အစ်ကို ဒီလို အကြီးစား လေ့ကျင့်မှုမျိုး တစ်ခါမှ မပေးဖူးပါဘူး... အများစုက အသေးစား လေ့ကျင့်မှုလေးတွေချည်းပဲ..."

သူတို့သုံးယောက်လုံး ချင်းယန်ကို ဝိုင်းမေးနေကြရာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေကြပုံပင်။

"အဟမ်း အခုတလော အခြေအနေတွေက နည်းနည်း ရှုပ်ယှက်ခတ်နေခဲ့တယ်မလား"

ချင်းယန်သည် ငြိမ်ငြိမ်လေးနေပြီး နှစ်ကြိမ်လောက် ချောင်းဆိုးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟန်ဆောင်မှုများ ရောမေသော သူ၏လှည့်စားမှုများကို စတင်တော့၏။

"မနေ့ညက ငါ မုန့်ထျန်းရွှမ်နဲ့ တွေ့ပြီး ရပ်ကွက်ကို ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်က မနေ့ညက ကြယ်တွေကို စောင့်ကြည့်နေတုန်း ကောင်းကင်မှာ ဂြိုလ်တစ်ခု ရှိနေတာကို သတိပြုမိတယ်လို့ မက်ဆေ့ပို့လိုက်တယ်... ကျန်းဟိုင်မြို့မှာ မငြိမ်မသက်မှုတွေနဲ့ ကြီးကြီးမားမား အကျပ်အတည်းတွေ ဖြစ်လာမှာကို ကြောက်ရတယ်..ငါလည်း တစ်ညလုံး တွေးပြီး စိတ်မချနိုင်ဘူး အဲဒါကြောင့် မင်းတို့ကို ခွန်အားအမှတ် သန်းတစ်ရာ တိုးပေးဖို့ ပြင်ဆင်ပေးမလို့"

သူပြောပြီးသည်နှင့် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လီကျစ်ရွှမ်းနှင့် ရှဟဲတို့ အံ့သြသွားသော အကြည့်များအား ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

အကျပ်အတည်းကြီးလား !?

ကျန်းဟိုင်မြို့သည် အမှတ်ပင် ပရမ်းပတာအဖြစ်သို့ ပြန်ဆင်းရတော့မည်လား။

“မဟုတ်ဘူး သူငယ်ချင်း…”

ဤသည်ကိုကြားတော့ ရှဟဲမှ ပထမဆုံးလူအဖြစ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူက လူသုံးယောက်အနက် ကျင့်ကြံမှု အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်ကာ တစ်လခွဲကျော် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ တံခါးခုံကိုပင် မကျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဖြစ်လာပါက သေချာပေါက် သေမှာပင်။

"လောင်ချင်း! ငါ...ငါ...အရင် စာရင်းသွင်းလိုက်မယ်!"

ရှဟဲမှ ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး :"ဒါပေမယ့် ငါဒီကိုရောက်လာတာကို ဦးစီးချုပ်ကို ငါမပြောသင့်ဘူးလား? မဟုတ်ရင် ဦးစီးချုပ်က ငါ့လစာနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ဆုကြေးငွေကို ချန်ထားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"ကောင်းပြီ အဲဒါအတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့ နောက်ရက် နည်းနည်းလောက်ပဲ ဒီမှာနေရမှာ... အပြင်က ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို သူတို့ ကိုင်တွယ်ထားမှာမို့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ အာရုံစိုက်ထား"

ထို့နောက် ခြံတံခါးဝဘက်ကို လှည့်သွားပြီး တံခါး ဖွင့်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်၌ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ပြနေသော အရာဝတ္ထုတချို့ သူတို့ရှေ့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သစ်သားအရုပ်များ၊ လက်နက်စင်များ၊ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ကပ်ထားသော အစီအရင် စာလုံးအမျိုးမျိုး၊ ဝင်းထောင့်တစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသော ကြယ်ကျောက်တုံးများ။ ၎င်းတို့၏ ခင်းကျင်းထားသော ပုံစံများသည် ဝေ့ဝဲနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းနေလေသည်။

အားလုံးကို ချင်းယန် လက်ဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။

"အမိုက်စားပဲ လောင်ချင်း... ဒီလောက် လေးနက်ရလားကွ!"

ရှဟဲသည် ခြံဝင်းထဲသို့ လှမ်းဝင်သွားမိသည်နှင့် မြင်လိုက်ရသည်အား ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ လျင်လျင်မြန်မြန် စူးစမ်းလိုက်သော အကြည့်တစ်ချက်ကပင် သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေ၏။

"ဝါး... အံ့သြစရာကြီး!"

လီချင်းဟဲသည် လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်လျက် ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေလှမ်းငယ်များဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှမ်းဝင်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။

"ဆရာ့ရဲ့လက်နက် သန့်စင်ရေးစွမ်းရည်ကတော့ လုံးဝ အကောင်းဆုံးပဲ!"

သူမသည် သစ်သားအရုပ်၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး :"အထဲမှာ ရေးထားတဲ့ အစီအရင် တစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ် ဟုတ်တယ်မလား?"

"မထူးဆန်းပါဘူး ဒါက ငါ့ရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုလေ!"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် အတွေးပျောက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရှုခင်းများကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ အစ်ကိုဖြစ်သူက သူမကို ထိုနေရာတွင် သီးသန့်သင်ခန်းစာ သင်ပေးသည့် အချိန်များကို ပြန်သတိရမိသွားသည်။

ထိုကာလများသည် အေးချမ်းသာယာသော ကာလများပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ချော့မော့နေတာ တော်ကြတော့"

သူတို့၏ မနာလိုသော အကြည့်များကို ခံစားရင်း ချင်းယန် ပြုံးကာ တံခါးဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားကာ နောက်ပြန် လှည့်မကြည့်ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"ငါ့မှာ ဂရုစိုက်စရာတွေ ရှိသေးတယ်... မင်းတို့တွေ ကိုယ့်ဘာသာ လေ့ကျင့်ကြ!"

ခြံဝင်းထဲက ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် လှည့်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ ထိုသုံးယောက် သူ့နောက်သို့ မလိုက်လာကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် မျက်စိမှိတ်၊ ဒူးထောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ဝက်လောက် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ သူ့စိတ်ထဲရှိ အဓိက နည်းစနစ်များကို စဥ်းစားကြည့်သည်။ သူသည် သူ့အနှစ်သာရ သွေးတစ်စက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏သွေးကိုယ်ပွားကို စတင်အသက်သွင်းခဲ့သည်။

နောက်အခိုက်၌။

*ဖုန်း!*

သွေးပန်းပွင့်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ရောနှော ပွင့်လာကြသည်။

လက်ညိုးအရွယ်လောက်ရှိသည့် ရွှံ့စေးရုပ်လေးဟာလည်း မြေကြီးထဲမှ ပေါက်ထွက်လာ၏။ အနှစ်သာရသွေးသည် ၎င်း၏နဖူးထဲသို့ စီးဆင်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အမြစ်တွယ်နေသော သွေးကြိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဆက်ပြီး ပြင်ဆင်ရမယ်"

ချင်းယန် အသက်အောင့်ကာ အနှစ်သာရသွေးကို အာရုံစူးစိုက်ကာ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေလေသည်။

မကြာပါ။ ရွှံ့ရုပ်ကလေးသည်လည်း ဖောင်းကားလာ၏။ ၎င်း၏ ခြေလက်များက ပို၍ပင် သွက်လက်လှသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ မှုန်ဝါးသော အသွင်အပြင်များသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုရှင်းလင်းလာသည်။

အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်အကြာတွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရွှံ့စေးရုပ်တုသည် အသွင်သဏ္ဌာန်ဖြစ်လာချေပြီ။ သွေးအနှစ်သာရကို ပေါင်းထည့်ခြင်းဖြင့် ၎င်းသည် ရှဟဲ၏ သဏ္ဌာန်၊ အမူအရာ၊ ကိုယ်ဟန်အမူအရာနှင့် အဝတ်အစားအထိ လုံးဝနီးနီး ပြောင်းလဲသွားသည်။

အိမ်ထဲမှာရှိသော ရှဟဲသာ မြင်ခဲ့လျှင် ဆိတ်တစ်ကောင်ကို တိုက်မိပြီး ချက်ချင်း မေ့သွားချင်သွားလိမ့်မည်။

"မဆိုးပါဘူး ဒါကို အောင်မြင်တယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်"

ချင်းယန်သည် ရှဟဲ၏သွေးကိုယ်ပွားကို နှစ်ကြိမ်လှည့်ပတ်ကာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဦးခေါင်းမှခြေဖျားအထိ စစ်ဆေးကြည့်နေ၏။ လူသားဖန်တီးမှု၏ အဆုံးစွန်သော အောင်မြင်မှုရရှိရန်မှာ ရံဖန်ရံခါ အသေးစားပြင်ဆင်မှုများအထိ ပြုလုပ်ရသည်။

ဤသည်မှာ တိုးတက်သော ကိုယ်ပွားနည်းပညာ၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။

သွေး သို့မဟုတ် ရွှံ့စေးကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အခြားလူများကို ယာယီအယောင်ဆောင်ကာ ကိုယ်ပွားများစွာကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ မြေအဓိပတိ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဖန်တီးပြီး ကြိုးကိုင်ထားလိုက်လျှင်လည်း ပြဿနာ မရှိလောက်ပေ။

၎င်းမှာ လိမ္မာပါးနပ်သော အစားထိုးမှု၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဆက်လုပ်မယ်..."

ချင်းယန် ထိုရှဟဲ၏ ပုခုံးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"နောက်ရက် အနည်းငယ်လောက်အထိ ဒီအတိုင်းပဲ နေလိုက်စမ်း! သူများတွေ ဖောက်မြင်သွားအောင် မင်းကိုယ်မင်း မစွန့်စားမိစေနဲ့"

"စိတ်မပူပါနဲ့ လောင်ချင်း! ငါအလုပ်လုပ်ရင် အမြဲယုံကြည် စိတ်ချရပါတယ်"