ဟူကုံး

ဤကမ္ဘာတွင် ကြေးပြားတစ်ပြား၏ တန်ဖိုးသည် ယခင်ဘဝက တစ်ယွမ်နှင့် ညီမျှသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် အလေးချိန်အားဖြင့် နှစ်ကတ်တီခန့်ရှိပုံပေါ်သော ကျောက်ပုစွန်ကြီးများကို ဝယ်ယူရန် ယွမ် ၂၀ သာ ကုန်ကျပြီး လတ်ဆတ်သော ရှိခိုးကောင်ပုစွန်မှာ တစ်ကတ်တီလျှင် ၃ ယွမ်သာဖြစ်သည်။

ဤဈေးနှုန်းများသည် တာ့ပေါင်ပေါ်တွင် ဝယ်ယူသည်ထက် များစွာ ဈေးသက်သာသည်။

"အစ်ကို၊ ရှင့်ရဲ့ ခြင်းတောင်းထဲက ပုစွန်တွေအားလုံးကို ကျွန်မ ဝယ်ချင်တယ်။"

ထိုလူသည် တစ်ခဏတာတွေဝေသွားပြီး မယုံနိုင်သလို ပြန်မေးသည်။ "သခင်မလေး၊ ဒါတွေအားလုံးကို တကယ် ဝယ်မှာလား။"

သူမသည် ဈေးညှိနှိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အားလုံးဝယ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ကျောက်ပုစွန်နှင့် ရှိခိုးကောင်ပုစွန်များသည် ပင်လယ်ငါးများနှင့်ယှဉ်လျှင် တန်ဖိုးမရှိသလောက်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။

ဤအရာများသည် အခွံမာပြီး စားရခက်ကာ မြို့ထဲသယ်သွားသည့်တိုင် ရောင်းမရနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထိုနေ့တွင် အချိန်ပိုရှိနေပြီး ဝင်ငွေအနည်းငယ်ရရန် ကြိုးစားရင်း ဤအရာများကို မြို့ထဲသယ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လျှင် ဟဲကျစ်ယန်အား ဈေးညှိရန် မေ့နေသည့် သူထင်နေသည်ကို သိသည်။

သူမ၏ အိတ်ထဲတွင် ငွေများစွာရှိသော်လည်း အရှုံးပေးလိုသူအဖြစ် မမြင်စေလိုပေ။ "အစ်ကို၊ အားလုံးဝယ်မယ်ဆိုရင် ဈေးနည်းနည်း လျှော့ပေးလို့ ရမလား။"

ထိုလူသည် သူ နားကြားမှားနေသည်ဟု ယုံမှားသံသယဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ဤအခွံမာပင်လယ်စာများကို တကယ်ဝယ်ယူမယ့်သူ ရှားပါးသည်။

ဤမိန်းကလေးသည် ဉာဏ်နည်းနေသလား။ သို့သော် လက်ငင်းရောင်းချနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

"သခင်မလေး၊ ဒါတွေအားလုံးကို တကယ်ဝယ်မှာလား။"

ဟဲကျစ်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဈေးနှုန်းသင့်တင့်ရင် အားလုံးယူမယ်။"

ထိုလူက ထမ်းပိုးကို ပြန်ချလိုက်ပြီး စတင်တွက်ချက်သည်။ "ကျောက်ပုစွန် ၁၂ ကောင် ရှိတယ်။ အားလုံး ယူမယ်ဆို ဝမ် ( ၂၀၀ )၊ ရှိခိုးကောင်ပုစွန်တွေက ကတ်တီ ( ၃၀ ) လောက် ရှိတယ်။ သူ့အတွက်က ဝမ် ( ၅၀ ) ဆို ရပြီ။ ဒီဈေးနှုန်းက သင့်တင့်ပါတယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူက ဈေးကြီးတယ်လို့ထင်ပြီး မဝယ်မှာကို စိုးရိမ်၍ ထပ်ရှင်းပြပေးသည်။

ဝမ် ( ၂၅၀ ) ။

ကံကောင်းစေတဲ့ နံပါတ် တစ်ခုပဲ။

ဟဲကျစ်ယန် ငွေထုတ်ယူနေစဉ် မော့ကျိုးယွီက သူမ၏ လက်ကို အမြန်ဆွဲလိုက်သည်။

ဤပင်လယ်စာများကို မစားဖူးသော်လည်း ဤအရာများသည် လူကြိုက်နည်းကြောင်း သူသိသည်။

ဤလူငယ်သည် သူတို့ မသိသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဈေးတင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ဝမ် ( ၂၅၀ ) က များလွန်းတယ်။ မင်း ဒါတွေကို မြို့ထဲသယ်သွားပြီး ဘယ်လောက်ရနိုင်မလဲ ငါကြည့်ချင်တယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်၏ အတွေးများသည် မော့ကျိုးယွီနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် လူသစ်တစ်ဦးအနေဖြင့် လှည့်စားခံရသူများ မဖြစ်ချင်ခဲ့ကြပေ။

ထိုလူက သူ၏ အနည်းငယ် လိမ်လည်လှည့်ပတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဖော်ထုတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင်၊ သူတို့၏ သဘောထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် ဝယ်ယူတော့မည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။

ဒါက မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝယ်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်၊ သူတို့ကို လွတ်ထွက်သွားခွင့်ပြုရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"ဟဲဟဲ... ညီအစ်ကို၊ ဒီပင်လယ်စာတွေအတွက် ဘယ်လောက်ဆိုရင် သင့်တော်မယ်ထင်လဲ။"

တကယ်တော့၊ မော့ကျိုးယွီသည် ပင်လယ်စာ၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးကို နားမလည်ခဲ့ပေ။

သူသိသည်မှာ ဤပစ္စည်းများသည် ဝမ် ( ၂၅၀ ) တန်ဖိုးမရှိဟူသည့်အချက်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်းဘာသာ သင့်တင့်တဲ့ဈေးတစ်ခုပြောလိုက်။ သင့်ရင်ဝယ်မယ်၊ မသင့်ရင် မဝယ်ဘူး။"

သူတို့၏ သဘောထားက တော်တော်လေး ခိုင်မာနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထိုလူသည် အကျိုးအမြတ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆက်လက်ထားရှိရန် မရဲတော့ပေ။

သူက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဝါးခြင်းတောင်းနှစ်လုံးပါ အားလုံးကို ဝမ် ( ၁၅၀ )နဲ့ ပေးလိုက်မယ်။ ဘယ်လို သဘောရလဲ။"

မော့ကျိုးယွီကလည်း ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းမနေချင်တော့ဘူး။ သူက ချက်ချင်း တန်ပြန်ဈေးကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ယွမ် ၁၀၀ ။ ဒါဆိုရင် အားလုံးယူမယ်။"

သူပြောပြီးသောအခါ၊ ထိုလူထံမှ တုံ့ပြန်မှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် မြင်းလှည်းကို ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။သူတို့ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထိုလူက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပြီ၊ ဟုတ်ပြီ၊ ဒါဆိုရင်လည်း ယွမ် ၁၀၀ ပေါ့။"

သူတို့စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ ထိုသူသည် ဝါးခြင်းတောင်းနှစ်လုံးကို မြင်းလှည်းပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တင်ပေးလိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီ၌ ဈေးဆစ်ရာ၌ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင်၊ ဤပင်လယ်စာ၏ ဈေးနှုန်းကို ထက်ဝက်ကျော်အထိ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုလူသည် သူတို့၏ မသိနားမလည်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထပ်မံ ပြောဆိုရန် မရည်ရွယ်တော့ပေ။ သူမသည် ငွေပေးချေပြီး ပျော်ရွှင်စွာ မြင်းလှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

မြင်းလှည်းသည် ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုလူ၏ပြောပြချက်အရ၊ မကြာမီ ဟူကုံး၏ နေအိမ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤခြံဝင်းသည် အခြားခြံဝင်းများနှင့် အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။ ခြံစည်းရိုးသည် သစ်သားခြံစည်းရိုးများဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။

အခြားတံငါသည်များ၏ အိမ်များတွင်ကဲ့သို့ ငါးမျှားပိုက်များကို နံရံပေါ်တွင် လှန်းထားခြင်းမရှိဘဲ၊ ဗလာကျင်းနေသည်။

ခြံဝင်းတံခါးသည် ပိတ်ထားခြင်း မရှိပေ။ မော့ကျိုးယွီသည် ယဉ်ကျေးစွာ ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်မေးလိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုပါဦး၊ ဒီမှာ ဟူကုံးရဲ့ နေအိမ်လား။"

ခဏကြာပြီးမှ၊ အိမ်အလယ်ရှိ တံခါးဖွင့်လာပြီး၊ သာမန်ရုပ်ရည်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး အထဲမှ ထွက်လာသည်။

ဟူကုံးက စိတ်မရှည်စွာ မေးသည်။ "ဘယ်သူက ကျွန်တော့်ကို လာရှာတာလဲ။"

သူ့စကားသံပြီးသွားသည်နှင့်၊ သူ၏ အကြည့်သည် မော့ကျိုးယွီထံသို့ ရောက်သွားသည်။

"နဝမသခင်လေး။"

ဟူကုံး ပြည်နှင်ခံရစဉ်၊ မော့ကျိုးယွီသည် နယ်ခြားစောင့် စစ်သူကြီး မဖြစ်သေးခင်က၊ ထိုအချိန်က မြို့တော်ရှိလူများက သူ့ကို ဤသို့ခေါ်ကြသည်။

မော့ကျိုးယွီက ပြုံးကာ ပြောသည်။ "တကယ်ပဲ အစ်ကိုကြီးဟူဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”

ဟူကုံးသည် မော့ကျိုးယွီကို ပထမဆုံး တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် ယခင် ထုံးမှိုင်းနေရာက‌မှ တက်ကြွလာသည်။

မော့မိသားစု၏ ပြည်နှင်ခံရမှု ဖြစ်ရပ်ကြီးကြောင့် သူ့တွင် စာနာမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထို့ကြောင့်၊ မော့ကျိုးယွီအပေါ် သူ၏ သဘောထားသည် အလွန်နွေးထွေးသည်။

"နဝမသခင်လေး ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။ ပြောစရာရှိရင် အထဲဝင်ပြီး ပြောပါဦး။"

ဟူကုံး၏ ခြံဝင်းသည် တော်တော်လေး ကျယ်ဝန်းသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မော့ကျိုးယွီသည် မြင်းလှည်းကို အထဲသို့ ရိုးရှင်းစွာ ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီက မြင်းလှည်းကို ရပ်နားပြီး ဟဲကျစ်ယန်နှင့် ဟူကုံးတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက်၊ သူ ဒီကို ဘာကြောင့် ရောက်လာသလဲဆိုတာကို ပြန်ပြောပြသည်။

ဟူကုံး၏ အကြည့်သည် သူတို့သည် သင်္ဘောပြင်ဆင်ရန်အတွက် သူ့ကို လာရှာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ဟင်နရီထံသို့ ရောက်သွားသည်။

ဟင်နရီကို အပေါ်အောက်ကြည့်ပြီးနောက်၊ ဟူကုံးက ဟင်နရီသည် သူ့စကားကို နားလည်နိုင်မည်ဟု ထင်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။

"မူလက ကျွန်တော် အနောက်တိုင်းသားတွေနဲ့ ဆက်ဆံချင်စိတ်မရှိဘူး။ မင်းကို ဒီကိုခေါ်လာတဲ့သူကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ သင်္ဘောကို ပြင်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဟင်နရီက ဟူကုံးက သူ့ကို စကားပြောနေသည်ကို သိသော်လည်း၊ ဘာပြောနေသည်ကို တစ်လုံးမှ နားမလည်ပေ။

သူက အလိုလိုပင် ဟဲကျစ်ယန်ကို မေးသည်။ "မစ္စ ဟဲကျစ်ယန်၊ သူပြောတဲ့စကားကို ဘာသာပြန်ပေးပါဦး။"

ဤအချိန်တွင်၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် ဟူကုံး၏ စကားများကို တွေးတောနေသည်။

ဟူကုံးသည် အနောက်တိုင်းသားများအပေါ် အလွန်ဆိုးရွားသော အထင်အမြင်ရှိပြီး၊ အနည်းငယ် မုန်းတီးနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဘာကြောင့်များလဲ။

အကြောင်းရင်းကို မသိရှိမီ၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် ချက်ချင်း ဘာသာပြန်ရန် မရည်ရွယ်‌ပေ။

သူမက ဟူကုံးကို ကြည့်ကာ မေးသည်။ "အစ်ကိုကြီးဟူ၊ အနောက်တိုင်းသားတွေဆီက အနိုင်ကျင့်ခံရဖူးလား။"

ဟူကုံးသည်လည်း အနောက်တိုင်းသားက သူ၏ စကားကို နားမလည်ကြောင်း သဘောပေါက်သည်။ သူ့မေးခွန်းကို နဝမသခင်လေး၏ ဇနီးဖြစ်သူထံ ဦးတည်ထားပြီး၊ သူမသည် အနောက်တိုင်းသား၏ ဘာသာစကားကို နားလည်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

ထို့ကြောင့်၊ သူသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို ချက်ချင်း မဖြေဘဲ၊ ပြန်မေးသည်။ "နဝမခယ်မလေးက သူတို့စကားကို နားလည်နိုင်တာလား။"