လှေက ဘယ်မှာလဲ၊ လှေကို တစ်ချက်ပြပေးပါ

ဟဲကျစ်ယန်က ရိုးရိုးသားသား ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်မက တစ်ခါတစ်ရံ နည်းနည်းလောက် လေ့လာဖြစ်တာပါ။ ရိုးရိုးစကားပြောလောက်ပဲ တတ်နိုင်ပါတယ်။"

ဟူကုံးသည် ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြန်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် မြောက်ပိုင်းကို ရောက်ကာစက ဝမ်းစာရှာဖို့ ဆိပ်ကမ်းမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်မိန်းမက ထမင်းလာပို့ပေးရင်း ဖြတ်သွားတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်စိကျတာကို ခံလိုက်ရတယ်။ အဲဒီနိုင်ငံခြားသားက တစ်မျိုးတစ်ဖုံနည်းနဲ့ ကျွန်တော့်မိန်းမကို သူ့နောက်လိုက်ဖို့ ဖျားယောင်းသွားတယ်..."

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဟူကုံးသည် ဤအဖြစ်ကို မိမိ၏ အရှက်ရစရာအဖြစ် မှတ်ယူကာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဒီနေ့ နိုင်ငံခြားသားများကိုမြင်ရသည့်အခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ သိမ်းဆည်းထားသော ဒေါသများ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း သို့မဟုတ် ရင်းနှီးသူကို မြင်ရသည့်အတွက် စိတ်ထဲဖွင့်ဟလိုစိတ်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဟူကုံးသည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် သူ့စိတ်ထဲက ဝမ်းနည်းမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ဟူကုံး၏ အခြေအနေကို အနည်းငယ် သိထားသည်။ ဟူကုံးသည် စာမေးပွဲဖြေကာ လယ်ယာဌာနဝန်ကြီးအထိ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်တက်လာသူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဟူကုံးသည် ရိုးသားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဇနီးတစ်ဦးတည်းကိုသာ ယူကာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ထိတိုင်အောင် သားသမီးမရှိခဲ့ပေ။

သားသမီးရအောင် မယားငယ် ထပ်ယူဖို့ အကြံပေးသူများရှိသော်လည်း ဟူကုံးက လက်မခံခဲ့ပေ။

ဟူကုံး ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသော်လည်း မျိုးနွယ်စု ကိုးစုနှင့် ပတ်သက်ခြင်းမရှိသဖြင့် သူတို့လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး ဤနေရာသို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံခဲ့ရသည်။

ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အားကိုးရသည့်ဇနီးကို နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦး လုယူသွားခြင်းသည် ဟူကုံးအတွက်သာမက မည်သည့်ယောက်ျားမဆို သည်းမခံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီက ဟူကုံး၏ ပခုံးကို အားပေးသည့်ဟန်ဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးဟူ၊ အားလုံးက ပြီးသွားပြီမို့ မေ့လိုက်ပါ။"

ဟူကုံးက ခက်ခဲစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဟင်နရီဘက်သို့ အကြည့်ပြောင်းလိုက်သည်။ "လှေက ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ကို လိုက်ပြပေးလေ။"

ဟဲကျစ်ယန်က ဟူကုံး၏ စကားကို အချိန်မီ ဘာသာမပြန်ပေးရသေးသည့်အတွက် ဟင်နရီမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က အလျင်အမြန် ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။

အရင်ဆုံး ဟူကုံး၏ စကားများကို ဘာသာပြန်ပေးပြီးတော့ နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးက သူ့ဇနီးကို ခိုးယူသွားကြောင်း ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသည်။

ဟင်နရီသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း ကြိုးစားရှင်းပြသည်။

"မစ္စ ဟဲကျစ်ယန်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ငါ ဒီကို ပထမဆုံးရောက်တာဖြစ်ပြီး ငါက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြပေးပါ။ ပြီးတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူကောင်း လူဆိုး ရှိပါတယ်။ ငါကတော့ ငါ့နိုင်ငံရဲ့ လူကောင်းတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။”

ဟင်နရီ၏ ခုခံပြောဆိုမှုကို ကြားပြီးနောက်၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူ့စကားများကို ဟူကုံးထံ သူပြောသည့်အတိုင်း ဘာသာပြန်ပေးရင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တိတ်လေး ခိုးရယ်မိသည်။ ဟူကုံးက သက်ပြင်းချပြီး ပြောသည်။ "ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ အကြွေးကို အကြွေးရှင်ထံသာ မုန်းရမှာ၊ မတရားမှုကို ကျူးလွန်သူထံသာ ပြဿနာရှာရမှာ။ ဒီအကြောင်းက သူလုပ်ထားတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့အပေါ် ဒေါသထွက်တာက မသင့်တော်ဘူးပေါ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ ဟူကုံးသည် ထရပ်ကာ မော့ကျိုးယွီနှင့် အခြားသူများကို ဟင်နရီ၏ သင်္ဘောကို အတူသွားကြည့်ရန် လက်ယပ်ခေါ်သည်။

မြင်းလှည်းထဲတွင် လူနှစ်ဦးသာ ထိုင်နိုင်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟင်နရီနှင့် ဟူကုံးတို့ လှည်းထဲတွင် ထိုင်ကာ၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီနှင့်အတူ အပြင်တွင် ထိုင်ပြီး လှည်းမောင်းသည်။

ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် လျှောက်သွားရင်း၊ မိနစ် ( ၂၀ ) ခန့် ထွက်သွားပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဆိပ်ကမ်းဟု ခေါ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် စည်ကားသော ဆားကန်ဆိပ်ကမ်းနှင့် လုံး ဝကွဲပြားသည်။

ဤနေရာသည် တာ့ရွှင်းမင်းဆက်၏ နယ်စပ်တွင်ရှိသည်။ ကမ်းရိုးတန်းမြို့များမှ ကုန်တင်သင်္ဘောအနည်းငယ် ဤနေရာတွင် ဆိုက်ကပ်သည်မှလွဲ၍ အခြား ဘာမှ မရှိပေ။

ယနေ့ဆိပ်ကမ်းတွင် ကုန်တင်သင်္ဘော သုံးစင်းသာ ဆိုက်ကပ်ထားသည်။

ထိုသင်္ဘောသုံးစင်းအနက် တစ်စင်းသည် ကမ်းစပ်မှ အခြားနှစ်စင်းထက် အနည်းငယ် ဝေးကွာပြီး၊ ၎င်း၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်သည် အခြား တာ့ရွှင်းကုန်တင်သင်္ဘောနှစ်စင်းနှင့် အလွန်ကွဲပြားသည်။

ဤကုန်တင်သင်္ဘောသည် သင်္ဘောကိုယ်ထည် မြင့်မားရုံသာမက၊ ၎င်းပေါ်တွင် ရွက်လည်း တပ်ဆင်ထားသည်။

အခြားတာ့ရွှင်းမူရင်းကုန်တင်သင်္ဘောနှစ်စင်းတွင် ရွက်မရှိဘဲ၊ လူအင်အားစစ်စစ်ဖြင့်သာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားရကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ၊ မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် ရွက်တပ်ထားသောသင်္ဘောသည် ဟင်နရီ၏ သင်္ဘောဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

မြင်းလှည်း ရပ်သွားတော့ ဟင်နရီသည် စိတ်မရှည်စွာ လှည်းထဲက ခန်းဆီးကို မပြီး အပြင်ကို ကြည့်သည်။

သူက သူ့ကုန်တင်သင်္ဘောကို ညွှန်ပြပြီး ပြောသည်။

"အဲဒါ ကျွန်တော့်သင်္ဘော။ အဲဒီကုန်တင်သင်္ဘောက ကျွန်တော့်ဟာပဲ။"

ဟင်နရီနောက်လိုက်ရင်း လူအားလုံး ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။

သိသာထင်ရှားမှုမရှိသောနေရာတွင်၊ သင်္ဘောငယ် တစ်စင်း ဆိုက်ကပ်ထားသည်။

ကုန်တင်သင်္ဘောသည် ကမ်းစပ်မှ ဝေးကွာနေသဖြင့်၊ ဟင်နရီသည် ဤသင်္ဘောငယ်ဖြင့် ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူသည် သင်္ဘောငယ်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး ခုန်တက်သွားပြီး၊ နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဟဲကျစ်ယန်နှင့် အခြားသူများကို အတူတက်ရန် လက်ယက်ခေါ်သည်။

ကုန်တင်သင်္ဘောအောက်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ဟင်နရီက သင်္ဘောပေါ်ရှိလူများကို စကားလုံး အနည်းငယ် အော်ပြောသည်၊ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ဦးက ကြိုးများကို ချပေးသည်။

သင်္ဘောသည် အလွန်မြင့်မားသဖြင့်၊ ဟင်နရီက သူတို့ ကြောက်ရွံ့မည်ကို စိုးရိမ်ကာ ရှင်းပြသည်။

"ဒီကြိုးက အရမ်းခိုင်မာတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။" ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ဟင်နရီက သူ မလိမ်ကြောင်း သက်သေပြရန် ဦးဆောင်ပြီး ကြိုးကို တက်သွားသည်။

မော့ကျိုးယွီက ဟူကုံးကို မေးသည်။ "အစ်ကိုကြီးဟူ၊ တက်နိုင်မလား။"

ဟူကုံးက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ပြဿနာမရှိပါဘူး" ဟု ပြောကာ ဟင်နရီ၏ ကိုယ်ဟန်ကို အတုယူပြီး သင်္ဘောအပေါ်ကိုတက်ရန် စတင်သည်။

ဟူကုံး လှေပေါ်တက်ပြီး လုံခြုံစွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်သော မော့ကျိုးယွီက ဟဲကျစ်ယန်ကို ခါးပိုက်ကာ သိမ်မွေ့စွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဟင်နရီဘေးတွင် ပြေပြစ်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုက ဟင်နရီနှင့် သူ၏အဖော်များကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ဟင်နရီ၏ အသိပညာအရ လူတစ်ယောက် လေထဲပျံတက်နိုင်သည်ဟု မယုံကြည်နိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။

သူက မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်ကို အားကျသည့်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ရင်း၊ "မယုံနိုင်စရာပါပဲ၊ မင်းတို့ တကယ်ပျံနိုင်တာလား။" ဟု မေးလာခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ အဖြေမပေးဘဲ နေလိုက်သည်။ ဟူကုံးမှာမူ ဤအရာကို မစိမ်းသက်ပေ။

မြို့တော်တုန်းက အစောင့်အကြပ်များ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှ ပြေးခုန်လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်ဖူးသည်။

စစ်သူကြီးဖြစ်သည့် မော့ကျိုးယွီအတွက် ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်ကို သူနားလည်သည်။

နိုင်ငံခြားသားများ အံ့အားသင့်မှုကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်က သတိပေးသည်။ "ဟင်နရီ၊ သင်္ဘောပြင်ဖို့ မလုပ်‌တော့ဘူးလား။"

ဟင်နရီက သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းကာ အဖော်များနှင့်အတူ သင်္ဘောအပေါ်ထပ်သို့ ဦးဆောင်သွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သင်္ဘောပြင်ဆင်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် အသိပညာမှ မရှိသော်လည်း ဟင်နရီအတွက် ဘာသာပြန်အဖြစ် ကူညီပေးနေခဲ့သည်။

ဟူကုံးသည် ကုန်တင်သင်္ဘော၏ ချို့ယွင်းချက်ကို ခန့်မှန်းမိပြီး ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးရန် စတင်သည်။

ဟင်နရီက သူ၏ လက်ထောက်ကို ဟူကုံးထံ ကူညီစေပြီး မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်ကို လှေအတွင်း လှည့်လည်ပြသရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်မှာ ဤခေတ်ဟောင်းကုန်တင်လှေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။

သို့သော် ဟင်နရီ ယူလာသည့် ကုန်ပစ္စည်းများကို သိချင်နေသည်။ "ဟင်နရီ၊ ရှင် ယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်မ ကြည့်လို့ ရမလား။"

ဟင်နရီသည် ယွင်ချန်မြို့သို့ ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်ရှိလာသည့်တိုင် ပြည်သူများ၏ အဆင့်အတန်းကို ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှတဆင့် ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ သိထားသည်မှာ ဟဲကျစ်ယန်နှင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ချမ်းသာသူများ မဟုတ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ သူသည် သူတို့နှင့် စီးပွားရေးလုပ်ရန် တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော်လည်း၊ ဟင်နရီသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ တောင်းဆိုချက်ကို လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က သူတို့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူတို့၏ အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေခြင်းသည်လည်း ကောင်းမွန်သည်။

ဟင်နရီက နှစ်ဦးကို ကုန်တင်သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ ကုန်ပစ္စည်းများကို ဖုံးထားသော လိုက်ကာကို ဖယ်လိုက်သည်။

သူယူလာသော ကုန်ပစ္စည်းများသည် နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်စိရှေ့တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်လာသည်။

ဟင်နရီက ဂုဏ်ယူစွာ ကုန်ပစ္စည်းများကို ညွှန်ပြပြီး ပြောသည်။ "ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက ပစ္စည်းကောင်းတွေပါ။ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပါ။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤပစ္စည်းများနှင့် လုံးဝ မစိမ်းသက်ပေ။

တာ့ရွှင်းမင်းဆက်တွင် မရှိသော အစေ့အဆန်အချို့မှလွဲ၍၊ သိပ်ကြည့်မကောင်းတဲ့ ကြွေထည်ပြားများ၊ နိုင်ငံခြားသားများ ရက်လုပ်ထားသော အထည်များ၊ ဖန်ပြားများနှင့် ဖန်ထည်ပစ္စည်းများလည်း ရှိသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဖန်များကို မြင်သောအခါ၊ အနာဂတ်တွင် အိမ်ဆောက်ရန် လိုအပ်မည့်အရာကို တွေးမိသည်။

ဤဖန်များသည် သေချာပေါက် အသုံးဝင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် နိုင်ငံခြားသားများထံမှ ပွင့်လင်းစွာ ဝယ်ယူခြင်းဖြင့်၊ တားမြစ်ထားသော ကုန်သွယ်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများ လုံးဝ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။