ဆုံးမဩဝါဒ

ချီယန်ကျိ ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်ခုက လေသင်္ဘော တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုလွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော ဝိညာဉ်အာရုံအောက်တွင် ပျံသန်းနေသော လေသင်္ဘောမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်တွင် လေသင်္ဘောတစ်ခုလုံးမှာ 'တကျွိကျွိ' မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကွဲပျက်စီးတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ လေသင်္ဘောပေါ်ရှိ တပည့်များအားလုံး အကြောင်းရင်းမသိဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လေသင်္ဘော၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကိုနောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးနုနုတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ ဝေ့ယမ်းနေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးသည် လေသင်္ဘောကို အေးစက်စက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ရုံမျှဖြင့် လေသင်္ဘောပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဝင်္ကပါ ကို လုံးဝ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“အဆိပ်နဂါးလေး... မြန်မြန်ထွက်လာပြီး အသေခံစမ်း!”

ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု လေသင်္ဘောပေါ်မှ ပျံထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုပုံရိပ်သည် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ဦးတည်ကာ ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျင့်ကြံသူကြီးအဆိပ်နဂါးသည် နှုတ်ဆက်စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသည် လေသင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို တိုက်ရိုက်စွန့်ပစ်ကာ မိမိအသက်လွတ်ရုံ ထွက်ပြေးရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

“အဆိပ်နဂါးလေး... နင့်လို ရွှေအမြုတေအဆင့်တစ်ယောက်က ငါ့အသံကြားတာနဲ့ ထွက်ပြေးတယ်ဆိုတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက အမြဲတမ်း အရှက်မရှိကြတာပဲ.........”

ရွှေရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ လေသင်္ဘောပေါ်ရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှစ်ဦးနှင့် များပြားလှသော အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမသည် အဆိပ်နဂါးနောက်သို့ ခြေလှမ်းကျကျဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူကြီး အဆိပ်နဂါးမှာမူ ထွက်ပြေးရင်း မိမိ၏ ကံဆိုးမှုကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ သူသည် ရွှေအမြုတေအစောပိုင်းအဆင့်သာ ရှိပြီး ရွှေအမြုတေနှောင်းပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သော ချူချောင်ရှန်း ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်လုမပြေးဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။ အကယ်၍ သူသာ နည်းနည်းလေး နှေးသွားပါက ယနေ့တွင် သူ၏ အသက်အိုကြီး ပါသွားနိုင်ပေသည်။

လေသင်္ဘောပေါ်တွင် သူစွန့်ပစ်ခဲ့သော ကျန်လူများမှာမူ သူတို့၏ ကံကြမ္မာအတိုင်းသာ ဆုတောင်းနေကြရတော့မည်။ ချူချောင်ရှန်း၏ ဦးနှောက်မှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူ စဉ်းစားမရပေ။ ကြီးကျယ်လှသော နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးက ဘာအလုပ်မှ မရှိသလိုမျိုး အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူ့ကို လာရောက်နှောင့်ယှက်နေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ဤတာဝန်ကို သူ မယူခဲ့သင့်ပေ။ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ လာရခြင်းက ကောင်းကျိုးပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေခဲ့သင့်သည်။

ကျင့်ကြံသူကြီး အဆိပ်နဂါး ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် လေသင်္ဘောပေါ်ရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသည်လည်း ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ မပြေးမီ ချီယန်ကျိသည် လေသင်္ဘောကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ယူရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ အားကိုးရာ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် လေသင်္ဘောပေါ်ရှိ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် တပည့် နှစ်ဆယ်ကျော်မှာ မုန့်လုံးများ ဆီအိုးထဲ ကျလာသကဲ့သို့ အောက်သို့ တိုက်ရိုက်ပြုတ်ကျကုန်ကြတော့သည်။

တပည့်များကြားတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လေသင်္ဘော၏ အမြင့်မှာ အလွန်မမြင့်သေးပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ချီယန်ကျိ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်း အောက်တွင် ပြားချပ်ကုန်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲရင်း နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုကာ ဆင်းသက်ကြသည်။ အချို့က ကိုယ်ဖော့အတတ်ကို သုံးကာ အရှိန်သတ်ကြပြီး အချို့ကမူ ပျံသန်းနိုင်သော ဝိညာဉ်လက်နက် များကို အသုံးပြုကာ လေထဲတွင် ခေတ္တရပ်နားကြသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ကြန့်ကြာသွားချိန်တွင် နောက်မှလိုက်လာသော လေသင်္ဘောမှာ အနီးသို့ ကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုလေသင်္ဘော အနီးသို့ ရောက်လာပါက အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်သာ ရှိသော တပည့်တစ်စုမှာ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မုန့်ဝမ်သည် 'ဝိညာဉ်ရိပ် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို အသုံးပြုကာ လေထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ထိုပညာရပ်ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုကာ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးတော့သည်။ သူမ အမုန်းဆုံးအရာမှာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများ တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများမှာပင် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် သို့မဟုတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို သေစေနိုင်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျင့်ကြံသူကြီး အဆိပ်နဂါးက ထိုရွှေရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူကို တိုက်ရိုက်မရင်ဆိုင်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သလို၊ ထိုကျင့်ကြံသူကြီးကလည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ပုရွက်ဆိတ်များကို တိုက်ခိုက်ရန် ပျင်းရိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရွှေအမြုတေအဆင့် နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြပါက အောက်ခြေတပည့်များအတွက်တော့ ငရဲခန်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းသွားမည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ 'ဝိညာဉ်ရိပ် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ၏ အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် တော်တော်လှမ်းလှမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးက သူမကို သတိမထားမိပါက သူမအနေဖြင့် မုန်တိုင်းဗဟိုချက်မှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် မုန့်မိသားစုဝင်များသည် မုန့်ဝမ်ကို အစကတည်းက ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ ထွက်ပြေးစပြုသည်နှင့် သူတို့သည် သူမ၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်း အားစိုက်စရာ မလိုဘဲ အနီးသို့ ကပ်လာကြသည်။

“ယုတ်မာတဲ့ သမီးမိုက်... နင် ဘယ်ကို ထပ်ပြေးနိုင်ဦးမှာလဲ?”

မုန့်ချင်းရွှယ် အပြင် မုန့်ယွမ်ရှီး နှင့် မုန့်ယွမ်ဖုန်း တို့လည်း ပါလာကြသည်။ သုံးဦးစလုံးမှာ အရပ်သုံးမျက်နှာမှ ဝန်းရံထားပြီး မုန့်ဝမ်ကို အလယ်တွင် ထည့်ကာ သူမ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံး ပြင်ဆင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်သည်။

“ဖိုးဖိုး၊ ငါးယောက်မြောက် ဖိုးဖိုး၊ ဒေါ်လေး လေး... ကျွန်မလို အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် လူမမယ်လေးတစ်ယောက်ကို နှိမ်နင်းဖို့ လူကြီးမင်း သုံးယောက်စလုံး လာတာက နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား”

မုန့်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “နင့်လို ကောက်ကျစ်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက်တော့ ဘယ်လောက်ပဲ သတိထားထား မလွန်ပါဘူး”

“ယွမ်ဖုန်း!”

သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် မုန့်ယွမ်ရှီးသည် မုန့်ဝမ်ကို သနားကြင်နာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မုန့်ဝမ်... နင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီး မိသားစုက နင့်အပေါ် မှားခဲ့တယ်လို့ ခံစားနေရတာကို ငါ သိပါတယ်။ ပါရမီရှင် ရွေးချယ်တဲ့ မိသားစုရဲ့ နည်းလမ်းက သိပ်ပြီး ရိုးရှင်းလွန်းတာကို ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုတည်းကို ကြည့်ပြီး နင့်ရဲ့ ဘဝကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာက နင့်အပေါ် မတရားခဲ့တာ အမှန်ပဲ။ မုန့်မိသားစုရဲ့ သမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါတို့နဲ့ သွေးချင်းနီးစပ်သူ ဖြစ်လို့ နင့်ကို ဓားနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါ တကယ်ပဲ စိတ်မချမ်းသာဘူး”

မုန့်ယွမ်ရှီးက မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ရင်း အမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“နင်သာ မိသားစုဆီကို ပြန်လာမယ်ဆိုရင် အရင်က အမှားတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးမှာ ဖြစ်သလို ဘယ်သူကမှ နင့်ကို ထပ်ပြီး ပြဿနာရှာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါ့အပြင် မိသားစုကိုယ်စား ငါ ကတိပေးနိုင်တာက နင့်ကို အမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက်အဖြစ် ပျိုးထောင်ပေးမှာ ဖြစ်ပြီး မုန့်မိသားစုရဲ့ တကယ့် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံပေးမှာပါ။ နင် သဘောတူရဲ့လား”

မုန့်ဝမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စကို မယုံရဲသဖြင့် မုန့်ယွမ်ရှီးကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“တကယ်လား......... ကျွန်မ မယုံဘူး။ ကျွန်မက မုန့်ချင်းစုန်း ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့သလို အခုလည်း မုန့်ကျွင်းရှင်း ရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက် ကျွန်မကို လက်ညှိုးထိုးနေကြတာလေ။ တကယ်ပဲ အရင်က ကိစ္စတွေကို မေ့ပစ်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတာလား..........”

“ဒါပေါ့... နင် အမှားအချို့ လုပ်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့သူက အမြဲတမ်း အရေးကြီးဆုံးပဲ မဟုတ်လား..........ပြီးတော့ အခုဆိုရင် နင်ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးနေပြီ........”

မုန့်ယွမ်ရှီးက မုန့်ဝမ်ကို အထင်ကြီးနေသည့်ပုံစံဖြင့် - “ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်သလို မုန့်ကျွင်းရှင်းကိုလည်း ဘယ်သူမှ မသိအောင် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ နင့်ရဲ့ အစွမ်းအစကို ငါ တကယ် သဘောကျတယ်! အချိန်တန်လို့ နင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်သွားရင် မိသားစုရဲ့ အားကိုးရတဲ့ ဒေါက်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်”

မုန့်ဝမ်သည် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာပုံရပြီး သူမ၏ လေသံမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ထားပြီးပြီ။ လူတိုင်း ရွံရှာကြတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ။ မိသားစုက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိနေတာကို လက်ခံနိုင်ပါ့မလား..........”

“နင်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပေမဲ့ မုန့်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေတာပဲ။ နင့်ရဲ့ စိတ်နှလုံးက မိသားစုနဲ့အတူ ရှိနေသရွေ့ နင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ.........”

မုန့်ယွမ်ရှီးက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆက်လက်၍ -

“ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းက သိပ်ပြီး ထူးခြားလွန်းတယ်။ မိသားစုရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တွေအတွက် နင် မိသားစုဆီ ပြန်လာတာကိုတော့ လျှို့ဝှက်ထားရမယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ ကတိပေးထားတဲ့ အရာတွေ အားလုံးကို နင် ရရှိစေရမယ်”

မုန့်ဝမ်သည် မျက်ရည်များ ဝဲလာပြီး နောင်တရစွာဖြင့် “မိသားစုဆီက ဒီလောက် ရက်ရောတဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ရဖို့ဆိုရင် ကျွန်မ ဘိုးဘွားတွေကို အားနာမိပါတယ်”

မုန့်ယွမ်ရှီးက မုန့်ချင်းရွှယ်ကို အချက်ပြလိုက်ရာ သူမက သဘောပေါက်သွားသည်။ မုန့်ချင်းရွှယ်သည် မုန့်ဝမ်ကို အနီးကပ် ချော့မြူကာ သူမ၏ သတိကို ပိုမို လျော့နည်းသွားအောင် လုပ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။