သူက... သူက အသုံးမကျတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး...

"ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ...သင်သည် လင်းဖုန်းကို တပည့်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး 'အမှိုက်' နှောင်ကြိုး၏ ၁/၂ ကို အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ"

"၁/၂ အမှိုက်နှောင်ကြိုးလုပ်ဆောင်ချက်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအရ တပည့်သည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အဆ ၁၀၀ တိုးတက်မှု ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး တပည့်၏ ကျင့်ကြံခြင်းရလဒ်သည် ပိုင်ရှင်ထံသို့ အဆတစ်ထောင် ပြန်လည်ရောက်ရှိပေမည်... ပိုင်ရှင်သည် တပည့်၏ကျင့်ကြံခြင်း တိုးမြှင့်မှုကို စိတ်ကြိုက် ဖွင့်နိုင်ပိတ်နိုင်သည်"

"ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ... သင်သည် နှောင်ကြိုးလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ.... ဆုလာဘ်အနေဖြင့် သင့်ကျင့်ကြံဆင့်သည် ကြယ်တာရာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားပါပြီ"

"ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ....သင်သည် 'အသုံးမဝင်သော နှောင်ကြိုး' လုပ်ဆောင်ချက် (၁/၂) ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အောင်မြင်စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ....သင့်ကို 'လောက်လျူအရှိန်အဝါ' ဆုချီးမြှင့်လိုက်ပါသည်.... 'လောက်လျူအရှိန်အဝါ' ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပိုင်ရှင်၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ခြင်းပင်...."

"ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ....သင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိခဲ့ပါပြီ....သင့်ကို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး ဆုချီးမြှင့်လိုက်သည်....ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သူ့လျှို့ဝှက်ချက်ကိုမဆို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည်"

စိတ်ထဲရှိ စနစ်မှ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ ကျုံးချင်ထံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

'ငါ အမြဲတမ်း အိပ်မက်မက်ခဲ့ရတဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ'

သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အကြားမှ စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခုသည် မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများထဲသို့ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက ကြယ်တာရာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်စွမ်းအားလား"

ကျုံးချင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ အလွန်အံ့သြသွားရသည်မှာ ဆုလာဘ်သည် အလွန်ရက်ရောပြီး သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြယ်တာရာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ဤကမ္ဘာရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ထိန်းညှိခြင်းနယ်ပယ် ဟောက်ထျန်းနယ်ပယ် ရှန်ထျန်းနယ်ပယ် ချန်ရွှမ်နယ်ပယ် ကြယ်တာရာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် လမင်းနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် နေမင်းနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် နှင့် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့သည် သာမန်လူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကောင်းကင်ကို ပျံသန်းနိုင်သော နတ်ဘုရားများအဖြစ် မွေးဖွားလာကြသူများပင်။

ချန်ရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှန်ကျန်းတောင်များ၏ တောင်သခင်များသည် ချန်ရွှမ်နယ်ပယ်၌သာ ရှိသေးသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ကောင်းကင်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် တက်လှမ်းကာ သူတို့ထက် နယ်ပယ်တစ်ခုစာ တိုက်ရိုက်ကျော်တက်သွားခဲ့လေပြီ။

'စနစ်...မင်း ငါ့ကို မလိမ်ခဲ့ဘူးပဲ'

'ပြီးတော့ ဒီ "လောက်လျူအရှိန်အဝါ" နဲ့ "ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး" က တကယ် ကောင်းတာပဲ.... ပထမတစ်ခုက အကြံသမားအိုကြီးရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီးတော့ ဒုတိယတစ်ခုက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်တယ်'

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ကျုံးချင်က စနစ်မှစာမျက်နှာကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

ပိုင်ရှင်... ကျုံးချင်

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်.... ကြယ်တာရာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်

တပည့်....လင်းဖုန်း 'ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မရှိ အဆတစ်ရာ တိုးမြှင့်မှုကို အသက်သွင်းနိုင်သည်'

'အသက်ဝင်နေသော နှောင်ကြိုးလုပ်ဆောင်ချက်.... အမှိုက်နှောင်ကြိုး ၁/၂'

ရရှိထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဂုဏ်သတ္တိများ....မရှိ"

ရရှိထားသော အထူးစွမ်းရည်များ...လောက်လျူအရှိန်အဝါ၊ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး

'ဒါက တကယ် ကောင်းတာပဲ'

ကျုံးချင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တပည့်လက်ခံခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။

တောင်သခင်များမှ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်တပည့်များအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်လူများသည် သာမန်တပည့်များအဖြစ် မည်သည့်တောင်သို့မဆို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် လူများ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

မကြာမီ တောင်တစ်လုံးစီတွင် တပည့်သစ်များ အမြောက်အများ ရောက်ရှိလာပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှား၍ စည်ကားသော နေရာတစ်နေရာ ဖြစ်လာသည်။

သို့သော် ကျုံးချင်၏မူဖူတောင်မှာမူ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်လာခြင်း မရှိဘဲ လူသူကင်းမဲ့နေဆဲပင်။

"ငါ့ရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားတောင်ကို ဝင်ချင်တဲ့သူတွေက ဒီလောက်တောင် များနေတာလား"

မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် လက်နောက်ပစ်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေသော သွမ်ဖုန်းသည် သူ၏နံဘေးရှိ ကျုံးချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါပေမယ့် ငါတို့ ဓားနတ်ဘုရားတောင်က တပည့်တွေ အရမ်းများနေပြီ... မင်းတို့ထဲက တချို့က မူဖူတောင်ဆီ ပို့လိုက်ရမလား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ချိန်တွင် လျှောက်ထားသော တပည့်အားလုံး စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသည်။

"တောင်သခင်သွမ်... ကျေးဇူးပြုပြီး မလုပ်ပါနဲ့ ...ကျွန်တော်တို့ကို ဓားနတ်ဘုရားတောင်ကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ...မူဖူတောင်ဆီတော့ မပို့ပါနဲ့ ....မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘဝပျက်လိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ် မူဖူတောင်သခင်တောင် မကျင့်ကြံနိုင်ဘူး....ကျွန်တော်တို့က အဲ့ဒီကိုသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အောင်မြင်နိုင်မှာလဲ"

"မူဖူတောင်ကို ခွေးတွေတောင် မဝင်ကြဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ကို မူဖူတောင်ကို မဝင်ခိုင်းသရွေ့ တခြားဘယ်တောင်မှာမဆို အောက်ခြေသိမ်းတပည့် လုပ်ရရင်တောင် ကျေနပ်ပါတယ်"

စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သော အသံများက ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ရက်စက်သော လက်တွေ့ဘဝသည် ထိုကဲ့သို့သာဖြစ်သည်။

အစွမ်းအစမရှိသူတစ်ယောက်သည် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ထားသူဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ ထိုလူကို လေးစားမည် မဟုတ်ချေ။

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မူဖူတောင်ကို မဝင်ချင်ကြဘူးဆိုတော့.... ဓားနတ်ဘုရားတောင်က ခြွင်းချက်အနေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ လျှောက်ထားမှုကို လက်ခံပေးလိုက်ရုံပေါ့"

သွမ်ဖုန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကျုံးချင်ဘက်သို့ အေးစက်စက်အကြည့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

'အဲ့ဒီအမှိုက်ကောင်လေးက လူရှေ့သူရှေ့မှာ ငါ့ကို ပြန်ပြောရဲတယ်ပေါ့....ဒီတောင်သခင်မှာ မင်းခေါင်းမမော့နိုင်အောင် ချေမှုန်းပစ်ပြီးတော့ အဆုံးမရှိတဲ့ အရှက်ခွဲမှုတွေကို ခံစားရအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်'

သွမ်ဖုန်းက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးသုံးပြီး သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်နေမှန်း ကျုံးချင်သည် ကောင်းစွာသိရှိထားသော်လည်း ယခင်က အင်အားမရှိခဲ့သဖြင့် သည်းခံရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ယခုချိန်၌ သူသည် ကြယ်တာရာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ မည်သည်ကြောင့် သည်းခံနေရမည်နည်း....

"တနေကုန် ခွေးလို ဟောင်နေတာပဲ...."

ကျုံးချင်၏စကားဆုံးသည်နှင့် သွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ မည်းမှောင်သွားသည်။

"ခွေးကောင်လေး.... မင်းက သေချင်နေတာလား"

သွမ်ဖုန်း၏မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင်...

သူသည် သူ၏ချန်ရွှမ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံဆင့်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကျုံးချင်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ကာ သူ၏လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်လုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

ပထမအချက်မှာ အသုံးမကျသော ကျုံးချင်သည် သွမ်ဖုန်းကို ထိုသို့ပြောရဲလောက်အောင် သတ္တိရှိနေခြင်းကို သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြခြင်းပင်။

ဒုတိယအချက်မှာ သွမ်ဖုန်းသည် ကျုံးချင်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ အကြောင်းအရင်းမှာ ကျုံးချင်၏အဆင့်အတန်းသည် အနည်းငယ် ထူးခြားနေသောကြောင့်ပင်။

သွမ်ဖုန်း၏လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျုံးချင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ယွမ်ဟုန်ပင်လျှင် ကယ်တင်ရန် အချိန်မမီတော့ချေ။ သူသည် သွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် "ရပ်လိုက်" ဟုသာ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်နိုင်ခဲ့သည်။

သွမ်ဖုန်းသည် ရွှမ်ယွမ်ဟုန်၏ စကားကို လုံးဝလျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာကာ ကျုံးချင်ကို ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရှန်ကျန်းတောင်ကြီးခုနစ်လုံးသည် အကြောင်းမဲ့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ တောင်တစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင်အထူးအဓိပ္ပာယ် ရှိပြီး နက်နဲသော ဝင်္ကပါများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ဤဝင်္ကပါများ၏အဓိကနေရာတွင် လှိုဏ်ဂူအိမ်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားသရွေ့ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်ဖြင့် အကျိုးနှစ်ဆ ထိရောက်နိုင်သည်။

သို့သော် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဝင်္ကပါအမှတ်အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် သွမ်ဖုန်းသည် သူ၏တပည့်များ ကျင့်ကြံနိုင်ရန်အတွက် မူဖူတောင်ကို ဓားနတ်ဘုရားတောင်နှင့် ပေါင်းစည်းရန် ယခင်ကတည်းက ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ဓားနတ်ဘုရားတောင်၏ စုစုပေါင်းအင်အားသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ပင်မတောင်ထိပ်ကိုပင် ကျော်တက်သွားနိုင်သည်။

ကျုံးချင် ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ၏စိတ်ကူးများကို အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုကြောင့် သူသည် ကျုံးချင်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ယခင်ကတည်းက ကြံစည်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ကျုံးချင်၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် သူလှုပ်ရှားရန် အကြောင်းပြချက် လိုအပ်နေသည်။

ယခုချိန်၌ အကြောင်းပြချက် ရှိလာလေပြီ။

အမှိုက်တစ်စမှ ဓားနတ်ဘုရားတောင်သခင်ကို မောက်မာစွာ ပြောဆိုရဲခြင်းဟူသော အကြောင်းပြချက်သည် လုံလောက်ပေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထိုကိစ္စအတွက် သူ့ကို အပြစ်ပေးမည် ဆိုလျှင်ပင် သူ မကြောက်ချေ။

ယခင်က တာအိုပညာရှင်နိုင်းကြောင့် သူ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုများကို ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင် ယနေ့၌ ကျုံးချင် သေကိုသေရပေမည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်သည် နောက်ဆုံး၌ ကျုံးချင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တချို့လူများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချကြပြီး တချို့ကမူ စာနာသနားနေကြသည်။

လူအများစုကမူ ကျုံးချင်နှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကျုံးချင်သည်လည်း လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သွမ်ဖုန်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း...

လက်သီးနှင့်လက်ဝါး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံလှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ကြီးမားသည့် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အစွမ်းထက်သော လက်ကျန်ချီစွမ်းအင်များ အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ဦးစွာတိုက်ခိုက်ခဲ့သော သွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ မတ်တတ်ပြန်မရပ်နိုင်မီ မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေထောက်ဖြင့် ရှည်လျားသော မြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်အထိ ပွတ်တိုက်သွားသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျုံးချင်ကမူ....

သူ၏ဝတ်ရုံရှည်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး လက်နောက်ပစ်ထားကာ ဂရုမစိုက်သော အမူအယာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့်...

အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကာ အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်သည်။

တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများမှစ၍ တောင်သခင်များနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်အထိ လူတိုင်း ဤမယုံကြည်နိုင်စရာမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

"သူက အသုံးမကျတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ..."