မုန်တိုင်းမလာမီ တိတ်ဆိတ်ခြင်း

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ ၃ ဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင် အေးချမ်းသော နေ့ရက်များကို ခံစားရလေသည်။ လျိုကွမ်းအိုင် ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရံဖန်ရံခါ တွေ့ရသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၊ နှစ်ဖွဲ့မှအပ ထူးခြားသော ကိစ္စရပ်များ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် စတုတ္ထမြောက်နေ့ နံနက်မှစတင်၍ လျိုကွမ်းအိုင်အနီးတွင် ကျင့်ကြံသူများ ပိုမို များပြားလာခဲ့ချေပြီ။ ထိုအထဲတွင် အစွမ်းထက်သော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် အင်အားစုငယ်လေးများမှ ကျင့်ကြံသူများလည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူ ပွင့်မည့်အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လျိုကွမ်းအိုင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိုမို သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့ချေ၏။

ရှန်စီရွှမ်က သတိပေးလိုက်လေသည်။ “စီဟန်၊ အခုကစပြီး လျိုကွမ်းအိုင်ထဲကို ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုပြီး ရောက်လာတော့မှာပဲ၊ သစ်သားအိမ်ကို သိမ်းရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ”

သူတို့၏ သစ်သားအိမ်မှာ အလွန်ပင် လူသိသာလွန်းသဖြင့် လူအချို့၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံနေရပြီ။ ရှန်စီဟန်သည် အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဖြင့် လူသိပ်မများသေးမီမှာပင် သစ်သားအိမ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်လေသည်။ သူတို့ ၃ ဦးမှာ လူမသိသာသော မြေပြန့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေကာ ယာယီစခန်းတစ်ခု ချလိုက်ကြလေတော့သည်။

လျိုကွမ်းအိုင်အနီးတွင် ကျင့်ကြံသူများ ပိုမို စုမိလာသည်နှင့်အမျှ ကောလာဟလ အမျိုးမျိုးလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေ၏။ အချို့က အိုင်အောက်ခြေတွင် ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူ၏ ရုပ်ကြွင်းကို တွေ့ရသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ အချို့က တောနက်ထဲတွင် အစောင့်အရှောက် ဝိညာဉ်သားရဲ ကို မြင်လိုက်ရသည်ဟု ဆိုကြလေသည်။ အချို့ကမူ ကျင့်ကြံခြင်းဂူသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် သော့ကို ရှာတွေ့ထားပြီဟုပင် ဆိုကြချေ၏။ ထိုကောလာဟလများမှာ အမှန်နှင့် အမှား ရောထွေးနေသဖြင့် ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

လောဘစိတ်ကို မထိန်းနိုင်သော ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ အဆင်အခြင်မဲ့ လှုပ်ရှားကြရာမှ အခြားကျင့်ကြံသူများ၏ ထောင်ချောက်အတွင်းသို့ သက်ဆင်းကာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြရလေသည်။ မုန့်ဝမ်နှင့် ကျန်သူများမှာမူ ထိုကောလာဟလအတုများကို မယုံကြည်ကြဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသူများလည်း ရှိပေသည်။

ထိုနေ့တွင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အချို့ သူတို့၏ စခန်းသို့ ရောက်လာခဲ့ကြလေသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ မုတ်ဆိတ်ဗလဗွနှင့် သန်မာသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်နေလေသည်။။ သူ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်နှင့် ရှန်စီဟန်တို့ထံတွင် ခဏတာ တန့်သွားပြီးနောက် ရှန်စီရွှမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

“မိတ်ဆွေတို့၊ ငါ့နာမည်က လျိုထုံပါ၊ မင်းတို့ကော အဲဒီ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူရဲ့ ဂူအတွက် ရောက်နေတာလား” လျိုထုံက လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ရင်း စူးစမ်းသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ရှန်စီရွှမ်က တစ်ဖက်လူကို တည်ငြိမ်စွာ အကဲခတ်လိုက်လေသည်။ လျိုကွမ်းအိုင်တွင် စုဝေးနေသော ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ဦးတွင် ၉ ဦးမှာ ဤအကြောင်းကြောင့် ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်ချေ၏။

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ “မှန်ပါတယ်၊ ငါတို့လည်း အဲဒီကျင့်ကြံခြင်းဂူအတွက် ရောက်နေတာပါ၊ ကျင့်ကြံသူလျိုမှာ ဘာများ အကြံပေးစရာ ရှိလို့လဲ”

“ဟဟ၊ အကြံပေးဖို့အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး” လျိုထုံက ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်လေသည်။ “အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မိတ်ဆွေတို့က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်လို့ မြင်မိလို့ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူရဲ့ ဂူကို အတူတူ ရှာဖွေဖို့ ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်တာပါ၊ ဘယ်လို ထင်ပါသလဲ”

ရှန်စီရွှမ်က စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။ လျိုထုံ ဘာတွေ ကြံစည်နေသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိချေ၏။ သူတို့ကို အသုံးချပြီး ကိုယ်ကျိုးရှာလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ကျင့်ကြံသူလျိုရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ၃ ယောက်က သူတပါးနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ရတာ မကျွမ်းကျင်လို့ မင်းတို့အဖွဲ့ထဲ မဝင်တော့ပါဘူး” ရှန်စီရွှမ်က ဝေခွဲမနေဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။

“ကျင့်ကြံသူရှန်၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ငြင်းရတာလဲ” လျိုထုံ၏ နောက်မှ ပိန်ပါးသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

“ငါတို့အဖွဲ့မှာ အခုတင် ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ယောက်ကျော် ရှိနေပြီ၊ အထက်တန်းစား မိသားစုတွေက အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူအချို့လည်း ပါတယ်၊ ငါတို့ အင်အားချင်း ပေါင်းလိုက်ရင် ကျင့်ကြံခြင်းဂူကို ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများတာပေါ့”

“ဟုတ်ပါတယ် ကျင့်ကြံသူရှန်၊ ပြန်ပြီး စဉ်းစားပေးပါဦး” ကျန်ရှိသော သူများကလည်း ဝိုင်းဝန်း တိုက်တွန်းကြလေသည်။

ရှန်စီရွှမ်မှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ “ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ၊ အားလုံး ပြန်ကြပါတော့” ဟုသာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်စီရွှမ်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကို မြင်သောအခါ လျိုထုံနှင့် အဖွဲ့မှာ ဆက်လက် မပြောဝံ့တော့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြရလေတော့သည်။

နောက်ရက်များတွင်လည်း အလားတူ ဖြစ်ရပ်မျိုး အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ရှန်စီရွှမ်က တစ်ခုချင်းစီကို ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။ ထိုနေ့တွင် ရှန်စီရွှမ်သည် မုန့်ဝမ်နှင့် ရှန်စီဟန်ကို စခန်းတွင် နေရန် မှာကြားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် သတင်းစုံစမ်းရန် ထွက်သွားခဲ့လေသည်။ မွန်းတည့်ချိန်ခန့်တွင် သူ စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေခဲ့ချေ၏။

“အပြင်မှာ အားလုံး ပြောနေကြတာကတော့...” ရှန်စီရွှမ်က ခဏရပ်လိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ “တစ်ယောက်ယောက်က ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းဂူရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ပြီလို့ ဆိုနေကြတယ်၊ အဲဒီ ဂူပိုင်ရှင်ရဲ့ အမွေအနှစ် ကိုပါ ထုတ်ဖော် ပြောနေကြတယ်”

“ဘာအမွေအနှစ်လဲ” ရှန်စီဟန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။

“အဲဒီ ဂူပိုင်ရှင်က ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လို့ ဆိုကြတယ်...”

“ဓားကျင့်ကြံသူလား” မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ချေ၏။ “စီရွှမ်အစ်ကိုသာ ဒီအမွေအနှစ်ကို ရရင် တကယ် အသုံးဝင်မှာပဲ မဟုတ်လား”

“နတ်သမီးကျန်း၊ မင်း အရမ်း တွေးနေပြီ၊ ဒီသတင်းက အတုဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်” ရှန်စီဟန်က နှာမှုတ်လိုက်လေသည်။

ရှန်စီရွှမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “ဂူပိုင်ရှင်ရဲ့ အမှတ်အသားကလွဲလို့ ကျန်တာ ဘာမှ မပြောဘူး၊ ပိုသိချင်ရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် ပေးရမယ်လို့ ဆိုတယ်” ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။

ရှန်စီရွှမ်၏ လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။ “လူအများကြီးကတော့ စိတ်ဝင်စားနေကြပြီး သတင်းဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ စုနေကြပြီ”

“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ဆိုတာ တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ ဈေးနှုန်းပဲ” ရှန်စီဟန်က နှုတ်ခမ်းစူလိုက်လေသည်။ “ဘယ်နှစ်ယောက်များ ဒီအလိမ်အညာထဲ ပါသွားမလဲ မသိဘူး”

မုန့်ဝမ်ကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “သတင်းဝယ်တဲ့ လူတွေက အရမ်း စိတ်လောနေကြတာပဲ၊ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်လေလေ စိတ်ကို ပိုတည်ငြိမ်အောင် ထားရလေပဲ၊ သူတို့က ရေနောက်အောင် လုပ်ပြီး အခွင့်ကောင်းယူ ချမ်းသာချင်လို့ ဒီသတင်းကို တမင် လွှင့်တာ ဖြစ်ရမယ်” ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။

ရှန်စီရွှမ်နှင့် ရှန်စီဟန်တို့မှာလည်း ထိုသို့ပင် တွေးနေခဲ့ကြလေသည်။ လတ်တလောတွင် လျိုကွမ်းအိုင်သို့ လူပေါင်းစုံ ရောက်နေကြသဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို သုံးကာ ထောင်ချောက်ဆင်မည့်သူ မရှိဟု မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်လိမ့်မယ်ဟုတ်ပေ။

“စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့၊ သတင်းက အမှန်ဆိုရင်တောင် လောနေဖို့ မလိုပါဘူး” ဟု ရှန်စီရွှမ်က ဆိုလိုက်လေသည်။

နောက်ရက်များတွင် လျိုကွမ်းအိုင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပို၍ ထူးဆန်းလာခဲ့ချေပြီ။ သတင်းဝယ်ထားသူအချို့မှာ အမွေအနှစ်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသလို၊ အချို့မှာမူ သတင်းမှာ ထင်သလောက် မကောင်းသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြလေသည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်နှင့် မောင်နှမနှစ်ဦးမှာမူ ဘာမှ မဖြစ်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူတို့သည် အချိန်အများစုကို စခန်းတွင်သာ ကုန်ဆုံးစေပြီး ရံဖန်ရံခါမှသာ သတင်းထွက်စုံစမ်းကြသဖြင့် အခြားကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ထူးခြားနေခဲ့လေသည်။

ထိုထူးခြားသော အပြုအမူမှာ လူအချို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့ချေပြီ။ “အရှေ့တောင်ဘက်က စခန်းက ကျင့်ကြံသူတွေက သတင်းတွေကို ဘာမှ ဂရုမစိုက်သလိုပဲ မင်း သတိထားမိလား” ချွန်ထက်သော မျက်နှာရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။ “သူတို့ တစ်ခုခု သိနေတာများလား”

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး” ဘေးရှိ ကျင့်ကြံသူက ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။ “သူတို့က ၃ ယောက်တည်းလေ၊ ပြီးတော့ စခန်းကလည်း ထွက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ ဘာသိမှာလဲ”

“ဒါဆို ဘာလို့ ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေရတာလဲ၊ ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး”

“သူတို့ကို စမ်းသပ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်ကြည့်ရင်‌ေရာ၊ တစ်ခုခု သိရနိုင်တာပဲ...”

ညမှောင်လာသောအခါ တည်ကြည်သော မျက်နှာရှိသည့် လူမည်းတစ်ဦးသည် မုန့်ဝမ်တို့၏ စခန်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့လေသည်။

သူ၏ အနားသို့ ကပ်လာခြင်းက ရှန်စီရွှမ်နှင့် ကျန်သူများကို သတိရှိသွားခဲ့ချေပြီဖြစ်၏။

ရှန်စီရွှမ်သည် မုန့်ဝမ်ကို သူ၏ နောက်ဘက်တွင် ကာကွယ်လိုက်ရင်း “မိတ်ဆွေ၊ ဒီလို ညနက်သန်းခေါင်မှာ လာရတာ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ” ဟု မေးလိုက်လေသည်။

“အကြံပေးဖို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး” ကျောက်ချန်က အားယူကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။သူ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်နှင့် ရှန်စီဟန်တို့ထံ ဝေ့ဝဲသွားပြီးနောက် ရှန်စီရွှမ်ထံ ပြန်ရောက်လာခဲ့ချေ၏။

“ဒီဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ ဂူအကြောင်း သတင်းတွေကို မင်းတို့ ၃ ယောက်က ဘာလို့ ဒီလောက် အေးဆေးနေရတာလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ၊ မင်းတို့မှာများ အတွင်းသတင်းတွေ ရှိနေလို့လား”

“ငါတို့မှာ အတွင်းသတင်း တကယ် ရှိနေရင် ဒီမှာ ဒီအတိုင်း စောင့်နေပါ့မလား” ရှန်စီရွှမ်က မောက်မာခြင်းလည်း မရှိ၊ နှိမ့်ချခြင်းလည်း မရှိဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

“အင်း၊ ဟုတ်တာပဲ” ကျောက်ချန်က မျက်လုံးမှေးကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ သူသည် ယုံကြည်သွားဟန်ဖြင့် “ဒါဆိုရင်တော့ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး” ဟု ဆိုကာ ထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ကျောက်ချန် ထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်စီရွှမ်သည် မုန့်ဝမ်နှင့် ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ အသံကို နှိမ့်၍ ပြောလိုက်လေသည်။

“အဲဒီ ကျောက်ချန်မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာ ထင်ရှားတယ်၊ ငါပြောတာကို သူ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး

လပြည့်ညရောက်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တယ်၊ လျိုကွမ်းအိုင်မှာ မရှုပ်ထွေးခင် ငါတို့ ထွက်သွားရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ”

မုန့်ဝမ်နှင့် ရှန်စီဟန်တို့မှာလည်း ကန့်ကွက်ရန် မရှိပေ။ ထိုညမှာပင် သူတို့ ၃ ဦးသည် တိတ်တဆိတ် လေသင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ကာ လျိုကွမ်းအိုင်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြလေတော့သည်။

“ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း၊ အိုင်ထဲမှာ လေသင်္ဘောတစ်စင်း၊ တစ်ယောက်ယောက်က တိတ်တဆိတ် ဖြတ်သွားနေပြီ”

“အဲဒီလူတွေက... ဒီနေ့ ကျောက်အစ်ကို သွားတွေ့ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူ ၃ ယောက်ပဲ”

“ဟာ၊ သူတို့မှာ လေသင်္ဘောတောင် ရှိနေတာလား၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ”

“ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးဘူး၊ သူတို့ တစ်ခုခု သိနေတာ သေချာတယ်၊ မြန်မြန် လိုက်ကြ”