ဘေးဒုက္ခများစွာ

ထိုအမျိုးသမီးသည် အသက်ချမ်းသာရာ ရလိုရငြား ဆက်လက်တောင်းပန်တိုးလျှိုးရန် ပြင်သော်လည်း တင်ကွေ့ဟဲကမူ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ရာ တခဏအတွင်းမှာပင် သူမ၏ အသက်ဝိညာဉ် ချုပ်ငြိမ်းသွားလေတော့၏။

မိမိ၏ အမြှောင်မယားကို ကိုယ်တိုင် လက်စဖျောက်ပြီးနောက် တင်ကွေ့ဟဲသည် မုန့်ဝမ်ထံသို့ ခင်မင်ရင်းနှီးသော အပြုံးဖြင့် လှည့်ကြည့်လာပေသည်။

“ ဂျူနီယာမုန့်ဝမ်...... ဒါတွေက အထင်မှားမှုတွေပါ၊ အားလုံးက အထင်မှားမှုတွေပါပဲ ”

မုန့်ဝမ်သည် အလိုက်သင့်ပင် ပြုံးလိုက်ရင်း သူ့ကို မျက်နှာသာပေးသည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ အထင်မှားတာဆိုရင်လည်း ရှင်းသွားတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စီနီယာတင်ရဲ့လူတွေက ကျွန်မရဲ့ နေအိမ်ကို သိမ်းပိုက်ထားတာကိုတော့ ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ...... ”

“ ဟားဟား...... ငါနဲ့ ဂျူနီယာမုန့်ဝမ်က ငြင်းခုံရင်းနဲ့ ခင်မင်သွားကြတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့ ”

တင်ကွေ့ဟဲက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဟန်ပြုပြီးနောက် အလွန်ပင် စိတ်ရင်းရှိလှသယောင် ပြောလိုက်ပေသည်။

“ ငါ့ဘက်က အရင် ရန်စမိတာ အမှန်ပါပဲ။ ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ...... ဂျူနီယာမုန့်ဝမ်ရဲ့ နစ်နာမှုတွေအတွက် လျော်ကြေးအနေနဲ့ ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင် ပေးပါရစေ။ ဒါဆိုရင် အဆင်ပြေပါ့မလား ”

“ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မမှာ သံသယအချို့ရှိနေလို့ စီနီယာတင်က ရှင်းပြပေးစေချင်တာပါ။ စီနီယာက ကျွန်မရဲ့ မေးခွန်းအချို့ကို ဖြေပေးရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ ”

မုန့်ဝမ်က အလိုက်တသိပင် တောင်းဆိုလိုက်၏။

“ ပြဿနာမရှိဘူး...... ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဂျူနီယာမုန့်ဝမ် ဘာသိချင်တာရှိရှိ အားမနာတမ်း မေးနိုင်ပါတယ် ”

တင်ကွေ့ဟဲသည် စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်နှင့် လက်ဖက်ရည်အစုံအလင်ကို ထုတ်ယူကာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လက်ဖက်ရည်ဖျော်၍ မုန့်ဝမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။ ထိုပုံစံမှာမူ အိမ်ရှင်ကောင်းတစ်ဦး၏ တာဝန်ကို အပြည့်အဝ ယူထားပုံရနေလေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် နှလုံးစားပိုးကောင်ကို တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖတ်ရန် အမိန့်ပေးပြီးမှသာ ပထမဆုံးမေးခွန်းကို စတင်မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

“ ကျင့်ကြံသူတွေက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်ပြီးရင် ဘယ်လို ဘေးဒုက္ခမျိုးတွေကို ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိချင်ပါတယ် ”

“ ဪ...... ဂျူနီယာမုန့်ဝမ်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်နေပြီပေါ့ ”

တင်ကွေ့ဟဲသည် နားလည်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းနက်များအတွင်း၌ မနာလိုစိတ်အချို့ ဖုံးကွယ်၍ မရအောင် ဖြတ်ပြေးသွားပေသည်။ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ဆက်ပြော၏။

“ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ဆန့်ကျင်တာပဲ။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ပိုပြီးတော့တောင် သည်းမခံနိုင်ကြဘူး။ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတဲ့အခါ ကောင်းကင်လျှပ်စီး သုံးကြိမ်နဲ့ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာလောက် ကြာတဲ့ ကိုယ်တွင်းမိစ္ဆာဘေးဒုက္ခကိုပဲ ရင်ဆိုင်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ကတော့ သာမန်လူတွေထက် ပိုပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတာ အမှန်ပဲ......။ သူတို့က ကောင်းကင်လျှပ်စီး ကိုးကြိမ်နဲ့ နာရီဝက်နီးပါးကြာတဲ့ ကိုယ်တွင်းမိစ္ဆာဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရရုံတင်မကဘဲ ကံကြမ္မာဘေးဒုက္ခ၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါးဘေးဒုက္ခနဲ့ ရုပ်ခန္ဓာဘေးဒုက္ခ စတဲ့ ဘေးဒုက္ခအမျိုးမျိုးကိုလည်း ခံစားရနိုင်ခြေ ရှိတယ် ”

သူပြောနေစဉ်အတွင်း၌ပင် ကြောက်ရွံ့မှုအချို့ ရှိနေပုံရပေသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ထိုဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရစဉ်က အခက်အခဲများကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေဟန် တူ၏။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်မှာ သာမန်ထက် များစွာ မြန်ဆန်ပြီး ဝိညာဉ်အမြုတေ အဆင့်အတန်း၏ သက်ရောက်မှုကိုလည်း မခံရပေ။ သို့သော် အစွန်းရောက်လျှင် ပြန်လှန်တတ်သည့် သဘောအရ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ်ရသည့် အခက်အခဲမှာ သာမန်ထက် သုံးဆမှ ငါးဆ၊ အချို့ဆိုလျှင် ဆယ်ဆအထိပင် ပိုမို ခက်ခဲတတ်ပေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။ တကယ်တမ်း ကောင်းကင်လျှပ်စီးကြောင့် ပြာဖြစ်သွားခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တွင်းမိစ္ဆာဘေးဒုက္ခ သို့မဟုတ် အခြားသော ဘေးဒုက္ခများကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း အဆိုးဆုံးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဘဝသစ်ဖြင့် ပြန်လည် စတင်ရန်သာ ရှိပေသည်။

“ စီနီယာတင် ပြောပုံအရဆိုရင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့က အလွန်ခက်ခဲတာပဲ။ အဲဒီတော့ အဲဒီဘေးဒုက္ခတွေကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်သင့်သလဲရှင့် ”

မုန့်ဝမ်သည် နှလုံးစားပိုးကောင်ထံမှ ဤအကြောင်းအရာများကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း တင်ကွေ့ဟဲ၏ အမြင်ကို သိလိုသဖြင့် ဟန်ဆောင်၍ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သဖြင့် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခမှာလည်း ယခင်နှင့် တူညီတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ ဂျူနီယာမုန့်ဝမ်...... မင်း မေးတာ လူမှန်သွားပြီ။ ငါတုန်းကလည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အတွက် အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်ပြီး ပြင်ဆင်ခဲ့ရတာ ”

တင်ကွေ့ဟဲသည် ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် ဆက်ပြော၏။

“ ပထမဆုံးက လျှပ်စီးကပ်ဘေးဒုက္ခပဲ။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ကောင်းကင်လျှပ်စီးက ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းပေမဲ့ အဲဒါကို ခုခံနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။ လျှပ်စီးကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် အားပျော့သွားစေနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်အချို့ကို ရှာထားလို့ ရတယ်။ ကောင်းကင်လျှပ်စီး အားလုံးကို မတားဆီးနိုင်ရင်တောင် ဖိအားအချို့ကို လျှော့ချပေးနိုင်တာက ကောင်းတာပေါ့ ”

မုန့်ဝမ်က သူ၏စကားကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တင်ကွေ့ဟဲသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ ဆက်ပြောလေတော့၏။

“ နောက်တစ်ခုက ကိုယ်တွင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးဒုက္ခပဲ။ အဲဒါကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို စမ်းသပ်တာ။ စိတ်တည်ငြိမ်နေမှသာ ကိုယ်တွင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကို မခံရမှာ ဖြစ်တယ် ”

“ သူ လိမ်နေတာ သခင်မ......။ သူက စိတ်ထဲကနေ သခင်မကို ကျိန်ဆဲနေတာ၊ သခင်မကို ကိုယ်တွင်းမိစ္ဆာကပ်ဘေးဒုက္ခထဲမှာ သေသွားစေချင်နေတာ...... ”

တင်ကွေ့ဟဲ၏ စကားအဆုံးတွင် နှလုံးစားပိုးကောင်က အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

“ လူသားတွေရဲ့ နှလုံးသားမှာ အလိုရမ္မက်တွေ ရှိတယ်။ သာမန်ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို တည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားတာကလည်း အလိုရမ္မက်ပဲ......။ စိတ်နှလုံး ငြိမ်သက်ရမယ်ဆိုတာတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ။ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်ပါပြီး ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနဲ့ လူသားတွေကို အန်တုနိုင်မှသာ ကိုယ်တွင်းမိစ္ဆာဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ...... ”

မုန့်ဝမ်သည် မျက်တောင်လေးများကို အောက်သို့ ချလိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ မှတ်သားထားလိုက်ပေသည်။

ဪ...... ဒါကြောင့် သူက အလွယ်တကူ သဘောတူခဲ့တာကိုး၊ ဒီနေရာမှာ သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ စောင့်နေတာပဲ။

တင်ကွေ့ဟဲမှာ မိမိ၏ စိတ်ကူးများကို တစ်ဖက်လူက သိနေသည်ကို မသိဘဲ ဝါရင့်စီနီယာတစ်ဦးကဲ့သို့ စကားများကို အားရပါးရ ဆက်ပြောနေ၏။

“ ကံကြမ္မာကပ်ဘေးဒုက္ခကျတော့ မင်း အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်းမှာ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ များများလုပ်ပြီး ကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာတွေကို စုဆောင်းထားမယ်ဆိုရင် ကံကြမ္မာဘေးဒုက္ခရဲ့ အရှိန်အဝါက အလိုလို အားပျော့သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲ မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ကံကြမ္မာဘေးဒုက္ခက အလွန် ကြမ်းတမ်းလိမ့်မယ် ”

တင်ကွေ့ဟဲသည် စီနီယာတစ်ဦး၏ အမူအရာဖြင့် အကြံပေးပြန်ပေသည်။

“ ငါတို့လို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဒီအဆင့်က ကျော်ဖြတ်ဖို့ အခက်ဆုံးပဲ။ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ကျော်ဖြတ်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အများစုက ဒီအဆင့်မှာတင် ပျက်စီးသွားကြတာ များတယ် ”

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဆက်မေး၏။

“ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဘေးဒုက္ခကကော ဘယ်လိုလဲရှင့် ”

“ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဘေးဒုက္ခကတော့ ဝိညာဉ်အမြုတေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဂုဏ်သတ္တိအလိုက် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအချို့ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားနိုင်မယ်ဆိုရင် ဖိအားကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ် ”

“ ဟီးဟီး...... အဲဒါလည်း မှားပြန်ပြီ သခင်မ။ ဒီကောင်က သခင်မကို အပြတ်အသတ် လိမ်ညာဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ သူပြောတာတွေက တဝက်အမှန်၊ တဝက်အမှားတွေ။ သာမန်လူဆိုရင်တော့ တကယ် အလိမ်ခံရမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ကျွန်တော်မျိုး ပိုးကောင်မင်းသားက အကုန်လုံးကို အကဲခတ်မိနေတာပဲ...... ကျီးကျီးကျီး...... ”

နှလုံးစားပိုးကောင်က ရယ်မောနေစဉ်အတွင်း တင်ကွေ့ဟဲကလည်း မရပ်မနား ဆက်ပြောနေပေသည်။

“ နောက်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကပ်ဘေးကတော့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်တာ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးတွေကို သုံးတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်အောင် လုပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံတာမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်လို့ ရတယ် ”

မုန့်ဝမ်သည် အသိပညာများစွာ ရရှိသွားသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

“ အခုလို စီနီယာတင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ကြားရတာက ဆယ်နှစ်လောက် စာသင်ရတာထက် ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်။ အခုဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကျွန်မမှာခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း လောက် ယုံကြည်မှု ရှိသွားပါပြီ ”

“ ဂျူနီယာမုန့်ဝမ်ကို ကူညီပေးနိုင်တာ ငါလည်း ဝမ်းသာပါတယ် ”

တင်ကွေ့ဟဲသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ လှောင်ရယ်နေပေသည်။

ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းယုံကြည်မှု ဟုတ်လား......။ ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ လိုက်လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့......။

မုန့်ဝမ်သည် နှလုံးစားပိုးကောင်မှတစ်ဆင့် တင်ကွေ့ဟဲ၏ စိတ်ကူးများကို ကြားနေရသော်လည်း သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွ ချလိုက်ရင်း မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်အချို့ ပြသလိုက်၏။

“ နှမြောစရာကောင်းတာက ကျွန်မမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးတွေ မရှိတာပဲ။ အဲဒါသာ ရှိမယ်ဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ်လောက် သေချာသွားမှာ......။

အခုတော့ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး၊ စီနီယာရွှယ်လျန်ကျိ ပြန်လာတဲ့အထိ လအနည်းငယ်လောက် စောင့်ပြီးမှပဲ သူမကို ရတနာအချို့ ကူညီရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုရတော့မယ် ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တင်ကွေ့ဟဲ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပေသည်။

သူ အစောက ပြောခဲ့သည်များမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးသည့် အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို လှည့်စားရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။ တကယ်လို့ ရွှယ်လျန်ကျိသာ သိသွားခဲ့လျှင် သူ၏ လိမ်ညာမှုများမှာ မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဖော်ထုတ်ခံရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤမုန့်ဝမ်သည် ရွှယ်လျန်ကျိ မပြန်လာမီမှာပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခအတွင်းမှာတင် သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရွှယ်လျန်ကျိ ပြန်လာ၍ အကြောင်းစုံကို သိသွားလျှင် သူသာလျှင် ကံဆိုးမည့်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် တင်ကွေ့ဟဲသည် အကြံတစ်ခု ရရှိသွားကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပေသည်။

“ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေတဲ့ ဆေးလုံးတွေပဲဟာ...... စီနီယာအစ်မ ရွှယ်လျန်ကျိကို ဘာလို့ ဒုက္ခပေးနေဦးမှာလဲ။ ငါ့ဆီမှာ အသင့်ရှိပါတယ် ”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် တင်ကွေ့ဟဲသည် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးနှင့် ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ပေသည်။

“ ဒီသစ်သားသေတ္တာထဲမှာက အဆင့်နိမ့် မြေဓာတ်ဝါ အဆီအနှစ် ရှိတယ်။ ဒီပစ္စည်းက ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်ပေမဲ့ အတော်လေးတော့ ရှားပါးပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီကြွေပုလင်းထဲမှာကတော့ ငါကိုယ်တိုင် သေချာဖော်စပ်ထားတဲ့ သံမဏိခန္ဓာသန်မာဆေးလုံး ရှိတယ်၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်စေဖို့အတွက် အလွန် အစွမ်းထက်တယ် ”

တင်ကွေ့ဟဲသည် မုန့်ဝမ်အတွက် အမှန်တကယ် စေတနာရှိလှသည့်အလား ပြုံးလျက် ပြောဆိုနေသည်။