စိတ်ဖတ်နိုင်စွမ်း
Vol. 11 Ch. 103
"မင်း ငါ့ကို သခင်အဖြစ် စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ အသိအမှတ်ပြုတယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကို ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ အကုန်ဖွင့်ပြစမ်း"
နှလုံးစားပိုးကောင် သည် တွန့်ဆုတ်မနေရဲဘဲ လိမ္မာပါးနပ်စွာ နာခံလိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်သည် နှလုံးစားပိုးကောင်၏ ဆန်စေ့အရွယ် ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် အောင်မြင်စွာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ပြီးနောက် သူမ၏ မူလကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အခြားကိုယ်ပွားများထံမှ ထုတ်ယူထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်သည်။
ဤတိုက်ပွဲသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး သူမ၏ အခြားကိုယ်ပွားနှစ်ခုကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိစေခဲ့သည်။ ရရှိလိုက်သော စစ်သုံ့ပန်းမှာ အက်ကြောင်းများစွာ ထင်နေသည့် ကြည်လင်သော ဆန်းကြယ်ကျောက်တုံးနှင့် ရှေးဟောင်းပိုးကောင်ဟု အခိုင်အမာဆိုသော ထူးဆန်းသည့် ဝိညာဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် လက်ထဲမှ ဆန်းကြယ်ကျောက်တုံးကို မကျေမနပ်ဖြင့် ညှစ်လိုက်ရာ နှလုံးစားပိုးကောင်က ၎င်းကို သိရှိသွားပြီး ဖားယားသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မက တကယ့်ကို ပညာရှိပြီး အစွမ်းထက်လှပါတယ်၊ နှိုင်းယှဉ်လို့မရတဲ့ ပါရမီရှင်ကြီးပါပဲ..."
မုန့်ဝမ်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဖားနေတာတွေ ရပ်စမ်း။ မင်းမှာ ဘာစွမ်းရည်တွေ ရှိလဲဆိုတာပဲ ပြောပြ"
မုန့်ဝမ်က မြှောက်ပင့်စကားများကို စိတ်မဝင်စားမှန်း သိလိုက်သဖြင့် နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ လှည့်ကွက်များ မသုံးရဲတော့ဘဲ သူ၏ စွမ်းရည်များကို ရိုးသားစွာ ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။
"ကျွန်တော်က သက်ရှိတွေရဲ့ ခံစားချက်တွေကို စားသုံးပြီး အသက်ရှင်တာပါ။ လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲက အမျိုးမျိုးသော အဆိုးမြင်စိတ်တွေနဲ့ လိုအင်ဆန္ဒတွေကို အာရုံခံနိုင်ပြီး ချဲ့ထွင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီနည်းနဲ့ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာပါ"
ခုနက ကျောက်ခန်းမအတွင်းရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ဆန်းကြယ်ကျောက်တုံးကို လုယူရန် ရူးသွပ်နေကြသော အမူအရာများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်ရင်း မုန့်ဝမ် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အံ့သြဝမ်းသာခြင်း မရှိဘဲ အေးစက်စက်ဖြင့်သာ ဆိုလိုက်သည်။ "သိပ်ပြီး အသုံးဝင်ပုံ မရပါဘူး"
၎င်းကို ကြားသောအခါ နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျာယာခတ်သွားသည်။ "သခင်မ မသိသေးလို့ပါ၊ ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ဖတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား လည်း ရှိပါသေးတယ်"
"အို.. ဟုတ်လို့လား"
မုန့်ဝမ်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ပြောစမ်း၊ အခု ငါ ဘာတွေးနေလဲ"
"ဒါ.. သခင်မရဲ့ အတွေးတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မဖတ်ရဲပါဘူး..." ဟု နှလုံးစားပိုးကောင်က သတိကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ရတယ်၊ ဖတ်ကြည့်လိုက်။ မင်းမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီစွမ်းရည် ရှိမရှိ ဒါမှမဟုတ် လိမ်နေတာလားဆိုတာ ငါ စစ်ဆေးချင်လို့"
နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ ငြင်းမရသဖြင့် နာခံလိုက်ရသည်။ ခဏမျှ မုန့်ဝမ်၏ အတွေးများကို နားထောင်ပြီးနောက် ၎င်းမှာ အနေခက်သလို ဖြစ်သွားပြီး "သခင်မ.. အနည်းငယ် စိတ်မပျော်သလို ခံစားနေရတယ်..."
"ဘာကြောင့်လဲ" မုန့်ဝမ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။
"သခင်မက ကျွန်တော့်အတွက် အင်အားတွေ အများကြီး သုံးလိုက်ရပေမဲ့ သေခါနီး ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကိုပဲ ရလိုက်တယ်ဆိုတော့ အရင်းမကျေဘူးလို့ ခံစားနေရတာပါ..."
နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး ပြောရင်းနှင့်ပင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "သခင်မ.. ကျွန်တော် တကယ် အသုံးဝင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခံစားချက် အာရုံခံနိုင်စွမ်းနဲ့ စိတ်ဖတ်နည်းက အလွန်ပဲ လျှို့ဝှက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ထက် တစ်ဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို မသိနိုင်ပါဘူး"
စိတ်ဖတ်တာလား.. သိပ်ပြီး အသုံးဝင်ပုံ မရပါဘူး။ ဒီအကောင်က ရှေးဟောင်းပိုးကောင်လို့ ပြောနေတာ အစစ်လား အတုလား ဘယ်သူသိမှာလဲ။
ထိုအတွေးကို ဖတ်မိလိုက်သောအခါ နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ "စိတ်ဖတ်တဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ် အသုံးမဝင်မှာလဲ"
နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်နေသည်။ "သခင်မ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဖတ်နည်းနဲ့ဆိုရင် ရန်သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကို သိနိုင်ပြီး သူတို့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ကြိုတင်ဟန့်တားနိုင်မှာပါ။ ဒီလိုဆိုရင် တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ အမြဲ အနိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"အင်း.. အဲဒါကတော့ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသားပဲ"
၎င်းကို ကြားရမှ မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးမှတော့ လိမ္မာပါးနပ်စွာ နေဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ့ကို လှည့်ကွက်တွေ လုံးဝ မသုံးနဲ့၊ ပြီးတော့ ငါ့အတွေးတွေကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မဖတ်နဲ့၊ မဟုတ်ရင်တော့..."
"သခင်မ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်။ ဒီတစ်သက် သခင်မကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ပါဘူး။ အကယ်၍ ဖောက်ဖျက်မိရင် မိုးကြိုးပစ်ခံရပါစေ" နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ မုန့်ဝမ်၏ အေးစက်သော လေသံကို ခံစားမိသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားပြီး အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန် ကျိန်ဆိုလိုက်တော့သည်။
"တော်ပြီ" မုန့်ဝမ်က နှလုံးစားပိုးကောင်၏ ကျိန်ဆိုခြင်းကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဟို ဂူထဲက အစီအရင်က ဟိုလူ သုံးယောက်ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မလဲ"
"သခင်မကို တင်ပြပါတယ်၊ အဲဒီအစီအရင်က နောက်ထပ် အများဆုံး တစ်နာရီလောက်ပဲ ခံပါလိမ့်မယ်"
"တစ်နာရီ..."
မုန့်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှရာ ထိုလူများနှင့် ထပ်တိုက်တွေ့လျှင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးသည်။ သူတို့ ပိတ်မိနေတုန်း မြန်မြန် ထွက်ပြေးတာက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုချလိုက်ပြီး နှလုံးစားပိုးကောင်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "မင်း အရင်က ဖမ်းထားတဲ့ အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတဲ့နေရာကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပေး"
နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ မနှောင့်နှေးဘဲ မုန့်ဝမ်ကို လျှို့ဝှက်တောင်ဂူတစ်ခုဆီသို့ အမြန်လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဂူဝင်ပေါက်တွင် ထူးဆန်းသော အက္ခရာများကြောင့် အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
"သခင်မ.. ဒါပါပဲ"
မုန့်ဝမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုထူးဆန်းသော အက္ခရာများကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါတွေက တကယ်တော့ ဘာတွေလဲ"
"တကယ်တော့ ဒါတွေက ရှေးဟောင်း အစီအရင်ပုံစံတွေပါ။ အချိန်တွေ အများကြီး ကြာသွားပြီဖြစ်လို့ အခုခေတ်လူတွေက သူတို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြဘဲ ဖြေရှင်းရခက်နေတာပါ။ အင်အားသုံးပြီးပဲ ဖျက်ဆီးလို့ ရမှာပါ" နှလုံးစားပိုးကောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒီရှေးဟောင်းပုံစံတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတာမို့ စည်းမျဉ်းအတိုင်း အစီအစဉ်တကျ ဖြေရှင်းရမှာပါ၊ မဟုတ်ရင်တော့ အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားဒဏ်ကို ပြန်ခံရပါလိမ့်မယ်"
ခုနက ထိုအက္ခရာစွမ်းအားကြောင့် သေဆုံးသွားသော လူအနည်းငယ်ကို မုန့်ဝမ် ပြန်လည် သတိရလိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ နှလုံးစားပိုးကောင်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူမသည် အလွန်လျှို့ဝှက်သော အက္ခရာတစ်ခုကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ အစီအရင်၏ ထောင့်တစ်နေရာ ပွင့်သွားပြီး တောင်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ဂူအတွင်း၌..
'ရှန်ဝမ်အာ' ၏ မျက်နှာ ပိုမိုဖြူဖျော့လာပြီး ကိုယ်ဟန်မှာ ယိုင်နဲ့လာသည်ကို မြင်သောအခါ တင်းကွေ က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "နတ်သမီးရှန်.. အဆင်ပြေရဲ့လား"
မုန့်ဝမ်က အားနည်းစွာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ ရောဂါဟောင်း ပြန်ထလာတာပါ။ ခဏနေရင် သက်သာသွားမှာပါ"
တင်းကွေက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒါဆိုလည်း တော်သေးတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူက တင်းကျဲ ကို အချက်ပြလိုက်ရာ တင်းကျဲက နားလည်သွားသည်။ သူသည် ရှန်ဝမ်အာ အာရုံလွဲနေခိုက်ကို အသုံးချကာ အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးသို့ တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
မကြာမီ ခေါင်းဆောင် ကျောက်ဝေမှာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အနောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသော မုန့်ဝမ်ထံသို့ အကြည့်ရောက်လာသည်။
"နတ်သမီးရှန်က နာမည်ကြီး မိသားစုက လာတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ ဒီအက္ခရာတွေအကြောင်း တစ်ခုခု သိထားတာ ရှိမလား"
မုန့်ဝမ်သည် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိလိုက်ကာ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။ "အနည်းငယ်တော့ ကြားဖူးပါတယ်"
"အို.. ဟုတ်လား" ကျောက်ဝေ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ သူက ဒီအတိုင်း မေးကြည့်ရုံသာ ရှိသော်လည်း ဤရှန်ဝမ်အာမှာ တကယ်ပင် ပြောစရာရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ "ပိုပြီး သိချင်မိပါတယ်"
"ဒီအက္ခရာတွေက ရှေးခေတ်က အစီအရင် ပုံစံတွေလို့ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်"
သူမ စကားအဆုံးတွင် တစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "လျှောက်မပြောနဲ့။ ငါက ဒီအစီအရင်တွေကို လေ့လာလာတာ ဆယ်စုနှစ် ရှိပြီ၊ ရှေးဟောင်းပုံစံတွေအကြောင်းလည်း အသိရှိပါတယ်။ ဒီလို တွန့်လိမ်နေတဲ့ အရာတွေက တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းပုံစံတွေဆိုရင် ငါ ဘာလို့ မမှတ်မိရမှာလဲ"
"ဟုတ်တယ်.. ကျွန်တော် မြင်တာကတော့ ဒါတွေက ဘယ်ကမ္ဘာကမှန်း မသိတဲ့ လူမျိုးစုတစ်ခုရဲ့ ရှေးဟောင်းစာလုံးတွေနဲ့ ပိုတူတယ်"
ကျောက်ဝေသည် ရှန်ဝမ်အာ၏ အမူအရာကို အကဲခတ်နေသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဒီရှန်ဝမ်အာက တကယ်ပဲ ဒီ 'တီကောင်စာလုံး' တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။
မူလက သူ ရှန်ဝမ်အာကို ထိရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သော်လည်း သူမက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် နာမကျန်း ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းကို သူ လက်လွှတ်လိုက်လျှင် သူ ကျင့်ကြံလာသမျှ အလကား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
"နတ်သမီးရှန်က ဒါတွေကို နားလည်တယ်ဆိုမှတော့ ဒီက အက္ခရာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ တာဝန်ကို နတ်သမီးကပဲ စတင်လိုက်ပါ"
တင်းကွေနှင့် တင်းကျဲတို့က ၎င်းကို ကြားသောအခါ ရှန်ဝမ်အာကို မသိမသာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်မှုကို မြင်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူမက ပြုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပါပြီ"
ပြောပြီးသည်နှင့် မုန့်ဝမ်သည် ကိုယ်ကို မတ်အောင် ကြိုးစားရပ်လိုက်ပြီး အက္ခရာများ ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ တင်းကွေနှင့် တင်းကျဲတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝေခွဲမရသည့် အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။
ဒီရှန်ဝမ်အာက တကယ်ပဲ ရူးနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ စွမ်းရည်ကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေတာလား။ ဒီအက္ခရာတွေက အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိရက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် ရိုးရိုးကြီး ရှေ့ကို တိုးသွားရတာလဲ။