အခန်း (၂၆၂)

ထိုနေ့တွင် စာမေးပွဲ နှစ်ခု ဖြေဆိုရမည်။ မနက်ပိုင်းတွင် မြင်းစီးစာမေးပွဲနှင့် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အထွေထွေလေ့လာမှု စာမေးပွဲတို့ ဖြစ်ပြီး ၊ နှစ်ခုစလုံးသည် အမှတ် ၅၀ တန်ကြေး ရှိသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် တုပိုင်သည် ထန်ယန်၏ နောက်၌ ၁၁.၅ မှတ် ပြတ်ကျန်နေသေးရာ ၊ သူ့ကို အမီလိုက်ရန် သို့မဟုတ် ကျော်တက်ရန်အတွက် ဘာသာရပ်တစ်ခုစီတိုင်းသည် အလွန် အရေးကြီးသည်။

အထူးသဖြင့် မြင်းစီးစာမေးပွဲ ဖြစ်သည်။ တုပိုင်သည် စိတ်အာရုံစူးစိုက် ပစ်ခတ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်သူ ဖြစ်ပြီး ၊ မြင်းစီးပါရမီရှင် လီချန်ချန်ကိုပင် အနိုင်ရခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ၊ ဤမြင်းစီးစာမေးပွဲတွင် သူသည် ထန်ယန်ကို အမှတ်ဖြတ်ရပေမည်။

တုပိုင်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် မိန်းမစိုးဂိုဏ်းအကယ်ဒမီအတွင်း အလွန် မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၊ စာမေးပွဲကျပါက အသုံးမဝင်တော့ပေ။

အကယ်၍ သူ ထန်ယန်ကို အနိုင်မရဘဲ ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲကြီးတွင် ပထမနေရာ မရရှိခဲ့ပါက ၊ သူသည် စွန့်ပယ်ခံရဦးမည် ဖြစ်ပြီး ၊ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် သူ၏ တာဝန်သည် လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

မိန်းမစိုးဂိုဏ်းအကယ်ဒမီ၏ မြင်းစီးစာမေးပွဲတွင်လည်း သီးသန့် ပြိုင်ပွဲလမ်းကြောင်း တစ်ခု ရှိပြီး ၊ မီတာ ငါးထောင်ခန့် ရှည်လျားသည်။ အခက်အခဲအဆင့်သည်တော့ သူ လီချန်ချန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ကြွေလမ်းကြောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ကွာခြားလှပြီး ၊ ဝံပုလွေစစ်သည်များ၏ စစ်တန်းလျားမှ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းနှင့် တူညီလောက်ပေသည်။

ပထမ အတားအဆီးမှာ လျှိုမြောင် ၊ ဒုတိယမှာ တောင်ကုန်း ၊ တတိယမှာ မြစ်နှင့် စတုတ္ထမှာ အတားအဆီးကွင်းပြင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စာမေးပွဲစနစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ၁၅ မိနစ် အတွင်း ပြီးစီးအောင် ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး ပထမ ရရှိသူသည် မြင်းစီးစာမေးပွဲအတွက် အမှတ် ၅၀ အပြည့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယရရှိသူသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ပြီးစီးအောင် ဖြတ်ကျော်ပြီး ၁၅ မိနစ် အတွင်း ပန်းဝင်နိုင်လျှင်ပင် ၄၅ မှတ်သာ ရရှိမည် ဖြစ်ကာ ၊ တတိယ ရရှိသူသည် ၄၀ မှတ်သာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထနေရာ နောက်ပိုင်းတွင်မူ ရမှတ်များကို အချိန်ပေါ်မူတည်ပြီး သတ်မှတ်မည် ဖြစ်ရာ အသေးစိတ် မပြောတော့ပေ။ အတိုချုံး ပြောရလျှင် မြင်းစီးစာမေးပွဲအတွက် ပထမနေရာကို မဖြစ်မနေ လုယူရမည် ဖြစ်ပြီး ၊ သတ်မှတ်ထားသော ၁၅ မိနစ် အတွင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ပြီးစီးအောင် ဖြတ်ကျော်ရမည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အကယ်၍ တုပိုင်သည် ဤမီတာ ငါးထောင် လမ်းကြောင်းတွင် ပထမနေရာ ရယူနိုင်ပါက ၊ ဤဘာသာရပ်တွင် ထန်ယန်ထက် ၅ မှတ် အသာစီး ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်နိုင်စရာ မကောင်းလောက်အောင် အရေးကြီးသော ၅ မှတ် ၊ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် ၅ မှတ် ဖြစ်သည်။

မြင်းစီးစာမေးပွဲတွင် ပထမနေရာ ရယူနိုင်သမျှ ၊ တုပိုင်နှင့် ထန်ယန်ကြား ကွာဟချက်သည် ၆.၅ မှတ်သို့ ကျုံ့သွားမည် ဖြစ်ရာ ၊ ဤသည်မှာ သမိုင်းဝင် အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် တုပိုင်သည် ဤမြင်းစီးစာမေးပွဲတွင် အနိုင်ရရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ၊ ပထမနေရာကို သေချာပေါက် ရယူရမည်။

မြင်းစီးစာမေးပွဲ၏ စတင်ထွက်ခွာရာ နေရာတွင် ဖြေဆိုသူ နှစ်ရာကျော်သည် စစ်မြင်းများပေါ်တွင် အသီးသီး နေရာယူထားကြပြီး ၊ စာမေးပွဲ ခေါင်းလောင်းသံကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

တုပိုင်၏ လီတစ်ထောင်မြင်းနှင့် လီချန်ချန်ထံမှ အနိုင်ရထားသော ဖာဂါနာမြင်းတို့သည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ၊ သူသည် တောရိုင်းမြင်းဘုရင်ကိုသာ စီးနင်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် တောရိုင်းမြင်းဘုရင်သည်လည်း ဤအချိန်တွင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤသည်မှာ ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲကြီး၏ အရေးကြီးဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ပထမနေရာ ရရှိနိုင်ပါက ဒုတိယနေရာကို ၅ မှတ်ဖြင့် ဦးဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တုပိုင်အတွက်မူ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် အနိုင်ရမည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် ကောင်းကင်ကိုပင် အာခံနိုင်သည့် သားရဲဘာသာစကား မှတ်တမ်း မြင်းစီးခြင်းကဏ္ဍရှိနေပြီး ၊ မြင်းစီးပါရမီရှင် လီချန်ချန်ကိုပင် သူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရာ ၊ အခြားသူများဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

စိတ်အာရုံစူးစိုက် ပစ်ခတ်ခြင်းနည်းစနစ်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းနီးပါး ဖြစ်သည်။ ထန်ယန်၏ မြင်းစီးစွမ်းရည်သည် ထူးချွန်သော်လည်း ၊ ဤမြင်းစီးခြင်း ဘာသာရပ်တွင် သူ ရှုံးနိမ့်ရန် ကံပါလာပြီး ဖြစ်သည်။

“စမယ်” စာမေးပွဲ ကြီးကြပ်ရေးမှူးချုပ် ကုန်းကုန်း၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ။

ဖြေဆိုသူ နှစ်ရာကျော်သည် အမျိုးမျိုးသော စစ်မြင်းများကို စီးနင်းပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

အချို့သည် ထန်ယန်ကဲ့သို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေ့ရောညပါ အတူရှိခဲ့သော လီတစ်ထောင်မြင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ အချို့မှာ တုပိုင်ကဲ့သို့ တောရိုင်းမြင်းဘုရင်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး ၊ ပိုများသော လူများမှာ ကွမ်ရှီး မိန်းမစိုးဂိုဏ်းအကယ်ဒမီမှ စစ်မြင်းများကို စီးနင်းကြသဖြင့် တရားမျှတမှုမရှိချေ။ ပိုက်ဆံချမ်းသာသည့် ကောင်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်၏။

မြင်းစီးစာမေးပွဲ တစ်ခုလုံးသည် တုပိုင်နှင့် ထန်ယန်ကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြင်းထန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြပြီး ၊ မြင်းနှစ်ကောင်၏ နောက်တွင် ဖုန်လုံးကြီးများ ထကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် မီတာ တစ်ထောင်ကျော် ရှည်လျားသော မြေပြန့်လမ်းပိုင်း ဖြစ်သည်။ ထန်ယန်သည် နောက်ကျကျန်ရစ်ခြင်း မရှိရုံသာမက ၊ အနည်းငယ်ပင် ဦးဆောင်နေသေးသည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တုပိုင်၏ တောရိုင်းမြင်းဘုရင်သည် အင်အား အပြည့်အဝ ပြန်မပြည့်သေးဘဲ ၊ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်ခဲ့ရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တောရိုင်းမြင်းဘုရင်သည် အလွန် မာန်မာနကြီးသည်။ သူ အရှေ့မှ ဦးဆောင်ခံနေရပြီး ၊ မြင်းထီးတစ်ကောင်က ဦးဆောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၊ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“အဘိုးကြီး ၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ၊ စိတ်လျော့ ၊ စိတ်လျော့။ ခက်ခဲတဲ့ အတားအဆီးတွေကို ရောက်တာနဲ့ ငါတို့ သူ့ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်မယ် ၊ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် သင်ပေးလိုက်မယ် ၊ အဲလေ ၊ မြင်းတစ်ကောင် ဖြစ်လာအောင်လို့” တုပိုင်သည် စိတ်လှိုင်းများကို အသုံးပြုပြီး တောရိုင်းမြင်းဘုရင်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် တောရိုင်းမြင်းဘုရင်ကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် တမင်တကာ ထိန်းချုပ်စရာပင် မလိုဘဲ ၊ လူနှင့် မြင်း တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်မှုကို လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန် မကြာမြင့်သော်လည်း တုပိုင်နှင့် မြင်းသည် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ခရီးနှင်ခဲ့ကြပြီး ၊ နေ့ရောညပါနီးပါး အတူရှိခဲ့ကြရာ လုံလောက်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဲ့တင်ထပ်မှုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ပထမဆုံး အတားအဆီး ဖြစ်သော မီတာ တစ်ထောင် လျှိုမြောင်ကွင်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ထန်ယန် ချက်ချင်း အရှိန်လျှော့လိုက်သည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မြင်း ခြေထောက်ကျိုးသွားမည်ကို မလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တောရိုင်းမြင်းဘုရင်ကို စီးနင်းထားသော တုပိုင်သည် အရှိန်မလျှော့ရုံသာမက အရှိန်ပင် မြှင့်လိုက်သေးသည်။

သူသည် လျှိုမြောင်များနှင့် ကျင်းချိုင့်များ ပြည့်နှက်နေသော နေရာတွင် မြေပြန့်ပေါ်၌ ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ၊ ထောင်ချောက်များနှင့် လျှိုမြောင်များ အားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

“ရွှီးးးး”

တုပိုင်နှင့် မြင်းသည် ထန်ယန်ကို ကျော်တက်သွားပြီး ၊ သူတို့၏ အရှိန်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ထန်ယန် နာကျင်စွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်မိသည်။

လီချန်ချန် မြင်းစီးပြိုင်ပွဲတွင် တုပိုင်ကို မည်ကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတော့ သူ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အခြေအနေသည် မြင်းနှစ်ကောင် ဖုန်ထအောင် ပြေးနေခြင်းမှ တုပိုင်တစ်ယောက်တည်း ဖုန်ထအောင် ပြေးနေခြင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် အလွန် လျင်မြန်စွာပင် သူသည် ထန်ယန်ကို မျက်စိတစ်ဆုံး ကျန်ရစ်ခဲ့စေသည်။

သေချာသည်မှာ ဤသည်က ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲကြီးတွင် တုပိုင် သေချာပေါက် ရရှိမည့် အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည် ၊ အနိုင်ရရှိမှုတွင် သံသယဖြစ်စရာ အနည်းငယ်မျှ မရှိသလို ၊ အစကတည်းက အောင်ပွဲကို လုံးဝ သေချာပေါက် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

တောရိုင်းမြင်းဘုရင်သည် အရှိန်လုံးဝ မလျှော့ဘဲ ပထမ အတားအဆီး ဖြစ်သော လျှိုမြောင်ကွင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ၊ ဒုတိယ အတားအဆီး ဖြစ်သော မီတာ နှစ်ရာမြင့် တောင်ကုန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကို အာခံနိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၊ ဖြောင့်တန်းစွာ ပြေးတက်သွားကာ ၊ သစ်ပင်များကို ရှောင်ရှားရန် အရှိန်မလျှော့ပေ။

မတ်စောက်နေလျှင်ပင် ဘေးစောင်းလမ်းကြောင်းကို မယူဘဲ တည့်တည့် မတ်မတ် ပြေးတက်သွားသည်မှာ ရိုးရှင်းစွာပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။

မိန်းမစိုးဂိုဏ်းအကယ်ဒမီ၏ ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲကြီးတွင် မြင်းစီးခြင်း ဘာသာရပ်အတွက် သမိုင်းဝင် အမြန်ဆုံး စံချိန်မှာ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမြေ အချိန်ဖြင့် ပြောရလျှင် ၂၃ မိနစ် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် တုပိုင်သည် စံချိန်ချိုးရန် သေချာနေပြီ ဖြစ်ပြီး ၊ တစ်ခုတည်းသော မရေရာမှုမှာ သူ သမိုင်းဝင် စံချိန်ကို မည်မျှအထိ ချိုးဖျက်ပစ်မလဲ ဆိုတာပင် ဖြစ်သည်။

စက္ကန့် ၃၀ ကျော်အတွင်းမှာပင် တောရိုင်းမြင်းဘုရင်သည် တောင်ထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးတက်သွားပြီး ၊ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် တုပိုင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“ရွှီးးး ၊ ရွှီးးး ၊ ရွှီးးး ၊ ရွှီးးး”

စုစုပေါင်း မြှားဆယ်စင်းသည် ဦးတည်ချက် နှစ်ခုမှ ဆက်တိုက် ပျံသန်းလာသည်။ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သို့သော် တုပိုင်သည် လူနှင့် မြင်း တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်မှုဖြင့် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များပြီး ၊ အလွန်အမင်း ပြောင်မြောက်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ မြှားနှစ်စင်းသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကိုပင် ပွတ်တိုက်သွားခဲ့သည်။

တုပိုင် ချက်ချင်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။

မည်သူနည်း။ မည်သူက သူ့အား ထပ်မံ၍ လုပ်ကြံသနည်း။ လီချန်ချန်နှင့် မြင်းစီးယှဉ်ပြိုင်စဉ်ကလည်း ခြုံခိုတိုက်ခိုက် လုပ်ကြံခြင်း ခံခဲ့ရဖူးသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ လုပ်ကြံခံရပြန်ပြီလော။

ထို့နောက် သူသည် လုပ်ကြံသူများကို လှမ်းမကြည့်ဘဲ ၊ ဤအန္တရာယ်များသော နေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာနိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ တောရိုင်းမြင်းဘုရင်သည် အလွန် လျင်မြန်သဖြင့် ပြေးထွက်သွားနိုင်သည်နှင့် ရန်သူများ အမီလိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

“ရွှီးးး ၊ ရွှီးးး ၊ ရွှီးးး ၊ ရွှီးးး ၊ ရွှီးးး”

တုပိုင်၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အဆိပ်အပ်များသည် သစ်တော်ပန်းများ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ယပ်တောင်ပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းသို့ ပက်ဖျန်းလာသည်။

“မင်းမေ...”

လုံးဝ ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်သဖြင့် တုပိုင်သည် သူ၏ ရွှမ်းချီ အတွင်းအား အားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး ၊ ဤအဆိပ်အပ်များကို ပြင်းထန်စွာ ခါထုတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အဆိပ်အပ်များသည် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အတွင်းအားနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပြီး ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားကြသည်။

“ရွှီးးး”

သို့သော် ၊ အနက်ရောင် အဆိပ်အပ် ဒါဇင်အနည်းငယ်သည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းအားနှင့် ရွှမ်းချီများ ပါဝင်လျက် ၊ လျှို့ဝှက်လက်နက်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၊ သိုင်းပညာ ဆရာသခင်ကြီး အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးက တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖောက်”

ဤအနက်ရောင် အဆိပ်အပ် ဒါဇင်အနည်းငယ်သည် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ ချက်ချင်းနီးပါး တုပိုင်၏ မြင်ကွင်း မည်းမှောင်သွားပြီး ၊ သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။

မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့သည် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရတော့မည့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ကွမ်ရှီး မိန်းမစိုးဂိုဏ်းအကယ်ဒမီသို့ မြင်းဒုန်းစိုင်းစီးပြီး လာနေသည်။

ဤအချိန်တွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူ၏ နှလုံးသား ရုတ်တရက် စူးအောင့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အရှိန်မြှင့်တင်ရန် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

အပိုင်း ၂၆၂ ပြီး။