အခန်း (၂၇၀)

တုပိုင် နှစ်ရက်နှင့် နှစ်ညကြာ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သတိပြန်လည်လာခဲ့သည်။ သူ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသူမှာ မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့ မဟုတ်ဘဲ ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူ ဖြစ်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့ သူ့ကို သယ်ဆောင်လာပြီးနောက် ဘေးနားတွင် တစ်ချိန်လုံး စောင့်နေခဲ့သည်ကို သတိမေ့နေချိန်တွင်ပင် တုပိုင် ခံစားမိနေခဲ့သည်။

“ဆရာ ၊ မွေးစားအဖေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ” တုပိုင် မေးလိုက်သည်။

ဆရာသခင်ကြီးနင်ဇောင်ဝူက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “မင်းကလည်းကွာ ၊ မျက်နှာလိုက်လိုက်တာ။ ငါက မင်းမွေးစားအဖေထက် အဲဒီလောက်တောင် ညံ့နေလို့လား။ သတိရလာတာနဲ့ မွေးစားအဖေကိုပဲ ရှာနေတယ်။ ဆရာကိုကျ လစ်လျူရှုထားတယ်”

တုပိုင်က ရယ်ကျဲကျဲ လိုက်ပြီးနောက် ၊ သူ့အကြည့်က တင်းကြပ်စွာ စည်းနှောင်ထားသည့် နင်ဇောင်ဝူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်သို့ ရောက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းနည်းသွားရသည်။

ဆရာသခင်ကြီးနင်ဇောင်ဝူ၏ ပြတ်သွားသော ညာဘက်လက်မောင်းကို ပြန်ဆက်ထားသော်လည်း ၊ အနာဂတ်တွင် ထမင်းစားရုံလောက်သာ အဆင်ပြေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဓားကိုင်ဖို့ မပြောနှင့် ၊ စာရေးဖို့တောင် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

နင်ဇောင်ဝူသည် ညာလက်ဖြင့် ဓားကိုင်တိုက်ခိုက်သော ဆရာသခင်ကြီးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ညာလက်ကို မသုံးနိုင်တော့သည်နှင့် ၊ ခြေထောက်ပြတ်သွားသော ဘောလုံးသမားကဲ့သို့ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နင်ဇောင်ဝူက ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူးကွာ ၊ မိန်းကလေးလို အမူအရာတွေ မလုပ်စမ်းပါနဲ့။ ငါ့မှာ ဘယ်လက် ကျန်သေးတာပဲ ၊ ဓားကိုင်လို့ ရပါသေးတယ်”

တကယ်တမ်းတွင် နင်ဇောင်ဝူ စဉ်းစားမိတိုင်း မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်ရသည်။ လူငယ်မျိုးဆက်သစ် ရှေ့တွင်သာ ဟန်ဆောင်ပြီး သန်မာပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တုပိုင်က ချက်ချင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ “လီရူဟိုင်က ဆရာ့ထက် ပိုဆိုးဆိုးရွားရွား သေသွားခဲ့တာပဲလေ ဟားဟား”

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “သူလည်း သတိပြန်ရလာပြီ ၊ သူ့သိုင်းပညာတွေလည်း အများကြီး မထိခိုက်သွားဘူး။ မီးနတ်ဘုရားဘာသာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတစ်စု ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ခါ ငါ လီရူဟိုင်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာက လီမိသားစုအတွက် တကယ်တော့ ကောင်းသွားပြီး ၊ ငါတို့အတွက် ဆိုးသွားတာ”

တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်သွားလို့လဲ”

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါကြောင့် နောက်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ မီးနတ်ဘုရား စုန်းမကြီး လီဝမ်ဝမ်ပဲ”

တုပိုင်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “ရှားလုံရွှိုရဲ့ လူရိုင်းစစ်တပ် နှစ်သောင်းကျော်က ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ”

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ရှားလုံရွှိုရဲ့ လူရိုင်းစစ်တပ် နှစ်သောင်းကျော်က လီမိသားစု နယ်မြေထဲမှာ မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးပြီး မီးရှို့ ၊ လူသတ် ၊ လုယက်နေကြတယ်။ လီမိသားစုက သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ စစ်သည် သောင်းနဲ့ချီ စေလွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ ၊ မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တဲ့အပြင် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် စစ်ရှုံးပြီး လူထောင်ချီ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက လီမိသားစုမှာ ခေါင်းဆောင်မရှိလို့ စိတ်ဓာတ်တွေ ကျဆင်းနေတာ။ အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးက လီမိသားစုအပေါ် ထားရှိတဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ ထိုးကျသွားတယ်။ မီးနတ်ဘုရား စုန်းမကြီး ပေါ်ထွက်လာလို့ကြောင့် ရရှိခဲ့တဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုတွေတောင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်”

တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ရော”

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “လီမိသားစု အကျပ်အတည်းကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရချိန်မှာပဲ ၊ သူတော်စင်မ လီဝမ်ဝမ်က မီးနတ်ဘုရားဘာသာ စစ်တပ် ၃၀၀၀ ကို ဦးဆောင်ပြီး ရှားလုံရွှိုရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ရလဒ်ကတော့ နှစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ ရှားလုံရွှို အကြီးအကျယ် စစ်ရှုံးပြီး လူတစ်သောင်းနီးပါး သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ အခု လီဝမ်ဝမ်ရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ လီမိသားစု စစ်သည် သောင်းချီနဲ့ စော်ဘွားမဟာမိတ်တပ်တွေက ရှားလုံရွှိုကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားပြီး ၊ မကြာခင် အပြတ်ရှင်းတော့မယ်”

“ဗျာ” တုပိုင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လီဝမ်ဝမ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်တဲ့ စစ်ဗျူဟာ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျနော်လုံးဝ မယုံဘူး။ အရင်က လီမိသားစု စစ်တပ် သောင်းချီတောင် မနိုင်ခဲ့တဲ့ ရှားလုံရွှိုရဲ့ လူရိုင်းစစ်တပ် နှစ်သောင်းကျော်ကို သူက ဘယ်လိုလုပ် နှစ်ရက်တည်းနဲ့ နိုင်သွားရတာလဲ”

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ငါလည်း နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ကစပြီး ဒီသူတော်စင်မက ကြယ်တံခွန်လို တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာတော့မှာ။ အခု လီမိသားစုက အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာလာပြီ။ ရှားလုံရွှိုကိုသာ အပြီးတိုင် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ရင် ၊ လီမိသားစုက အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းဖို့ ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးစပ်သွားပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် စတုရန်းကီလိုမီတာ တစ်သန်းနီးပါး ကျယ်ဝန်းပြီး ၊ လူဦးရေ ၁၀ သန်းနီးပါးနဲ့ စစ်သည် သိန်းချီ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတစ်ခုကို ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်”

ထိုနေ့ ရောက်လာသည်နှင့် ၊ တာ့နင်အင်ပါယာသည် လီမိသားစု၏ ပုန်ကန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရရုံသာမကဘဲ ၊ အင်ပါယာကို အစားထိုးမည့် လီမိသားစု၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးကိုပါ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် လီမိသားစု စစ်ချီလာလျှင် ဟန်ပြသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ ၊ စစ်သည် သုံးလေးသိန်းဖြင့် တရဟော ဝင်ရောက်လာကာ အင်ပါယာ၏ အနောက်တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း သိမ်းပိုက်သွားပေလိမ့်မည်။ ကွမ်ရှီး ၊ ယွန်းနန် ၊ စီချွမ်း ၊ ကွေ့ကျိုး ၊ ကွမ်တုံ စသော ပြည်နယ်များနှင့် ၊ အင်ပါယာ၏ တောင်ဘက်ပိုင်း တစ်ခုလုံး ကျဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထိုနေ့ရက်သည် ဝေးကွာနေသေးသည် ဆိုသော်လည်း သိပ်မဝေးတော့ပေ။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

ထို့အပြင် လီမိသားစုတွင် မဟာမိတ် မရှိသည် မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိတွင် စတုရန်းကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော အနောက်ဘက်ဒေသရှိ အင်ပါယာ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို မီးနတ်ဘုရားဘာသာက အုပ်ချုပ်လျက်ရှိပြီး ၊ ထိုနေရာတွင် ဘာသာရေးအာဏာသည် တော်ဝင်အာဏာထက် ပိုကြီးမားသည်။

လိုအပ်လာပါက မီးနတ်ဘုရား စစ်တပ် သိန်းပေါင်းများစွာသည် အရှေ့ဘက်သို့ စစ်ချီလာပြီး လီမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းနိုင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် တာ့နင်အင်ပါယာ ကျဆုံးရုံသာမက ၊ မြေပြန့်လွင်ပြင် ဟန်လူမျိုး ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုလုံးပါ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာ ၊ ကျွန်တော်တို့ ရှားလုံရွှိုကို ကယ်တင်ရမယ်။ ရှားလုံရွှို အသက်ရှင်နေသရွေ့ ၊ လီမိသားစုက အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို မပေါင်းစည်းနိုင်ဘူး”

နင်ဇောင်ဝူက တုပိုင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကလေး ၊ သွားစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ သွားပြီးပြီ”

တုပိုင် လန့်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဒါဏ်ရာရနေသည်မဟုတ်လော။

“ရှားလုံရွှိုက လက်နက်ချတော့မလို့လား” တုပိုင် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဒီလူကို တွေ့ဖူးတယ်။ သူက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ သူတစ်ပါးဆီမှာ ဒူးထောက် လက်နက်ချမယ့်လူ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး”

နင်ဇောင်ဝူက တုပိုင်ကို ကြည့်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ “ကလေး ၊ ငါတို့က ကယ်တင်ရှင်တွေ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကတော့ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ အခြေအနေတိုင်းကို မင်း လိုက်ကယ်တင်လို့ မရနိုင်ဘူး။ ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုတွေ ရှေ့မှာ လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ အင်အားက အရမ်း သေးငယ်တယ်။ အခုလောလောဆယ် လီဝမ်ဝမ်က ရှားလုံလူမျိုးစုကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာက မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စပဲ။ လီဝမ်ဝမ် ဘယ်လို လုပ်လိုက်လဲ ဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ ၊ ဒီကိစ္စကတော့ ပြီးသွားပြီ”

တုပိုင် နင်ဇောင်ဝူကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ ဒါက သူများရဲ့ စစ်တုရင်ပွဲပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ့်စစ်တုရင် ကိုယ်ကစားသင့်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အနာဂတ် စစ်တုရင်ပွဲကို အာရုံစိုက်ပြီး ၊ လီမိသားစုရဲ့ နောက်ထပ် အသက်သွေးကြောကို ပိတ်ဆို့ရမယ်”

နင်ဇောင်ဝူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ရှားလုံရွှို ရှုံးနိမ့်သွားတာနဲ့ အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားပြီ။ ဆက်ပြီးတော့လည်း ပိုဆိုးလာဦးမှာပဲ။ လီရူဟိုင် သတိမေ့နေချိန်မှာ သူတော်စင်မ အမည်ခံပြီး လီဝမ်ဝမ် တစ်ယောက်တည်း အာဏာချုပ်ကိုင်ထားတာက မီးနတ်ဘုရားဘာသာရဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းတာ ဒါမှမဟုတ် ဝါးမျိုတာကိုပါ သေချာပေါက် မြန်ဆန်စေလိမ့်မယ်။ အရမ်း ၊ အရမ်း မြန်ဆန်လိမ့်မယ်။ နောက်နှစ် ဒီအချိန်လောက်ဆိုရင် ပေါင်းစည်းထားတဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးကို ငါတို့ ရင်ဆိုင်နေရလောက်ပြီ”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မီးနတ်ဘုရားအင်ပါယာ တစ်ခုသည် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “တာ့နင်အင်ပါယာရဲ့ ဒေသခံခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရတာနဲ့ ယှဉ်ရင် ၊ အနောက်တောင်ပိုင်းက ခေါင်းဆောင်တွေက မီးနတ်ဘုရားအင်ပါယာရဲ့ မင်းသား ဖြစ်ရတာကို ပိုနှစ်သက်ကြလိမ့်မယ်”

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ အဲဒါ အဓိကပဲ။ လီမိသားစုနဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကြားက ဆက်ဆံရေးက ဝါးမျိုတာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး ၊ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပေါင်းစည်းတာမျိုးလည်း ပါတယ်။”

တုပိုင် ကုတင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ဆင်းလိုက်ပြီး မြေပုံနားသို့ သွားကာ ပိုင်ဆယ်မြို့ကို ထောက်ပြလိုက်သည်။ “ဒီနေရာက လီမိသားစုရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ”

ကွမ်ရှီးပြည်နယ်၏ အနောက်ဘက်အကျဆုံး စီရင်စုဖြစ်သော ပိုင်ဆယ်မြို့သည် လီမိသားစု စော်ဘွားစီရင်စုနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့က ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ထဲက လီမိသားစု စခန်းတွေ အကုန်လုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ။ လီမိသားစုရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး လမ်းကြောင်း တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ လီမိသားစုရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေက ပိုပြီး လျှို့ဝှက်တဲ့ မှောင်ခိုလမ်းကြောင်းတွေကတစ်ဆင့် ပိုင်ဆယ်မြို့ကနေ တာ့နင်အင်ပါယာထဲကို စီးဝင်နေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဆယ်မြို့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်တာနဲ့ ၊ လီမိသားစုရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး အသက်သွေးကြောကို ပိတ်ဆို့နိုင်ပြီ”

“ဉာဏ်ကောင်းတယ်” နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “လီမိသားစုက ဒီအချက်ကို မြင်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကတည်းက ပိုင်ဆယ်မြို့မှာ စတင် လှုပ်ရှားခဲ့တာ။ ဒီစီရင်စုက နန်းတွင်းပိုင် ဖြစ်နေသေးပေမဲ့ ၊ ဒေသခံ အရာရှိတွေကို လီမိသားစုက လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားပြီးပြီ။ လီမိသားစု နယ်မြေ မဟုတ်ပေမဲ့ ၊ လီမိသားစု နယ်မြေနဲ့ ဘာမှ မခြားတော့ဘူး။ လီမိသားစုရဲ့ မှောင်ခိုဆား ၊ သံထည်နဲ့ အထည်အလိပ်တွေက ပိုင်ဆယ်မြို့ကတစ်ဆင့် တာ့နင်အင်ပါယာထဲ ဝင်ရောက်ပြီး ၊ ဆိပ်ကမ်းအသီးသီးကနေ တခြားနေရာတွေ ၊ တခြားနိုင်ငံတွေကို ပို့ဆောင်နေတာ။ ရွှေ ၊ ငွေ ၊ ဂျုံ ၊ ဆန် အများအပြားနဲ့ လဲလှယ်ပြီး လီမိသားစုကို အင်အားဖြည့်ပေးနေတာ”

လီမိသားစု စော်ဘွားနယ်မြေသည် မြောက်ဘက်တွင် အန်လုံစော်ဘွားစီရင်စု ၊ အနောက်ဘက်တွင် ကွမ်ရှီးပြည်နယ် ၊ တောင်ဘက်တွင် အန်နမ်နိုင်ငံနှင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ လီမိသားစု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် ထိန်းချုပ်ထားသော ပိုင်ဆယ်မြို့သည် လီမိသားစု၏ တစ်ခုတည်းသော အဝင်အထွက် ပေါက် ဖြစ်လာသည်။

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။ ဒါက ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲကြီးမှာ ပထမ ရပြီးမှ မင်း စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စ။ အခု မင်းရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်က ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲပဲ။ မင်း အဂ္ဂိရတ်ပညာ မသင်ရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့အတွင်း မင်း တတ်မြောက်အောင် ငါတို့ ကြိုးစားရမယ်”

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “မလိုပါဘူး ၊ ဆရာ။ ကျွန်တော် တတ်မြောက်ပြီးပါပြီ”

တကယ်လည်း လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ မနေ့ညက အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် ဆေးလုံးများကို မရပ်မနား ဖော်စပ်နေခဲ့သည်။

အပိုင်း ၂၇၀ ပြီး။