အခန်း (၂၇၄)
Vol. 28 Ch. 274
“ခွေးကုန်းကုန်းလီဝမ်ဟွေ့ ၊ နတ်ပြည်သွားလမ်းရှိရက်နဲ့ မလျှောက်ဘဲ ၊ မရှိတဲ့ ငရဲတံခါးကိုမှ အတင်းဝင်တိုးနေပါလား”
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ မင်း လာရဲသေးတယ်ပေါ့။ မင်း တကယ်ပဲ သေလမ်းရှာနေတာပဲ”
အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို ကာကွယ်ထားပြီး ၊ သူ့ကို နယ်စားမင်းများနှင့် မှူးမတ် ရာပေါင်းများစွာနှင့် ခွဲခြားထားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ဘုရင်ခံ လော့ဝမ်သည် လီဝမ်ဟွေ့တစ်ယောက် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော်သို့ လာရောက်နေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ လုံးဝ မှင်သက်သွားလေ၏။ သူသည် ပစ္စည်းအချို့ကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းပြီး ၊ နောက်ဖေးပေါက်မှတစ်ဆင့် တောင်ပိုင်းပင်လယ်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်လေသည်။
လီဝမ်ဟွေ့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက အမိန့်တော်ရ တရားခံပြေးကို ဖမ်းဆီးတာကို တားဆီးရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်”
“ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်။ မင်းတို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရမယ် ၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ဓားက ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့”
“သုံး”
“နှစ်”
နယ်စားမင်းများနှင့် မှူးမတ် ရာပေါင်းများစွာသည် လီဝမ်ဟွေ့နှင့် သူ့လူများကို တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းရံထားပြီး ၊ သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့် လုံးဝ မပေးချေ။ သူတို့အားလုံးသည် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ထားကြပြီး ၊ ဥပဒေသည် လူအုပ်စုလိုက် ကျူးလွန်မှုကို အပြစ်မပေးနိုင်ဟု ယုံကြည်ကာ ၊ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေချိန်တွင် အခွင့်ကောင်းယူပြီး လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
“တစ်”
လီဝမ်ဟွေ့ ရေတွက်လို့ ပြီးသွားလေ၏။ ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ မင်းရှေ့က လူရာပေါင်းများစွာက နန်ဟိုင်သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှာ မင်းသတ်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားတွေရဲ့ နစ်နာသူ မိသားစုဝင်တွေပဲ။ သူတို့ထဲမှာ ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေ ၊ အရာရှိတွေ ၊ ပြီးတော့ အင်ပါယာ နယ်စားမင်းတွေနဲ့ မှူးမတ်တွေ ပါတယ်။ မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်”
“ပြီးတော့ မင်း ငါ့ရဲ့ ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော်ကို စစ်သည်တွေနဲ့ ဝင်စီးတဲ့ အကျိုးဆက်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ်”
လီဝမ်ဟွေ့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်းကို ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီးမှတော့ ၊ နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ ဆန္ဒ မရှိတော့ပါဘူး။ ဘုရင်ခံချုပ်မင်း ဒီအချက်ကို မသိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”
ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“သတ်”
ချက်ချင်းပင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး ၊ အရှိန်မြှင့်ကာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လေ၏
မြင်းစီးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်လိုက်ကြပြီး ၊ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို နင်းချေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
လီဝမ်ဟွေ့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော နယ်စားမင်းများနှင့် မှူးမတ် ရာပေါင်းများစွာသည် ကန်ကျောက်ခံလိုက်ရပြီး စစ်မြင်းများ၏ နင်းချေမှုကို ခံလိုက်ရလေ၏။
မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အသားစအနအစများနှင့် သွေးများ လွင့်စဉ်ထွက်သွားပြီး ၊ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများသည် မရပ်မနား ထွက်ပေါ်လာသည်။
နယ်စားမင်းများနှင့် မှူးမတ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားကြသည်။
“သတ်”
ဓားရိပ်ဓားယောင်များကြားတွင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး မြင်းစီးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော်၏ စစ်သည် နှစ်ရာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ခံစစ်စည်းကို ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ကြသည်။
ဦးဆောင်နေသော အဆင့် ၄ စစ်ဘက်အရာရှိသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး လီဝမ်ဟွေ့ကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
လီဝမ်ဟွေ့သည် စစ်ဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားလိုက်ရာ ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ချီစွမ်းအင်သည် သက်တံရောင်စဉ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော် အဆင့် ၄ စစ်ဘက်အရာရှိ၏ ခေါင်းပြတ်ကြီးသည် လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စဉ်တက်သွားလေ၏။
ထိုကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် နှင့် ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ၊ လီဝမ်ဟွေ့သည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး မြင်းစီးစစ်သည် ရှစ်ရာကို ဦးဆောင်ပြီး ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းလေသည်။
“အမိန့်တော်အရ ၊ အမိန့်တော်ရ တရားခံပြေးကို ဖမ်းဆီးနေတာ ဖြစ်တယ်။ တားဆီးရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်”
“အမိန့်တော်အရ ၊ အမိန့်တော်ရ တရားခံပြေးကို ဖမ်းဆီးနေတာ ဖြစ်တယ်။ တားဆီးရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်”
**--**--**--**--**--**--**--**
မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နံရံကို ကျော်တက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသော ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ဘုရင်ခံ လော့ဝမ်သည် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီး လီဝမ်ဟွေ့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ မင်း ရူးနေပြီ ၊ မင်း ရူးနေပြီ မင်းက ငါ့ကို ဖမ်းဖို့ ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော်ကို ဝင်စီးရဲတယ်ပေါ့။ ဒါ ပုန်ကန်မှုပဲ မင်း သေပြီ ၊ မင်း သေပြီ”
“မင်းက နန်ဟိုင်သိုင်းသင်တန်းကျောင်းက ကျောင်းသားတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ရဲတယ် ၊ မင်း သေပြီ”
“မင်း ခုနတုန်းက သတ်လိုက်တဲ့ နယ်စားမင်းတွေနဲ့ မှူးမတ်တွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မင်း သိလား။ အင်ပါယာ နယ်စားမင်းနဲ့ မှူးမတ် ဘယ်နှယောက် ပါလဲ။ အငြိမ်းစား အမတ်မင်း ဘယ်နှယောက် ပါလဲ။ မင်း သေပြီ”
လော့ဝမ် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်သံများသည် အပြင်ဘက်မှ သိပ်သည်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီကျင်းဌာန သိုင်းပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာသည် ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်းကို ကာကွယ်ရင်း ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ လီကျင်းဌာန တပ်ဖွဲ့များ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ၊ ကွမ်ကျိုးစီရင်စု အစောင့်တပ်သည်လည်း လမ်းခုလတ်တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
လီကျင်းဌာန သိုင်းပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာနှင့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ရှစ်ရာတို့သည် အေးစက်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသည်။ ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ လော့ဝမ်က ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ဘုရင်ခံပဲ။ သူ အကျင့်ပျက်ခြစားတယ် ဆိုရင်တောင် ၊ သူ့ကို စီရင်ဖို့ လီကျင်းဌာနကို လွှဲပြောင်းပေးရမယ်။ တရားခံကို အခုချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်”
ကွမ်တုံ လီကျင်းဌာန ငြိမ်းချမ်းရေးမင်းကြီးက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အကျင့်ပျက်အရာရှိ လော့ဝမ်ကို ဖမ်းဆီးကြ။ တားဆီးတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်”
“ဟုတ်ကဲ့”
ချက်ချင်းပင် လီကျင်းဌာန ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး ၊ ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ဘုရင်ခံ လော့ဝမ်ကို လုယူရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။
လော့ဝမ်သာ သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားပါက ၊ သူ သေရမည် မဟုတ်သည့်အပြင် ၊ တစ်နေ့နေ့တွင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ ထွက်ပြေးကာ စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို ဆက်လက် ခံစားနေရပေလိမ့်မည်။
ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်းက ပြောလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ ကွမ်ကျိုးစီရင်စု အစောင့်တပ် သုံးထောင် မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ အကယ်၍ မင်း လော့ဝမ်ကို လွှဲပေးမယ်ဆိုရင် ၊ ငါ မင်းကို ထွက်သွားခွင့် ပြုမယ် ၊ ပြီးတော့ ဘုရင်ခံချုပ်ရုံးတော်ကို ဝင်စီးတဲ့ ကိစ္စကိုလည်း လျှော့ပေါ့ပေးမယ်။ အကယ်၍ မင်း ငြင်းဆန်မယ်ဆိုရင်တော့ ၊ ကွမ်ကျိုးစီရင်စုကနေ ထွက်သွားဖို့ မင်း စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နဲ့တော့”
ထိုအချိန်တွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာ၌ ၊ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော ကွမ်ကျိုးစီရင်စု အစောင့်တပ် သုံးထောင်သည် အပြေးအလွှား လာရောက်နေကြသည်။
ကောင်းထင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ လော့ဝမ်ကို လွှဲပေးလိုက် ၊ ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်မရှာနဲ့”
လီကျင်းဌာန ငြိမ်းချမ်းရေးစော်ဘွားက ပြောလိုက်သည်။ “ဘာစောင့်နေကြတာလဲ။ လော့ဝမ်ကို အခုချက်ချင်း သွားလုကြ တားဆီးတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်”
လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘုရင်ခံချုပ်မင်း ၊ ခင်ဗျား ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုလုပ်စေချင်တယ် ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မလုပ်ရဲဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ၊ ကျွန်တော် ဘာတွေးနေလဲ ၊ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ ဆိုတာကိုတော့ ခင်ဗျား မသိဘူး”
ထို့နောက် သူသည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ဘုရင်ခံ လော့ဝမ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချကာ ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“လော့ဝမ် ၊ စတင်ပြီး အပြစ်ဝန်ခံလိုက်တော့”
“မင်း မိဘတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့သင့်ကြောင်း ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို မစော်ကားခဲ့သင့်ကြောင်း ၊ ပြီးတော့ ကွမ်ရှီးပြည်နယ်က သန်းပေါင်းများစွာသော ပြည်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို သစ္စာမဖောက်ခဲ့သင့်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်တော့”
“ငွေစပေါင်း သန်းချီပြီး အလွဲသုံးစား မလုပ်ခဲ့သင့်ကြောင်း ၊ လီမိသားစုနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး အင်ပါယာရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို သစ္စာမဖောက်ခဲ့သင့်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်တော့”
“နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ၊ ငါ့ရဲ့ မွေးစားသား တုပိုင်ကို လုပ်ကြံဖို့ လူလွှတ်ခဲ့တာ မလုပ်သင့်ခဲ့ဘူးလို့ ဝန်ခံလိုက်တော့”
လီဝမ်ဟွေ့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လော့ဝမ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာလေ၏။ သူ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတော့မည်ကို ကြိုတင်သိရှိလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ မင်း ၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ငါက ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ဘုရင်ခံနော် ၊ ငါက အင်ပါယာရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိ ၊ နန်းတွင်း အဆင့် ၂ အရာရှိနော်။ မင်းလို အဆင့် ၄ အရာရှိက ငါ့ကို ဘာလုပ်ရဲလို့လဲ။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်တော် မပါဘဲ ၊ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး ၊ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး” လော့ဝမ် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လီဝမ်ဟွေ့၏ စစ်ဓားသည် လော့ဝမ်၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်ထားပြီး ၊ ထက်ရှသော ဓားသွားသည် လော့ဝမ်၏ လည်ပင်းကို ရှပ်ထိနေသဖြင့် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
လော့ဝမ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်ကာ ဆီးတွေဝမ်းတွေ ပါချလိုက်လေ၏။
ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်း၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းများ လက်သွားပြီး တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။
“လီဝမ်ဟွေ့ ၊ လော့ဝမ်က နန်းတွင်း အဆင့် ၂ အရာရှိနော်။ ကွမ်တုံနဲ့ ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ တစ်ယောက်ကို မင်း သတ်ရဲရင် ၊ အကျိုးဆက်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်း သိလား”
လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။
“သေချာပေါက် သိတာပေါ့။ ကွမ်ရှီးပြည်နယ်မှာ လီမိသားစုဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာကို ကျွန်တော် သတ်ဖြတ်ခဲ့တုန်းကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ပြင်းထန်လိမ့်မယ်”
ကွမ်တုံနှင့် ကွမ်ရှီး ဘုရင်ခံချုပ် ကောင်းထင်းက လေသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အကယ်၍ မင်း လော့ဝမ်ကို လူပုံအလယ်မှာ သတ်ရဲရင် ၊ မင်း ကောင်းကင်ကြီးကို ဖြိုချလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။
“နန်ဟိုင်သိုင်းသင်တန်းကျောင်းကို ဝင်တိုက်တုန်းကတည်းက ကျွန်တော့်မှာ ဆုတ်လမ်း မရှိတော့ဘူး ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဆုတ်လမ်းလည်း မလိုဘူး ကျွန်တော် ထပ်ပြောမယ် ၊ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ ဆိုတာ ခင်ဗျား မသိပါဘူး။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော် ရူးနေတယ်လို့ ထင်ပေမဲ့ ၊ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ဒီလောက်ထိ မတည်ငြိမ်ခဲ့ဖူးဘူး”
လီဝမ်ဟွေ့သည် စစ်ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းချလိုက်လေ၏
“ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့” လော့ဝမ် လန့်ဖျပ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ဘုရင်ခံ လော့ဝမ်၏ ခေါင်းသည် ရက်စက်စွာ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
၂၇၄ ပြီး။