အခန်း (၂၇၅)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၂၇၅

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲ၏ နောက်ဆုံးဘာသာရပ် ဖြစ်သော ၊ သိုင်းပညာ တိုက်ခိုက်မှု စာမေးပွဲကြီး စတင်တော့မည် ဖြစ်လေ၏။ ဤသည်မှာ တုပိုင်နှင့် ထန်ယန်တို့ကြား နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ အပြီးသတ် အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့်အရာ ဖြစ်သလို ၊ တုပိုင်၏ ကံကြမ္မာကိုလည်း ဆုံးဖြတ်ပေးမည့်အရာ ဖြစ်ပေသည်။ သိုင်းပညာ တိုက်ခိုက်မှု စာမေးပွဲကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။

ပထမအပိုင်းမှာ သိုင်းကွက်သရုပ်ပြခြင်း ဖြစ်ပြီး ရမှတ် ၈၀ ပေးထားသည်။ ဒုတိယအပိုင်းမှာ လက်တွေ့ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရမှတ် ၂၀ ပေးထားသည်။

သိုင်းကွက်သရုပ်ပြခြင်း ဆိုသည်မှာ နာမည်အတိုင်းပင် ဓားသိုင်း ၊ ဓားရှည်သိုင်း ၊ လက်သီးသိုင်း ၊ တုတ်သိုင်း ၊ လှံသိုင်း စသည့် သိုင်းကွက်တစ်ခုခုကို သရုပ်ပြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သိုင်းပညာမြင့်မားသော ကုန်းကုန်းအကြီးအကဲ တစ်ဦးက အမှတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် နန်းတွင်း စစ်ဘက်စာမေးပွဲများနှင့် အနည်းငယ် တူညီပြီး ၊ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာရှိ ကျွမ်းဘားအားကစားနှင့်လည်း ဆင်တူလေသည်။

ဓားရှည်သိုင်း ၊ ဓားသိုင်း ၊ လှံသိုင်း သို့မဟုတ် လက်သီးသိုင်း မည်သည့်အရာမဆို အခက်အခဲအဆင့် လေးဆင့် ခွဲခြားထားသည် - A ၊ B ၊ C နှင့် D တို့ ဖြစ်ကြသည်။

အဆင့် A သိုင်းပညာရပ်သည် အမှတ်ပြည့် ၈၀ ၊ အဆင့် B သည် ၇၀ ၊ အဆင့် C သည် ၆၅ နှင့် အဆင့် D သည် ၆၀ အသီးသီး ရရှိနိုင်သည်။ မည်သည့် သိုင်းပညာရပ်အတွက်မဆို အမှတ်ပြည့် ရရှိရန်အတွက် လှုပ်ရှားမှုများ ၊ အမြန်နှုန်း ၊ အတွင်းအား ၊ ချီစွမ်းအင် စသည်တို့တွင် အမှားအယွင်း လုံးဝ မရှိရပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့် C နှင့် D သိုင်းပညာရပ်များအတွက် အမှတ်ပြည့် ရယူရန် မခက်ခဲလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသိုင်းပညာရပ်များသည် လှုပ်ရှားမှု လိုအပ်ချက်များကိုသာ အဓိကထားပြီး သွေးကြောများ ၊ ချီစွမ်းအင်နှင့် ရွှမ်းချီ စီးဆင်းမှုအပေါ် လိုအပ်ချက် နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆင့် B သိုင်းပညာရပ်များသည် ရွှမ်းချီ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်မှုအတွက် အလွန်မြင့်မားသော လိုအပ်ချက်များ ရှိသည်။ သိုင်းကွက် တစ်ကွက်ချင်းစီတိုင်းနှင့်အတူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရွှမ်းချီနှင့် အတွင်းအား၏ ထောင့်ချိုးနှင့် စွမ်းအားသည် လုံလောက်မှု ရှိရမည်။

အဆင့် A သိုင်းပညာရပ်များ အနေဖြင့်မူ ၊ ရိုးရှင်းစွာပင် ခက်ခဲလွန်းလှပေ၏။ သိုင်းကွက်တိုင်း အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်ရမည် သာမက ၊ အတွင်းအားမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားချီနှင့် အကာအကွယ်အော်ရာ တို့သည်လည်း အမှားအယွင်း မရှိရပေ။ အဓိက သော့ချက်မှာ ထိုသိုင်းပညာရပ်၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ရန် ဖြစ်ပြီး ၊ ယင်းသည် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။

ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော ဓားသိုင်း ၊ လက်သီးသိုင်း စသည်တို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ရှိတတ်ကြပြီး ၊ ဤအရှိန်အဝါ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသူ မည်သူမဆို ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိသွားနိုင်သည်။ အရှိန်အဝါ သက်ရောက်မှုကို ရရှိရန်အတွက် ၊ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ်ပါ သိုင်းပညာရပ်၏ အတွင်းပိုင်း အနှစ်သာရကို လုံးဝ နားလည်သဘောပေါက်ထားရန် လိုအပ်ပြီး ၊ အတွင်းပိုင်း သွေးကြောများနှင့် ချီစွမ်းအင် လည်ပတ်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ယင်းသည် အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းလှပြီး အောင်မြင်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် ၊ အဆင့် ၇ သိုင်းပညာရှင် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပါက ၊ သိုင်းပညာ အရှိန်အဝါ အကြောင်း ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ

စနစ်အားကိုးဖြင့် ပုဆိန်ရိုးလုပ်နေသည့် တုပိုင်သည်တော့ အဆင့် A သိုင်းပညာရပ်ဖြစ်သော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ဓားကိုးသွယ်ကို ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။ ဤဓားသိုင်းသည် နက်နဲပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲကာ ၊ မိန်းမစိုး သိုင်းပညာရပ်များကြားတွင် ထိပ်တန်း အဆင့် ဖြစ်သည်။ တတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ပြိုင်ဘက်များကို လုံးဝ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ယင်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ အပေါ်ယံ သိုင်းကွက်များကိုသာ လေ့ကျင့်ထားရုံဖြင့် အသုံးမဝင်သော အချက်တွင် တည်ရှိသည်။ အခြား ဓားသိုင်းများသည် သိုင်းကွက် ခုနစ်ပိုင်း ၊ အတွင်းပိုင်း အနှစ်သာရ သုံးပိုင်း ပါဝင်သည်။ သို့သော် ဤဓားသိုင်းမှာမူ အတွင်းပိုင်း အနှစ်သာရ ခုနစ်ပိုင်း နှင့် သိုင်းကွက် သုံးပိုင်း ပါဝင်လေသည်။

အကယ်၍ အပေါ်ယံ သိုင်းကွက်များကိုသာ သင်ယူထားပါက ၊ ဤဓားသိုင်းကို သရုပ်ပြရာတွင် အလွန် အရုပ်ဆိုးပြီး ထူးဆန်းနေမည် ဖြစ်ကာ ၊ အရူးတစ်ယောက် ကခုန်နေသည်နှင့်ပင် တူနေပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဤဓားသိုင်း၏ အတွင်းပိုင်း အနှစ်သာရကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။ သိုင်းကွက် တစ်ကွက်ချင်းစီအတွက် မတူညီသော အချိန်ကိုက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရွှမ်းချီစီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်ပြီး ၊ အထူး အတွင်းအား သက်ရောက်မှုများကို ဖန်တီးရမည် ဖြစ်သည်။

ဤဓားသိုင်း၏ အောင်မြင်မှု အမှတ်အသားမှာ ယင်း၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ အလင်းယိုင် ပုံရိပ်ယောင်များပင် ဖြစ်လေ၏။ အလင်းယိုင် ပုံရိပ်ယောင်များ ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ သင် ဤဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ ရန်သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သင့်ပုံရိပ် နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ၊ အဆက်မပြတ် ရွေ့လျား ပြောင်းလဲနေမည် ဖြစ်သည်။

ဤအမြင်အာရုံ သက်ရောက်မှုသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။ ဤသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင် လေထု၏ အလင်းယိုင်မှုကို ပြောင်းလဲရန် ရွှမ်းချီနှင့် အတွင်းအားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရရှိလာသော အမြင်အာရုံ သက်ရောက်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဤဓားသိုင်း စတင် ပေါ်ပေါက်လာစဉ်က ကမ္ဘာလောကကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၊ ဤဓားသိုင်းသည် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အရေးပါမှု နည်းပါးပြီး ၊ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ နှင့် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာ အမြင်အာရုံ သက်ရောက်မှုများကိုသာ ပိုမို အာရုံစိုက်ထားကြောင်း လူအများ တွေ့ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ယင်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ၊ လူနည်းစုသာ ယင်းအပေါ် အချိန်ဖြုန်းကြတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အာရုံစိုက် လေ့ကျင့်မှု မရှိဘဲ ၊ ထူးကဲသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိဘဲ သင်ယူရန် ရိုးရှင်းစွာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သိုင်းကွက်သရုပ်ပြခြင်း ကဏ္ဍတွင် တုပိုင်သည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ သက်ရောက်မှုနှင့် အမှတ်ပြည့် ရယူလိုသဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ဓားကိုးသွယ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်း၏ အရှိန်အဝါ သက်ရောက်မှုသည် အလွန် ထင်ရှားပြီး အံ့မခန်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်လေ၏။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ဓားကိုးသွယ်အတွက် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ်သည် စာမျက်နှာ သုံးရာ့ကိုးဆယ် တိတိ ရှိလေသည်။

သိုင်းကွက် ကိုးကွက်သာ ရှိသော်လည်း စာမျက်နှာ သုံးရာ့ကိုးဆယ် ရှိသည်။ သာမန် ဓားသိုင်းများ ဆိုလျှင် သိုင်းကွက် ကိုးကွက်အတွက် အများဆုံး စာမျက်နှာ ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ရှိတတ်သည်။

ဤအချက်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ဓားကိုးသွယ်သည် မည်မျှ ရှုပ်ထွေးပြီး ခက်ခဲကြောင်း ပြသနေသည်။ တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သိုင်းကွက်သရုပ်ပြခြင်း ကဏ္ဍတွင် ဤဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပါက ၊ လွှမ်းမိုးထားနိုင်သော သက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်

ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူသည် နာရီဝက်ခန့်သာ သင်ကြားပို့ချပေးပြီးနောက် ၊ တုပိုင်ကို တစ်ယောက်တည်း နားလည်သဘောပေါက်ရန် လွှတ်ထားလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော ဉာဏ်ကြီးရှင်မျိုးကို ဘာသင်ပေးစရာ ရှိတော့မည်နည်း။ လုံးဝ လိုအပ်ခြင်း မရှိပေ။

တုပိုင်သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ဓားကိုးသွယ်ကျမ်းစာအုပ်ကို လျင်မြန်စွာ လှန်လှောဖတ်ရှုလိုက်၏။ တစ်နာရီ အတွင်းမှာပင် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်လုံးကို ဖတ်ရှုပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အိမ်မက်စနစ်၏ နက်ရှိုင်းသော တရားထိုင်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် ၅၅ အထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၊ အိမ်မက်ထဲရှိ အချိန်သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာထက် အဆသုံးဆယ်ခန့် ပိုမို ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆယ်ဆ တိုးတက်နေသော ဦးနှောက်စွမ်းရည်နှင့်အတူ ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ဓားကိုးသွယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ကနဦးတွင် သက်သက်မှတ်မိခြင်း ဖြစ်ပြီး ၊ နာရီအနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်လုံးကို အလွတ်ရသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဤဓားသိုင်းအတွင်းရှိ အတွင်းအား လျှို့ဝှက်ချက်များကို စတင် နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

ဤသည်မှာ အခက်ခဲဆုံး လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင် တစ်ဦးအတွက်ပင်လျှင် အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်နှစ်မှ နှစ်နှစ်အထိ ကြာမြင့်တတ်သည်။ သို့သော် တုပိုင်အတွက်မူ ဆယ်ရက်မှ လဝက်ခန့်သာ လိုအပ်ပြီး ၊ ယင်းသည် အိမ်မက်ထဲရှိ ဆယ်ရက်မှ လဝက် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် အိမ်မက်စနစ်သည် ပိုမို၍ပင် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလာသည်။ လူပုံရိပ်ယောင် သရုပ်ပြမှုများ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ၊ လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အတွင်းအား လည်ပတ်ပုံ ပုံရိပ်များလည်း ပေါ်လာသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤဓားသိုင်း၏ သိုင်းကွက် တစ်ကွက်ချင်းစီ၏ ပြင်ပ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် အတွင်းပိုင်း ရွှမ်းချီ လည်ပတ်မှု အားလုံးကို အမြင်အာရုံ ပုံစံဖြင့် ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က လုပ်ငန်းစဉ်ကို နှစ်ဆမျှမက ၊ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ထိရောက်စေသည်။

အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် ၊ လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ထုတ်ဖော်ရန် အချိန်ရောက်လေ၏။ ဆယ်ကြိမ် ၊ အကြိမ်တစ်ရာ ၊ အကြိမ်တစ်ထောင် ၊ အကြိမ်တစ်သောင်း တုပိုင်သည် ဤဓားသိုင်းကို မရပ်မနား လေ့ကျင့်လိုက်၏။ အခြားလူများအတွက်မူ တစ်နေ့လျှင် အများဆုံး အကြိမ်တစ်ရာခန့်သာ လေ့ကျင့်နိုင်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ အတွင်းအားနှင့် ရွှမ်းချီများသည် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် တုပိုင်သည် အချိန်လုံလောက်စွာ ရှိနေသရွေ့ ၊ အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်လေသည်။ ဤဓားသိုင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွန်းကုန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ တုပိုင်သည် အဂ္ဂိရတ်စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် အိမ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လာပြီး ဤဓားသိုင်းကို စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်မက်ထဲတွင် ၁၃ နာရီ တိတိ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် ဓားသိုင်း တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားသော်လည်း ၊ အကြိမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင်လည်း ကျရှုံးနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၊ အမြဲတမ်း အနည်းငယ် လိုအပ်နေသလို ဖြစ်နေသည်။ ဤဓားသိုင်းသည် အလွန် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းသော်လည်း စွန့်ပယ်ခံထားရခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ ရိုးရှင်းစွာပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ဤကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းပြီး အလွန်တရာ ခက်ခဲသော ဓားသိုင်းများ အားလုံးတွင် တူညီသော လက္ခဏာရပ် တစ်ခု ရှိသည် ၊ အောင်မြင်သော အခိုက်အတန့်သည် ကံတရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အိမ်မက်ထဲရှိ တုပိုင်သည် ဤဓားသိုင်းကို ရူးသွပ်စွာ လေ့ကျင့်နေခဲ့ပြီး ၊ အကြိမ်ပေါင်း သောင်းချီ မကတော့ပေ။ ရုတ်တရက် သူ အောင်မြင်သွား၏ ၊ ထိုခံစားချက်ကို သူ ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်လေ၏။

အောင်မြင်မှု၏ အမှတ်အသားမှာ ဓားသိုင်းအရှိန်အဝါ အောင်မြင်စွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည် ၊ အလင်းယိုင် ပုံရိပ်ယောင်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အခြားလူများ၏ အမြင်တွင် ရုတ်တရက် တုပိုင်နှစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသလို ၊ အလွန်လည်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။.ဤဓားသိုင်း စတင် ပေါ်ထွက်လာစဉ်က ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှု ဖြစ်စေခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းသည် မျက်စိပဒေသာဖြစ်လွန်းလှသည်။

ဤရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းပြီး အလွန်တရာ ခက်ခဲသော အတွင်းပိုင်း ဓားသိုင်းကို ခံစားမိပြီး ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ၊ လုံးဝ တတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် တုပိုင်သည် အိမ်မက်ထဲတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်လိုက်ရာ ၊ အကြိမ်တိုင်း အောင်မြင်ပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် အလင်းယိုင် ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း ဓားကိုးသွယ် ကို အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ၊ ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲ၏ နောက်ဆုံးနေ့ တရားဝင် စတင်ပြီဖြစ်သည်။ အရင်ဦးဆုံး အနေဖြင့် သိုင်းကွက်သရုပ်ပြခြင်းကို ဦးစွာ ပြုလုပ်ကြမည်ဖြစ်လေသည်။ နောက်ဆုံး ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ကဏ္ဍအတွက်မူ ၊ လူတိုင်း ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အပိုင်း ၂၇၅ ပြီး။