မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်ဆိုးများကို မကျော်လွှားဘဲ ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိခြင်း

လရောင်သည် ပါးလွှာသောကန့်လန်ကာတစ်ခုနှယ်ဖြာကျနေသည်။

ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးရှိသည့် လူတစ်ယောက်သည် အမိုးကြွပ်များပေါ်တွင်ရပ်လျက် နတ်ဆိုးမြင်းတစ်ရာကျော် ချင်ကျိုးမြို့မှ သေသပ်စွာဖြင့်ဒုန်းစိုင်းထွက်ခွာသွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"သူနဲ့အတူ မြို့ထဲကထွက်ဖို့ လက်ခံတဲ့လူ ရှိနေတာပဲ"

ကျန်းချန်ယွင်သည် အကြည့်ကိုရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ဘေးတွင် ခြေဗလာဖြင့် ထိုင်နေသော အားချမ်ကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများဖြစ်ကြပြီး အစောပိုင်းက သူတို့၏ခေါင်းလောင်းများတွင် မြည်လာသော သတင်းစကားသည် သူတို့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ဘွားဘွားကို စစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ် ယာယီတာဝန်ယူရန် ဖိတ်ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤည ဖြစ်ပျက်နေသည့် ယခုလိုကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်ပေ။

အားချမ်က ပျင်းရိလေးတွဲစွာ အကြောဆန့်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံတွင် မောပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါနေသည်။

"အပြင်ဘက်မှာ အကြာကြီး နေနေရတော့ ဒီအထက်တန်းလွှာ မိသားစုတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို ငါ ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ကျန်းချန်ယွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"ဘွားဘွားက မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင် နောက်ကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်တဆိတ် လိုက်နေခဲ့တာလေ၊ ဒီကိစ္စတွေအတွက် ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရမှာလဲ"

အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် စွမ်းအားကြီးမားသလား ဆိုသည်မှာ သူတို့ မည်သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေရသလဲ ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်ပေသည်။

အဆင့်ခွဲခြားမှုများက အမြုတေပျိုးထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အမြုတေခွဲခြမ်းပြီး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းစသဖြင့် မည်မျှပင် အသေးစိတ်ကျပါစေ၊ အဆုံးတွင်မူ ၎င်းသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် သာ ဖြစ်နေသေးပေသည်။

ဟွင်ယွမ်ဝူကျိဆရာသခင် နှင့် ညီမျှသော နတ်ဆိုးဘုရင် ရှေ့တွင်မူ သူတို့သည် မွေးကင်းစ ကလေးငယ်များကဲ့သို့ အားနည်းလှပေသည်။

သို့သော် ချင်ကျိုးအနေဖြင့် ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုများကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေရမည်ဖြစ်ပြီး စစ်သူကြီးချုပ်ကလည်း မြို့တော်ကို စောင့်ကြပ်နေရပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော တာဝန်မျိုးကို ရွှေခေါင်းလောင်းအဆင့် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ သုံးဦးကိုသာ ပေးအပ်နိုင်ပေသည်။

"မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်အိုကြီး နဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်တို့က ချင်ကျိုး ၁၂ စီရင်စုကို နယ်နိမိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေအနေ တင်းမာနေခဲ့ကြတယ်၊ သူတို့က ကိုယ့်နယ်မြေမှာပဲ ကိုယ်နေခဲ့ကြတာပါ"

"ငါ စိတ်ပူတာက အဲ့ဒီ နတ်ဆိုးဘုရင်လေး ပဲ။ သူ့ရဲ့ ကြီးထွားနှုန်းက ကြောက်စရာကောင်းသလို ရည်မှန်းချက်ကလည်း ဖုံးကွယ်မထားဘူး... ဘုရင်ဖြစ်လာတဲ့အခါ... အခုတောင် သူ့ကိုယ်သူ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးလို့ ခေါ်နေပြီ။ မာနကြီးပြီး ကောက်ကျစ်တယ်။ သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာတွေ အများကြီး မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ သူ အပြည့်အဝ ကြီးပြင်းလာပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ပါး ပေါင်းစည်းသွားရင် ချင်ကျိုး အန္တရာယ်ကျရောက်လိမ့်မယ်"

"စစ်သူကြီးရဲ့အကူအညီတောင်းခံမှု သုံးကြိမ်စလုံးက ဘာမှမရဘဲ ပြန်လာခဲ့ရတယ်။ တခြားနေရာတွေက အခြေအနေကလည်း ချင်ကျိုးထက် သိပ်မထူးဘူးလို့ ထင်ရတယ်"

နတ်ဆိုးဘုရင်၏တည်နေရာကို အရိပ်ထဲမှနေ၍ အဆက်မပြတ် ခြေရာခံခဲ့ရသဖြင့် ကြီးမားသော ဖိအားများအောက်တွင် အားချမ်သည် သာမန်လူ့အသိုင်းအဝိုင်းသို့ ပြန်ရောက်သည့် အချိန်တိုင်း သူမ၏ဖိနှိပ်ထားသော စိတ်ခံစားမှုများကို ထုတ်လွှတ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလေ့ရှိပြီး ကလေးတစ်ယောက်လို ငိုချင်ရင်ငို၊ ရယ်ချင်ရင် ရယ်တတ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏မျက်နှာသည် လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ကျန်းချန်ယွင်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ အကြံပေးလိုက်သည်။

"သူ့မှာ နတ်ဆိုးဘုရင်လေး ရှိပေမယ့် ငါတို့ ချင်ကျိုးမှာလည်း ကျန်းချိုလန် ရှိနေတာပဲ။ ဘယ်သူနိုင်မလဲ၊ ရှုံးမလဲ ပြောဖို့ စောလွန်းပါသေးတယ်"

ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှားပါးသော လေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု အားချမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ကျန်းချိုလန်... တကယ်တော့ သူက တစ်ခေါက်ပဲ ပြန်လာခဲ့တာပါ၊ လင်းပိုင်ဝေ့ရဲ့စာကိုဖတ်တယ်၊ ဘိုင်ယွင်စီရင်စုက ပြန်သယ်လာတဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ကြည့်တယ်၊ပြီးတော့ ငါ့ကို ညွှန်ကြားချက် နှစ်ခု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးပြီး ခဏလေးတောင် မနားဘဲ လင်းကျန်းစီရင်စုဆီ အမြန်ထွက်သွားခဲ့တာ"

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး ၁၂ ဦးစလုံးသည် ဖြတ်လမ်းနည်းကို သုံးကာ အမွှေးတိုင်နှင့်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို ကျင့်ကြံကြပြီး တိုက်ခိုက်ရန်မဟုတ်ဘဲ ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ယွီဆန်းစီရင်စု စစ်သူကြီး သေဆုံးပြီးနောက် တာဝန်လွှဲပြောင်းရယူခဲ့သူ တစ်ဦးသာလျှင် ခြွင်းချက် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဟွင်ယွမ်ဝူကျိဆရာသခင်ဆိုသော စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ပေသည်။

စီရင်စုတစ်ခုမှ သာမန်ပြည်သူများသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာနှစ်ပါးကို မထောက်ပံ့နိုင်ပေ။

စစ်သူကြီးသည် ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းများဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာဖြစ်လာရန် ချင်ကျိုး၏ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများကို စုစည်းခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တည်ကာ နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါး သို့မဟုတ် နှစ်ပါးစလုံးကို တားဆီးပေးရပေမည်။

ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းပြီးနောက် ဆောင်းရာသီ ရောက်လာပေမည်။

ဆောင်းရာသီအလယ်တွင် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့်သူ။

စစ်သူကြီးချုပ်က သူမကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး နာမည်သစ်ပေးလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူမသည် ချင်ကျိုး ၁၂ စီရင်စု အပြင်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုးများကို တစ်ဦးတည်း ရပ်တည်တိုက်ခိုက်မည့်သူ ဖြစ်လာရန် ကံပါလာခဲ့ပေသည်။

...

ကျန်းချန်ယွင်သည် သူ့မျက်လုံးထဲမှ လေးစားမှုများကို ဖျောက်လိုက်ပြီး မြို့တံခါးဘက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်

"ကျွန်တော် တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ရမလား"

"သူက ချင်ကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာလေ။ မင်းက လူသစ်တွေဆီက မျက်နှာဘေးလိုချင်တာကို ရပ်လိုက်လို့ မရဘူးလား၊ စည်းမျဉ်း နှစ်ခုပဲ ရှိတာ၊ အနည်းဆုံးတော့ လိုက်နာဖို့ ကြိုးစားလို့ မရဘူးလား"

အားချမ်က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်၊ စည်းမျဉ်းလိုက်နာရမယ်"

ကျန်းချန်ယွင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာစည်းမျဉ်းတွေလဲ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေလား၊အဲ့ဒါတွေက ကျုပ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ စည်းမျဉ်းအရဆိုရင် သူက ကျုပ်ဆီအကူအညီတောင်းတဲ့ စာမပို့သလို သတင်းအချက်အလက်လည်း လာမပို့ဘူး။ သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ ထင်ရှားတယ်။ငွေခေါင်းလောင်း နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ အချင်းချင်း ဖြစ်လျက်နဲ့ ကျုပ်က သူ့ရဲ့ သားကောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိရဲမှာလဲ"

သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ရိုးသားသော မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"ငါ မသိတာတစ်ခုက... ဘွားဘွား၊ သူ့မှာ အဲ့လောက် ခွန်အား ရှိလို့လား"

နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများကြားမှ ထုံးတမ်းစဉ်လာများအရ ဖြစ်သည်။

မိမိရရှိမည့် အကျိုးအမြတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို တက်ကြွစွာ စွန့်လွှတ်ပြီး အကူအညီ မတောင်းမချင်း၊သို့မဟုတ် မိမိထက် သာလွန်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး ထိုကိစ္စမှ လိုလိုလားလားဆုတ်ခွာမသွားမချင်း အခြားသူများက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရပေ။

အသက်က ပိုအရေးကြီးသလား၊ အကျိုးအမြတ်က ပိုအရေးကြီးသလား ဆိုသည်မှာ ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုမျှလောက်သော ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းပင် မရှိလျှင် ခေါင်းလောင်းကို စောစောပြန်လာအပ်လိုက်သည်က ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"မဟုတ်ဘူး၊မင်းက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ အဘွားလေ"

အားချမ်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချန်ယွင်သည် တစ်ဖက်လူကို စိတ်မကျေနပ်အောင် လုပ်မိမှန်း သိလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ လှည့်ထွက်သွားနိုင်တော့သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရွှေခေါင်းလောင်းက ငွေခေါင်းလောင်းကို အမိန့်မပေးနိုင်ပေမယ့် လူကြီးတစ်ယောက်က မြေးတစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်း အမိန့်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဘွားဘွား အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်"

အားချမ်က အကြောဆန့်လိုက်သည်။

"ငါ ချင်ကျိုးကို အခုမှ ရောက်ကာစမို့ စစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ရာမှာ မကျွမ်းကျင်ပေမယ့်၊ ဒီကိစ္စက ငါ့နှာခေါင်းအောက်မှာ ဖြစ်ပျက်သွားတာဆိုတော့ စစ်သူကြီးအပြစ်တင်တာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ငါ့ကို ကူညီပေးစမ်း။ မင်း ငါ့ရဲ့ ရွှေခေါင်းလောင်းကို မျက်စိကျနေတာ ကြာပြီဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဒီအောင်မြင်မှုတစ်ခုကိုတော့ မင်း မလိုပါဘူး"

သူမ ထရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ရာ ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခြွင်းချက်ထားလိုက်မယ်။ တကယ်လို့ သူ အခြေအနေကို မှားယွင်းဆုံးဖြတ်ခဲ့ရင် သင်ခန်းစာယူဖို့ လုံလောက်သွားမှာပါ"

...

ကျန်းချန်ယွင်သည် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကျန်နေခဲ့ပြီး သူ့လက်များကို နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပစ်လိုက်လေသည်။

ယခုလိုကိစ္စမျိုးအတွက် စစ်သူကြီးက အဘွားကို မည်သို့အပြစ်တင်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အတူ နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏လက်အောက်ခံ မဟုတ်ပေ။ဤအရာက ဆင်ခြေသက်သက်ပင်။

'တွေဝေနေတယ်ပြီးတော့ ခြွင်းချက်လား'

သူ တကယ်ကို အိုမင်းနေပြီပဲ၊ ချန်ချမ်ခွင်းနဲ့ ဘာမှ မခြားတော့ဘူး။

ဒီမျိုးဆက်သစ်တွေကို ဦးဆောင်ဖို့နဲ့ ဒီလူအိုကြီးတွေကို အပြီးအပိုင် အစားထိုးဖို့အတွက် ချင်ကျိုးမှာ အထက်ရှဆုံး ဓားတစ်လက် လိုအပ်နေသေးတယ်။

ထို အေးစက်ပြီး ကြည်လင်သော မျက်နှာကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ကျန်းချန်ယွင်၏မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားမှုနှင့် အစွန်းရောက်မှုများ ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြန်သည်။

ချင်ကျိုး၊ပင်းခန်တောင်

မင်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသူ ၁၀၀ ကျော်သည် တပြိုင်နက်တည်း ဇက်ကြိုးဆွဲလိုက်ကြရာ သန်မာသော နတ်ဆိုးမြင်းများသည် ခွာများကို မြှောက်ကာ ခံ့ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တန့်သွားကြပေသည်။

ဟုန်လေ့သည် မြင်းပေါ်မှဆင်းပြီး အခြား ဒု-စစ်သူကြီး နှစ်ဦးနှင့်အတူ ရှန်းယီ၏ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဤတစ်ခေါက် လာကြသူများမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်များသာ ဖြစ်သည်။ အတွင်းစခန်းမှ ဒု-စစ်သူကြီး နှစ်ဦးသည် သူ့ထက်ပင် ဝါရင့်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျောက်စိမ်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ၁၂၀ ဦးစလုံးမှာ အစင်းကြောင်း သုံးကြောင်း အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်သည်။

ဟုန်လေ့ပင်လျှင် လူစုလိုက်ရုံမျှဖြင့် ချင်ကျိုးတစ်ခုလုံးရှိ အသန်မာဆုံးသော အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီး အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဤအရာက စစ်သူကြီးချန်၏ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ဖြစ်လာနိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ထိုလူကြီးမှာ မည်မျှပင် နာမည်ကြီးပါစေ၊ သူသည် လင်းကျန်းစီရင်စုတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ချင်ကျိုးမြို့ ကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ မရှိပေ။

ဤလူတွေအားလုံး တက်ကြွစွာ ပါဝင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်း၏ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းမှာ ရှန်းယီ ကိုယ်တိုင်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်နေသော ကောလာဟလများနှင့် ဗာဂျာရာဂိုဏ်း အတွင်းမှ မြင်ကွင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီး ရာထူးနေရာက ပို၍ ယုံကြည်လက်ခံနိုင်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"တောင်ကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်။ ဘယ်သူမှ ထွက်သွားခွင့် မပြုနဲ့"

ဒု-စစ်သူကြီးက အမိန့်များကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များသည် မတူညီသော လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ လာကြသော်လည်း စည်းကမ်းသေဝပ်ကြသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လမ်းကြောင်းများကို တာဝန်ခွဲဝေပြီး ဖြစ်သွားသည်။

ရှန်းယီသည် သူ့ရှေ့ရှိ မြင့်မားသောတောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်တိမ်တိုက်များ ဝန်းရံနေပြီး စိမ်းလန်းသော ထင်းရှူးပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများ ရှိနေပေသည်။

အမှန်ပင် အသက်ဝင်သောအလှတရားများနှင့် ပြည့်စုံသော နေရာတစ်ခုဟု ထင်ရသည်။

စွမ်းအင်စစ်ဆေးနည်းကို ထုတ်သုံးလိုက်ချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများ၌ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လက်သွားခဲ့သည်။

သူ့အမြင်အာရုံသည် ချက်ချင်း ဝါးသွားပြီး အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင် အစုအဝေးများ ရှိနေကာ ရံဖန်ရံခါ ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေသော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင် အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။

...

ရှင်းယီသည် ထိုပညာရပ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သံသယ မဖြစ်တော့ပေ။

အကယ်၍တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များ ကောင်းကင်အပြည့် ရှိနေသည်ကို မြင်ရမည်ဆိုလျှင် ဗာဂျာရာဂိုဏ်းသည် ယခုအချိန်အထိ ပုန်းအောင်းနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီတွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရန်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ဖမ်းဆီးရန် တာဝန်ရှိသော အတွင်းတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အယောက် ၃၀ ခန့်သာ မူလနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး စနစ်တကျ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြသည်။

ကြမ်းတမ်းသော တောင်ပေါ်လမ်းသည် သိုင်းပညာရှင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အတွက် မြေပြန့်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

မကြာခင် သူတို့ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ရိုးရှင်းသော ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခု လူတိုင်း၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

သူတို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သိပ်မကျယ်သော ရွတ်ဖတ်သံများကို ဦးစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

"မရေမတွက်နိုင်သောကပ်ဆိုးများမှ ငါ၏မှားယွင်းသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်ဆိုးများကို မကျော်လွှားဘဲ ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိပါစေသား"

"ယခုပင် အကျိုးတရားကို ရရှိပြီစ ရတနာများ၏ ဘုရင်ဖြစ်လာကာ ဂင်္ဂါမြစ်မှ သဲများကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တဝါများကို ကယ်တင်နိုင်ပါစေသား"

ဝင်ပေါက်တွင် ပုတီးစိပ်နေသော ကိုယ်တော်လေးနှစ်ပါး ရှိနေသည်။ သူတို့၏ဘေးအမြင်အာရုံမှ တောင်ပေါ်လမ်းအတိုင်း တက်လာသော မင်ရောင်ဝတ်ရုံ အများအပြားကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ လက်မများ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူတို့ မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင်ခင်မှာပင် လည်ပင်းကို ပျံဝဲလာသော သံကြိုးနှစ်ချောင်းဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ အကြမ်းပတမ်း ပြန်ဆွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေ"

လှုပ်ရှားလိုက်သော အတွင်း ဒု-စစ်သူကြီး နှစ်ဦးသည် သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

ဟုန်လေ့က လျင်မြန်စွာ ရှေ့တိုးလာပြီး ခန်းမတံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း

ရှင်းယီ စိတ်ကူးထားသလို အကြမ်းဖက် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းသည့် မြင်ကွင်းမျိုး မရှိပေ။

အနည်းငယ် မှိန်နေသော ခန်းမကြီးထဲတွင် မီးခိုးများလှိုင်နေပြီး အစောင့်အရှောက်များ မရှိပေ။

ရွှံ့စေးဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် တစ်ဆူကသာ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကြည်ညိုသူများသည် ဘုရားရှိခိုးဖျာများပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး အားလုံးမှာ အတော်လေး အိုမင်းနေကြကာ သူတို့၏ ညှိုးနွမ်းနေသော မျက်နှာများတွင်ငြိမ်းချမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရွတ်ဖတ်သံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ရံဖန်ရံခါ သူတို့၏နှာခေါင်းများ ရှုံ့ပွသွားပြီး ကြည်နူးမှု အရိပ်အယောင်များ သူတို့၏မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် မြင့်တက်လာလေသည်။

"ကရုဏာ... ကရုဏာ..."