အခန်း (၂၁၂)

ယွင်ဘာဟေတစ်ယောက် ကလေးမလေးတစ်ဦး၏ ရန်တွေ့ခြင်းကို ခံရပြီး ပြန်မပြောသာဘဲ ဒေါသတနုံနုံ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ချန်းလန်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "အဖေ... အဖေလည်း အသက်ကြီးပါပြီ။ ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ စိတ်တိုမနေပါနဲ့တော့။ သမီးလေး... ကြည့်ချင်ရင်လည်း ကြည့်ပါဦး။ ဦးလေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက တော်တော်လေး ကြည့်မကောင်းဘူး မလန့်သွားနဲ့ဦးနော်"

ယန်ချန်းလန်၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ကြင်နာနွေးထွေးလှရာ ယန်ချန်းရွှယ်မှာမူ ဒေါသကြောင့် သွားကြိတ်နေမိသည်။ သူမ၏သား အရင်းဖြစ်သူ ထန်ယုနှင့်တောင်မှ ယန်ချန်းလန်သည် ဤမျှအထိ လေသံပျော့ပျောင်းခဲ့ဖူးသည်မဟုတ်။

အကိုနှစ်နဲ့ ကျန့်လီတို့ကတော့ ငါတို့သားအမိကို တကယ်အထင်သေးတာပဲ။

ယန်ချန်းရွှယ်က မကျေမချမ်း တွေးနေပြီး ယွင်ရှန်းအပေါ် အငြိုးအတေးများ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ယန်ချန်းလန်မှာမူ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယွင်ရှန်းကို မြင်မြင်ချင်း ခင်မင်သွားမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဟု သူကိုယ်တိုင်ပင် အဖြေရှာမရသော်လည်း ဤကလေးမလေးမှာ စိတ်တိုတတ်သော်လည်း ပွင့်လင်းရိုးသားပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု သူခံစားရသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားခဲ့သော သူ၏အစ်ကိုကြီးကို သူသတိရသွားသည်။ ထိုစဉ်က အစ်ကိုကြီး၏ ဇနီးမှာ ယန်မိသားစု၏ သွေးသားကို လွယ်ထားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုကလေးသာ အသက်ရှင်နေပါက အခုဆိုလျှင် ဤကလေးမလေးကဲ့သို့ပင် ထက်မြက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းနေမည်ဟု သူတွေးနေမိသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဦးစွာ ယန်ချန်းလန်၏ ညာလက်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် ဓားကဲ့သို့သော လက်နက်တစ်ခုခုဖြင့် အခုတ်ခံရခြင်းဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သူမတွေ့ရှိသွားသည်။

"ဦးလေး... ဦးလေးရဲ့ ညာလက်က တစ်ခုခုနဲ့ အကိုက်ခံထားရတာလား ဒါမှမဟုတ် သားရဲတစ်ကောင်က ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တာလား"

ကျွမ်းကျင်သူဆိုသည်မှာ အချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် သိမြင်နိုင်စမြဲပင်။ ဆယ်နှစ်နီးပါး ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော ဒဏ်ရာဟောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ယွင်ရှန်းက မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ယွင်ဘာဟေကို များစွာ အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ဤကလေးမလေးသည် မိခင်ဝမ်းထဲကတည်းက ဆေးပညာကို စတင်သင်ယူခဲ့ခြင်းများလား။

ကျန့်လီက အမြန်ရှေ့သို့တက်ကာ ယန်ချန်းလန်၏ အဝတ်အစားများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ရာ သူ၏ လက်မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဥတုလေးပါး ဖန်အပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအပ်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဘေးမှ ပွစိပွစိ လုပ်နေသော ယွင်ဘာဟေမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများက ယွင်ရှန်းလက်ထဲမှ ဆေးအပ်မှာ မှော်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သောကြောင့်ပင်။

ထို့နောက် ယွင်ရှန်းသည် သူမသံသယဖြစ်ခဲ့သလိုပင် အကြီးအကျယ် သိမ်လှီနေသော ယန်ချန်းလန်၏ ဘယ်လက်ကို စစ်ဆေးလိုက်ပြန်သည်။ အရေပြားမှာ တင်းရင်းမှုမရှိတော့ဘဲ အတွင်းရှိ သွေးကြောများမှာလည်း ခြောက်ကပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ယွင်ရှန်းသည် လက်ပေါ်ရှိ အဓိက အပ်စိုက်မှတ်အချို့ကို ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ယန်ချန်းလန်၏ ခံစားချက်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယခင်ကလည်း သမားတော်များစွာက ဤကဲ့သို့ အပ်စိုက်ခြင်းမျိုးကို အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယန်ချန်းလန်မှာ ဘာမှမခံစားရသည့်အဖြစ်ကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။

"သမီးလေး... ထပ်မကြိုးစားပါနဲ့တော့။ ဒီလက်က မီးနဲ့မြှိုက်ရင်တောင် နာမှာမဟုတ်ဘူး ရေခဲရိုက်ရင်လည်း အေးမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး"

ယန်ချန်းလန်မှာ သူ၏ကံကြမ္မာကို လက်ခံထားပြီးသားပင်။ ဤကဲ့သို့သော ဘယ်လက်မျိုးရှိနေမည့်အစား ညာလက်ကဲ့သို့ပင် လုံးဝပြတ်တောက်သွားခြင်းက ပို၍ကောင်းဦးမည်ဟု သူတွေးနေမိသည်။

ယန်ချန်းလန်၏ ဘယ်လက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ယွင်ရှန်း သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ မီးလောင်ရာများနှင့် အအေးပတ်ပြီး ပျက်စီးနေသော အမာရွတ်များစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုဒဏ်ရာများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန့်လီနှင့် ယွင်ဘာဟေတို့မှာ ဆိတ်ဆိတ်နေရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်တော့ပေ။

လက်နှစ်ဖက်စလုံး မသန်စွမ်းဖြစ်သွားစဉ်က ယန်ချန်းလန်သည် အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် နာကျင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် ကာလတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဤဒဏ်ရာများမှာ ထိုအချိန်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများပင်။ ယန်ချန်းလန် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယွင်ဘာဟေသည် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များကိုပါ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရဖူးသည်။

"ဦးလေး... ကျွန်မ နောက်ထပ် အပ်အချို့ ထပ်စိုက်ဖို့ လိုပါတယ်။ တစ်ခုခု ခံစားရတယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်ပါ"

ယွင်ရှန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ယွင်ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဒုက္ခများကို တွေးတောရင်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။

အကယ်၍ သူမဖခင်သာ အိမ်မှ ထွက်မသွားခဲ့လျှင် ဦးလေးယန်ချန်းလန်သည် ရန်သူ့စခန်းတွင် တစ်ဦးတည်း ပိတ်မိပြီး ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမဖခင်အတွက်ကြောင့်ပင် ယန်ချန်းလန်ကို ပြန်လည်ကျန်းမာလာအောင် သူမ မဖြစ်မနေ ကုသပေးရမည်ဟု သန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်သည်။

ယန်ချန်းလန်က ငြင်းပယ်ရန် ပြင်သော်လည်း ယွင်ရှန်း၏ ရိုးသားဖြူစင်သော မျက်နှာလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စကားလုံးများမှာ လည်ချောင်းထဲ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ မငြင်းသလို သဘောလည်း မတူနိုင်ခင်မှာပင် ယွင်ရှန်းက အပ်များကို စတင်စိုက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယွင်ရှန်းသည် ယန်မိသားစု၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော ဆေးဝိညာဉ် နတ်အပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် အမှောင်အပ်နှင့် အလင်းအပ်ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိရာ ယန်ချန်းလန်၏ လက်မှာ တကယ်ပင် ကုမရတော့သည်လား ဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ရန် အမှောင်အပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ အရိုးတွင်းကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်မှာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူမသည် ဆေးဝိညာဉ်နတ်အပ်၏ တတိယအဆင့် စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ အပ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်နှင့်အတူ သူမ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကလည်း တစ်ပါတည်း စီးဝင်သွားတော့သည်။

အမှောင်အပ်သည် ယန်ချန်းလန်၏ အရေပြားကို တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်သွားပြီး သွေးကြောများတစ်လျှောက် လက်မောင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သို့သော် ပထမဆုံး အမှောင်အပ်မှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျောက်ခဲပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။ ယန်ချန်းလန်မှာလည်း ဘာမှ မခံစားရပေ။

ရှုံးနိမ့်သွားပြီလား...

ယွင်ရှန်းသည် စိတ်မပျက်ဘဲ ဒုတိယအကြိမ်တွင် အမှောင်အပ် နှစ်ချောင်းကို ဆက်တိုက် ထိုးစိုက်လိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် ယန်ချန်းလန်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ အမှောင်အပ်ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ သူမ၏ အတွင်းအားကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေသည်။ ကြိုးစားမှု နှစ်ကြိမ်အပြီးတွင် ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မလုပ်နဲ့တော့..."

ယန်ချန်းလန်က နောက်တစ်ကြိမ် တားမြစ်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ယွင်ရှန်းသည် အပ်လေးချောင်းလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ဥတုလေးပါး ဖန်အပ်နှင့် အမှောင်အပ်တို့၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် ရွာသွန်းလိုက်သော မိုးသည်းထန်စွာရွာခြင်း သို့မဟုတ် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းလာသော ရေကြီးမှုတစ်ခုအလား ယန်ချန်းလန်၏ လက်မောင်းအတွင်းသို့ စုပြုံစီးဝင်သွားတော့သည်။

အေးလိုက် ပူလိုက်နှင့် ထုံကျဉ်ကျဉ် ခံစားချက်တစ်ခုသည် ယန်ချန်းလန်၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားရာ အားဟု သူအော်ဟစ်လိုက်မိပြီး သူ၏ ဘယ်လက်မှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သကဲ့သို့ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားတော့သည်။

ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အခန်းထဲရှိ လူလေးဦးလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့အနက် ယွင်ဘာဟေမှာ အစိတ်လှုပ်ရှားဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ယွင်ရှန်းအား စောစောက ဆူပူထားသည်များကိုပင် မေ့လျော့ကာ "ချန်းလန်... မင်းရဲ့လက်" ဟု အံ့အားသင့်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်လက်... အခုပဲ တစ်ခုခု ခံစားလိုက်ရတာလား"

ခေတ္တမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ထိုခဏအတွင်း သူ၏လက်မောင်းမှာ ခံစားချက် ပြန်ဝင်လာသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ယန်ချန်းလန်၏ လက်သည် အမှန်တကယ်ပင် တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"သမီးလေး... ချန်းလန်ရဲ့လက်ကို တကယ်ကုလို့ရမှာလား။ ပြောပါဦး... ပြောပြပါဦး"

တစ်သက်လုံး စစ်မြေပြင်ကို အုပ်စိုးခဲ့ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ ဦးမညွှတ်ခဲ့သော စစ်သူကြီးယွင်ဘာဟေသည် ယခုအခါတွင်မူ သနားစရာကောင်းသော ဖခင်တစ်ဦးအလား ယွင်ရှန်းအား မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေရှာသည်။ သူ၏သားအတွက် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကိုပင် သူ အလိုရှိနေသည်။

"ကျွန်မ..."

ယွင်ရှန်းသည် ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ ဘယ်လို ပြန်ပြောရမလဲ။

ယန်ချန်းလန်၏ လက်မှာ လုံးဝ ပုပ်သိုးသွားခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူမ အသုံးပြုခဲ့သော အမှောင်အပ်များက အချက်တစ်ချက်ကို သက်သေပြလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ယန်ချန်းလန်၏ လက်မှာ သွေးနှင့် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို တားဆီးထားသည့် အလွန်ထူးခြားသော နည်းစနစ်တစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

စောစောက ကြိုးပမ်းမှုများမှာ ထိုပိတ်ဆို့မှုကို ဖျက်ဆီးရန် စွမ်းအားမလုံလောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် အရိုးတွင်းကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်၏ ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး အမှောင်အပ် ငါးချောင်း၏ စွမ်းအားကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်ဖော်နိုင်ပါက ထိုပိတ်ဆို့မှုကို ချိုးဖျက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင်မူ သူမ၌ ထိုစွမ်းရည် မရှိသေးပေ။

"အဖေ... ကလေးမလေးကို မခြောက်ပါနဲ့။ သူမလည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးနေတာပါ"

ယန်ချန်းလန်က ယွင်ရှန်း၏ အကျပ်ရိုက်မှုကို ရိပ်မိကာ ကြားဝင်ပြောပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယွင်ရှန်းကို အပြစ်မတင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ၏လက်ကို ခံစားချက်ဝင်လာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော သမားတော် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ယန်ယွင်... မင်းမှာ အခက်အခဲရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ငါ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ လုပ်ပေးပါ့မယ်။ အကယ်၍ မင်း ငါ့ညီရဲ့ ဝေဒနာကို ကုပေးနိုင်ရင် မင်းကို နောက်ထပ် ဂိုဏ်းတံဆိပ်တော်တစ်ခု ထပ်ပေးမယ်"

ကျန့်လီကလည်း အားတက်သရော ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... ကျွန်မ မကုပေးချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး အခုလောလောဆယ် ကျွန်မမှာ အဲဒီလောက်အထိ စွမ်းရည် မရှိသေးလို့ပါ။ ဦးလေးယန်ရဲ့လက်က လုံးဝ မသန်စွမ်းဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ အင်မတန် ထူးခြားတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုနဲ့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့ထားတာပါ"

ယွင်ရှန်းသည် လူတိုင်း နားလည်လွယ်စေရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အာရုံကြောနှင့် သွေးကြောဖွဲ့စည်းပုံကို ရိုးရှင်းစွာ ရေးဆွဲပြလိုက်သည်။