အခန်း (၂၁၃)

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဓိကအားဖြင့် သိုင်းဝိညာဉ်လည်ပတ်မှုအပေါ်တွင် မှီခိုနေရသည်။ ယန်ချန်းလန်၏ ဘယ်လက်မောင်းပေါ်ရှိ ပိတ်ဆို့မှုမှာ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမတွင် ယွင်ရှန်း၏ မှော်စွမ်းအားကို ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့သော မှော်သော့ခလောက်နှင့် အလွန်ဆင်တူနေသည်။

သို့သော် ယန်ချန်းလန်အပေါ် အသုံးပြုထားသော နည်းစနစ်မှာ သာမန်မှော်သော့ခလောက်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ယနေ့တိုင်အောင် ယန့်မိသားစု၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော ဆေးဝိညာဉ် နတ်အပ်နှင့် အရိုးတွင်းကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ပိတ်ဆို့မှုများကို ချိုးဖျက်နိုင်သူမှာ ယွင်ရှန်းတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသေးသည်။

"ဦးလေးယန်ရဲ့လက်ကို ကုဖို့ဆိုရင် ကျွန်မတို့မိသားစုရဲ့ သီးသန့်အတွင်းအား ကျင့်စဉ်မှာ အနည်းဆုံး ပဉ္စမအဆင့်ထိ ရောက်ဖို့ လိုပါတယ်။ အခုလောလောဆယ် ကျွန်မက တတိယအဆင့်ပဲ ရှိသေးလို့ ခဏတော့ မတတ်နိုင်သေးဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နောင်မှာ ကျွန်မ ပဉ္စမအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ရင်တော့ ဦးလေးရဲ့လက်ကို ကုပေးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိပါတယ်"

ယွင်ရှန်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံပြပုံကို အသုံးပြု၍ ကုသမှုနည်းလမ်းနှင့် သူမ၏ လက်ရှိအခက်အခဲကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူမ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားကြသည်။

ယွင်ဘာဟေသည် အတော်ကြာအောင် ဆိတ်ဆိတ်နေနေမိသည်။ ကျန့်လီမှာမူ ဝမ်းသာဝမ်းနည်း ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာမှာမူ အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်သမားတော်လေးရယ်။ တကယ်တော့ ဒီလက်က ဒုက္ခိတဖြစ်နေတာ ကြာပါပြီ မလောပါဘူး။ သမီးလေး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ကံကောင်းရင် ငါ့လက်က ပြန်ကောင်းလာနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား"

ယန်ချန်းလန်က ယွင်ရှန်းကို ကြင်နာစွာ ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်လင့်ကစား ယန်ချန်းလန်သည် သူမအပေါ်တွင် သူ၏ တူအရင်းဖြစ်သူ ထန်ယုထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်မျိုးကို ခံစားနေရသည်။ ယန်ချန်းလန်၏ ရင်းနှီးဖော်ရွေမှုကို ခံစားမိသောကြောင့် ယွင်ရှန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်….

"ကျွန်မမှာ အခုထိ အစွမ်းမရှိသေးပေမဲ့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒါက ဦးလေးရဲ့လက်ကို လုံးဝပြန်ကောင်းအောင် မလုပ်ပေးနိုင်သေးပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လက်အခြေအနေ ပိုမဆိုးသွားအောင် ထိန်းထားပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ လက်မောင်းက ကြွက်သားတွေ သိမ်လှီနေတာကိုလည်း သက်သာစေမှာပါ"

ပုံမှန်အားဖြင့် အရိုးတွင်းကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်မှာ တစ်ဆင့်တက်ရန် သုံးနှစ်ခန့် ကြာမြင့်တတ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ယွင်ရှန်းသည် ပထမအဆင့်မှ တတိယအဆင့်အထိ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းခြင်းကလည်း တစ်ကြောင်းပါဝင်သော်လည်း ခေတ်သစ်ကမ္ဘာထက် ဤဝူကျိတိုက်ကြီး၏ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုသန့်စင်နေခြင်းကြောင့် ကျင့်စဉ်တက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ထားသည်။

ယွင်ရှန်း ပြောသော နည်းလမ်းမှာ သူမ ရှေ့တွင် စမ်းသပ်ခဲ့သော သွေးတိမ်သားရဲသွေးပင်။

သွေးတိမ်သားရဲသွေးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြံ့ခိုင်စေသည့် အစွမ်းထက်သော ဆေးရည်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ယွင်ရှန်း၏ ထူးခြားသော အပ်စိုက်အတတ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ယန်ချန်းလန်၏ ဘယ်လက်သည် သားရဲသွေး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးနေသော အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေမည် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ အခု ဆေးခန်းမကို ပြန်ပြီး လိုအပ်တဲ့ သားရဲသွေးနဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေကို ပြင်ဆင်လိုက်ပါဦးမယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါးရက်တစ်ကြိမ်စီ ကျွန်မ အိမ်တော်ကိုလာပြီး အပ်စိုက်ကုသပေးပါ့မယ်"

ယွင်ရှန်းက မှင်သက်နေသော ယွင်ဘာဟေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောဆိုကာ စစ်သူကြီးအိမ်တော်မှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ဟဲဟဲ... ဒီကလေးမလေးက စိတ်တိုတတ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ ဆေးပညာနဲ့ ဆေးကုသမှု ကျင့်ဝတ်ကတော့ တကယ်ကို ထူးချွန်ပါတယ်။ သူမက အကိုနှစ်ရဲ့ လက်ကို ကုလို့ရတယ်လို့ ပြောရင်တော့ တကယ်ကုလို့ရမှာပါ"

ကျန့်လီက အားတက်သရောနှင့် ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးသူမကို မရိုသေဘူး ငါတို့ရှေ့မှာ စကားပြောတာကလည်း ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။ ဒါဟာ စနစ်တကျ ပြုစုပျိုးထောင်ခံထားရတဲ့ ကလေးမျိုး မဟုတ်တာ သိသာတယ်"

ယွင်ဘာဟေက ယွင်ရှန်း၏ အမူအရာကို ပြန်တွေးကာ ဒေါသတနုံနုံ ဖြစ်နေမိသည်။

ဒီဘက်ခေတ် ကလေးတွေက တကယ်ကို ချစ်စရာမကောင်းဘူး ဟွန်း….

"အဖေ... အဲဒီကလေးရဲ့ အကျင့်က အဖေနဲ့ တော်တော်ဆင်တာပဲ"

ယန်ချန်းလန်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ ဘယ်သူက သူမနဲ့ တူလို့လဲ။ အေး... ကျန့်လီ ငါတို့ ဆုံတာကြာပြီပဲ။ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ငါ ဝိုင်ကောင်းကောင်းတွေ သိမ်းထားတာ ရှိတယ် ငါ့ကို သွားယူပေးပါဦး"

ယွင်ဘာဟေသည် ကျန့်လီကို ဝိုင်ယူရန် အကြောင်းပြ၍ လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အရက်သောက်ရသည်ကို အလွန်ဝါသနာပါသူဖြစ်ပြီး ပျော်သည်ဖြစ်စေ စိတ်ညစ်သည်ဖြစ်စေ သောက်လေ့ရှိသည်။ ကျန့်လီသည်လည်း ရောက်လာတိုင်း ယွင်ဘာဟေ၏ တိုက်ကျွေးမှုကြောင့် မူးသွားတတ်စမြဲပင်။

ကျန့်လီ ထွက်သွားပြီးနောက် ယွင်ဘာဟေသည် လေသံကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဒေါသအရိပ်အယောင်များဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ချန်းလန်... အခုထိ အဖေ့ကို မပြောသေးဘူးလား။ အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့လက်တွေကို ဘယ်သူက ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ"

အမှန်စင်စစ် ယွင်ဘာဟေသည် ဝိုင်သောက်ရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ကျန့်လီကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ ယုံကြည်ထားသည်မှာ ယန်ချန်းလန်သည် ရန်သူ၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရစဉ် ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုပင်။ သို့သော် စောစောက ထိုခေါင်းမာသော မိန်းကလေး၏ စကားများကြောင့် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေကြောင်း သူ သတိထားမိသွားသည်။

ညာလက်က သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ဆွဲဖြဲမှုကို ခံထားရတယ်။

ဘယ်လက်ကတော့ အထူးနည်းစနစ်တစ်ခုနဲ့ ပိတ်ဆို့ခံထားရတယ် ဆိုသည့် အချက်ပင်။

ယန်ချန်းလန်သည် ယွင်ဘာဟေ၏ သားဖြစ်ပြီး သူ၏ သိုင်းပညာများမှာ ဖခင်ထံမှ အမွေရထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယန်မိသားစု၏ မျိုးဆက်နှစ်ဦးအနက် ယန်ခန်းဟိုင်မှာ မှော်ပညာတွင် ပါရမီပါပြီး ယန်ချန်းလန်မှာမူ သိုင်းပညာတွင် ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။

ယန်ချန်းလန်သည် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရစဉ်ကပင် သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယနေ့ခေတ် ကျန့်လီ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် မရှေးမနှောင်းပင်။ အကယ်၍ သူသာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် ရန်သူအင်အား တစ်သောင်းရှိပါစေ အနည်းဆုံးတော့ ဘေးကင်းရာသို့ လွတ်မြောက်အောင် ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် သူသည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရုံသာမက တစ်ဖက်လူ၏ ရက်စက်စွာ လက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ရန်သူသည် ယန်ချန်းလန်ကို တကယ်သတ်ချင်ပါက အဘယ်ကြောင့် လက်ကိုသာ ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ။ ဤသည်မှာ ရန်သူသည် ယန်မိသားစုအပေါ် နက်ရှိုင်းသော အာဃာတရှိပြီး သေခြင်းထက် ဆိုးသော ဝေဒနာကို ပေးလိုခြင်းဖြစ်နိုင်သလို သို့မဟုတ် ယန်ချန်းလန်ကို တကယ်သတ်ရန် ဝန်လေးနေသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိနေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤဖြစ်ရပ်၏ အရင်းအမြစ်ကို သိုင်းသူတော်စင် စစ်သူကြီးဟောင်းကိုယ်တိုင် အဖြေရှာမရသလို ယန်ချန်းလန်ကလည်း ထပ်မံပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သော်လည်း အမှန်တရားမှာ ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ယန်ချန်းလန် ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုများမှာလည်း ယနေ့တိုင် တည်ရှိနေဆဲပင်။

"အဖေ... အတိတ်ကကိစ္စတွေကို ထပ်မမေးပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်း ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး စစ်သူကြီးအိမ်တော်ရဲ့ မျက်နှာကို ပျက်စေခဲ့တာပါ"

ယန်ချန်းလန်က နာကျင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝိုင်လာပြီဟေ့ ညီလေး... မင်းက အခု သားရဲသွေးနဲ့ ကုသမှု ခံယူနေရတာဆိုတော့ သောက်လို့မရဘူး။ ဒီဝိုင်အိုးကိုတော့ ငါနဲ့ စစ်သူကြီးဟောင်းပဲ အဝသောက်ကြစို့"

ဘာမှမသိရှာသော ကျန့်လီက ဝိုင်အိုးကို မကာ ရောက်ရှိလာသည်။

ယန်ချန်းလန်၏ လက်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ပြန်လည်ရရှိလာသဖြင့် ကျန့်လီသည် တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေပြီး ယနေ့တွင် မူးအောင်သောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

"အစ်ကိုကျန့်... ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။ စောစောက မိန်းကလေးနာမည်က ဘယ်သူလဲ။ သူမရဲ့ ဆေးပညာက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။ ဒါမျိုး အပ်စိုက်နည်းကို မဟာကျိုးနိုင်ငံမှာ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

ယန်ချန်းလန်က မေးလိုက်သည်။ ယွင်ရှန်းကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ခံစားချက်က သူ့ကို နှောက်ယှက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"သူမနာမည်က ယန်ယွင် တဲ့။ တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီကနေ ငါခေါ်လာတဲ့ ကျောင်းသူသစ်လေးပေါ့။ သူမရဲ့ နောက်ခံကိုတော့ မြို့ထဲက ဆေးခန်းတစ်ခုမှာ နေတယ်လို့ပဲ ကြားဖူးတယ်"

ကျန့်လီက သူသိသမျှကို ရှင်းပြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွင်ရှန်းသည် သားရဲသွေးကို ယူဆောင်လာပြီး ယန်ချန်းလန်၏ ကိုယ်ရံတော်အား အခန်းထဲသို့ ယူသွားရန် ညွှန်ကြားကာ သားရဲသွေး အသုံးပြုပုံနှင့် သတိထားရမည့် အချက်များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေသည်။ သားရဲသွေးထဲတွင် လက်ကို နှစ်စိမ်ပြီးနောက် ယန်ချန်းလန်၏ အရေပြားမှာ ပိုမိုနီမြန်းလာပြီး ယွင်ရှန်းက အပ်အချို့ကို ထပ်မံစိုက်ပေးလိုက်သည်။

ရင်ပြင်ထဲတွင်မူ ယွင်ဘာဟေနှင့် ကျန့်လီတို့သည် ဝိုင်သောက်ရင်း မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ လက်ရှိအခြေအနေများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ယွင်ဘာဟေမှာ ဒေါသကြီးသူပီပီ နန်းတွင်းမှ အရာရှိများကို ဆဲဆိုနေပြီး ကျန့်လီမှာမူ ဘေးမှနေ၍ ပြုံးကာ လိုက်ပါသောက်ပေးနေရသည်။

မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် နေဝင်ရီတရော အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ရင်ပြင်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် ယွင်ဘာဟေ၏ ဗလုံးဗထွေး ရေရွတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ယန်ခန်းဟိုင်... မင်းလို သားမိုက်..."

သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျနေသော စစ်သူကြီးဟောင်း၏ သန်မာထွားကြိုင်းသော ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ မူးယစ်နေပြီး အထီးကျန်ဆန်လှသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စစ်သူကြီးအိမ်တော်အပေါ် ထားရှိခဲ့သော အမုန်းတရားများမှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့ရတော့သည်။