အခန်း (၂၁၇)

အရိုးကျိုးသံမှာ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားရာ ယွင်ရှန်းကိုယ်တိုင်ပင် မျက်တောင်တဆတ်ဆတ် တုန်သွားရသည်။

တကယ့်ကို မဟာကျိုးနိုင်ငံရဲ့ တစ်ခါက အပြင်းထန်ဆုံး စစ်သူကြီးပီသပါပေတယ်။ စစ်မြေပြင်က ရက်စက်တဲ့ စရိုက်အတိုင်း လက်ချက်က ပြင်းထန်သလို မြန်လည်းမြန်တယ်။

ယွင်ရှန်းသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ကောင်းလိုက်တဲ့ လက်ချက်ဟု ကြိတ်၍ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ဒူးခေါင်းဆိုသည်မှာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးအကြီးဆုံးနှင့် ထိခိုက်လွယ်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဒူးဆစ်ရိုးများ ကြေမွသွားသည့် ဝေဒနာမှာ ပရွက်ဆိတ် ထောင်သောင်းချီ၍ အကိုက်ခံရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှရာ ထန်ယု ခံစားနေရမည့် နာကျင်မှုကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။

ယခုအခါ ထန်ယုသည် အရက်မူးလည်း လုံးဝပြေသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ဦးလေးသည် ယနေ့တွင် အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသအမျက် ထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဦးလေး... ဦးလေး... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ"

ယန်အိမ်တော်တွင် အလိုလိုက် အကြိုက်ဆောင်ခံခဲ့ရသော ထန်ယုသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ဒူးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေရှာသည်။

"ဒုတိယသခင်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး သက်ညှာပေးပါဦး"

ကိုယ်ရံတော်များကလည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြားဝင် တောင်းပန်ကြသည်။

"အားလုံး ဖယ်စမ်း ဒီကနေ့ ငါ့တူမိုက်ကို ဆုံးမတာကို ဘယ်သူပဲဝင်တားတား စစ်ဥပဒေအတိုင်း အရေးယူမယ်"

ယန်ချန်းလန်၏ အရှိန်အဝါမှာ သိသာထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများအကြားတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက လူငယ်စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ မိုးကြိုးအလား ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ပြန်လည် စီးဆင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဘေးမှနေ၍ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်နေမိသည်။ အကယ်၍ ထန်ယု၏ စရိုက်ကို စနစ်တကျ မဆုံးမပါက သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ယန်အိမ်တော်အတွက် ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခများကို သယ်ဆောင်လာမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

ယန်ချန်းလန် ဆုံးမနေသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်လှပေသည်။

သီးသန့်ခန်းအတွင်းရှိ ယီပိုင်မင်း ချန်ပိုင်နှင့် ပုကျိုရှောင်တို့သည်လည်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်နေကြသည်။ ယနေ့ ယန်ချန်းလန် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော အရှိန်အဝါအရ ယန်မိသားစုအတွင်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်တော့မည်မှာ သေချာသလောက်ရှိနေပြီ။

ထန်ယုမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော်လည်း ယန်ချန်းလန်ကမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ဦးလေး... ဦးလေး... ကျွန်တော်က ယန်အိမ်တော်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူဆိုတာကို ထောက်ထားပြီး လွှတ်ပေးပါဦး။ ကျွန်တော့်အမေမှာ ဒီသွေးသားလေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာပါ"

ထန်ယုက သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်အဖြစ် ကလေးကလား တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။ ယန်မိသားစုတွင် ဆက်ခံမည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် သူ့ကို အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးလိမ့်မည်ဟု သူက ယုံကြည်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ထန်ယု... မင်း ဒီနေ့သာ တောင်းပန်ခြင်းမရှိဘူးဆိုရင် မင်းအဘိုးကိုယ်တိုင် လာတားရင်တောင် ငါ မင်းကို အပြစ်ပေးဖို့ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍သာ ဒါဟာ စစ်စခန်းထဲမှာဆိုရင် မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်မျိုးဟာ ဆယ်ခါသေရင်တောင် မလုံလောက်သေးဘူး"

ယန်ချန်းလန်သည် သက်ပြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ချလိုက်မိသည်။ ယန်မိသားစုတွင် ထန်ယုကဲ့သို့သော အမွေဆက်ခံသူရှိနေသည်မှာ တကယ့်ကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင်။ အကယ်၍သာ သူ၏အစ်ကိုကြီးသာ ရှိနေသေးပါက သူ၏သားသမီးများသည် ဤကဲ့သို့သော အရှက်မရှိသည့် လူငယ်ထက် အဆပေါင်းရာချီ ထောင်ချီ၍ သာလွန်ကောင်းမွန်နေမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

"မိန်းကလေးယန်... ဒီကောင်ကို ကြိုးနဲ့တုပ်ပြီး ယန်မိသားစု စစ်စခန်းဆီ ခေါ်သွားဖို့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးနိုင်မလား။ ဒီနေ့မှာတော့ သူလုပ်ခဲ့သမျှ အမှားတွေအတွက် ရဲဘော်ဟောင်းကြီးတွေ အားလုံးကို သူ့ကို ဒူးထောက်တောင်းပန်ခိုင်းပြီး ဒီကိစ္စကို ငါ အဆုံးသတ်ရမယ်"

ယန်ချန်းလန်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ယန်ချန်းရွှယ်က စစ်တပ်အပေါ် မည်သို့သော ယုတ်မာမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ကိုယ်တိုင်သွားရောက် စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ မှော်တောင်ဝှေးကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖျော့တော့သော အပြာရောင် ရေကြိုးအချို့မှာ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထန်ယုကို အမြစ်တွယ်ပင်များအလား တင်းကြပ်စွာ တုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။ ထန်ယု၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများကို နားမခံနိုင်သဖြင့် သူမသည် ရေငွေ့လုံးတစ်ခုဖြင့် သူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ပျံဝဲစေသည့် လွင့်မျောခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ ထန်ယု၏ ကိုယ်ထည်ကြီးကို မြှောက်တင်လိုက်သည်။

"နေဦး"

စားသောက်ဆိုင်၏ အဝင်ဝတွင် စစ်သူကြီးအိမ်တော်မှ ကိုယ်ရံတော်အုပ်စုတစ်စု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။ ယန်ချန်းရွှယ်သည် ကြယ်များဝန်းရံထားသော လမင်းပမာ ကိုယ်ရံတော်များအလယ်မှ ဒေါသအမျက်ထွက်လျက် လျှောက်လှမ်းလာတော့သည်။

ဒေါသထွက်နေသော ယန်ချန်းလန်က ထန်ယုကို တစ်ခုခုလုပ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စားသောက်ဆိုင်မှ ကိုယ်ရံတော်များက အိမ်တော်သို့ တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့လိုက်ခြင်းကြောင့်ပင်။

မိမိ၏ ချစ်လှစွာသော သားဖြစ်သူမှာ နိမ့်ကျသော အဆိုတော်မလေးတစ်ဦးအတွက်ကြောင့် အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ လူမြင်ကွင်းတွင် ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမခြင်းခံရသည်ဟု ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချန်းရွှယ်၏ ဒေါသမီးမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်သွားပြီး ကိုယ်ရံတော်အများအပြားကို ခေါ်ဆောင်ကာ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"ယုယု... မေမေ့ရဲ့ အသည်းနှလုံးလေး မင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ယန်ချန်းရွှယ်သည် သားဖြစ်သူကို အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ထန်ယု၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ အားမဲ့စွာ တွဲလောင်းကျနေပြီး နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မိမိ၏ အစ်ကိုအရင်းဖြစ်သူက ဤမျှအထိ လက်ရဲဇာတ်ရဲ ရှိလှသည်ကို တွေးမိရင်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုနှင့်အတူ အာဃာတဒေါသများပါ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ သူမသည် ငိုယိုကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး ထန်ယုကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် ထန်ယု၏ ပါးစပ်မှာ မှော်စွမ်းအင် ရေငွေ့လုံးဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ချန်းရွှယ် ပို၍ပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဘယ်သူက ငါ့သားကို ဒီလိုလုပ်ရဲတာလဲ"

"ကျွန်မပဲ"

ယန်ချန်းရွှယ်က စစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်ရံတော်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာအထိ လာရောက်ရန်စလိမ့်မည်ဟု ယွင်ရှန်း မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထန်

ယွီ၏ စရိုက်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဒီလောက်အထိ ဆိုးသွမ်းနေရတာလဲဆိုသည်မှာ သူ့မိခင် ယန်ချန်းရွှယ်နှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေကြောင်း ယခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

"နင် နောက်တစ်ခါ ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီလား ဒီမျိုးမစစ်မလေး နင့်ကို ငါ နောက်မှ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ ပြပေးမယ်"

ယန်ချန်းရွှယ်က ယွင်ရှန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဘေးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော ယန်ချန်းလန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုနှစ်... ထန်ယုက အစ်ကို့ရဲ့ တူအရင်းပါ။ သူ တစ်ခုခုမှားခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် အိမ်တော်ကို ပြန်ခေါ်သွားပြီးမှ ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဆုံးမရမှာပေါ့။ အခုတော့ အစ်ကိုက သူ့ဒူးခေါင်းတွေကို ကျိုးအောင်အထိ လုပ်လိုက်တယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ နောင်ရေး သိုင်းပညာလေ့ကျင့်မှုတွေကို ထိခိုက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ယန်ချန်းရွှယ်သည် သူမအစ်ကို၏ ဒေါသကို သိထားသဖြင့် ဤကိစ္စကို သူတို့အဖေ ယွင်ဘာဟေအထိ မရောက်သွားစေရန် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ညီမလေး... ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့။ ငါ ထန်ယုကို ယန်မိသားစု စစ်စခန်းဆီ ခေါ်သွားမယ်။ သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေအတွက် စစ်ဥပဒေအရပဲ ငါ အပြစ်ပေးမယ်"

ယန်ချန်းလန်က ပြတ်သားစွာပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုနှစ်... ကျွန်မကို အကျပ်မကိုင်ပါနဲ့"

ယန်ချန်းရွှယ်သည် သူမ၏သားကို အလွန်အမင်း ကာကွယ်လိုသူဖြစ်ရာ ယန်ချန်းလန်က လုံးဝ အလျှော့မပေးသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

ယန်ချန်းရွှယ်၏ အကြည့်တစ်ချက်အောက်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်များမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလာပြီး ယန်ချန်းလန်နှင့် ယွင်ရှန်းတို့ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ယန်အိမ်တော်ကို စီမံခန့်ခွဲရင်း ယန်ချန်းရွှယ်သည် သူမအပေါ်တွင်သာ သစ္စာစောင့်သိသည့် ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။ ထိုကိုယ်ရံတော်များအားလုံးမှာ ယန်ချန်းလန်သည် သားကြီးဖြစ်သော်လည်း သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းနေသည့် ဒုက္ခိတတစ်ဦးသာဖြစ်ကြောင်း ထို့ကြောင့် ယန်အိမ်တော်၏ အနာဂတ်အမွေကို ဆက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း ကောင်းစွာသိကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သခင်မလေး ယန်ချန်းရွှယ်တွင် သခင်လေးထန်ယု ရှိနေသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထန်ယုသာ အိမ်တော်ကို ဆက်ခံမည်ဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံးမှာ ယန်ချန်းရွှယ်၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

ယန်ချန်းရွှယ်မှာလည်း အကြံကုန်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဖေနှင့် အစ်ကိုမှာ မည်မျှအထိ ခေါင်းမာသူများဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာသိသည်။ ယန်မိသားစု စစ်စခန်းကဲ့သို့ နေရာမျိုးသို့ ထန်ယုသာ ရောက်သွားပြီး သူလုပ်ခဲ့သမျှ အမှားများအတွက် စစ်ဥပဒေဖြင့်သာ အပြစ်ပေးခံရမည်ဆိုလျှင် သူမသား အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ထားသည်။

ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာမှာလည်း ညိုမှောင်သွားသည်။ ယန်ချန်းရွှယ်သည် ယနေ့တွင် မောင်နှမသံယောဇဉ်ကို အပြတ်ဖြတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ယန်ချန်းရွှယ်သည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ရှိသူဖြစ်ရာ သူမ၏အဖေနှင့် အစ်ကိုတို့လောက် မတော်သော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက ယွင်ဘာဟေကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့သော သိုင်းအတတ်များကို ကျွမ်းကျင်ထားသူဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယန်ချန်းလန်သာ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိနေသေးပါက ယန်ချန်းရွှယ်နှင့် သူမ၏ကိုယ်ရံတော်များကို ကြောက်စရာမလိုပေ။ သို့သော် အခုတော့ သူသည် ဒုက္ခိတတစ်ဦးဖြစ်နေသဖြင့် တကယ့်တိုက်ပွဲဖြစ်လာပါက သူမကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် စားသောက်ဆိုင်အတွင်းမှာလည်း ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူ၏ဘေးတွင် အားကိုးရာမဲ့သော ယွင်ရှန်းနှင့် ဟွမ်ချွဲတို့ ရှိနေသည်။ ယွင်ရှန်းမှာ မှော်ဆရာမတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှရှိသည်ကို သူ မသိသဖြင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပါက သူမတို့အတွက် သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။

ယန်ချန်းရွှယ်သည်လည်း ဤအားနည်းချက်ကို ကောင်းစွာသိသည်။ ထိုအန္တရာယ်ကောင် မှော်ဆရာမလေးသာ မရှိလျှင် ယန်ချန်းလန်သည် သူမနှင့် ဤကဲ့သို့ ပြဿနာဖြစ်မည်မဟုတ်ဟု သူမက ယူဆထားသည်။ ပြီးတော့ ထိုမြေခွေးမ အဆိုတော်မလေးကလည်း စစ်သည်မိသားစုဝင်ဆိုသည်မှာ အလိမ်အညာများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်နေသည်။

"ဟေ့ ဒီကလေးမနှစ်ယောက်ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးလိုက်စမ်း"

ယန်ချန်းရွှယ်၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ကိုယ်ရံတော်များမှာ ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများအလား ယွင်ရှန်းနှင့် ဟွမ်ချွဲတို့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ယန်ချန်းရွှယ်... ကောင်းကင်ဘုံက လမ်းကိုတော့ နင်မလျှောက်ဘဲ ငရဲတံခါးမရှိတာကိုတော့ နင်က အတင်းတိုးဝင်နေတာပဲ။ နင်က ကလေးတွေကို ထိချင်တယ်ဆိုမှတော့... ငါတို့ လူကြီးချင်းပဲ ရှင်းကြတာပေါ့"