အခန်း (၂၁၆)

ယွင်ရှန်းက ထန်ယုအတွက် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ သနားနေမိသော်လည်း ထန်ယုကမူ သူ မည်မျှကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခကို ဖန်တီးမိနေပြီလဲဆိုသည်ကို လုံးဝမသိရှိသေးပေ။

တစ်နှစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် ထန်ယုသည် လိမ်မာလာခြင်း မရှိသည့်အပြင် ပို၍ပင် ဆိုးသွမ်းလာခဲ့သည်။ မူလက သူသည် ယန်ချန်းလန်၏ အဆက်အသွယ်ဖြင့် ကျန့်လီ၏မျက်နှာကို ထောက်ထားကာ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမတွင် ပညာသင်ကြားခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သိုင်းခန်းမသို့ ရောက်ပြီး လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နေ့စဉ်ပြုလုပ်ရသော လေ့ကျင့်ခန်း ၃ မျိုးကို မခံနိုင်ဘဲ လဲကျသွားခဲ့သည်။

သူ့မိခင် ယန်ချန်းရွှယ်မှာ သားဖြစ်သူကို သနားသဖြင့် ကျန့်လီထံသွား၍ ပေါ့ပါးသော လေ့ကျင့်ခန်းများသာ ပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ကျန့်လီမှာမူ ဤကဲ့သို့ အခွင့်ထူးခံလိုသူများကို မုန်းတီးသဖြင့် ထန်ယုအား သိုင်းခန်းမမှ ကိုယ့်သဘောနှင့်ကိုယ် နုတ်ထွက်သွားရန်သာ အကြံပြုလိုက်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် အကြံကုန်နေသော ယန်ချန်းရွှယ်သည် ထန်ယုအား ဝေယွမ်နယ်စားကြီး၏ အိမ်တော်သို့ ပို့ကာ နယ်စားကြီး၏ သားသမီးများနှင့်အတူ သိုင်းပညာသင်ယူစေခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ထန်ယုသည် သင်ခန်းစာမယူသည့်အပြင် နယ်စားကြီး၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် ပေါင်းကာ စာသင်ခန်းကို ခိုးထွက်ခြင်း ပြဿနာရှာခြင်း ယွီကျင်မြို့ရှိ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့ မကြာခဏ သွားရောက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ စားသောက်ဆိုင်များကဲ့သို့သော လူမြင်ကွင်းမျိုးတွင်ပင် ဒေသခံအမျိုးသမီးများကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သည်အထိ ရဲတင်းလာခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်လည်း စားသောက်ဆိုင်၌ မူးယစ်နေစဉ် အောက်ထပ်မှ ချိုသာသော သီချင်းသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဘေးမှ လူလေလူလွင့် သူငယ်ချင်းများ၏ မြှောက်ပင့်ပေးမှုကြောင့် အဆိုတော်မလေးကို အပေါ်သို့ ဖမ်းခေါ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟွမ်ချွဲက အညံ့မခံဘဲ သူမ၏ အမည်နှင့် နောက်ခံကို ထုတ်ပြောလိုက်ချိန်တွင် ထန်ယု အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ယန်မိသားစုစစ်တပ်ဆိုသည်မှာ သူ၏ယန်အိမ်တော်က မွေးမြူထားသော အောက်ခြေအစေခံ အုပ်စုတစ်စုမျှသာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း သူ၏ဦးလေးမှာ အိမ်ပြင်ပင် မထွက်နိုင်ခဲ့ဘဲ ယန်မိသားစုစစ်တပ်၏ လစာရိက္ခာအားလုံးမှာ သူ၏မိခင် ယန်ချန်းရွှယ်၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

ဟွမ်ချွဲသည် တကယ်ပင် စစ်သည်မိသားစုဝင် ဖြစ်နေပါစေ ထန်ယုအတွက်တော့ ဘာမှစိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။ ယန်မိသားစုက ပေးကမ်းသော လစာဖြင့် အသက်ဆက်နေရသည့် အောက်ခြေ စစ်သည်မိသားစုဝင်တစ်ဦးမှာ တိရစ္ဆာန်ထက်ပင် နိမ့်ကျသည်ဟု သူယူဆထားသည်။ သခင်လေးထန်က စိတ်ဝင်စားသည်ကိုပင် သူမအနေဖြင့် ဂုဏ်ယူသင့်သည်ဟု သူက မောက်မာစွာ တွေးတောနေသည်။

ထန်ယု ရှေ့သို့ ထွက်လာချိန်တွင် သူသည် ယန်ချန်းလန်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ ယနေ့တွင် ယန်ချန်းလန်သည် အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်ထားပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများကိုလည်း ရိတ်ထားသဖြင့် သူမှတ်မိသော ယန်အိမ်တော်မှ ဦးလေးပုံစံနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေရာ ထန်ယုတစ်ယောက် သူ့ဦးလေးမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထန်ယုသည် သူ၏ ကာမသွေးကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဟွမ်ချွဲကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ငိုယိုထားသဖြင့် ပို၍ နုနယ်သွားသော သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ထန်ယုအတွက် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတော့သည်။

ထန်ယုသည် ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ဟွမ်ချွဲ၏ ပါးပြင်ကို ထိရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး "အလှလေး... ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။ မင်းက ယန်မိသားစုစစ်တပ်က မိသားစုဝင်ဆို။ အဲဒါဆို သတင်းကောင်းပဲပေါ့။ ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ငါက ယန်အိမ်တော်ရဲ့ သခင်လေး ထန်ယုပဲ။ မင်းရဲ့အဖေက ငါ့အဘိုးနဲ့ ငါ့ဦးလေးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားပဲလေ ဆိုတော့ မင်းက ငါ့ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုရမှာပေါ့"

ထန်ယု၏ စကားများကြောင့် ဟွမ်ချွဲမှာ ပို၍ပင် အရှက်ရကာ ဒေါသထွက်သွားရသည်။ သူမကို ဒုက္ခပေးနေသူမှာ သူမဖခင် အမြဲတမ်း လေးစားရပါသည်ဆိုသော စစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ မြေးဖြစ်သူ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိ လူများမှာလည်း တခေါင်းခါခါ ဖြစ်နေကြသည်။ သိုင်းသူတော်စင် စစ်သူကြီးအိမ်တော်မှာ တကယ်ကို ကံဆိုးလှသည်။ တတိယမျိုးဆက်တွင် ဆက်ခံမည့်သူ မရှိရသည့်အကြား တစ်ဦးတည်းသောမြေး ထန်ယုမှာလည်း ဤကဲ့သို့ လူလေလူလွင့် ဖြစ်နေရသည်မှာ စစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အဖတ်ဆယ်မရအောင် ဖျက်ဆီးနေခြင်းပင်။

"ထန်ယု ထန်ယု... တကယ့်ကို ယန်ချန်းရွှယ် ပျိုးထောင်လိုက်တဲ့ သားကောင်းပဲ"

ယန်ချန်းလန်သည် ဒေါသအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားတော့သည်။ အကယ်၍ သူသာ လက်လှုပ်ရှားနိုင်ပါက သူ၏ အရင်စရိုက်အတိုင်းဆိုလျှင် ထန်ယုမှာ တူဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် ပါးရိုက်ခံရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

"မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့အမေကို စော်ကားရဲတာလဲ..."

ထန်ယုက မူးမူးရူးရူးနှင့် ယန်ချန်းလန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသို့ ကြည့်လိုက်မိချိန်မှာပင် သူသည် ထိုသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားပြီး ခြေထောက်များ တုန်ယင်ကာ ကြောက်လန့်တကြား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ဦး... ဦးလေး..."

ဦးလေး ထိုခေါ်သံကြောင့် ဟွမ်ချွဲမှာ ငိုနေရာမှ ရပ်သွားသလို ဘေးမှ ပွဲကြည့်နေသူများလည်း မှင်သက်သွားကြသည်။ ထန်ယု၏ ဒုတိယဦးလေးဆိုလျှင် စစ်သူကြီးအိမ်တော်မှ ယန်ချန်းလန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိနိုင်ပေ။

"စစ်သူကြီးယွင်... ရှင်က အဖေ အမြဲတမ်းပြောပြနေတဲ့ စစ်သူကြီးယွင်လား"

ဟွမ်ချွဲသည် အသက်ကယ်ကြိုးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ယန်ချန်းလန်၏ ခြေရင်းတွင် ဒူးထောက်လိုက်တော့သည်။

"သမီးလေး... ထပါဦး။ သမီးအဖေက ဦးလေးရဲ့ တပ်ခွဲမှူးပဲ။ စောစောက ဦးလေး သမီးကို မမှတ်မိလိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်သည်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ယန်မိသားစုဆီက လစာရနေရမှာကို ဘာလို့ သမီးက အခုလို လမ်းဘေးမှာ သီချင်းဆိုပြီး ဝမ်းရေးဖြေရှင်းနေရတာလဲ"

ယန်ချန်းလန်က ယန်မိသားစုစစ်တပ်အကြောင်း စတင်မေးမြန်းလိုက်ချိန်တွင် ဘေးမှ ထန်ယု၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယွင်ရှန်းသည် ဤအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ယန်ချန်းလန် နေမကောင်းဖြစ်နေစဉ်အတွင်း ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှာ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

"စစ်သူကြီးယွင်... ရှင်မသိတာက ယန်မိသားစုစစ်တပ်က လစာမရတာ နှစ်အတော်ကြာပါပြီ။ ကျွန်မအဖေ စစ်မြေပြင်က ပြန်လာတဲ့ ပထမနှစ်အနည်းငယ်မှာပဲ လစာရခဲ့တာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ကစပြီး စစ်သူကြီးအိမ်တော်က လစာပေးတာကို အပြီးတိုင် ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပါတယ်။ လစာသွားတောင်းတဲ့ ရဲဘော်အချို့ဆိုရင်လည်း အိမ်တော်စောင့်တွေရဲ့ မောင်းထုတ်ခြင်းကိုပဲ ခံခဲ့ရပါတယ်"

ဟွမ်ချွဲက နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရသော မတရားမှုများကို ယန်ချန်းလန်အား ရင်ဖွင့်လိုက်တော့သည်။

ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ စစ်သည်မိသားစုဝင်အများအပြားမှာလည်း ဟွမ်ချွဲတို့ကဲ့သို့ပင် ဆိုးရွားသော အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။ သူတို့မှာ ယန်အိမ်တော်၏ သီးသန့်စစ်သည်များဖြစ်ကြသဖြင့် နိုင်ငံတော်စစ်တပ်မှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင် အခြားအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။

ဟွမ်ချွဲ၏ ဖခင်မှာ အလွန်ပင် ကံဆိုးလှသည်။ စစ်မြေပြင်တွင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲပင်ပန်းစွာ ရုန်းကန်နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ဟွမ်ချွဲသည်လည်း မြို့ထဲရှိ စားသောက်ဆိုင်များတွင် သီချင်းဆိုပါက ငွေရနိုင်သည်ဟု ကြားသိရသဖြင့် ယနေ့မှစတင်၍ လာရောက်ဆိုခြင်းဖြစ်ရာ ပထမဆုံးနေ့မှာပင် ထန်ယုတို့၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ယုသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်နေသော်လည်း တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ယွင်ရှန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"သခင်လေးထန်... ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ။ အိမ်ပြန်ပြီး မေမေကို သွားတိုင်မလို့လား"

ထန်ယုမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။ သို့သော် ယန်ချန်းလန်ကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ထန်ယု... ဒီကိုလာစမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ချန်းရွှယ်သည် အိမ်တော်အတွင်း၌ သူမ၏ အာဏာကို တည်ဆောက်နေသည်ကို ယန်ချန်းလန် လုံးဝမသိသည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင် ဝေဒနာပြင်းထန်နေချိန်တွင် ညီမဖြစ်သူက အိမ်တော်ကိစ္စများကို တစ်ဦးတည်း စီမံနေရသဖြင့် အားနာစိတ်ကြောင့် မသိကျိုးကျွံ ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့ဖြစ်ရပ်မှာမူ သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ လူတစ်ထောင်ကျော်လုံးမှာ သူနှင့်အတူ သေအတူရှင်ဖော် ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုအရင်းအချာများ ဖြစ်သည်။ ယန်ချန်းရွှယ်သည် မည်သူ့ကိုမဆို ထိပါးနိုင်သော်လည်း ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကိုမူ လုံးဝ ထိပါးခွင့်မရှိပေ။

ထန်ယုသည် သူ၏ဒုတိယဦးလေးကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ လူလေလူလွင့် သူငယ်ချင်းများမှာလည်း လူစုခွဲ၍ ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီဖြစ်သည်။ အိမ်တော်စောင့် ကိုယ်ရံတော်များ ရှိနေသော်လည်း ယန်ချန်းလန်၏ ရှေ့တွင် ဘယ်သူက လှုပ်ရှားရဲမှာလဲ။ ထွက်ပြေးရန် လမ်းမရှိတော့သဖြင့် ထန်ယုသည် ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာရသည်။

"ဒူးထောက်လိုက်စမ်း ပြီးတော့ မိန်းကလေးဟွမ်ချွဲကို တောင်းပန်လိုက်"

ယန်ချန်းလန်က နာကျင်စရာကောင်းသော ဒေါသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယနေ့တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဟွမ်ချွဲ၏ ကိစ္စနှင့် တိုးခဲ့သဖြင့်သာ သိရခြင်းဖြစ်သည်။ ထန်ယုသည် သာမန်အရပ်သူနှင့် မိန်းကလေး မည်မျှကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ နှိပ်စက်နေမလဲ။ သူ၏ဖခင်မှာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အိမ်တွင်းရေးကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ထန်ယုမှာ ဤမျှအထိ ဆိုးသွမ်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ချွဲမှာ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်သွားပြီး လက်ကာပြလျက် "စစ်သူကြီးယွင်... ကျွန်မ ဒီလိုအပြုအမူမျိုးကို မခံယူဝံ့ပါဘူး။ သခင်လေးထန်အနေနဲ့ နောက်နောင် တခြားအရပ်သူ မိန်းကလေးတွေကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ပဲ ကျွန်မ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်" ဟု အမြန်ပြောရှာသည်။

"ဟုတ်တယ် ဦးလေး... သူမအဖေက ဦးလေးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ပဲလေ။ သူမက ဘာမို့လို့ ကျွန်တော့်ကို ဒူးထောက်တောင်းပန်ခိုင်းရတာလဲ"

ထန်ယုက နောင်တရခြင်းမရှိသည့်အပြင် မောက်မာစွာ ပြန်ပြောနေဆဲပင်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာမှာ အမှောင်ကျသွားပြီး "ထန်ယု... ဒီကိုလာ" ဟု ထပ်မံခေါ်လိုက်သည်။

ထန်ယုသည် ဘာမှမသိဘဲ အနားသို့ တိုးသွားချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူ၏ဒူးခေါင်းနှစ်ဖက်လုံးမှာ ကျိုးသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဗုန်းခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ ယန်ချန်းလန်က သူ့ကို ရုတ်တရက် ကန်လိုက်ခြင်းပင်။

ယန်ချန်းလန်သည် သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းနေသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤကန်ချက်တွင် လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြိုးအရှိန်အဝါ ပါဝင်နေပြီး ထန်ယု၏ ဒူးခေါင်းရိုးများ ကျိုးသွားသည့် အသံမှာပင် အထင်းသား ကြားလိုက်ရတော့သည်