အခန်း (၂၇၇-၂၇၈)

အခန်း (၂၇၇)။

ပင်လယ်ဓားပြစခန်း၏ မြေအောက်အခန်းမှ ထုတ်ယူလာသော ရွှေချထားသည့် သစ်သားဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး၏ အတွင်း၌ အသေးစား စကြာဝဠာတစ်ခုကို ဝှက်ထားသည်ကို မည်သူက တွေးမိမည်နည်း။

ထိုအသေးစား စကြာဝဠာထဲတွင် ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်းတစ်ဝက်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကျမ်းစာတစ်ဝက်သာဖြစ်ပြီး မျက်နှာဖုံးတွင် ခေါင်းစဉ်မပါသော်လည်း ဤစာအုပ်သည် ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၏ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ကျမ်းသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်း ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သေချာခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက အပ်စိုက်အမှတ် ၁၀၈ ခုလုံး၏ တိုင်းတာပုံနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများကို စာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ရွှေပင့်ကူ၏ ကြီးမားသော အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တကျမ်းမှာပင် အပ်စိုက်အမှတ်များ၏ တိုင်းတာပုံနှင့် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများ မပါဝင်ကြောင်း သိထားရမည်။

ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်း၏ တစ်ဝက်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး၊ အပြင်ဘက် မှောင်မိုက်သော ညတွင် ကျနေသည့် နှင်းပွင့်များ၏ တိတ်ဆိတ်သောအသံကို နားထောင်ရင်း ဟုန်ယွိသည် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တိတ်ဆိတ်သော နှင်းဖွဲညတွင် လေတိုက်ခတ်ခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ နှင်းပွင့်များ တဖျောက်ဖျောက် ကျနေသည့် အသံသာ ကြားနေရပါသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ရုတ်တရက် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရသည့်ခံစားချက်သည် မည်ကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်း၏ ခံစားချက်ဖြစ်သည်။

ဤအပ်စိုက်အမှတ် ၁၀၈ ခု၏ တိုင်းတာပုံနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းဖြင့် ဟုန်ရွှန်ကျိကို တိုက်ခိုက်ရန် အရင်းအနှီး ပိုများလာမည်ဟု ဟုန်ယွိ ခံစားခဲ့ရသည်။

အပ်စိုက်အမှတ် ၁၀၈ ခုကို အလွတ်ကျက်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ကျမ်းစာ၏ တစ်ဝက်ကို ချန်ယင်းရှာအား ပေးအပ်လိုက်ပြီး သူမအား စကြာဝဠာအိတ်ထဲသို့ ဝင်၍ ကျင့်ကြံစေကာ သူကိုယ်တိုင်က စာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အပ်စိုက်အမှတ်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ သိုင်းပညာ နယ်ပယ်သည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း အတွေးမဲ့ငြိမ်သက်ခြင်းအခြေအနေဖြင့်, သူသည် သာမန် ကျင့်ကြံသူများ မရရှိနိုင်သော လက်သီးဆန္ဒကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် အစမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။

အကယ်၍, သူသည် မဟာဆရာသခင်တစ်ဦး၏ ခွန်အားကိုပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဆိုပါက စစ်တပ်ထဲဝင်လျှင်ပင် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သေးသည်။ ကမ္မကုသိုလ်များကို စွမ်းစွမ်းတမံ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် မြင့်မြတ်ဘွဲ့တစ်ခု ချီးမြှင့်ခံရပြီး ကျန်ရှိသော ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်ပေမည်။

သို့သော် ယခု သူသည် တော်ဝင်ချန်၏ နက်နဲသော အရာများကို သိရှိနိုင်ပြီး၊ ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသော ဧကရာဇ်အကြံပေး လူသားအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အားနည်းသော မင်းသားတစ်ပါးအား ထီးနန်းစိုးစံနိုင်ရန် ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာအရာတွင် မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ထိုကဲ့သို့သော အကြီးစား ကိစ္စရပ်ကြီးကို ဆောင်ရွက်ရန် အလွန်မင်း အားနည်းလွန်း သေးသည်။ သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ တာအိုပညာ စွမ်းအားကို ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ အမျိုးမျိုးသော တိုက်ပွဲများတွင် ပေါ်ပေါ်တင်တင် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် ဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ ချီတက်ရာတွင် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုသည် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ယခု အပ်စိုက်အမှတ် ၁၀၈ ခုကို ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ, သူသည် မကြာမီ သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို ဟုန်ယွိ သိသည်။

ထိုသိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်သည် ချန်ယင်းရှာ သို့မဟုတ် မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်တို့ကဲ့သို့ သိုင်းသူတော်စင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၊ နင်ဂျာ ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် နတ်လက်ကောင်းကင်ဓား ဝေတိုင်ကန်တို့လို သိုင်းသူတော်စင်မျိုး ဖြစ်သည်။

အတွေးမဲ့ ငြိမ်သက်ခြင်းအခြေအနေဖြင့် စုစည်းထားသော သိုင်းလက်သီးဆန္ဒကို အားကိုးပြီး ဟုန်ယွိသည် သိုင်းသူတော်စင်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် သူ၏သိုင်းကျင့်ကြံမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသော သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိ ခန့်မှန်းသည်မှာ သူသည် ထိုသိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူ၏ ချက်ချင်း သိသိသာသာ တိုးလာမည်။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်း လည်း သိသိသာသာ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဤလောကရှိ မည်သူကမျှ သူသည် တာအိုပညာကို ကျင့်ကြံသည်ဟု သံသယဝင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"အင်ပါယာစာမေးပွဲကို အောင်မြင်ပြီး ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရမယ်။ ပြီးရင် သိုင်းပညာရှင် စစ်ဆေးမူမှာ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုပြီး ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရမယ်။ သမိုင်းစာအုပ်တွေမှာဆို, စာပေပညာနဲ့ သိုင်းပညာမှာပါ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးဟာ သူတော်စင် ဒါမှမဟုတ် မဟာပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ငါက တာအိုကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး ကျော်ကြားမူနဲ့ အကျိုးမြတ်ကို မရှာဖွေပေမယ့် မင်းသားယုကို ကူညီပေးနိုင်ဖို့အတွက် ထူးချွန်ပြီး ထင်ရှားကျော်ကြားမှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် အင်ပါယာတရားရုံးမှာ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အရမ်း နိမ့်ကျနေလိမ့်မယ်။ ဒါဆို မင်းသားယုအတွက် ငါ ဘယ်လိုလုပ် အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ။"

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေသည်။

ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်း၏ တစ်ဝက်ကို ရရှိသည့်အချိန်တွင် ဟုန်ယွိ၏ အစီအစဉ်များသည် တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် မူလက နွေဦးကာလ အင်ပါယာစာမေးပွဲကို ဝင်ဖြေပြီး နန်းတွင်းစာမေးပွဲတွင် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ထို့နောက် အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် အင်ပါယာတရားရုံးသို့ ဝင်ရောက်ပြီး၊ မင်းသားယုအတွက် ဗဟိုအစိုးရရှိ ပညာရှင်အရာရှိများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ မလုံလောက်သေးပေ။ အင်ပါယာတရားရုံးတွင် ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော အရာရှိဟောင်းများ အလွန်များပြားလှသည်။ အမှန်တကယ် ထင်ရှားပေါ်လွင်စေလိုလျှင်, ချန်ပီယံမြို့စားလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်နေမှရမည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စာမေးပွဲနှစ်ခုစလုံးတွင် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါက သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ရာထူးကို တိုးမြှင့်နိုင်မည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ မင်းဆက်များတစ်လျှောက်လုံး အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စာမေးပွဲနှစ်ခုစလုံးတွင် ထိပ်တန်းပညာရှင် ဖြစ်လာသူများသည် မဟာပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ထင်ရှားပေါ်လွင်လွန်းသော်လည်း အင်ပါယာတရားရုံးတွင် အလုပ်များ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ငါ့အတွေးသက်သက် ဖြစ်ပေမယ့်၊ တိကျတဲ့ အခြေအနေကိုတော့ သေချာ စိစစ်ဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။"

ဟုန်ယွိသည် ခဏစဉ်းစားပြီး၊ နောက်နေ့မနက်တွင် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ သွား၍ မင်းသားယုနှင့် တွေ့ဆုံကာ စီစဉ်မှုများကို ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကမ္ဘာမြေသံလိုက်အား၊ အောက်ခြေမှ ပန်းထွက်လာသော စမ်းရေများ၊ ခြေထောက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်၊ ကမ္ဘာမြေသံလိုက်စွမ်းအား၊ ကော်ကဲ့သို့၊ မြေကြီးပေါ်မှာ, အမြစ်တွယ်စေ။" "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်အား"သည် ကျင့်ကြံမှုဝတ္ထုများတွင် မကြာခဏ တွေ့ရသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်သဘော တရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကမ္ဘာမြေနှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြားရှိ အခြေခံ ဆက်သွယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။) အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခု: ခြေဖဝါးရှိ ပုံမှန် "ယုံချွမ်" (Yongquan) အမှတ်များအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော လျှို့ဝှက် "အမှတ်" နှစ်ခုကို "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" (Geomagnetic) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ဤအမှတ်နှစ်ခုကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ဖွင့်လှစ်ပြီး မြေကြီးနှင့် သိမ်မွေ့သော ဆက်သွယ်မှုရရှိစေသည်။ "Gushing Springs" "Yongquan" “ယုံချွမ်”သည် ခြေဖဝါးအလယ်တွင် တည်ရှိသော နာမည်ကျော် အပ်စိုက်အမှတ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤအမှတ်သည် ကျောက်ကပ် မရီဒီယန်၏ ပထမဆုံး အမှတ်ဖြစ်ပြီး မြေကြီးမှ စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းရာတွင် အရေးပါသည်ဟု ရှုမြင်ကြသည်။ (တွေ့သလောက် ရှာဖွေတင်ပြထားပါသည်)။

ဤတိတ်ဆိတ်သော နှင်းညတွင် ဟုန်ယွိသည် အပ်စိုက်အမှတ်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများကို စတင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

သူသည် ဤပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်း၏ တစ်ဝက်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ခြေဖဝါးရှိ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်များကို စတင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

ခြေဖဝါးများတွင် "ယုံချွမ်" (Yongquan) အပ်စိုက်အမှတ်များ ဟူသော အထိမခံနိုင်သော အမှတ်နှစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းကို ဆေးပညာတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုသည်။ သိုင်းပညာများစွာသည်လည်း ဤအပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး နှိပ်နယ်ကြရသည်။

သို့သော် ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်းတွင် ဤ "ယုံချွမ်" အပ်စိုက်အမှတ်များသည် အပ်စိုက်အမှတ်များ မဟုတ်ဘဲ အရေးကြီးသော နေရာနှစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ "ယုံချွမ်" အပ်စိုက်အမှတ်များတွင် အလွန် လျှို့ဝှက်ပြီး၊ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည့် "လျှို့ဝှက်အမှတ်" နှစ်ခု ရှိသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်အမှတ်ကြီးနှစ်ခုကို "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" ဟု ခေါ်သည်။

ဤအပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းသည် လုံးဝ ပွင့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤကမ္ဘာမြေကြီးနှင့် သိမ်မွေ့သော ဆက်သွယ်မှု ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

"လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အပ်စိုက်အမှတ်တွေဟာ ကောင်းကင်ယံက ကြယ်တွေလိုပဲ။ သူတို့ဟာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားပြီး အပ်စိုက်အမှတ်တစ်ခု စီဟာ ကောင်းကင်ယံက ကြယ်တွေနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒီကမ္ဘာမြေသံလိုက် အပ်စိုက်အမှတ် နှစ်ခုတည်းကပဲ ဒီကမ္ဘာမြေရဲ့ အူတိုင်နဲ့ ချိတ်ဆက်နေတယ်။ အဲဒီအပ်စိုက်မှတ်တွေကနေတဆင့် အဆုံးမရှိတဲ့ စကြာဝဠာမှာ ကြယ်တွေဟာ ထူထပ်စွာ ပျံ့ကြဲနေပြီး၊ ငါတို့ခြေထောက်အောက်က ကမ္ဘာမြေကြီး ဟာလည်း ကြယ်တစ်လုံး ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မြင်နိုင်တယ်။ ဒီအပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုဟာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အခြေခံအကျဆုံးပဲ။ ဒီအပ်စိုက်အမှတ်တွေကို အရင်ကျင့်ကြံခြင်းက အားထုတ်မှုတဝက်နဲ့ အကျိုးနှစ်ဆရလိမ့်မယ်။"

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ ခြေဖဝါးရှိ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို တိုင်းတာလိုက်ပါသည်။ သူသည် ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်းရှိ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခု၏ မှတ်စုများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေသည်။

ဤ "ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ" တွင် "အတိတ်ကျမ်း" ကဲ့သို့ "ကျွန်ုပ် ကြားနာဖူးသည်" ဟူသော စကားလုံးများ မပါဝင်ပေ။ ဖော်ပြချက်များနှင့် ရှင်းလင်းချက်အားလုံးသည် သာမန်ဘာသာစကားဖြင့် ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ "အတိတ်ကျမ်း" ကို ရှေးခေတ် မဟာဗုဒ္ဓကိုယ်တော်တိုင် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး "ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ" သည် မရေမတွက်နိုင်သော လူသားအင်မော်တယ်များ၊ သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် ယန်စိတ်ဝိညာဉ် အင်မော်တယ်များ၏ ဉာဏ်ပညာ၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပါသည်။

ဟုန်ယွိ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို စတင် ကျင့်ကြံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကျမ်းစာရှိ မှတ်တမ်းများကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျမ်းစာရှိ မှတ်တမ်းများက "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုသည် ဤကမ္ဘာမြေ၏ အူတိုင်နှင့် အလွယ်ကူဆုံး ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး နက်နဲသောအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို ရရှိပြီးနောက် အခြား သိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံရန် ပိုမို လွယ်ကူလာမည် ဖြစ်သည်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အပ်စိုက်အမှတ်များသည် ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ကြောင်းကို ကျမ်းစာက အလွန် ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြထားသည်။ သို့သော် ကြယ်များသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန် ဝေးကွာနေသည်။ လူသားအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်မှသာ ၎င်းတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခြေဖဝါးရှိ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုရှိ ကြယ်များသည် သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေကြီးကို အာရုံခံနိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ပိုမို လွယ်ကူစေသည်။

"ဒါဆို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီးထဲက ခြေထောက်အောက်က မြေကြီးဟာလည်း ကြယ်တွေပဲလား။ ရှေးလူတွေက ကောင်းကင်က ဝိုင်းပြီး မြေကြီးက ပြားတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဘယ်လို ရှင်းပြမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်းက ဒီလို ပြောထားတော့၊ အဲဒီအတွက် အကြောင်းပြချက် ရှိရမယ်။ ဒါက နက္ခတ်ဗေဒ၊ ဒါမှမဟုတ် ပထဝီဝင်ပညာရပ်တွေ လေ့လာရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ငါ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ အူတိုင်နဲ့ တကယ် ဆက်သွယ်နိုင်မလားဆိုတာ စမ်းကြည့်သင့်တယ်။ ငါ အတွေ့အကြုံရတာပေါ့။"

အခန်း (၁၇၈)။

ဟုန်ယွိ ဖိနပ်ချွတ်ပြီးနောက် ခြေဗလာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ကျမ်းစာထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကိုယ်ဟန်အတိုင်း သူ၏ ချီနှင့် သွေးကို ခြေထောက်အောက်ခြေသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပါသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ပေါ်၌ အမြစ်တွယ်နေပြီး သူ၏ လက်များက အပေါ်သို့ မြှောက်ထားပါသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ခါကီရောင် ကြယ်တစ်လုံးကို စိတ်ကူးပုံဖော်လိုက်ပါသည်။ ဤကြယ်သည် ထူထဲပြီး ခိုင်မာကာ မြေကြီး၏ဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက် လှည့်နေပါသည်။ (“Khaki Colored" - သည် မြေကြီးအရောင် မြေဆီလွှာနှင့် ဆင်တူသော အရောင်ဖြစ်ပါသည်)။

ရုတ်တရက် ခါကီရောင် ကြယ်သည် သိမ်မွေ့သော စက်ပြောက်တစ်ခုအဖြစ် လှည့်ပတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဟုန်ယွိသည် သူကိုယ်တိုင်က သံမဏိတုံးတစ်တုံး ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေကြီးသည် သံလိုက်တုံးတစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် လှုပ်ရှား၍မရအောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စုပ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် သူ့ခြေထောက်ကို ကြွမြှောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ခဲဖြင့် ပြည့်နေသကဲ့သို့ အလွန် လေးလံနေသည်။

ဟုန်ယွိသည် "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုတွင် စုစည်းထားသော ချီနှင့် သွေးကို လျင်မြန်စွာ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည် လှုပ်ရှားနိုင်လာသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုခံစားချက်က သူသည် အမြစ်များ ကောင်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးပြီး ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အူတိုင်ထဲသို့ ခိုင်မာစွာ အမြစ်တွယ်နေသော ကြီးမားသော သစ်ပင်တစ်ပင် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခြေထောက်များရှိ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုသည် ကျမ်းစာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းအရ တစ်ခုက တင်းမာအောင် ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုပြီး၊ နောက်တစ်ခုက ဖြေလျှော့ရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ဦး အသက်ရှူခြင်းကဲ့သို့ တိကျသော ကြိမ်နှုန်းဖြင့် အတက်အကျ ရှိနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဟုန်ယွိသည် သူ့ကိုယ်သူ မြေကြီး၏ "အာဟာရများ" ကို စုပ်ယူနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရူသွင်း… ရူထုတ်…၊ ရူသွင်း… ရူထုတ်…။

ဤထပ်ခါတလဲလဲ ကျင့်ကြံမှုအတွင်း ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် ဝိုးတဝါး ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။ ဤခံစားချက်က သူ၏ ခြေထောက်များ သည် ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံး၏ အသားသွေးများနှင့် ဆက်သွယ်သွားသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ဆို ဟုန်ယွိသည် ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံး၏ သိမ်မွေ့သော "သွေးခုန်နှုန်း" ကိုပင် ဝိုးတဝါး ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေကြီးသည်လည်း သက်ရှိအရာတစ်ခု ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအသက်ဓာတ်မျိုးသည် မည်သူမျှ နားလည်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ်။ မြေကြီးမှာ မြေနတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ်။ တောင်မှာ တောင်နတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ်။ မြစ်မှာလည်း မြစ်ဝိညာဉ်ရှိတယ်။ အရာအားလုံးမှာ ဝိညာဉ်တွေ ရှိကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဝိညာဉ်မျိုးကို ငါတို့လူသားတွေ ဆက်သွယ်လို့ မရဘူး... ပြီးတော့ ဒါဟာ ငါတို့ လူသားတွေ နားလည်နိုင်တဲ့အရာလည်း မဟုတ်ဘူး... မြေကြီးမှာလည်း ဝိညာဉ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်နဲ့ အတွေးတွေက အရမ်းကို နှေးကွေးစွာနဲ့ လည်ပတ်နေတယ်။ အတွေးတစ်ခုတည်း လည်ပတ်ဖို့ပင် နှစ်ထောင်ချီ၊ နှစ်သောင်းချီ၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်သန်းချီတောင် ကြာနိုင်တယ်။ ပင်လယ်ပြာကြီးကလည်း ပိုးစားခင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်...။" (ပင်လယ်ပြာကြီးကလည်း ပိုးစားခင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ် - ဟူသော ဤစကားသည် ကြီးမားသော အချိန်ကာလနှင့်အတူ ကမ္ဘာလောကတွင် အစွန်းစွန် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ကို ဖော်ပြပါသည်။ ဘဝ၏ မမြဲခြင်းနှင့် အချိန်၏ စွမ်းအားကို ရည်ညွှန်းသည်။)

ဟုန်ယွိသည် ဤအံ့ဩဖွယ် နယ်ပယ်ကို ခံစားနေရပြီး၊ အဆုံးမရှိသော ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ အံ့ဩဖွယ်ရာများကို ဒူးထောက်၍ ကိုးကွယ်ချင်စိတ်ပင် ဖြစ်မိလာသည်။

ဤအချိန်အထိ သူသည် အဆုံးမရှိသော ဤကမ္ဘာလောကကြီဂတစ်ခုလုံးကို ဤမျှ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။

ဟုန်ယွိသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခု၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းသည် လုံးဝ လည်ပတ်နေပါသည်။ သူသည် မြေကြီးနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၏ အံ့ဩဖွယ် နယ်ပယ်ထဲတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။

"ဒါက အပ်စိုက်အမှတ်တွေကနေ ကြယ်တွေနဲ့ လုံးဝ ချိတ်ဆက်ပြီး အာရုံခံနိုင်တဲ့ ရလဒ်လား။ ငါ ဝူယွမ်ပြည်နယ်မြို့တော်မှာ ရှိနေတုန်းက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေးရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်စွမ်းအင်ကို အားကိုးပြီး ကြယ်တွေရဲ့ အစစ်မှန် အဓိပ္ပာယ် အနည်းငယ်ကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး မပါဘဲ မြေကြီးကို လုံးဝ အာရုံခံနိုင်ပြီ။ တကယ်ကို ကမ္ဘာမြေသံလိုက်နတ်ဘုရားရဲ့ အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို အရင် ကျင့်ကြံသင့်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က မြေကြီးနဲ့ အနီးဆုံး ဖြစ်နေလို့ပဲ။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက အထွဋ်ထိပ်အဂ္ဂိရတ်ကျမ်းမှာ ကမ္ဘာမြေသံလိုက်နတ်ဘုရားရဲ့ အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများ ပါဝင်နေမလား။ ဖန်ဆင်းခြင်းတာအို ကောင်းကင်ကျမ်းမှာ ကော ပါဝင်မလား။"

အချိန်စောနေသေးသော်လည်း ပုစဉ်းရင်ကွဲတောင်ပံပိတ်စဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပြတင်းပေါက်စက္ကူ အပြင်ဘက်တွင် လင်းထိန်နေပြီ။ အကြောင်းမှာ ထူထဲသော နှင်းတွေက ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှင်းများ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် ကောင်းကင်ကြီးသည် အလွန်စောစီးစွာ လင်းလာခဲ့သည်။

တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော လန်းဆန်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပင်ပန်း နွမ်းနယ်ခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖော်မပြနိုင်သည့် အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။ သူသည် ထူထပ်သော နှင်းမြေပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေသည်။

သို့သော် သူက ဆက်ထိန်းထားပြီး ဤစွမ်းအင်ကို စုဆောင်းကာ တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

အာ...

သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ အေးစိမ့်သော လေပြင်းက အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ရလဒ်တွေကို စမ်းကြည့်ရအောင်" တစ်ပေမျှထူထပ်သည့် နှင်းများဖြင့် ပြည့်နေသော ခြံဝန်းကျယ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ဟုန်ယွိသည် ပုံမန်အတိုင်း ခြေချလိုက်ပါသည်။ ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းပြီးနောက် သူသည် နှင်းထဲ နစ်မြုပ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် သူ့ကိုယ်သူ ဆွဲထုတ်၍ မရခြင်းမျိုး မခံစားရပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမို လျင်မြန်လာပြီး ခဏကြာပြီးနောက် သူသည် တောင်ဘက်နံရံသို့ ရောက်ရှိသွားကာ၊ လျှပ်တပြက်ဆိုသလို မြောက်ဘက် နံရံသို့ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။ သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ အရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သူ့ကိုယ်သူ မတူညီသော ခံစားချက် ရှိနေပါသည်။ သူသည် သာမန်အတိုင်း လမ်းလျှောက်နေစဉ်, သူသည် သူ၏ ခြေထောက်များကို ကမ္ဘာမြေ သံလိုက် နတ်ဘုရား အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခု၏ လှုပ်ရှားမှုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုထားချိန်မှာ နှင်းပေါ်တွင် နှင်းလျှောစီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ ထိုခံစားချက်သည် အမှန်ပင် နှင်းလျှောစီးနေသည့် ခံစားချက်မျိုးပင်။

သူ ခြေချလိုက်သည့်အခါ နှင်းပေါ်တွင် ခြေရာများ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် နက်ရှိုင်းထူထပ်သော နှင်းအလွှာကို လျစ်လျူရှုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ ခြေချသည်၊ ခြေကို ဆွဲထုတ်သည်၊ ရှေ့သို့ ရွေ့သွားသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လေပြင်းကဲ့သို့ ပေါ့ပါးပြီး လျင်မြန်သည်။

ကျွီ၊ ကျွီ...

ခြံဝင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ၊ အမိုးအောက် နက်ရှိုင်းသော ပြာသာဒ်တစ်ခုထံမှ ခြေသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ချီဇီယန်နှင့် သူ၏ ဆရာ ဦးလေးဂန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဆရာနှင့် တပည့်နှစ်ဦးတို့သည် ဟုန်ယွိကို ခြံဝင်းထဲတွင် သာမန်အတိုင်း လမ်းလျှောက်နေစဉ် အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများ သည် ထူးထူးခြားခြား ချောမွေ့နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းပညာက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ။"

ဦးလေးဂန်၏ မျက်လုံးများက ခြင်္သေ့ခေါင်းပါ ရွှေငါးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေပါသည်။ "တကယ်လို့, ဒီခြေလှမ်းပညာကို ဒီထက်ပိုပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်, ဒီပညာက ငါတို့ယွန်မင်နိုင်ငံ သိုင်းသူတော်စင် နတ်ဘုရားမြို့စား အိုးရန်ရှင်းနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်။... ဒီအင်မော်တယ် တာအိုသခင် ဟုန်ယွိဟာ တာအိုပညာကို မသုံးဘဲ သိုင်းပညာသက်သက်နဲ့တင် ဒီလောကမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ အနည်းငယ်ပဲ ရှိမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"

"ယွန်မင်နိုင်ငံက သိုင်းသူတော်စင် နတ်ဘုရားမြို့စား အိုးရန်လား။ ကျွန်တော်က အသိအမြင် နည်းပါးတော့ ဒီလိုလူမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။"

ဤအချိန်တွင် နူးညံ့သော လေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး၊ စင်္ကြံပေါ်တွင် ပုံအရိပ်တစ်ခု ရပ်တန့်သွားသည်။ ဟုန်ယွိက ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"အင်မော်တယ်သခင်ယိ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ခြေလှမ်းပညာနဲ့ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ အရိပ်ကိုတောင် ကျွန်တော် ထိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဦးလေးဂန်က ရယ်မောလိုက် သည်။ ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိပြီးနောက်၊ သူ အင်မော်တယ် သခင်ယိ ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တစ္ဆေအင်မော်တယ် နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေသည့် မည်သည့် တာအိုပညာရှင်ကို မဆို အင်မော်တယ်သခင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော ရေးမထားသည့် စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။

"နတ်ဘုရားမြို့စား အိုးရန်ရှင်းဟာ ကျွန်တော်တို့ ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်ချန်ကနေ မိုင်တစ်သိန်း ဝေးကွာတယ်။ ဒါကြောင့် လူအများစုက သူ့အကြောင်း သိပ်မသိကြဘူး။ သူဟာ နက်နဲတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင်ပဲ။ ကျွန်တော်တောင် သူ့အကြောင်း ကြားဖူးရုံပဲ ရှိတယ်၊ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ကောလာဟလတွေအရ နတ်ဘုရားမြို့စား အိုးရန်ရှင်းရဲ့ ခြေလှမ်းပညာဟာ အံ့မခန်း ဖြစ်ပြီး သူဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဧကရာဇ် နာလန်ယိဟုန်ရဲ့ ရှေ့မှာ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းနဲ့ တစ်ကြိမ် ပြိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူဟာ မြင်းနှစ်ကောင်ကို ပင်ပန်းပြီးသေတဲ့အထိ ပြေးခိုင်းကာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်ကတော့ စွမ်းအင်အပြည့် ရှိနေဆဲပဲတဲ့။ ဒါကြောင့် ဧကရာဇ်က သူ့ကို နတ်ဘုရားမြို့စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခဲ့တာ" ဦးလေးဂန်က ရှင်းပြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ လောကကြီးက ကြီးမားပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်သူတွေ အများကြီးပဲ။" ဟုန်ယွိက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ပြင်ဆင်နေစရာ မလိုဘူး။ ငါ မင်းသားယုစံအိမ်ကို တစ်ယောက်တည်း သွားလိုက်မယ်။ မြို့ထဲမှာ မျက်စိနဲ့ နားတွေ အများကြီးပဲ၊ ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားရင် သိပ် အာရုံစိုက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"သခင်လေး၊ အစောကြီး ထနေတာပဲ။ မျက်နှာသစ်ဖို့ ရေယူလာခဲ့ပါတယ်။"

ဤအချိန်တွင် အစေခံအချို့သည် ရေနွေးငွေ့ ထွက်နေသော ဇလုံများ၊ မျက်နှာသုတ်ပဝါများ၊ ခွက်များ၊ လှပသော ဆင်စွယ်တံပူနှင့် သန့်စင်ထားသော ဆားတို့ကို ဟုန်ယွိ မျက်နှာသစ်ရန် ယူလာခဲ့ကြသည်။

ကြေးဝါဇလုံကြီး၊ သန့်စင်သော မျက်နှာသုတ်ပဝါအဖြူ၊ သန့်စင်သော ငွေခွက်နှင့် ပြာလဲ့လဲ့ အရောင် တောက်ပနေသည့် သန့်စင်ထားသော ဆားတို့ ပါဝင်သည်။ သူ့ကို ဦးညွတ်ခစားရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် လှပသော အပျိုတော်မိန်းကလေးများကလည်း တစီတတန်းကြီး ရှိသည်။ ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ မြင့်မြတ်သော ဘဝဘဝတစ်ခုပင် ဖြစ်ပါသည်။

"ဒီဆားက ဘာဆားလဲ။ ဒီဆင်စွယ်တံပူက သွားတိုက်ဖို့ သုံးတာလား။"

ဟုန်ယွိသည် ပြာလဲ့လဲ့ အရောင်ကို ကြည့်ပြီး၊ မွှေးရနံ့သင်းနေသော ဆားကို နမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ပြာသဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ အနောက်တိုင်းဒေသက ဆားလုပ်ငန်းမှာ ထုတ်လုပ်တဲ့ အကောင်းဆုံး သန့်စင်ထားတဲ့ ဆားပါ။ ဒါကို အထူး သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းပေါင်းများစွာနဲ့ ထပ်ပေါင်းသန့်စင်ထားပြီး ဧကရာဇ်မိဖုရားတွေ မျက်နှာသစ်ဖို့အတွက် လက်ဆောင်ပစ္စည်း အဖြစ် ပေးပို့လေ့ရှိတယ်။ ဆား တစ်တဲလ်ဟာ ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားနဲ့ ညီမျှပါတယ်။ ဒီဆင်စွယ်တံပူကိုတော့ ပထမသခင်မလေးက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရဲ့ ရွှေခန်းမကနေ ဝယ်ယူခဲ့တာပါ။ ဒီပစ္စည်းက နယ်စပ်မှာ ချန်ပီယံမြို့စားက သိမ်းယူခဲ့တာဖြစ်ပြီး မဟာတံတိုင်းကြီး အပြင်ဘက်က မြင့်မြတ်တွေရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်ပါတယ်" ဟု အစေခံမိန်းမပျိုတစ်ဦးက အရိုအသေပေး ပြောပြသည်။

"မဟာတံတိုင်းကြီး အပြင်ဘက်က လူတွေ ဒါကို သွားတိုက်ဖို့ ဘာလို့ အသုံးပြုတာလဲ။ ဒါက ချန်ပီယံ မြို့စား စဉ်းစားပြီး တီထွင်ထားတဲ့အရာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟုန်ယွိ တစ်ခုခု တွေးမိပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးဂန်၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရဲ့ ရွှေခန်းမရဲ့ သူဌေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား။"

ရွှေခန်းမသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် အကြီးဆုံး ရတနာဆိုင် ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် ပြည်နယ်များတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဌာနခွဲများ ရှိပြီး ရတနာအမျိုးမျိုးကို ထိုခန်းမများတွင် ရှာဖွေနိုင်သည်။

"ဒါဟာ နယ်စပ်ဒေသ ချင်ကျိုးပြည်နယ်က ကျင်းမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေပါ။ ကျင်းမိသားစုဟာ နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဝင် မိသားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး နန်ကျိုးပြည်နယ် (တောင်ပိုင်း) က မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဝင်တွေထက် အများကြီး ပိုချမ်းသာတယ်။ ကျင်းမိသားစုရဲ့ ပထမ သခင်မလေးဟာ ချန်ပီယံမြို့စားနဲ့ ဆက်သွယ်မိတဲ့အတွက် အဲဒီလုပ်ငန်းတွေ တိုးတက်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားပါတယ်။"

"ဟုတ်ပြီ။" ဟုန်ယွိက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ သိပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသလိုက်ပါသည်။

မုရုန်ယန်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများထဲမှ တစ်ခုသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် တည်ရှိပြီး၊ ကြွယ်ဝခြင်း ရတနာအိုးခန်းမဖြစ်သည်ကို ဟုန်ယွိသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိထားသည်။ ထိုခန်းမ လုပ်ကိုင်သော အရာများသည် ရွှေခန်းမ၏ လုပ်ဆောင်မူများနှင့် ဆင်တူသည်။

"ဒါတွေအားလုံးကို မုရုန်ယန် လုပ်ခဲ့တာလား။ ဒါ အရမ်းကို ဖြုန်းတီးရာကျလွန်းတယ်" နှင်းဆီရနံ့ သင်းသင်း ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ နီလာမှုန့်ကဲ့သို့ ဆားကို ကြည့်ရင်း ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သာမန်အတိုင်း ငွေခွက်နှင့် ဆင်စွယ်တံပူကို ယူ၍ သွားတိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် အစေခံမိန်းမပျိုတစ်ဦး ယူလာပေးသော ဝံပုလွေသားရေ ဝတ်လုံကို လဲလှယ်လိုက်သည်။ မြင်းစီးခြင်းမရှိဘဲ သူသည် အစိမ်းရောင်မိုးမခစံအိမ်မှ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း ထွက်ခွာလာပြီး ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

အချိန်က မနက်စောစော ဖြစ်ပြီး လမ်းပေါ်တွင် ခြေလျင်လျှောက်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ့ခြေလှမ်းပညာကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုပြီး "ကမ္ဘာမြေသံလိုက်" ၏ အပ်စိုက်အမှတ်နှစ်ခုကို လှည့်ပတ်လိုက်ပါသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးဖမ်းမြင်းထက် ပိုမို လျင်မြန်ပြီး လေကဲ့သို့ နှင်းထဲတွင် ပျံထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ တစ်နာရီပင် မကြာမီ သူသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မြင့်မားသော မြို့ရိုးနှင့် လူ သုံးဆယ် လေးဆယ်၏ အရပ်နှင့် ညီမျှသော မြင့်မားသော ဂိတ်ပေါက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရပါသည်။

ဤအချိန်တွင် ဂိတ်ပေါက်သည် အခုမှ စဖွင့်ရုံရှိသေးပြီး မြို့စောင့်တပ်သားများ၏ အဖွဲ့များသည် စည်းကမ်းသေဝပ်စွာ တန်းစီကာ အခွန် ကောက်ခံခြင်း၊ နှင်းများကို ရှင်းလင်းခြင်း စသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

ဤကြီးမားသော ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် ဂိတ်ပေါက် စုစုပေါင်း ကိုးခုရှိပြီး ဂိတ်ပေါက်တစ်ခုစီကို ထောင်ပေါင်းများစွာသော အထူးတပ်သားများက ကင်းစောင့်နေကြသည်။ ဂိတ်ကိုးပေါက်၏ တပ်မှူးသည်လည်း အတော်အတန် ဩဇာအာဏာရှိပြီး၊ သူသည် မင်းသားယု၏ နောက်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နှင်းများကို ခါထုတ်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း သူသည် အရင်ဆုံး ကျန့်ယန်လမ်းသို့ မသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်အပြင်ဘက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။