အင်မော်တယ်ဖြစ်တည်မှု

ကျန်းလျိုယွီသည် ရှန်းချန်ကော၏ ပုံရိပ် ကောင်းကင်အဆုံးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

သူသည် လေပူများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေချေ၏။

သူသည် ဝတ်ရုံလက်အောက်ရှိ သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျား ပြန်လာတဲ့အခါ ပုံစံသစ်နဲ့ ပြောင်းလဲထားတဲ့ ဝတ်ရုံနက် အဖွဲ့အစည်းကို သေချာပေါက် မြင်တွေ့ရမှာပါ... ဘာလို့လဲဆိုတော့..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝတ်ရုံနက် အဖွဲ့အစည်းက အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်နေပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်တဲ့ အင်အားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေမှာမို့လို့ပဲ..."

ကျန်းလျိုယွီသည် ကမ္ဘာလောကကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မြင်ကွင်းများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။ ဤနေရာသည် မကြာမီ ဝတ်ရုံနက် အဖွဲ့အစည်း၏ နယ်မြေ ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်ချေ၏။

...

မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ အပြင်ဒေသသည် အလွန် ကျယ်ပြောပြီး အဆုံးမရှိပေ။

၎င်းကို အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ဟူ၍ နယ်မြေလေးခု ခွဲခြားထားလေသည်။

၎င်းတို့မှာ အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်၊ အနောက်ဘက်ကောင်းကင်၊ တောင်ဘက်ကောင်းကင်နှင့် မြောက်ဘက်ကောင်းကင်တို့ ဖြစ်ကြချေ၏။

ထိုလေးခု၏အလယ်ဗဟိုတွင် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသ တည်ရှိပြီး မြင်မြတ်မင်းဆက် အုပ်ချုပ်သော အဆုံးမရှိသည့် နယ်မြေကြီး ဖြစ်လေသည်။

အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ကမ္ဘာများသည် လမင်းကို ဝန်းရံထားသော ကြယ်များကဲ့သို့ ဗဟိုရှိ မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသကို ကာကွယ်ပေးထားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်မှ အနောက်ဘက်သို့ တည့်တည့်သွားလျှင် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤကမ္ဘာသည် အလွန် ကျယ်ပြောလှပေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏အမြန်နှုန်းဖြင့် သွားလျှင်ပင် အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်မှ အနောက်ဘက်ကောင်းကင်သို့ သူတို့တစ်သက်တာအတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှန်းချန်ကောနှင့် ဖုန်းလင်းတန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်တွင် ရှိကြပြီး သူတို့၏အမြန်နှုန်းသည် လောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်ပြီး မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသသို့ သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် အနောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် သွားခဲ့ကြပြီး အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်၏ အစွန်းအဖျား၊ အနောက်ဖျား ဒေသသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြလေသည်။

အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်၏အစွန်းဖျားဒေသသည် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသနှင့် ဆက်စပ်နေပေသည်။

အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်၏အစွန်းဖျားဒေသမှတဆင့်သာ မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်ချေ၏။

သူတို့သည် အရှေ့ကောင်းကင်မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြလေသည်။

အရှေ့ကောင်းကင်မြို့တော်သည် အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်၏အစွန်းဖျားတွင် ရှိသော နောက်ဆုံးမြို့တော် ဖြစ်ပေသည်။

အလွန် စည်ကားဝေဆာပြီး အသွားအလာများ ထူထပ်ကာ လူအုပ်ကြီးသည် အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေချေ၏။

ဤကမ္ဘာကြီးသည် အလွန် ကျယ်ပြောလှသဖြင့် မတူညီသော နယ်မြေများကို ဆက်သွယ်ရန် အရှေ့ကောင်းကင်မြို့တော်ကဲ့သို့သော ကူးပြောင်းရေး မြို့တော်တစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

အရှေ့ကောင်းကင်မြို့တော်ထဲတွင် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသသော နေရာသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနိုင်သည့် အထွတ်အထိပ်တည်နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် တစ်ခု ရှိလေသည်။

တည်နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို အသုံးပြုရန် ကုန်ကျစရိတ်သည် အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ငွေကြေး မရှားပါးသော်လည်း တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ အကုန်မခံလိုချေ။

သူသည် ဖုန်းမိသားစု၏ဖိတ်ကြားမှုဖြင့် ဧည့်သည်အဖြစ် လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူ ငွေကုန်ခံစရာ အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းချန်ကောက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေစဉ် ဖုန်းလင်းတန်က တည်နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်အတွက် ငွေပေးချေလိုက်ရချေ၏။

"ဝှစ်..."

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ဆူပွက်လာပြီး တည်နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် ရှိရာသို့ စုစည်းလာလေသည်။

တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းလက်လာပြီး မြို့တော်ရှိ လူအများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းတန်း တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသော တိုင်မဏ္ဍိုင်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ မိုးပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားလေသည်။

ဖြောင့်တန်းနေပြီး ကောင်းကင်ထဲသို့ တည့်တည့် ဝင်ရောက်သွားချေ၏။ အလင်းရောင်သည် အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို လင်းထိန်သွားစေပေသည်။

ထို့နောက် ရှန်းချန်ကောသည် ကြယ်တာရာများ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်နှင့မြေပြင် ချာချာလည်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အဆုံးမရှိသော အကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းသွားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေ၏။

"ဘုန်း"

လည်ပတ်နေသော ခံစားမှု ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ တည်နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် အလုပ်လုပ်ခြင်း ရပ်တန့်သွားကြောင်း ရှန်းချန်ကော သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုရှန်း... ဒီဘက် လာပါ..."

ဖုန်းလင်းထျန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ သူသည် ဧည့်လမ်းညွှန် တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူပြီး ရှန်းချန်ကောကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ရှန်းချန်ကော ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့သည် အဆောက်အဦများနှင့် မြို့ပြများ မရှိသော မြေပြန့်လွင်ပြင် တစ်ခုပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"မြို့တော်တစ်ခုခုထဲကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားမယ်လို့ ထင်ထားတာ..."

ရှန်းချန်ကောက အံ့သြစွာ မေးလိုက်လေသည်။ သူ ထိုသို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။

"ဒါက အရှေ့ကောင်းကင်တံခါးပဲ..."

ဖုန်းလင်းထျန်သည် ရှေ့ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"အရှေ့ကောင်းကင်တံခါး..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းချန်ကောသည် ဖုန်းလင်းတန် ကြည့်ရာဘက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ့မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာပြီး ကြာမြင့်စွာ မငြိမ်သက်နိုင် ဖြစ်သွားရချေ၏။

သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် သူ့ကို အံ့သြမှင်သက်သွားစေလေသည်။ မြင့်မြတ်ပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်သော တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခုသည် သူ့ရှေ့မှ မြေပြင်ပေါ်တွင် မတ်မတ် ရပ်တည်နေပေသည်။

တံခါးပေါက်ကြီးသည် မြင့်မားပြီး မြင့်မြတ်သော ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

၎င်းသည် ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး မြင့်မြတ်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေချေ၏။

၎င်းသည် ကမ္ဘာ၏အဆုံးအထိ ရှည်လျားပြီး လောကကြီးကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် သူ့ရှေ့မှ ကောင်းကင်တံခါးကို မော့ကြည့်ရင်း ခြေစုံရပ်နေမိလေသည်။

သူသည် များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း၏သာမန် ကျင့်ကြံသူလေး ဘဝမှသည် သူတော်စင်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်၏ဒသမမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရား၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ သူ၏အတွေ့အကြုံသည် သာမန်မဟုတ်ဘဲ လူအများ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုထက် ကျော်လွန်နေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်တံခါးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှေးဟောင်း ကျယ်ပြောသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ သူ မည်မျှ သေးငယ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဤကောင်းကင်တံခါးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ လက်ရာကဲ့သို့ ထိတွေ့၍ မရနိုင်၊ လက်လှမ်းမမီနိုင် ဖြစ်နေချေ၏။

"ဒါက အရှေ့ကောင်းကင်တံခါးပဲ... အရှေ့ကောင်းကင်တံခါးကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ မြင်မြတ်မင်းဆက် အုပ်ချုပ်တဲ့ နယ်မြေ... တနည်းအားဖြင့် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသကို လုံးဝ ရောက်ရှိသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်..."

ဖုန်းလင်းတန်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ သူသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ ထိပ်တန်း မိသားစုကြီး ဆယ်ခုအနက် တစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာပင် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှပေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်တံခါးကို ယခင်က မြင်ဖူးလေသည်။

"ဒီကောင်းကင်တံခါးကို ဘယ်သူ တည်ဆောက်ခဲ့တာလဲ..."

ရှန်းချန်ကော ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့သူ တည်ဆောက်ခဲ့တာလို့ ကောလဟာလတွေ ရှိတယ်... ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင် လို့ ခေါ်ကြတယ်..."

ဖုန်းလင်းတန်၏အမူအရာသည် ပိုမို ရိုသေလေးစားလာလေသည်။ ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်သည် မြင့်မြတ်မင်းဆက် တစ်ခုလုံး၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် စော်ကား၍ မရသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ချေ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ပင်။

အမှန်တကယ်တွင်လည်း ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်ကို နတ်ဘုရားတစ်ဆူဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်..." ရှန်းချန်ကော ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်က အတိတ်နဲ့ပစ္စုပ္ပန်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာ့အကြီးမြတ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ... သူက မဟာသူတော်စင်မင်းဆက်ကြီးကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်တယ်... အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ကောင်းကင်တံခါး လေးခုစလုံးကို သူ တည်ထောင်ခဲ့တာ..."

ဖုန်းလင်းတန်က လေးစားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

အင်မော်တယ်ဖြစ်တည်မှုသည် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များထဲတွင်သာ ရှိပြီး လက်တွေ့တွင် ရှာမတွေ့နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်သူ ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်သည် ကောင်းကင်အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ချေ၏။

ပထမဆုံး သူတော်စင်ဘုရင်၏အံ့မခန်း လက်ရာကို ဂါရဝပြုပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောနှင့် ဖုန်းလင်းတန်တို့သည် ကောင်းကင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြလေသည်။

ရှန်းချန်ကောကို ဆွံ့အစေသည့် အရာမှာ မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသသည် အလွန် ကျယ်ပြောလွန်းပြီး အပြင်ဘက် ဧရိယာ လေးခု ပေါင်းစပ်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ကျယ်ပြန့်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ဗဟို သူတော်စင်မြို့တော် သည် မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေ၏အတွင်းဒေသနေရာရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ဗဟိုမတွင် တည်ရှိလေသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်ထပ် တည်နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်း နှစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးမှ ရပ်တန့်လိုက်ကြလေသည်။

ညချမ်းသည် လေပြေကဲ့သို့ အေးမြပြီး ကောင်းကင်တွင် ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အကွေ့အကောက် အနည်းငယ် ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းချန်ကောသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ အထွတ်အထိပ် နေရာ ဖြစ်သော သူတော်စင်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

သူတော်စင်မြို့တော်သည် ခံ့ညားထည်ဝါပြီး ကြီးကျယ်လှပေသည်။ မြို့တော်ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ပိုတူလေသည်။

၎င်း၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှချေ၏။ညကောင်းကင်အောက်တွင် ၎င်းသည် မြင့်မြတ်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ကမ္ဘာကို လင်းထိန်စေပေသည်။

"သူတော်စင်မြို့တော်က မြင့်မြတ်မင်းဆက်ရဲ့ အကြွင်းမဲ့ အချက်အချာပဲ... သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ နေရာပေါ့... မြင့်မြတ်မင်းဆက်ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံးနဲ့ အခမ်းနားဆုံး အင်အားစုတွေ အဲဒီမှာ စုဝေးနေကြသလို မြင့်မြတ်မင်းဆက်ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေလည်း ရှိကြတယ်... ဟုတ်တာပေါ့... အလှဆုံး မိန်းမပျိုလေးတွေလည်း ရှိတာပေါ့..."

ဖုန်းလင်းတန်သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မိုးမျှော်အဆောက်အဦများ ပြည့်နှက်နေသော သူတော်စင်မြို့တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သူသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည်လည်း သူ့ရှေ့မှ မြို့တော်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူတော်စင်မြို့တော်၏ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို အံ့သြနေမိလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များကို တွေ့ဆုံရန် မျှော်လင့်နေမိချေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကို ရေးသားမည့်သူ တစ်ဦးသည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အခြားသော ဂုဏ်ရောင်ပြောင်သည့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကို စတင်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း မြင့်မြတ်မင်းဆက်မှ လူများ မသိရှိကြသေးပေ။